حلال

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به: ناوبری، جستجو

حلال، این عنوان در مقابل حرام و به معنای آنچه که از لحاظ شرعی جایز است.

تعریف حلال[ویرایش]

حلال عبارت است از آنچه که از نظر شرع و عقل روا و جایز است؛ خواه عملی قلبی باشد همچون اعتقادات یا بدنی و زبانی.

اقسام حلال[ویرایش]

فقها حلال را به دو قسم تقسیم کرده‌اند:

  1. فعلی که عاری از هر مصلحت و مفسده‌ای باشد مانند برخی حرکات بدنی و یا برخی گفتارها.
  2. فعلی که مصلحت ملزمه با مفسده ملزمه یا مصلحت غیرملزمه با مفسده غیرملزمه در آن جمع باشد؛ به گونه‌ای که هیچ کدام بر دیگری ترجیح نداشته باشد.

قسم اوّل را حلال لااقتضایی (حلال بدون اقتضا) و قسم دوم را حلال اقتضایی گویند.

اصل شرعی در حلیت یا حرمت[ویرایش]

هر فعل یا قولی که از جانب شارع دلیلی بر حرمت یا وجوب آن وارد نشده باشد، حلال واقعی است. چنان که در موارد شک در حلیت فعل یا قولی - به جهت عدم وصول دلیل بر حرمت یا حلیت آن یا اجمال دلیل و یا تعارض دو دلیل - اصل در آن حلیت ظاهری است.[۱]

پانویس[ویرایش]

  1. مصطلحات الفقه، ص۲۱۶.


منابع[ویرایش]