سعد بن عباده: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جز (صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} <keywords content='کلید واژه: سعد بن عباده، سقیفه، صحابه، عمر، ' /> '''کل...' ایجاد کرد)
 
(ویرایش)
 
(۳ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
{{بخشی از یک کتاب}}
+
'''سعد بن عباده خزرجی'''، [[صحابی]] مهم [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] (صلی الله علیه و آله) و از بزرگان [[انصار]] بود و در آغاز [[هجرت پیامبر اسلام به مدینه|هجرت]]، کمک‌هاى مالى فراوانى به [[مهاجرین|مهاجران]] نمود. سعد، رئیس قبیله [[خزرج]] در [[مدینه]] بود و پس از [[رحلت پیامبر اسلام|رحلت پیامبر اکرم]] در [[واقعه سقیفه بنی ساعده|سقیفه بنی ساعده]] از مدعیان [[خلافت]] بود، گرچه به آن نرسید.
  
 +
==خاندان سعد==
  
 +
سعد بن عبادة بن دلیم انصارى خزرجى مدنى، در خانواده شریف و بزرگوار پرورش یافت. مادرش عمره، دختر مسعود بن قیس از زنهایی بود که با [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله [[بیعت]] کرد و در سال ۵ هجری وفات یافت و پیغمبر بنا به درخواست سعد، بر او [[نماز میت|نماز]] خواند.
  
 +
پدرش عباده، جدش دلیم (دلهم) و پسرش [[قیس بن سعد|قیس]]، همگی کریم و میهمان نواز بودند، همه روزه اطراف مکان آنها دعوت عمومی برای صرف غذا از مردم می شد. گفته اند که در هیچیک از خاندان عرب، سابقه نداشته که میهمانداری عمومی در چهار نسل به این صورت ادامه داشته باشد.
  
سَعد بن عبادة بن دليم انصارى خزرجى مدنى از اصحاب [[پيامبر اسلام]] كه در بيعت عقبه دوم شركت داشت و پيغمبر او را به رياست بنى‌ساعده از قبيله خزرج برگزيد. وى مردى سخاوتمند و سفره‌دار و غيرتمند بود و در آغاز هجرت كمك‌هاى مالى فراوانى به مهاجران نمود و در دوران زندگى پيغمبر صلی الله علیه و آله در [[مدينه]] گام‌هاى ارزنده‌اى در راه [[اسلام]] برداشت ولى روز وفات پيغمبر صلی الله علیه و آله حب رياست وى را بر اين داشت كه بزرگترين جنايت [[تاریخ اسلام]] را او بنيان نهد چه واقعه سقيفه بنى‌ساعده كه حق را از مسير اصلى خود منحرف ساخت از او آغاز گرديد.
+
پسر سعد بن عباده، [[قیس بن سعد]]، از یاوران مخلص [[امام علی]] و [[امام حسن]] مجتبی صلوات الله علیهما بود.
  
گرچه وى خود از اين كار طرفى نبست و ديگران بر سر كار آمدند (به «سقيفه» رجوع شود) وى با ابوبكر بيعت ننمود و آن‌ها هم از بيم شورش قبيله خزرج بر او سخت نگرفتند و در زمان عمر به شام هجرت كرد و در حوران شام به سال 14 يا 15 شب هنگام به تير مغيرة بن شعبه فرستاده، عمر ترور شد و بعداً شيوع يافت كه جنيان او را كشته‌اند.
+
==سعد در زمان پیامبر==
  
روزى ابوحنيفه به مؤمن طاق گفت: اگر على حقى داشت چرا پس از رحلت رسول حق خويش را مطالبه ننمود؟ مؤمن طاق گفت: ترسيد كه جنيان او را بكشند، چنان كه آن‌ها سعد بن عباده را به تير مغيره كشتند. ([[بحارالانوار]]: 47/399)
+
سعد بن عباده از اصحاب [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله بود که در [[بیعت عقبه|بیعت عقبه]] دوم شرکت داشت و پیغمبر او را به ریاست بنى‌ساعده از قبیله [[خزرج]] برگزید. وى مردى سخاوتمند و سفره‌دار و غیرتمند بود و در آغاز [[هجرت پیامبر اسلام به مدینه|هجرت]]، کمک‌هاى مالى فراوانى به [[مهاجرین|مهاجران]] نمود و در دوران زندگى پیغمبر صلی الله علیه و آله در [[مدینه]] گام‌هاى ارزنده‌اى در راه [[اسلام]] برداشت.
  
===منبع===
+
سعد از معدود [[صحابی|صحابه]] پیغمبر بود که از آن حضرت، اجازه کتابت [[حدیث]] گرفت و از نقبای ۱۲ گانه [[انصار]] مدینه به شمار می رفت.
  
سید مصطفی حسینی دشتی, معارف و معاریف
+
سعد برای پیغمبر همه روزه ظرفی از غذا می فرستاد و گاهی هم حضرت [[امام علی علیه السلام|امیرالمومنین علی]] علیه السلام را به خانه اش دعوت می کرد. نیز هر شب حدود ۸۰ نفر از [[اصحاب صفه]] را به خانه می برد و پذیرایی می کرد؛ در حالی که بقیه انصار، یکی دو نفر را همراه می بردند. پیامبر بارها برای او و خانواده اش دعا کردند. روزی بعد از [[افطار]] در منزل او، اینگونه دعا کردند که غذایتان را همواره نیکان خورند و [[فرشتگان]] بر شما درود فرستند و [[روزه]] داران نزد شما افطار کنند.<ref>الغدیر، ج۲/۹۵.</ref>
 +
 
 +
==سعد بعد از وفات پیامبر==
 +
 
 +
در روز [[رحلت پیامبر اسلام|رحلت پیامبر]] صلی الله علیه و آله، حبّ ریاست، سعد بن عباده را بر این داشت که بزرگترین جنایت [[تاریخ اسلام]] را او بنیان نهد، چرا که واقعه [[واقعه سقیفه بنی ساعده|سقیفه بنى‌ساعده]] که [[حق]] را از مسیر اصلى خود منحرف ساخت از او آغاز گردید. گرچه سعد خود از این کار طرفى نبست و دیگران بر سر کار آمدند.
 +
 
 +
وى با [[ابوبکر|ابوبکر]] بیعت ننمود و آن‌ها هم از بیم شورش قبیله [[خزرج]] بر او سخت نگرفتند و در زمان [[عمر بن خطاب|عمر خطاب]] به [[شام]] هجرت کرد و در حوران شام به سال ۱۴ یا ۱۵ هجری، شب‌هنگام به تیر [[مغیرة بن شعبه|مغیرة بن شعبه]]، فرستاده عمر، ترور شد و بعداً شیوع یافت که [[جن|جنیان]] او را کشته‌اند!
 +
 
 +
روزى [[ابوحنیفه|ابوحنیفه]] به [[مؤمن الطاق|مؤمن طاق]] گفت: اگر [[امام علی علیه السلام|على]] حقى داشت، چرا پس از رحلت [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] حق خویش را مطالبه ننمود؟ مؤمن طاق گفت: ترسید که جنیان او را بکشند، چنان که آن‌ها سعد بن عباده را به تیر مغیره کشتند!<ref>بحارالانوار، ۴۷/۳۹۹.</ref>
 +
 
 +
==پانویس==
 +
{{پانویس}}
 +
==منابع==
 +
*سید مصطفی حسینی دشتی، معارف و معاریف.
 +
*سعد بن عباده، [http://www.tahoorkotob.com/page.php?pid=8158 کتابخانه طهور]، بازیابی: ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۳.
 +
 
 +
[[Category:اصحاب پیامبر]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۴۳

سعد بن عباده خزرجی، صحابی مهم رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و از بزرگان انصار بود و در آغاز هجرت، کمک‌هاى مالى فراوانى به مهاجران نمود. سعد، رئیس قبیله خزرج در مدینه بود و پس از رحلت پیامبر اکرم در سقیفه بنی ساعده از مدعیان خلافت بود، گرچه به آن نرسید.

خاندان سعد

سعد بن عبادة بن دلیم انصارى خزرجى مدنى، در خانواده شریف و بزرگوار پرورش یافت. مادرش عمره، دختر مسعود بن قیس از زنهایی بود که با رسول خدا صلی الله علیه و آله بیعت کرد و در سال ۵ هجری وفات یافت و پیغمبر بنا به درخواست سعد، بر او نماز خواند.

پدرش عباده، جدش دلیم (دلهم) و پسرش قیس، همگی کریم و میهمان نواز بودند، همه روزه اطراف مکان آنها دعوت عمومی برای صرف غذا از مردم می شد. گفته اند که در هیچیک از خاندان عرب، سابقه نداشته که میهمانداری عمومی در چهار نسل به این صورت ادامه داشته باشد.

پسر سعد بن عباده، قیس بن سعد، از یاوران مخلص امام علی و امام حسن مجتبی صلوات الله علیهما بود.

سعد در زمان پیامبر

سعد بن عباده از اصحاب پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله بود که در بیعت عقبه دوم شرکت داشت و پیغمبر او را به ریاست بنى‌ساعده از قبیله خزرج برگزید. وى مردى سخاوتمند و سفره‌دار و غیرتمند بود و در آغاز هجرت، کمک‌هاى مالى فراوانى به مهاجران نمود و در دوران زندگى پیغمبر صلی الله علیه و آله در مدینه گام‌هاى ارزنده‌اى در راه اسلام برداشت.

سعد از معدود صحابه پیغمبر بود که از آن حضرت، اجازه کتابت حدیث گرفت و از نقبای ۱۲ گانه انصار مدینه به شمار می رفت.

سعد برای پیغمبر همه روزه ظرفی از غذا می فرستاد و گاهی هم حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام را به خانه اش دعوت می کرد. نیز هر شب حدود ۸۰ نفر از اصحاب صفه را به خانه می برد و پذیرایی می کرد؛ در حالی که بقیه انصار، یکی دو نفر را همراه می بردند. پیامبر بارها برای او و خانواده اش دعا کردند. روزی بعد از افطار در منزل او، اینگونه دعا کردند که غذایتان را همواره نیکان خورند و فرشتگان بر شما درود فرستند و روزه داران نزد شما افطار کنند.[۱]

سعد بعد از وفات پیامبر

در روز رحلت پیامبر صلی الله علیه و آله، حبّ ریاست، سعد بن عباده را بر این داشت که بزرگترین جنایت تاریخ اسلام را او بنیان نهد، چرا که واقعه سقیفه بنى‌ساعده که حق را از مسیر اصلى خود منحرف ساخت از او آغاز گردید. گرچه سعد خود از این کار طرفى نبست و دیگران بر سر کار آمدند.

وى با ابوبکر بیعت ننمود و آن‌ها هم از بیم شورش قبیله خزرج بر او سخت نگرفتند و در زمان عمر خطاب به شام هجرت کرد و در حوران شام به سال ۱۴ یا ۱۵ هجری، شب‌هنگام به تیر مغیرة بن شعبه، فرستاده عمر، ترور شد و بعداً شیوع یافت که جنیان او را کشته‌اند!

روزى ابوحنیفه به مؤمن طاق گفت: اگر على حقى داشت، چرا پس از رحلت رسول خدا حق خویش را مطالبه ننمود؟ مؤمن طاق گفت: ترسید که جنیان او را بکشند، چنان که آن‌ها سعد بن عباده را به تیر مغیره کشتند![۲]

پانویس

  1. الغدیر، ج۲/۹۵.
  2. بحارالانوار، ۴۷/۳۹۹.

منابع

  • سید مصطفی حسینی دشتی، معارف و معاریف.
  • سعد بن عباده، کتابخانه طهور، بازیابی: ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۳.