شیراز

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو


شیراز مرکز استان فارس در جنوب ‌غربی ایران است. شیراز با جمعیت ١.۲۷۹.۱۴۰ نفر (برآورد سال ۲۰۰۶م)، پنجمین شهر پر جمعیت ایران است . موقعیت جغرافیایی این شهر در ارتفاع ۱۴۸۶ متری از سطح دریا در دامنه‌های رشته‌کوه زاگرس است. شیراز پر افتخار جلوه گاه با شکوه خداوندی و مرکز تلالو انوار الهی فرزندان موسی بن جعفر (علیه السلام) است

بارگاه مطهر حضرت احمد بن موسی الکاظم شاهچراغ سلام الله علیه در شهر شیراز

اماکن مذهبی و زیارتی :

یکی از ویژگی های مهم شیراز وجود بقعات متبرکه است .حرم های مطهر فرزندان گرامی حضرت موسی بن جعفر و دیگر امازادگان همچون ستارگانی درخشان فضای ملکوتی این شهر را منور نموده اند. آستان مبارک این اماکن مقدسه روشنی بخش قلوب مومنان و تسلی دلهای حاجتمندان است و علاوه بر مکان های زیارتی، محل آرایه معماری، شعر و ادب، نقاشی، حجاری و کاشی کاری هنرمندان شیرازی می باشد. اهالی متدین شیراز در نهایت احترام از این میراث های معنوی و فرهنگی حفظ و نگهداری نموده و در عمران و آبادی زیارت گاه ها کوشش فراوان بخرج می دهند. برخی از امامزادگان و آرامگاه های شیراز عبارتند از:

  • آستان مقدس حضرت شاه چراغ (ع)
  • آستان مقدس حضرت سید میرمحمد
  • آستان مقدس حضرت سیدعلاءالدین حسین
  • آرامگاه شهید دستغیب
  • آرامگاه علی ابن حمزه
  • آرامگاه سید تاج الدین غریب
  • آرامگاه امام زاده ابراهیم
  • آرامگاه امام زاده زنجیری
  • سایر نقاط زیارتی و امامزادگان شیراز


منبع