اثل

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به: ناوبری، جستجو

در سوره سباء آیه 16 آمده است: «ذَوَاتَى أُكُلٍ خَمْطٍ وَأَثْلٍ».

اثل به معنى درخت گز است. در برهان قاطع ذيل اثل مي نويسد: نوعى از درخت گز را گويند و در ذيل گز گويد: گز درختى است كه بيشتر در كناره‌هاى آب و رودخانه رويد و آن را به عربى طرفاء گويند. در كتب لغت عرب گفته‌اند. اثل درخت طرفاء و يا نوعى از آن است.

در مجمع البحرين هست: «انّ منبر النبىّ كانَ من اثلِ الغابة» منبر رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلّم از درخت گز بيشه بود.[۱]

خلیل بن احمد می گوید: شجر يشبه الطرفاء، إلا أنه أعظم منها و أجود منها عودا، تصنع منه الأقداح الصفر الجياد.[۲]

اثل درختی شبیه طرفاء است جز آن که از آن بزرگتر است و عودش بهتر از آن است، از آن به عنوان آتش زنه استفاده می شود. بار نمی دهد.

پانویس[ویرایش]

  1. قاموس قرآن، سيد على اكبر قرشی، دارالكتب الإسلامية، تهران‌، 1371 ش‌، ج‌1، ص23.
  2. كتاب العين، خلیل بن احمد فراهیدی، ذیل واژه «اثل».