شعبة بن عمرو

«شعبة بن عمرو»، از یهودیان مدینه است. به نقل ضحاک، آیه «الَّذِینَ آتَینَاهُمُ الْکتَابَ یتْلُونَهُ حَقَّ تِلاَوَتِهِ أُوْلَئِک یؤْمِنُونَ بِهِ وَمن یکفُرْ بِهِ فَأُوْلَئِک هُمُ الْخَاسِرُونَ» درباره آن دسته از یهود، از جمله شعبة بن عمرو، اسد بن ‌کعب قرظی و عبدالله بن سلام نازل شد که به دین اسلام گرویدند و به راستی مؤمن شدند و مورد تمجيد و قدردانى خداوند قرار گرفته‌اند. آنان كسانى هستند كه به كتاب‌هاى آسمانى مراجعه كرده و نشانه‌هاى ظهور و بعثت پيامبر اسلام صلى الله عليه وآله را در آن ديده و به او ايمان مى‌آورند. بر اساس این آیه، فقط یهودیانى که به درستى بر اساس تورات عمل مى‌کنند، به آن ایمان دارند؛ ولى دیگر یهودیان زیان خواهند کرد. البته برخی مانند قتاده و عكرمه معتقدند كه منظور آيه فوق اصحاب رسول خدا هستند نه یهودیان؛ که در این صورت، مقصود از «كتاب»، قرآن خواهد بود.

همچنین نزول آیه «یاأَیهَا الَّذِینَ آمَنُواْ ادْخُلُواْ فِی السِّلْمِ کافَّةً وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّیطَانِ إِنَّهُ لَکمْ عَدُوٌّ مُّبِینٌ» نیز درباره شعبة بن عمرو و برخى یهودیان تازه مسلمان -مانند عبدالله بن سلام، ثعلبة بن سلام، اسد بن كعب، سعيد بن عمرو و قيس بن زيد- دانسته شده که از پیامبر (صلى الله علیه و آله) خواستار عمل به برخى دستورات تورات شدند؛ از جمله روز سَبت (شنبه) را بزرگ شمارند و تورات را بخوانند و بنا به روش جاهليت از گوشت و شير شتر خوردن بپرهيزند. اما با نزول این آیه، آنان از دنباله روى شیطان نهى شدند.

منابع

• فرهنگ قرآن، اکبر هاشمی، ج ۱۷، ص ۲۷۰.
• نمونه بينات در شأن نزول آيات، محمدباقر محقق،‌ ص ۷۳.