سوره شعراء: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سطر ۱۳: سطر ۱۳:
 
همچنین ابوبصير از [[امام صادق]] علیه السلام نقل كرده است كه هر كه «طس» هاى سه‌گانه را در شب جمعه بخواند، از اولياء خدا و در جوار اوست و خدا او را در جنة العدن كه در وسط [[بهشت]] است با انبياء و رسل و اوصياء راشدين، قرار مي دهد و هرگز در دنيا پريشانى نمى‌بيند و در آخرت اجر او بهشت است تا خشنود شود و خداوند صد حورالعين به تزويج او درمى‌آورد.
 
همچنین ابوبصير از [[امام صادق]] علیه السلام نقل كرده است كه هر كه «طس» هاى سه‌گانه را در شب جمعه بخواند، از اولياء خدا و در جوار اوست و خدا او را در جنة العدن كه در وسط [[بهشت]] است با انبياء و رسل و اوصياء راشدين، قرار مي دهد و هرگز در دنيا پريشانى نمى‌بيند و در آخرت اجر او بهشت است تا خشنود شود و خداوند صد حورالعين به تزويج او درمى‌آورد.
  
 +
== هدف سوره ==
 +
غرض از اين سوره، تسليت خاطر رسول خدا (ص) است از اينكه قومش او را و قرآن نازل بر او را تكذيب كرده بودند و او آزرده شده بود و همين معنا از اولين آيه آن كه می‌فرمايد:" تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْمُبِينِ" بر می‌آيد. آرى كفار قريش يك بار او را مجنون خواندند، بار ديگر شاعر، و اين آيات علاوه بر تسليت خاطر آن جناب، مشركين را تهديد میكند به سرنوشت اقوام گذشته و به اين منظور چند داستان از اقوام انبياى گذشته يعنى موسى و ابراهيم و نوح و هود و صالح و لوط و شعيب (ع) و سرنوشتى كه با آن روبرو شدند و كيفرى كه در برابر تكذيب خود ديدند نقل كرده است تا آن جناب از تكذيب قوم خود دل سرد و غمناك نگردد و نيز قوم آن جناب از شنيدن سرگذشت اقوام گذشته عبرت بگيرند.<ref> ترجمه الميزان، ج‌15، ص: 347 </ref>
 +
 +
 +
==پانویس==
 +
<references/>
 
==منابع==
 
==منابع==
فضل بن حسن طبرسی، ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‌18، ص3.
+
*فضل بن حسن طبرسی، ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‌18، ص3.
 
+
*محمد حسین طباطبایی، ترجمه تفسیر المیزان، ج‌14، ص: 16، قم 1374
 
==پیوست==
 
==پیوست==
 
[[سوره شعراء/متن و ترجمه سوره|متن و ترجمه سوره]]
 
[[سوره شعراء/متن و ترجمه سوره|متن و ترجمه سوره]]
  
 
[[رده:سوره های قرآن]]
 
[[رده:سوره های قرآن]]

نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۱۵

این مدخل از دانشنامه هنوز نوشته نشده است.

Icon book.jpg

محتوای فعلی بخشی از یک کتاب متناسب با عنوان است.

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


تمام سوره شعراء مکی است، جز قسمت اخير آن از «وَالشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغاوُونَ» تا آخر.

تعداد آيات

از نظر كوفيان و شاميان و متقدمين اهل مدينه 227 آيه و از نظر ديگران 236 آيه است.

فضيلت سوره

ابى بن كعب نقل كرده است كه پیامبر خدا فرمود: هر كس سوره شعراء بخواند، اجر او ده حسنه است و هر حسنه‌اى به اندازه عدد همه كسانى است كه تصديق و تكذيب حضرت نوح و حضرت هود و حضرت شعيب و حضرت صالح و حضرت ابراهيم كردند و بعدد همه كسانى كه تكذيب حضرت عيسى و تصديق حضرت محمد صلی الله علیه و آله كردند.

همچنین ابوبصير از امام صادق علیه السلام نقل كرده است كه هر كه «طس» هاى سه‌گانه را در شب جمعه بخواند، از اولياء خدا و در جوار اوست و خدا او را در جنة العدن كه در وسط بهشت است با انبياء و رسل و اوصياء راشدين، قرار مي دهد و هرگز در دنيا پريشانى نمى‌بيند و در آخرت اجر او بهشت است تا خشنود شود و خداوند صد حورالعين به تزويج او درمى‌آورد.

هدف سوره

غرض از اين سوره، تسليت خاطر رسول خدا (ص) است از اينكه قومش او را و قرآن نازل بر او را تكذيب كرده بودند و او آزرده شده بود و همين معنا از اولين آيه آن كه می‌فرمايد:" تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْمُبِينِ" بر می‌آيد. آرى كفار قريش يك بار او را مجنون خواندند، بار ديگر شاعر، و اين آيات علاوه بر تسليت خاطر آن جناب، مشركين را تهديد میكند به سرنوشت اقوام گذشته و به اين منظور چند داستان از اقوام انبياى گذشته يعنى موسى و ابراهيم و نوح و هود و صالح و لوط و شعيب (ع) و سرنوشتى كه با آن روبرو شدند و كيفرى كه در برابر تكذيب خود ديدند نقل كرده است تا آن جناب از تكذيب قوم خود دل سرد و غمناك نگردد و نيز قوم آن جناب از شنيدن سرگذشت اقوام گذشته عبرت بگيرند.[۱]


پانویس

  1. ترجمه الميزان، ج‌15، ص: 347

منابع

  • فضل بن حسن طبرسی، ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‌18، ص3.
  • محمد حسین طباطبایی، ترجمه تفسیر المیزان، ج‌14، ص: 16، قم 1374

پیوست

متن و ترجمه سوره