شیراز

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به: ناوبری، جستجو

شیراز مركز استان فارس در جنوب ‌غربی ایران است. شیراز با جمعیت ١.279.140 نفر (برآورد سال 2006م)، پنجمین شهر پر جمعيت ایران است . موقعيت جغرافيايي اين شهر در ارتفاع ۱۴۸۶ متری از سطح دریا در دامنه‌های رشته‌کوه زاگرس است.. شيراز پر افتخار جلوه گاه با شكوه خداوندي و مركز تلالو انوار الهي فرزندان موسي بن جعفر (ع) است

اماکن مذهبی و زیارتی :[ویرایش]

يكي از ويژگي هاي مهم شيراز وجود بقعات متبركه است .حرم هاي مطهر فرزندان گرامي حضرت موسي بن جعفر و ديگر امازادگان همچون ستارگاني درخشان فضاي ملكوتي اين شهر را منور نموده اند. آستان مبارك اين اماكن مقدسه روشني بخش قلوب مومنان و تسلي دلهاي حاجتمندان است و علاوه بر مكان هاي زيارتي ، محل آرايه معماري ، شعر و ادب ، نقاشي ، حجاري و كاشي كاري هنرمندان شيرازي مي باشد. اهالي متدين شيراز در نهايت احترام از اين ميراث هاي معنوي و فرهنگي حفظ و نگهداري نموده و در عمران و آبادي زيارت گاه ها كوشش فراوان بخرج مي دهند .برخی از امامزادگان و آرامگاه های شیراز عبارتند از:

  • آستان مقدس حضرت شاه چراغ (ع)
  • آستان مقدس حضرت سيد ميرمحمد
  • آستان مقدس حضرت سيدعلاءالدين حسين
  • آرامگاه شهيد دستغيب
  • آرامگاه علي ابن حمزه
  • آرامگاه سيد تاج الدين غريب
  • آرامگاه امام زاده ابراهيم
  • آرامگاه امام زاده زنجيري
  • ساير نقاط زيارتي و امامزادگان شيراز

منبع[ویرایش]