تقویم: شهادت حضرت رقيه در شام

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به: ناوبری، جستجو

تقویم هجری قمری

روز واقعه:5 صفر
سال 61 هجری قمری

حضرت رقيه سلام الله علیها دختر ابا عبدالله الحسين علیه‌السلام، چهار يا سه سال پيش از واقعه كربلا (ميان سال‌هاى 57 و 58 هجرى قمرى) در مدينه منوره ديده به جهان گشود. نام مادرش در منابع تاريخى به درستى بيان نشده است. گويا مادرش "ام‌ولد" بوده است.

به هر تقدير، هنگامى كه امام حسين علیه‌السلام از مدينه منوره هجرت كرد و به سوى مكه معظمه و از آن جا به كربلا روانه گرديد، اين دختر چهار ساله نيز بسان ساير فرزندان آن حضرت در اين سفر بزرگ حضور داشت و تمام رنج‌ ها و سختى‌ هاى ايام هجرت و دورى از وطن و ناملايمات زندگى را تحمل كرد. وى پس از شهادت امام حسين علیه‌السلام به همراه ساير بازماندگان واقعه كربلا به اسارت سپاه يزيد درآمد و از كربلا به كوفه و از كوفه به شام برده شد. پس از چند روز اقامت در شام و مشاهده سنگدلى‌ هاى يزيد و يزيديان و تحمل سخت‌ ترين ايام اسارت در دمشق وفات يافت.

از اين كه وفاتش در ماه صفر سال 61 هجرى قمرى واقع شده است، ترديدى در آن نيست. ولى در اين كه چه روزى از ماه صفر بوده است، اطلاع دقيقى بدست نيامده است. تنها برخى از تقویم هاى رايج، پنجم صفر را روز وفات آن حضرت بيان كرده اند.

در اين جا مناسب است آن چه را كه مرحوم شیخ عباس قمی در منتهى الآمال از كتاب "كامل بهايى" درباره اين دختر خردسال امام حسين علیه‌السلام نقل كرده است، بيان كنيم: زنان خاندان نبوت در حالت اسيرى، حال مردانى كه در كربلا شهيد شده بودند، بر پسران خود و دختران ايشان پوشيده مى‌ داشتند و هر كودكى را وعده مى‌ دادند كه پدر تو به فلان سفر رفته است بازمى‌ آيد، تا ايشان را به خانه يزيد آوردند. دختركى بود چهار ساله، شبى از خواب بيدار شد و گفت: پدر من حسين علیه‌السلام كجاست؟ اين ساعت او را به خواب ديدم. سخت پريشان بود. زنان و كودكان جمله در گريه افتادند و فغان از ايشان برخاست.

يزيد خفته بود، از خواب بيدار شد و حال تفحص كرد. خبر بردند كه حال چنين است. آن لعين در حال گفت كه بروند و سر پدر را بياورند و در كنار او نهند. پس آن سر مقدس را بياوردند و در كنار آن دختر چهار ساله نهادند. پرسيد اين چيست؟ گفتند: سر پدر توست! آن دختر بترسيد و فرياد برآورد و رنجور شد و در آن چند روز جان به حق تسليم كرد.[۱]

معروف است كه حضرت رقيه سلام الله علیها در خرابه شام از دنيا رفت. مزار اين مخدره در حال حاضر در يك بازارچه قديمى دمشق كمى دور از مسجد اموى قرار گرفته است و عاشقان حرم حسينى به زيارتش مى‌ شتابند.[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. منتهى الآمال (شيخ عباس قمي)، ج 1، ص 437.
  2. شام سرزمين خاطره‌ ها (مهدي پيشوايي)، ص 109.

منابع[ویرایش]

سيد تقى واردى، روز شمار تاريخ اسلام، جلد دوم، ماه صفر