یأس - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۳۰

2026-02-26T18:30:30Z

Mohammadi در ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۴

2025-07-10T10:34:11Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-18T12:32:02Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۱

2024-09-29T07:31:03Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۲ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۲۴

2020-03-02T08:24:15Z

مهدی موسوی: /* یأس در منظر آیات و روایات */

2019-02-23T09:35:11Z

‏یأس در منظر آیات و روایات

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۲۰

2019-02-12T10:20:49Z

Zamani در ‏۲ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۱۰

2016-08-02T10:10:23Z

سید مهدی خدایی در ‏۸ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۳۶

2016-02-08T10:36:43Z

بهرامی: اضافه کردن رده

2012-09-11T06:38:31Z

اضافه کردن رده

@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 با توجه به مضمون آیات [[قرآن]] و روایات اسلامی این نکته به دست می آید که نومیدی از رحمت بیکران الهی، از بزرگترین گناهان است.
-*{{متن قرآن|«وَلَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنَاهَا مِنْهُ إِنَّهُ لَيَئُوسٌ كَفُورٌ»}}<ref>[[آیه 9 سوره هود|سوره هود، آیه ۹.]]</ref>؛ و اگر از جانب خویش، نعمتی به انسان بچشانیم، سپس آن را از او بگیریم، بسیار نومید و ناسپاس خواهد بود. از این آیه فهمیده می شود که اگر نعمتی از انسان گرفته شود دچار یأس شده به شدت نومید می گردد تا این حد که گویی بازگشت مجدد آن نعمت را غیر ممکن می داند. پس طبع انسان به گونه ای است که هنگامی چیزی از او گرفته شود، مأیوس می گردد و کفران می ورزد.<ref> ترجمه تفسیر المیزان، ج10، ص233. </ref>
+*«{{متن قرآن|وَلَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنَاهَا مِنْهُ إِنَّهُ لَيَئُوسٌ كَفُورٌ}}<ref>[[آیه 9 سوره هود|سوره هود، آیه ۹.]]</ref>؛ و اگر از جانب خویش، نعمتی به انسان بچشانیم، سپس آن را از او بگیریم، بسیار نومید و ناسپاس خواهد بود».
-*{{متن قرآن|«... إِنَّهُ لَا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ»}}<ref>[[آیه 87 سوره یوسف|سوره یوسف، آیه ۸۷.]]</ref>؛ تنها گروه کافران، از رحمت خدا مأیوس می شوند. کافر به خدا، یا منکر وجود حق است یا منکر قدرت او یا منکر عنایات و تفضلات او است. بر هر کس که [[ایمان]] به خدا دارد لازم است به این معنا معتقد شود که خدا هر چه بخواهد انجام می دهد و به هر چه اراده کند حکم می نماید و هیچ مؤمنی نمی تواند از روح خدا مأیوس و از رحمتش نومید شود؛ زیرا یأس از روح (رحمت) خدا، در حقیقت محدود کردن قدرت او و در معنا کفر به احاطه و سعه ی رحمت اوست.<ref> ترجمه المیزان، ج11، ص320. </ref>
+از این آیه فهمیده می شود که اگر نعمتی از انسان گرفته شود دچار یأس شده به شدت نومید می گردد تا این حد که گویی بازگشت مجدد آن نعمت را غیر ممکن می داند. پس طبع انسان به گونه ای است که هنگامی چیزی از او گرفته شود، مأیوس می گردد و کفران می ورزد.<ref> ترجمه تفسیر المیزان، ج10، ص233. </ref>
-*{{متن قرآن|«وَإِذَا أَنْعَمْنَا عَلَى الْإِنْسَانِ أَعْرَضَ وَنَأَىٰ بِجَانِبِهِ وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَئُوسًا»}}<ref>[[آیه 83 سوره اسراء|سوره اسراء، آیه ۸۳.]]</ref>؛ هنگامی که به انسان نعمت می بخشیم، (از حق) روی می گرداند و متکبرانه دور می شود و هنگامی که (کمترین) بدی به او می رسد، (از همه چیز) مأیوس می گردد. این آیه حال انسان عادی را توصیف می کند که در محیط زندگی ای قرار گرفته که حاکم در آن عرف و عادت است؛ وقتی نعمت های الهی به سویش سرازیر است و اسباب ظاهری هم سر سازگاری دارند، همه ی امید و دلگرمیش متوجه آن اسباب شده و دل به آنها می دهد و به همین جهت وقتی شری به او می رسد و بعضی از نعمت های الهی از او سلب می شود، به کلی از خیر مأیوس می گردد.<ref> ترجمه المیزان، ج13، ص257. </ref>
+*«{{متن قرآن|... إِنَّهُ لَا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ}}<ref>[[آیه 87 سوره یوسف|سوره یوسف، آیه ۸۷.]]</ref>؛ تنها گروه کافران، از رحمت خدا مأیوس می شوند».
 *[[امام علی علیه السلام|حضرت علی]] (علیه السلام) می فرمایند: «بالاترین بلا، یأس و نومیدی است.»<ref> تمیمی آمُدی، عبدالواحد، غررالحکم، دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، 1366ش، اول، ص83. </ref>

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 ==انواع یأس==
-اگر سخنان [[اهل بیت|معصومین]](ع) را در رابطه با یأس بنگریم، این مطلب را در می یابیم که یأس صفتی برای انسان است که هم می تواند از فضائل اخلاقی شمرده شود و هم از رذائل. بنابراین یأس بر دو نوع است:
+اگر سخنان [[اهل بیت|معصومین]] علیهم السلام را در رابطه با یأس بنگریم، این مطلب را در می یابیم که یأس صفتی برای انسان است که هم می تواند از فضائل اخلاقی شمرده شود و هم از رذائل. بنابراین یأس بر دو نوع است:
 *الف. یأس مذموم و ناپسند: همان نومیدی از رحمت [[خدا]] است (که محور بحث این مقاله است).
-*ب. یأس ممدوح و پسندیده: اگر انسان انتظار تفضل و عنایت از خلق خدا نداشته و چشم امیدش فقط به خدای منان باشد، اینچنین نومیدی ای مورد سفارش معصومین(ع) بوده است. در روایات این یأس با عنوان های مختلفی آمده است:
+*ب. یأس ممدوح و پسندیده: اگر انسان انتظار تفضل و عنایت از خلق خدا نداشته و چشم امیدش فقط به خدای منان باشد، اینچنین نومیدی ای مورد سفارش معصومین علیهم السلام بوده است. در روایات این یأس با عنوان های مختلفی آمده است:
-#بهترین ثروت: [[امام باقر علیه السلام|امام باقر]](ع) می فرمایند: «بهترین سرمایه اعتماد به خداست و چشم طمع برکندن از آنچه مردم دارند.»<ref> همان، ج9، ص452. </ref>
+#بهترین ثروت: [[امام باقر علیه السلام|امام باقر]] علیه السلام می فرمایند: «بهترین سرمایه اعتماد به خداست و چشم طمع برکندن از آنچه مردم دارند.»<ref> همان، ج9، ص452. </ref>
-#عزت مومن: [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]](ع) می فرمایند: «قطع امید کردن از آنچه مردم دارند، مایه عزت دینی مؤمن است.»<ref> شیخ حر عاملی، محمد بن حسن؛ وسایل الشیعه، قم، مؤسسه آل البیت لإحیاء التراث، 1409ه، ج9، ص449. </ref>
+#عزت مومن: [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] علیه السلام می فرمایند: «قطع امید کردن از آنچه مردم دارند، مایه عزت دینی مؤمن است.»<ref> شیخ حر عاملی، محمد بن حسن؛ وسایل الشیعه، قم، مؤسسه آل البیت لإحیاء التراث، 1409ه، ج9، ص449. </ref>
-#راحتی نفس انسان: امام صادق(ع) می فرمایند: «راحت ترین راحتی ها(برای انسان)، نومیدی از مردم است.»<ref> علامه مجلسی، محمدباقر؛ بحارالانوار، لبنان، مؤسسه الوفاء بیروت، 1404ه، ج75، ص249. </ref>
+#راحتی نفس انسان: امام صادق علیه السلام می فرمایند: «راحت ترین راحتی ها(برای انسان)، نومیدی از مردم است.»<ref> علامه مجلسی، محمدباقر؛ بحارالانوار، لبنان، مؤسسه الوفاء بیروت، 1404ه، ج75، ص249. </ref>
 ==یأس در منظر آیات و روایات==
 با توجه به مضمون آیات [[قرآن]] و روایات اسلامی این نکته به دست می آید که نومیدی از رحمت بیکران الهی، از بزرگترین گناهان است.
-*{{متن قرآن|«وَلَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنَاهَا مِنْهُ إِنَّهُ لَيَئُوسٌ كَفُورٌ»}}؛ و اگر از جانب خویش، نعمتی به انسان بچشانیم، سپس آن را از او بگیریم، بسیار نومید و ناسپاس خواهد بود.<ref> سوره هود، آیه 9، ترجمه ی آیت الله مکارم شیرازی. </ref> از این آیه فهمیده می شود که اگر نعمتی از انسان گرفته شود دچار یأس شده به شدت نومید می گردد تا این حد که گویی بازگشت مجدد آن نعمت را غیر ممکن می داند. پس طبع انسان به گونه ای است که هنگامی چیزی از او گرفته شود، مأیوس می گردد و کفران می ورزد.<ref> ترجمه تفسیر المیزان، ج10، ص233. </ref>
+*{{متن قرآن|«وَلَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنَاهَا مِنْهُ إِنَّهُ لَيَئُوسٌ كَفُورٌ»}}<ref>[[آیه 9 سوره هود|سوره هود، آیه ۹.]]</ref>؛ و اگر از جانب خویش، نعمتی به انسان بچشانیم، سپس آن را از او بگیریم، بسیار نومید و ناسپاس خواهد بود. از این آیه فهمیده می شود که اگر نعمتی از انسان گرفته شود دچار یأس شده به شدت نومید می گردد تا این حد که گویی بازگشت مجدد آن نعمت را غیر ممکن می داند. پس طبع انسان به گونه ای است که هنگامی چیزی از او گرفته شود، مأیوس می گردد و کفران می ورزد.<ref> ترجمه تفسیر المیزان، ج10، ص233. </ref>
-*{{متن قرآن|«...إِنَّهُ لَا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ»}}؛ تنها گروه کافران، از رحمت خدا مأیوس می شوند.<ref> سوره یوسف، آیه 87، ترجمه آیت الله مکارم شیرازی. </ref> کافر به خدا، یا منکر وجود حق است یا منکر قدرت او یا منکر عنایات و تفضلات او است. بر هر کس که [[ایمان]] به خدا دارد لازم است به این معنا معتقد شود که خدا هر چه بخواهد انجام می دهد و به هر چه اراده کند حکم می نماید و هیچ مؤمنی نمی تواند از روح خدا مأیوس و از رحمتش نومید شود؛ زیرا یأس از روح (رحمت) خدا، در حقیقت محدود کردن قدرت او و در معنا کفر به احاطه و سعه ی رحمت اوست.<ref> ترجمه المیزان، ج11، ص320. </ref>
+*{{متن قرآن|«... إِنَّهُ لَا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ»}}<ref>[[آیه 87 سوره یوسف|سوره یوسف، آیه ۸۷.]]</ref>؛ تنها گروه کافران، از رحمت خدا مأیوس می شوند. کافر به خدا، یا منکر وجود حق است یا منکر قدرت او یا منکر عنایات و تفضلات او است. بر هر کس که [[ایمان]] به خدا دارد لازم است به این معنا معتقد شود که خدا هر چه بخواهد انجام می دهد و به هر چه اراده کند حکم می نماید و هیچ مؤمنی نمی تواند از روح خدا مأیوس و از رحمتش نومید شود؛ زیرا یأس از روح (رحمت) خدا، در حقیقت محدود کردن قدرت او و در معنا کفر به احاطه و سعه ی رحمت اوست.<ref> ترجمه المیزان، ج11، ص320. </ref>
-*{{متن قرآن|«وَإِذَا أَنْعَمْنَا عَلَى الْإِنْسَانِ أَعْرَضَ وَنَأَىٰ بِجَانِبِهِ ۖ وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَئُوسًا»}}؛ هنگامی که به انسان نعمت می بخشیم، (از حق) روی می گرداند و متکبرانه دور می شود و هنگامی که (کمترین) بدی به او می رسد، (از همه چیز) مأیوس می گردد.<ref> سوره اسراء، آیه83، ترجمه آیت الله مکارم شیرازی. </ref> این آیه حال انسان عادی را توصیف می کند که در محیط زندگی ای قرار گرفته که حاکم در آن عرف و عادت است؛ وقتی نعمت های الهی به سویش سرازیر است و اسباب ظاهری هم سر سازگاری دارند، همه ی امید و دلگرمیش متوجه آن اسباب شده و دل به آنها می دهد و به همین جهت وقتی شری به او می رسد و بعضی از نعمت های الهی از او سلب می شود، به کلی از خیر مأیوس می گردد.<ref> ترجمه المیزان، ج13، ص257. </ref>
+*{{متن قرآن|«وَإِذَا أَنْعَمْنَا عَلَى الْإِنْسَانِ أَعْرَضَ وَنَأَىٰ بِجَانِبِهِ وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَئُوسًا»}}<ref>[[آیه 83 سوره اسراء|سوره اسراء، آیه ۸۳.]]</ref>؛ هنگامی که به انسان نعمت می بخشیم، (از حق) روی می گرداند و متکبرانه دور می شود و هنگامی که (کمترین) بدی به او می رسد، (از همه چیز) مأیوس می گردد. این آیه حال انسان عادی را توصیف می کند که در محیط زندگی ای قرار گرفته که حاکم در آن عرف و عادت است؛ وقتی نعمت های الهی به سویش سرازیر است و اسباب ظاهری هم سر سازگاری دارند، همه ی امید و دلگرمیش متوجه آن اسباب شده و دل به آنها می دهد و به همین جهت وقتی شری به او می رسد و بعضی از نعمت های الهی از او سلب می شود، به کلی از خیر مأیوس می گردد.<ref> ترجمه المیزان، ج13، ص257. </ref>
 *[[امام علی علیه السلام|حضرت علی]] (علیه السلام) می فرمایند: «بالاترین بلا، یأس و نومیدی است.»<ref> تمیمی آمُدی، عبدالواحد، غررالحکم، دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، 1366ش، اول، ص83. </ref>

@@ سطر ۶۴: / سطر ۶۴: @@
 ==منابع==
 *[http://www.pajoohe.ir  "یأس"، دانشنامه پژوهه]، ايمان يزدانی نيا، تاریخ بازیابی: 2 خرداد 1391.
 [[رده:واژگان قرآنی]][[رده:اخلاق فردی]][[رده:صفات ناپسند]]

@@ سطر ۷۳: / سطر ۷۳: @@
 <references />
 ==منابع==
-[http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=38039 یأس ،ايمان يزدانی نيا، سایت پژوهشکده باقر العلوم(ع) ( بخش فرهنگ علوم انسانی و اسلامی)]، تاریخ بازیابی : 2 خرداد 1391.
+ايمان يزدانی نيا، یأس ، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، تاریخ بازیابی : 2 خرداد 1391.
 [[رده:صفات ناپسند]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
 {{الگو:منبع الکترونیکی پایگاه معتبر}}
 ==معنای یأس==
+ماده «یأس» مقابل طمع است و در لغت به معنای انقطاع انتظار وتوقع انسان از رسیدن چیزی، به خود است.<ref> مصطفوی، حسن؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1360ش، ج14، ص223. </ref>در اصطلاح اخلاقی، یأس عبارت است از حالتی که در مقام عجز و ناتوانی در نفس انسان پدید می آید و به طور کلی قطع امید از کاری را یأس می گویند.<ref> سجادی، سید جعفر؛ فرهنگ معارف اسلامی، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، 1373ش، سوم، ج3، ص2192. </ref>
 ناامیدی از لغزش های اخلاقی به شمار می رود؛ زیرا به معنای ستم کردن بر خویشتن و خودکشی تدریجی است و ناامیدی مطلق، مرگ است.<ref> صلیبا جمیل، صانعی دره بیدی منوچهر؛ فرهنگ فلسفی، تهران، انتشارات حکمت، 1366ش، اول، ص682. </ref>
-== یأس در منظر آیات و روایات ==
+==یأس در منظر آیات و روایات==
 در آیات قرآنی و روایات اسلامی درباره یأس می توان به موارد ذیل اشاره کرد:
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۲: @@
 از این آیه فهمیده می شود که اگر نعمتی از انسان گرفته شود دچار یأس شده به شدت نومید می گردد تا این حد که گویی بازگشت مجدد آن نعمت را غیر ممکن می داند. پس طبع انسان به گونه ای است که هنگامی چیزی از او گرفته شود، مأیوس می گردد و کفران می ورزد.<ref> ترجمه تفسیر المیزان، ج10، ص233. </ref>
 «تنها گروه کافران، از رحمت خدا مأیوس می شوند.»<ref> سوره یوسف، آیه 87، ترجمه آیت الله مکارم شیرازی. </ref>
-کافر به خدا، یا منکر وجود حق است یا منکر قدرت او یا منکر عنایات و تفضلات او است. بر هر کس که ایمان به خدا دارد لازم است به این معنا معتقد شود که خدا هر چه بخواهد انجام می دهد و به هر چه اراده کند حکم می نماید و هیچ مؤمنی نمی تواند از روح خدا مأیوس و از رحمتش نومید شود؛ زیرا یأس از روح(رحمت) خدا در حقیقت محدود کردن قدرت او، در معنا کفر به احاطه و سعه ی رحمت اوست.<ref> ترجمه المیزان، ج11، ص320. </ref>
+کافر به خدا، یا منکر وجود حق است یا منکر قدرت او یا منکر عنایات و تفضلات او است. بر هر کس که ایمان به خدا دارد لازم است به این معنا معتقد شود که خدا هر چه بخواهد انجام می دهد و به هر چه اراده کند حکم می نماید و هیچ مؤمنی نمی تواند از روح خدا مأیوس و از رحمتش نومید شود؛ زیرا یأس از روح (رحمت) خدا در حقیقت محدود کردن قدرت او، در معنا کفر به احاطه و سعه ی رحمت اوست.<ref> ترجمه المیزان، ج11، ص320. </ref>
 «هنگامی که به انسان نعمت می بخشیم، (از حق) روی می گرداند و متکبرانه دور می شود و هنگامی که(کمترین) بدی به او می رسد، (از همه چیز) مأیوس می گردد.»<ref> سوره اسراء، آیه83، ترجمه آیت الله مکارم شیرازی. </ref>
 این آیه حال انسان  عادی را توصیف می کند که در محیط زندگی ای قرار گرفته که حاکم در آن عرف و عادت است؛ وقتی نعمت های الهی به سویش سرازیر است و اسباب ظاهری هم سر سازگاری دارند، همه ی امید و دلگرمیش متوجه آن اسباب شده و دل به آنها می دهد و به همین جهت وقتی شری به او می رسد و بعضی از نعمت های الهی از او سلب می-شود، به کلی از خیر مأیوس می گردد.<ref> ترجمه المیزان، ج13، ص257. </ref>
 بالاترین مصیبت: مأیوس بودن از رحمت وعنایات الهی بالاترین بلا برای انسان محسوب می شود؛ چرا که بدون داشتن امید از حرکت به سوی کمال باز می ماند.
 حضرت علی(ع) می فرمایند: «بالاترین بلا یأس و نومیدی است.»<ref> تمیمی آمُدی، عبدالواحد، غررالحکم، دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، 1366ش، اول، ص83. </ref>
-با توجه به مضمون آیات و روایات این نکته به دست می آید که نومیدی از رحمت بیکران الهی، ازبزرگترین گناهان است.
+با توجه به مضمون آیات و روایات این نکته به دست می آید که نومیدی از رحمت بیکران الهی، از بزرگترین گناهان است.
-== منشاء یأس ==
+==منشاء یأس==
 دلیل اینکه انسان مأیوس شده و نا امیدی وجودش را فرا می گیرد، اموری است که به این امور در آیات اشاره شده است:
--کفر<ref> دستغیب، عبدالحسین؛ گناهان کبیره، انتشارات غدیر، 1375ش، ج1، ص77. </ref>:اگر انسان به خداوند، رحمت و قدرت او در انجام هر کاری اعتقاد نداشته باشد و اسباب خیر و آسایش خود را چیز دیگری بداند، در حالیکه تمام اسباب و علل خیر در دست توانای خدای متعال است، در سختی ها و مشکلات یأس و نا امیدی او را فرا می گیرد.
+-[[کفر]]<ref> دستغیب، عبدالحسین؛ گناهان کبیره، انتشارات غدیر، 1375ش، ج1، ص77. </ref>:اگر انسان به خداوند، رحمت و قدرت او در انجام هر کاری اعتقاد نداشته باشد و اسباب خیر و آسایش خود را چیز دیگری بداند، در حالیکه تمام اسباب و علل خیر در دست توانای خدای متعال است، در سختی ها و مشکلات یأس و نا امیدی او را فرا می گیرد.
 -غفلت <ref> دستغیب، عبدالحسین؛ گناهان کبیره، انتشارات غدیر، 1375ش، ج1، ص77. </ref>:انسان موحد پس از اینکه به خدای عالم ایمان آورد، اگر در امری از امور به واسطه ی غفلت، از فرج و رحمت پروردگارش مأیوس باشد در آن حال به صفت ذمیمه ای از صفات کافران(که همان نومیدی از رحمت حق است) متصف می گردد.
@@ سطر ۳۷: / سطر ۳۳: @@
 -عدم توجه به حکمت دشواری های زندگی:انسان در طول زندگی با سختی ها وشکست هایی روبرو می شود که توجه نداشتن به منشأ و حکمت آنها موجب یأس می گردد.
-== انواع یأس ==
+==انواع یأس==
 اگر انسان سخنان معصومین(ع)را در رابطه با یأس بنگرد، این مطلب را در می یابد که یأس صفتی برای انسان است که هم می تواند از فضائل اخلاقی شمرده شود و هم از رذائل. بنابراین یأس بر دو نوع است:
@@ سطر ۵۴: / سطر ۵۰: @@
 «راحت ترین راحتی ها(برای انسان)، نومیدی از مردم است.»<ref> علامه مجلسی، محمد باقر؛ بحارالانوار، لبنان، مؤسسه الوفاء بیروت، 1404ه، ج75، ص249. </ref>
-== اثر یأس ==
+==اثر یأس==
 -ترک بندگی:مهمترین اثر و پیامد یأس و نومیدی از رحمت الهی، بازماندن از عمل و دست کشیدن از جدّیت و بریده شدن رشته ی بندگی و گسیخته شدن افسار انسان مأیوس است.<ref> شرح حدیث جنود عقل و جهل، ص138. </ref>
@@ سطر ۶۰: / سطر ۵۶: @@
 -جرأت یافتن بر ارتکاب گناه: انسان مأیوس بر ارتکاب هر گناهی جرأت می یابد؛ زیرا در خیال خود چنین می پندارد و می گوید: من که معذّب خواهم بود، پس چرا خودم را از لذّات و شهوات دنیا محروم سازم.<ref> همان، ص139. </ref>
-== درمان یأس ==
+==درمان یأس==
 -وعده های رحمت الهی: برای جلوگیری از روح یأس ونا امیدی باید به وعده های رحمت الهی در قرآن و سخنان معصومین توجه نمود تا روح امید و انتظار به رحمت الهی در انسان تقویت گردد و موجب توفیق اعمال خیر و توبه به خدا شود. <ref> حسینی بهارانچی، سید محمد؛ محرمات اسلام، عطر عترت، 1385ش، اول، ص217. </ref>
@@ سطر ۷۱: / سطر ۶۷: @@
 -یادآوری زندگی انبیا و اولیای الهی:اندیشیدن در حالات کسانی که با توکل بر خدا در برابر سختی ها ایستادگی کرده و مأیوس نگشته اند، برای رهایی از یأس در هنگام بروز مشکلات، بسیار مؤثر است.برای نمونه می توان به داستان حضرت ایوب اشاره کرد که زندگی ایشان سراسر صبر و امید به خداوند است.<ref> مکارم شیرازی، ناصر؛ تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، 1374ش، ج13، ص480. </ref>
-== پانویس ==
+==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
 [http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=38039 یأس ،ايمان يزدانی نيا، سایت پژوهشکده باقر العلوم(ع) ( بخش فرهنگ علوم انسانی و اسلامی)]، تاریخ بازیابی : 2 خرداد 1391.
 [[رده:صفات ناپسند]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۳۶
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	{{الگو:منبع الکترونیکی پایگاه معتبر}}		{{الگو:منبع الکترونیکی پایگاه معتبر}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۳۸
سطر ۸۲:		سطر ۸۲:
	==منابع==		==منابع==
	[http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=38039 یأس ،ايمان يزدانی نيا، سایت پژوهشکده باقر العلوم(ع) ( بخش فرهنگ علوم انسانی و اسلامی)]، تاریخ بازیابی : 2 خرداد 1391.		[http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=38039 یأس ،ايمان يزدانی نيا، سایت پژوهشکده باقر العلوم(ع) ( بخش فرهنگ علوم انسانی و اسلامی)]، تاریخ بازیابی : 2 خرداد 1391.
		+	[[رده:صفات ناپسند]]