تقویم: ميلاد مسعود امام حسين علیه السلام

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۲:۴۱ توسط مرضیه الله وکیل جزی (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای جدید حاوی ' <keywords content='کلید واژه: امام حسين علیه السلام، ولادت امام حسين علیه السلام، 3 شعبا...' ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

منبع: نرم‌افزار دایرة‌المعارف چهارده معصوم علیهم‌السلام

ميلاد مسعود امام حسين علیه‌السلام/ 3 شعبان

امام حسين علیه‌السلام فرزند اميرمؤمنان علي بن ابي‌طالب علیه‌السلام و حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها، دومين فرزند آن دو بزرگوار و محبوب پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله بود.

بر اساس احاديث و روايات متعدد، تولد امام حسين علیه‌السلام و شهادت مظلومانه‌اش بدست دشمنان اسلام، پيش از تولد آن حضرت از سوي جبرئيل امين و پيامبر عظيم‌الشأن پيش‌گويي شده بود. از جمله آن‌ها حديث ذيل است:

امام صادق علیه‌السلام فرمود: جبرئيل امين بر رسول خدا صلی الله علیه و آله فرود آمد و عرض كرد: اي محمد! به راستي خداي سبحان تو را بشارت داد به مولودي از دخترت فاطمه زهرا سلام الله علیها، وليكن امتت وي را پس از تو خواهند كشت.

پيامبر صلی الله علیه و آله فرمود: اي جبرئيل! سلامم را به پروردگار برسان و بگو مرا به مولودي كه امتم پس از من وي را مي‌كشند، نيازي نيست. جبرئيل امين به سوي آسمان عروج كرد و سپس بازگشت و همان پيام را تكرار كرد. پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله نيز گفتار پيشين خود را تكرار كرد و از پذيرش مولودي كه مسلمانان وي را مي‌كشند، امتناع نمود. جبرئيل براي بار سوم فرود آمد و گفت: اي محمد! پروردگار سبحان سلامت مي‌رساند و تو را به اين امر مهم بشارت مي‌دهد كه امامت و ولايت را در نسل تو قرار داده است.

پيامبر صلی الله علیه و آله با دريافت اين پيام شادمان شد و گفت: پذيرفتم و به آن خرسندم. آنگاه پيامبر صلی الله علیه و آله اين پيام مهم الهي را به اطلاع دخترش حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها رسانيد و فاطمه سلام الله علیها در نهايت ادب، پاسخ داد: پدرجان! مرا به فرزندي كه امتت او را مي‌كشند، نيازي نيست.

پيامبر صلی الله علیه و آله بشارت خداوند منان را به فاطمه زهرا سلام الله علیها ابلاغ كرد و گفت: دخترم فاطمه! همانا خداوند سبحان امر مهم امامت و ولايت و وصايت را در ذريه من از همين مولود قرار داده است. فاطمه سلام الله علیها با شنيدن اين بشارت الهي و تضمين غيرقابل خدشه پروردگار به پدر ارجمندش گفت: پدرجان! من نيز به تولد اين مولود خجسته خرسندم.[۱]

بنابراين، پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله و دخترش فاطمه زهرا سلام الله علیها و دامادش علي مرتضي علیه‌السلام و جبرئيل امين و فرشتگان الهي، همگي منتظر مولود مبارك آثار بوده و براي ديدنش لحظه‌شماري مي‌كردند. سرانجام، انتظار به پايان رسيد و در روزي مبارك از ايام مبارك شعبان از دامن پاكيزه فاطمه زهرا سلام الله علیها نور جهان آراي امام حسين علیه‌السلام آشكار گرديد و اين نوزاد گران‌مقام، پا به هستي و حيات دنيوي گذاشت و شادماني فرشتگان و آدميان را فراهم كرد.

از امام صادق علیه‌السلام روايت شد: هنگامي كه امام حسين علیه‌السلام ديده به جهان گشود، جبرئيل امين از سوي پروردگار متعال مأمور گرديد تا همراه هزارفرشته، جهت تهنيت و شادباش گويي به نوزاد فاطمه زهرا سلام الله علیها، به زمين فرود آيند.[۲] داستان "فطرس" و رهايي اين فرشته الهي از عذاب و كيفر خدايي، به بركت تولد امام حسين علیه‌السلام در همين حديث بيان گرديده است.

درباره تاريخ تولد امام حسين علیه‌السلام اتفاق چنداني ميان مورخان و سيره‌نويسان نيست. برخي روز پنجم شعبان سال چهارم قمري، برخي سوم شعبان و برخي ديگر روزهاي نخست شعبان (بدون تعيين روز ولادت) را زادروز آن حضرت مي‌دانند.[۳]

ولي مشهور ميان شيعيان بر اساس توقيع شريفي كه بدست قاسم بن علاء همداني، وكيل امام حسن عسکری علیه‌السلام رسيد، تولد ابا عبدالله الحسين علیه‌السلام در روز سوم شعبان بوده است.[۴]

نام شريف امام حسين علیه‌السلام در تورات "شبير" و در انجيل "طاب" و كنيه‌اش ابوعبدالله و لقب‌هايش سبط، سبط ثاني، سيد، سيد شباب اهل الجنه، رشيد، طيب، وفي، مبارك، زكي و تابع لمرضاه الله مي‌باشد.[۵]

پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله در حديثي، درباره امام حسن علیه‌السلام و امام حسين علیه‌السلام فرمود: من أحب الحسن والحسين أحببته و من أحببته أحبه الله و من أحبه الله أدخله الجنه و من أبغضهما ابغضته، من أبغضته أبغضه الله، من أبغضه الله أدخله النار.[۶]

پانویس

  1. الكافي (شيخ كلينی)، ج1، ص 464، ح 4.
  2. بحارالانوار (علامه مجلسی)، ج 43، ص 243.
  3. نك: مقاتل الطالبيين (ابوالفرج اصفهاني)، ص 51؛ مناقب آل ابي‌طالب (ابن شهر آشوب)، ج 3، ص 240؛ بحارالانوار، ج91، ص 193 و ج 34، ص 237؛ الارشاد (شيخ مفيد)، ص 368؛ منتهی الآمال (شیخ عباس قمی)، ج 1، ص 280.
  4. بحارالانوار، ج 34، ص 237؛ الاقبال بالاعمال الحسنه (سيد بن طاووس)، ج 3، ص 303.
  5. بحارالانوار، ج 34، ص 237؛ كشف الغمه (علي بن عيسي اربلي)، ج 2، ص 171.
  6. الارشاد، ص 369.

منابع بیشتر:

وقایع الایام شیخ عباس قمی، 3 شعبان.