طاحی الارض (اسم الله): تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(بدون تفاوت)

نسخهٔ ‏۲۰ اوت ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۰۵

Icon-encycolopedia.jpg

این صفحه مدخلی از فرهنگ قرآن است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


اين صفت فعلى الهى از باب «طحى، يَطحى و طَحْواً» به معناى گستردن و گسترده شدن است.

اين صفت الهى تنها يك بار و آن هم در مورد زمين بكار رفته است كه خداوند به زمين و كسى كه آن را گسترانده سوگند مى خورد:[۱]

«والاَرضِ وما طَحها». (سوره شمس(91)/6)

پانویس

  1. اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج1، ص795.


منابع

  • فرهنگ قرآن، جلد 19، صفحه 145.