خالد بن ولید

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Icon-encycolopedia.jpg

این صفحه مدخلی از فرهنگ قرآن است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


خالد بن وليد بن مغيره از اشراف قريش و از نقش آفرينان سپاه شرك در غزوه بدر، اُحُد و خندق و از اسلام آورندگان سال هشتم هجرت بود.[۱]

برخى مفسران، مقصود از «غمّاً بغَمٍّ» در آيه 153 سوره آل عمران(3) را تسلّط و چيرگى خالد بر سپاه اسلام در نبرد اُحُد دانسته اند. [۲] بنا به نقل برخى مفسّران آيه 36 سوره زمر(39) پس از درنگ خالد در اجراى دستور پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله براى نابودى بت مورد پرستش مشركان نازل شد و عدم ترس از غير خدا را گوشزد نمود.[۳]

نيز در پى پرسش خالد از رسول خدا صلى الله عليه و آله مبنى بر وصول مطالبات ربوى پدرش از طايفه ثقيف آيه 278 سوره بقره(2) نازل شد و خداوند مردم را به شدت از اين كار نهى كرد.[۴]

پانویس

  1. المعارف، ص 267؛ تاريخ الصحابه، ص 85؛ الاستيعاب، ج2، ص11.
  2. الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج 4، ص 155.
  3. الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج15، ص168؛ مجمع البيان، ج7ـ8، ص778.
  4. الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج1، ص 287؛ مجمع البيان، ج1ـ2، ص673؛ اسباب النّزول، واحدى، ص 81.


منابع

  • فرهنگ قرآن، جلد 12، صفحه 268.