سوره نبأ/متن و ترجمه سوره: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سطر ۱: سطر ۱:
==سوره 78 / النبأ==
+
__بی‌فهرست__
 +
__بی‌بخش__
 +
{{متن و ترجمه سوره|نام=نبا}}
  
'''<I>بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ</I>''' / به نام خداوند رحمتگر مهربان
+
<center>'''سورة النبإ'''</center> 
  
'''<I>عَمَّ يَتَسَاءلُونَ ﴿1﴾</I>''' / درباره چه چيز از يكديگر مى  پرسند.(1)
+
<center>(ترجمه آیتی)</center>  
  
'''<I>عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ ﴿2﴾</I>''' / از آن خبر بزرگ.(2)
+
{{متن قرآن|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ}}
  
'''<I>الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ﴿3﴾</I>''' / كه درباره آن با هم اختلاف دارند.(3)
+
به نام خدای بخشاینده مهربان
  
'''<I>كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿4﴾</I>''' / نه چنان است، بزودى خواهند دانست.(4)
+
==1==
 +
{{متن قرآن|عَمَّ يَتَسَاءلُونَ }}
  
'''<I>ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿5﴾</I>''' / باز هم نه چنان است، بزودى خواهند دانست.(5)
 
  
'''<I>أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا ﴿6﴾</I>''' / آيا زمين را گهواره  اى نگردانيديم؟(6)
+
از چه چیز می پرسند؟
 +
==2==
 +
{{متن قرآن|عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ }}
  
'''<I>وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا ﴿7﴾</I>''' / و كوه ها را (چون) ميخ هايى (نگذاشتيم).(7)
 
  
'''<I>وَ خَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا ﴿8﴾</I>''' / و شما را جفت آفريديم.(8)
+
از آن خبر، بزرگ،
 +
==3==
 +
{{متن قرآن|الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ }}
  
'''<I>وَ جَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا ﴿9﴾</I>''' / و خواب شما را (مايه) آسايش گردانيديم.(9)
 
  
'''<I>وَ جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا ﴿10﴾</I>''' / و شب را (براى شما) پوششى قرار داديم.(10)
+
که در آن اختلاف می کنند
 +
==4==
 +
{{متن قرآن|كَلَّا سَيَعْلَمُونَ }}
  
'''<I>وَ جَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا ﴿11﴾</I>''' / و روز را (براى) معاش (شما) نهاديم.(11)
 
  
'''<I>وَ بَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا ﴿12﴾</I>''' / و بر فراز شما هفت (آسمان) استوار بنا كرديم.(12)
+
آری، به زودی خواهند دانست
 +
==5==
 +
{{متن قرآن|ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ }}
  
'''<I>وَ جَعَلْنَا سِرَاجًا وَ هَّاجًا ﴿13﴾</I>''' / و چراغى فروزان گذارديم.(13)
 
  
'''<I>وَ أَنزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاء ثَجَّاجًا ﴿14﴾</I>''' / و از ابرهاى متراكم آبى ريزان فرود آورديم.(14)
+
باز هم آری، به زودی خواهند دانست
 +
==6==
 +
{{متن قرآن|أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا }}
  
'''<I>لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَ نَبَاتًا ﴿15﴾</I>''' / تا بدان دانه و گياه برويانيم.(15)
 
  
'''<I>وَ جَنَّاتٍ أَلْفَافًا ﴿16﴾</I>''' / و باغ هاى در هم پيچيده و انبوه.(16)
+
آیا ما زمین را بستری نساختیم؟
 +
==7==
 +
{{متن قرآن|وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا }}
  
'''<I>إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا ﴿17﴾</I>''' / قطعا وعدگاه (ما با شما) روز داورى است.(17)
 
  
'''<I>يَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا ﴿18﴾</I>''' / روزى كه در صور دميده شود و گروه گروه بياييد.(18)
+
و کوهها را میخهایی؟
 +
==8==
 +
{{متن قرآن|وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا }}
  
'''<I>وَ فُتِحَتِ السَّمَاء فَكَانَتْ أَبْوَابًا ﴿19﴾</I>''' / و آسمان گشوده و درهايى (پديد) شود.(19)
 
  
'''<I>وَ سُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ﴿20﴾</I>''' / و كوهها را روان كنند و (چون) سرابى گردند.(20)
+
و شما را جفت جفت آفریدیم
 +
==9==
 +
{{متن قرآن|وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا }}
  
'''<I>إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا ﴿21﴾</I>''' / (آرى) [[جهنم]] (از دير باز) كمين گاهى بوده.(21)
 
  
'''<I>لِلْطَّاغِينَ مَآبًا ﴿22﴾</I>''' / (كه) براى سركشان بازگشت گاهى است.(22)
+
و خوابتان را آسایشتان گردانیدیم
 +
==10==
 +
{{متن قرآن|وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا }}
  
'''<I>لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا ﴿23﴾</I>''' / روزگارى دراز در آن درنگ كنند.(23)
 
  
'''<I>لَّايَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا ﴿24﴾</I>''' / در آن جا نه خنكى چشند و نه شربتى.(24)
+
و شب را پوششتان قرار دادیم
 +
==11==
 +
{{متن قرآن|وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا }}
  
'''<I>إِلَّا حَمِيمًا وَ غَسَّاقًا ﴿25﴾</I>''' / جز آب جوشان و چركابه  اى.(25)
 
  
'''<I>جَزَاء وِفَاقًا ﴿26﴾</I>''' / كيفرى مناسب (با جرم آن ها).(26)
+
و، روز را گاه طلب معیشت
 +
==12==
 +
{{متن قرآن|وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا }}
  
'''<I>إِنَّهُمْ كَانُوا لَايَرْجُونَ حِسَابًا ﴿27﴾</I>''' / آنان بودند كه به (روز) حساب اميد نداشتند.(27)
 
  
'''<I>وَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا ﴿28﴾</I>''' / و آيات ما را سخت تكذيب مى  كردند.(28)
+
و بر فراز سرتان هفت آسمان استوار بنا کردیم
 +
==13==
 +
{{متن قرآن|وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا }}
  
'''<I>وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا ﴿29﴾</I>''' / و حال آن كه هر چيزى را برشمرده (به صورت) كتابى درآورده  ايم.(29)
 
  
'''<I>فَذُوقُوا فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ﴿30﴾</I>''' / پس بچشيد كه جز عذاب هرگز (چيزى) بر شما نمى  افزاييم.(30)
+
و چراغی روشن آفریدیم
 +
==14==
 +
{{متن قرآن|وَأَنزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاء ثَجَّاجًا }}
  
'''<I>إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿31﴾</I>''' / مسلما پرهيزگاران را رستگارى است.(31)
 
  
'''<I>حَدَائِقَ وَ أَعْنَابًا ﴿32﴾</I>''' / باغچه  ها و تاكستان ها.(32)
+
از ابرهای باران زای آبی فراوان نازل کردیم،
 +
==15==
 +
{{متن قرآن|لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا }}
  
'''<I>وَ كَوَاعِبَ أَتْرَابًا ﴿33﴾</I>''' / و دخترانى هم سال با سينه  هاى برجسته.(33)
 
  
'''<I>وَ كَأْسًا دِهَاقًا ﴿34﴾</I>''' / و پياله  هاى لبالب.(34)
+
تا بدان دانه و نبات برویانیم،
 +
==16==
 +
{{متن قرآن|وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا }}
  
'''<I>لَّايَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا ﴿35﴾</I>''' / در آن جا نه بيهوده اى شنوند و نه (يكديگر را) تكذيب (كنند).(35)
 
  
'''<I>جَزَاء مِّن رَّبِّكَ عَطَاء حِسَابًا ﴿36﴾</I>''' / (اين است) پاداشى از پروردگار تو عطايى از روى حساب.(36)
+
و بستانهای انبوه
 +
==17==
 +
{{متن قرآن|إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا }}
  
'''<I>رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَ مَا بَيْنَهُمَا الرحْمَنِ لَايَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا ﴿37﴾</I>''' / پروردگار آسمان ها و زمين و آن چه ميان آن دو است. بخشايشگرى كه كس را ياراى خطاب با او نيست.(37)
 
  
'''<I>يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا لَّايَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرحْمَنُ وَ قَالَ صَوَابًا ﴿38﴾</I>''' / روزى كه [[روح]] و [[فرشتگان]] به صف مى  ايستند و (مردم) سخن نگويند مگر كسى كه (خداى) رحمان به او رخصت دهد و سخن راست گويد.(38)
+
هر آینه روز داوری روزی است معین
 +
==18==
 +
{{متن قرآن|يَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا }}
  
'''<I>ذَلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ فَمَن شَاء اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ مَآبًا ﴿39﴾</I>''' / آن (روز) روز [[حق]] است. پس هر كه خواهد راه بازگشتى به سوى پروردگار خود بجويد.(39)
 
  
'''<I>إِنَّا أَنذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَ يَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنتُ تُرَابًا ﴿40﴾</I>''' / ما شما را از عذابى نزديك هشدار داديم. روزى كه آدمى آن چه را با دست  خويش پيش فرستاده است، بنگرد و كافر گويد كاش من خاك بودم.(40)
+
روزی که در صور دمیده شود و شما فوج فوج بیایید
 +
==19==
 +
{{متن قرآن|وَفُتِحَتِ السَّمَاء فَكَانَتْ أَبْوَابًا }}
  
----
+
 
 +
آسمان شکافته شود و هر شکاف دری باشد
 +
==20==
 +
{{متن قرآن|وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا }}
 +
 
 +
 
 +
و کوهها روان شوند، و غبار گردند
 +
==21==
 +
{{متن قرآن|إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا }}
 +
 
 +
 
 +
جهنم در انتظار باشد
 +
==22==
 +
{{متن قرآن|لِلْطَّاغِينَ مَآبًا }}
 +
 
 +
 
 +
طاغیان، را منزلگاهی است
 +
==23==
 +
{{متن قرآن|لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا }}
 +
 
 +
 
 +
زمانی دراز در آنجا درنگ کنند
 +
==24==
 +
{{متن قرآن|لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا }}
 +
 
 +
 
 +
نه خنکی چشند و نه آب،
 +
==25==
 +
{{متن قرآن|إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا }}
 +
 
 +
 
 +
جز آب جوشان و خون و چرک
 +
==26==
 +
{{متن قرآن|جَزَاء وِفَاقًا }}
 +
 
 +
 
 +
این کیفری است برابر کردار
 +
==27==
 +
{{متن قرآن|إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا }}
 +
 
 +
 
 +
زیرا آنان به روز حساب امید نداشتند
 +
==28==
 +
{{متن قرآن|وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا }}
 +
 
 +
 
 +
و آیات ما را به سختی تکذیب می کردند
 +
==29==
 +
{{متن قرآن|وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا }}
 +
 
 +
 
 +
و ما همه چیز را در کتابی شماره کرده ایم
 +
==30==
 +
{{متن قرآن|فَذُوقُوا فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا }}
 +
 
 +
 
 +
پس بچشید که جز بر شکنجه شما نخواهیم افزود
 +
==31==
 +
{{متن قرآن|إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا }}
 +
 
 +
 
 +
پرهیزگاران را جایی است در امان از هر آسیب،
 +
==32==
 +
{{متن قرآن|حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا }}
 +
 
 +
 
 +
بستانها و تاکستانها،
 +
==33==
 +
{{متن قرآن|وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا }}
 +
 
 +
 
 +
و دخترانی همسال، با پستانهای بر آمده،
 +
==34==
 +
{{متن قرآن|وَكَأْسًا دِهَاقًا }}
 +
 
 +
 
 +
و جامهای پر
 +
==35==
 +
{{متن قرآن|لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا }}
 +
 
 +
 
 +
نه سخن بیهوده شنوند و نه دروغ
 +
==36==
 +
{{متن قرآن|جَزَاء مِّن رَّبِّكَ عَطَاء حِسَابًا }}
 +
 
 +
 
 +
و این پاداشی است کافی، از جانب پروردگارت:
 +
==37==
 +
{{متن قرآن|رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرحْمَنِ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا }}
 +
 
 +
 
 +
پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست آن خدای رحمان، که کس را به او یارای خطاب نباشد
 +
==38==
 +
{{متن قرآن|يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا }}
 +
 
 +
 
 +
روزی که روح و فرشتگان به صف می ایستند، و کس سخن نمی گوید مگر آنکه خدای رحمان به او رخصت دهد و او سخن به صواب گوید
 +
==39==
 +
{{متن قرآن|ذَلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ فَمَن شَاء اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ مَآبًا }}
 +
 
 +
 
 +
آن روز روزی است آمدنی پس هر که خواهد به سوی پروردگارش بازگردد
 +
==40==
 +
{{متن قرآن|إِنَّا أَنذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنتُ تُرَابًا }}
 +
 
 +
 
 +
ما شما را از عذابی نزدیک می ترسانیم: روزی که آدمی هر چه را پیشاپیش فرستاده است می نگرد و کافر می گوید: ای کاش من خاک می بودم
 +
 
 +
[[رده:قرآن دانشنامه اسلامی]]

نسخهٔ ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۹:۵۴


Quran1.jpg
درباره سوره نبا ({{{شماره}}})
آیات سوره نبا
فهرست قرآن


[[رده:متن و ترجمه سوره ها|]]

سورة النبإ
(ترجمه آیتی)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خدای بخشاینده مهربان

1

عَمَّ يَتَسَاءلُونَ


از چه چیز می پرسند؟

2

عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ


از آن خبر، بزرگ،

3

الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ


که در آن اختلاف می کنند

4

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ


آری، به زودی خواهند دانست

5

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ


باز هم آری، به زودی خواهند دانست

6

أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا


آیا ما زمین را بستری نساختیم؟

7

وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا


و کوهها را میخهایی؟

8

وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا


و شما را جفت جفت آفریدیم

9

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا


و خوابتان را آسایشتان گردانیدیم

10

وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا


و شب را پوششتان قرار دادیم

11

وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا


و، روز را گاه طلب معیشت

12

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا


و بر فراز سرتان هفت آسمان استوار بنا کردیم

13

وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا


و چراغی روشن آفریدیم

14

وَأَنزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاء ثَجَّاجًا


از ابرهای باران زای آبی فراوان نازل کردیم،

15

لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا


تا بدان دانه و نبات برویانیم،

16

وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا


و بستانهای انبوه

17

إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا


هر آینه روز داوری روزی است معین

18

يَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا


روزی که در صور دمیده شود و شما فوج فوج بیایید

19

وَفُتِحَتِ السَّمَاء فَكَانَتْ أَبْوَابًا


آسمان شکافته شود و هر شکاف دری باشد

20

وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا


و کوهها روان شوند، و غبار گردند

21

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا


جهنم در انتظار باشد

22

لِلْطَّاغِينَ مَآبًا


طاغیان، را منزلگاهی است

23

لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا


زمانی دراز در آنجا درنگ کنند

24

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا


نه خنکی چشند و نه آب،

25

إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا


جز آب جوشان و خون و چرک

26

جَزَاء وِفَاقًا


این کیفری است برابر کردار

27

إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا


زیرا آنان به روز حساب امید نداشتند

28

وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا


و آیات ما را به سختی تکذیب می کردند

29

وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا


و ما همه چیز را در کتابی شماره کرده ایم

30

فَذُوقُوا فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا


پس بچشید که جز بر شکنجه شما نخواهیم افزود

31

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا


پرهیزگاران را جایی است در امان از هر آسیب،

32

حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا


بستانها و تاکستانها،

33

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا


و دخترانی همسال، با پستانهای بر آمده،

34

وَكَأْسًا دِهَاقًا


و جامهای پر

35

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا


نه سخن بیهوده شنوند و نه دروغ

36

جَزَاء مِّن رَّبِّكَ عَطَاء حِسَابًا


و این پاداشی است کافی، از جانب پروردگارت:

37

رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرحْمَنِ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا


پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست آن خدای رحمان، که کس را به او یارای خطاب نباشد

38

يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا


روزی که روح و فرشتگان به صف می ایستند، و کس سخن نمی گوید مگر آنکه خدای رحمان به او رخصت دهد و او سخن به صواب گوید

39

ذَلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ فَمَن شَاء اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ مَآبًا


آن روز روزی است آمدنی پس هر که خواهد به سوی پروردگارش بازگردد

40

إِنَّا أَنذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنتُ تُرَابًا


ما شما را از عذابی نزدیک می ترسانیم: روزی که آدمی هر چه را پیشاپیش فرستاده است می نگرد و کافر می گوید: ای کاش من خاک می بودم