منابع و پی نوشتهای ضعیف
جامعیت مقاله متوسط
مقاله بدون شناسه یا دارای شناسه ضعیف است
کیفیت پژوهش متوسط است
مقاله مورد سنجش قرار گرفته است

صالحین

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

صلاح، ضد فساد؛[۱] به معناى نيكى كردن و نيكوكار گشتن[۲] است.

و صالح كسى است كه انجام دهنده صلاح و ملازم و متمسك به آن باشد.[۳] برخى گفته اند: صالحان كسانى اند كه در علم و ايمانشان به خدا و آنچه از نزد خدا آمده و نيز در صداقت، شهادت و توبه آنان خللى وارد نشده باشد و تمام عمر خود را در طاعت خدا و اموالشان را در راه رضاى او صرف نمايند.[۴]

صالحین در قرآن

در آیاتی از قرآن کریم، واژه های صالحین و صالحون بکار رفته است.

مقام صالحان

به اين نكته بايد توجه داشت كه صالح بودن و در زمره آنان قرار داشتن غير از انجام دادن عمل صالح است. در آيه 9 سوره عنكبوت(29) مى خوانيم: «وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِي الصَّالِحِينَ»؛ معلوم مى شود صالحان از مؤمنانِ داراى عمل صالح، مقامى والاتر دارند.

مقام صالحان، چنان ارجمند است كه خداوند در قرآن كريم، پيامبرانى چون حضرت ابراهيم، حضرت اسحاق، حضرت يعقوب (سوره انبياء(21)/72)، حضرت لوط (سوره انبياء(21)/75)، حضرت اسماعيل، حضرت ادريس و حضرت ذوالكفل عليهم السلام (سوره انبياء(21)/85و86) را از صالحان دانسته است.

نيز به اين نكته هم بايد توجه داشت كه صالحان داراى مراتب اند؛ به اين معنا كه شامل انبيا و غير ايشان مى شود.

فضایل صالحان

  • امر به معروف
  • نهی از منکر
  • ایمان
  • بندگی خدا
  • بهره مندی از رحمت و تفضل و ولایت و نعمت الهی
  • صبر
  • وراثت بهشت و...

پانویس

  1. لسان العرب، ج7، ص384.
  2. فرهنگ فارسى، ج2، ص2158، «صلاح».
  3. مجمع البيان، ج3-4، ص111.
  4. روح المعانى، ج4، جزء5، ص114.


منابع

  • فرهنگ قرآن، جلد18، صص220-209.