ابن ادریس حلی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(اضافه کردن رده)
سطر ۱: سطر ۱:
{<I>منبع اين نوشتار يک سايت است. آن را با نوشته خودتان جايگزين کنيد.</I>}
+
{{عدم احراز اعتبار منبع|ماخذ=پایگاه}}
 
 
 
ولادت  
 
ولادت  
  
سطر ۷۷: سطر ۷۶:
 
عالم بزرگوار جهان تشيع ابن إدريس حلي در سال 598 هجرى ديده از جهان فرو بست و به سوى معبود شتافت و بدن شريفش را در شهر حله به خاك سپردند.
 
عالم بزرگوار جهان تشيع ابن إدريس حلي در سال 598 هجرى ديده از جهان فرو بست و به سوى معبود شتافت و بدن شريفش را در شهر حله به خاك سپردند.
  
منبع:[http://www.shaaer.com/nikan/gharn6/nikan34.htm پایگاه شعائر]
+
 
 +
== منبع ==
 +
[http://www.shaaer.com/nikan/gharn6/nikan34.htm پایگاه شعائر]
  
 
'''تالیفات'''
 
'''تالیفات'''

نسخهٔ ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۵۵

منبع توضیح برای مشارکت کنندگان
احتمالا یک منبع الکترونیکی

اعتبار منبع محرز نشده است!

منبع این نوشتار با توجه به مشخصات ذکر شده برای آن یک منبع صرفا الکترونیکی در یک پایگاه است که نهاد یا موسسه تولید کننده آن نامشخص است یا در فهرست مراکز معتبر تولید کننده محتوای دیجتال اسلامی قرار ندارد.

برای جلوگیری از حذف صفحه در صفحه بحث این مقاله اثبات کنید که یک مرکز معتبر تولید کننده این محتواست یا آن را با نوشته خودتان یا منبعی مطمئن تر جایگزین کنید.

ولادت

ابن إدريس حلى در سال 543 هجرى در شهر حله به دنيا آمد.

وى از فحول علماى شيعه است. او عرب است و شيخ طوسى جد مادرى او (البته با واسطه)، به شمار مى رود.

ابن ادريس به حريت فكر معروف است. او صولت و هيبت جدش، شيخ طوسى را شكست و نسبت به علما و فقها تا سر حد اهانت انتقاد مى كرد.

كتاب نفيس و معروف او در فقه «سرائر» نام دارد.

گفته اند ابن إدريس از شاگردان سيد ابو المكارم ابن زهره بوده است ؛ اما از تعبيراتى كه ابن إدريس در كتاب وديعه «سرائر» از ابن زهره دارد، چنين برمى آيد كه صرفاً معاصر وى بوده و او را ملاقات كرده است و در برخى مسائل فقهى ميان آنها مكاتباتى رد و بدل شده است.

در نظر محققان

علامه نورى در فائده سوم از خاتمه مستدرك مى نويسد:

«ابو عبدالله محمد بن احمد بن ادريس عجلى حلى، عالم بزرگوار و معروفى است كه بزرگان فقها در اجازات خود به عظمت مقام علمى، فهم و دقت او اعتراف كرده و او را ستوده اند.»

ابن داود در رجال خود آورده است:

«وى پيشواى فقهاى حله، متقن در علوم و داراى تصنيفات بسيار است.»

فقيه بزرگ، شهيد اول - رحمه الله - در اجازه خود به او، وى را با عبارات «شيخ، امام، علامه، شيخ العلما و رئيس مذهب» ستوده است.

شيخ حر عاملى در كتاب «امل الآمل» مى نويسد:

«دانشمندان متأخر ما، ابن إدريس را بسيار ستوده اند و كتاب «سرائر» او را با آنچه در آخر آن از كتاب و اصول متقدمين نقل كرده است، مورد اعتماد قرار داده اند.»

پيرامون خبر واحد

در ميان فقهاى ما تنها ابن إدريس نيست كه خبر واحد را حجت و معتبر نمى داند و آن را نمى پذيرد، بلكه جز او نيز بر اين عقيده بوده اند، با اين فرق كه ابن إدريس به واسطه مزاج حادى كه داشته، بيش از ديگران آن را دنبال كرده و براى قبولاندن آن پافشارى نموده است، تا جايى كه نظريه او در اين باره مورد گفت و گوى بسيار واقع شده است.

جمعى از او سخت انتقاد نموده، و گروهى به دفاع و توضيح هدف وى برخاسته اند و بر مخالفان او اعتراض كرده و گفته هاى ديگران را بى انصافى در حق ابن إدريس دانسته اند.

اساتيد

از اساتيد اويند:

1 - دايى وى ابى على طوسى

2 - شيخ عماد، محمد بن ابى القاسم طبرى

3 - عربى بن مسافر عبادى

4 - حسن بن رطبه سوارى

شاگردان

بعضى از شاگردان او عبارتند از:

1 - شيخ نجيب الدين بن نما حلى

2 - شمس الدين فخار بن معد موسوى

3 - سيد محمد بن عبدالله بن زهره حسينى حلبى

4 - شيخ طومان بن احمد عاملى

تأليفات

از جمله تأليفات ابن ادريس عبارتند از:

1 - السرائر الحاوي لتحرير الفتاوى

2 - كتاب التعليقات

3 - رسالة في معنى الناصب

4 - خلاصة الاستدلال

5 - منتخب كتاب التبيان

وفات

عالم بزرگوار جهان تشيع ابن إدريس حلي در سال 598 هجرى ديده از جهان فرو بست و به سوى معبود شتافت و بدن شريفش را در شهر حله به خاك سپردند.


منبع

پایگاه شعائر

تالیفات