گفتگوى امام سجاد(ع) و پيرمرد شامى - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۱

2025-09-10T17:41:59Z

مهدی موسوی در ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۱

2025-05-30T13:11:29Z

مهدی موسوی در ‏۲۱ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۵۶

2021-08-21T07:56:01Z

مهدی موسوی: ویرایش

2019-09-28T06:01:24Z

ویرایش

History of islam در ‏۳۰ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۰۴:۰۸

2018-04-30T04:08:26Z

Zamani در ‏۱۳ آوریل ۲۰۱۷، ساعت ۰۷:۲۲

2017-04-13T07:22:22Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۲ دسامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۱۶

2013-12-12T08:16:43Z

اله یاری در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۵۱

2013-11-25T06:51:02Z

Zamani در ‏۱۸ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۴۸

2013-11-18T10:48:03Z

اله یاری در ‏۱۸ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۴۷

2013-11-18T07:47:11Z

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 هنگامی که خاندان [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلی الله علیه وآله را آوردند تا از دروازه «توما» وارد شهر دمشق کردند، از آنجا آوردند و بر پلّکان مسجد - محل نگهدارى اسیران - نگاه داشتند. در این هنگام پیرمردى آمد تا به آنها نزدیک شد و گفت: «خداى را سپاس که شما را کشت و نابودتان کرد و مردان را از ستم شما آسوده ساخت و امیرمؤمنان را بر شما چیرگى بخشید».
-[[امام سجاد علیه السلام|امام زین العابدین]] علیه السلام به او فرمود: «اى پیرمرد! آیا [[قرآن]] خوانده اى»؟ گفت: آرى. فرمود: «آیا [[آیه]] «{{متن قرآن|...قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَىٰ...»}}؛<ref> [[سوره شوری]]، آیه ۲۳.</ref> (بگو اجرى جز مهروَرزى با نزدیکانم از شما نمى طلبم) را خوانده اى»؟ پیرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام علیه السلام به او فرمود: «اى پیرمرد! آن نزدیکان، ما هستیم».
+[[امام سجاد علیه السلام|امام زین العابدین]] علیه السلام به او فرمود: «اى پیرمرد! آیا [[قرآن]] خوانده اى»؟ گفت: آرى. فرمود: «آیا [[آیه]] «{{متن قرآن|... قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَىٰ ...»}}<ref>[[آیه 23 سوره شوری|سوره شوری، آیه ۲۳.]] ... بگو اجرى جز مهروَرزى با نزدیکانم از شما نمى طلبم...</ref>؛  را خوانده اى»؟ پیرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام علیه السلام به او فرمود: «اى پیرمرد! آن نزدیکان، ما هستیم».
-امام فرمود: آیا در سوره [[بنى اسرائیل]] خوانده اى: {{متن قرآن|«وَآتِ ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ...»}}؛<ref> [[سوره اسراء]]، آیه ۲۶.</ref> (و حقّ نزدیکان را به آنها بده)؟ پیرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام زین العابدین علیه السلام فرمود: «اى پیرمرد! آن نزدیکان ما هستیم».
+امام فرمود: آیا در سوره [[بنى اسرائیل]] خوانده اى: {{متن قرآن|«وَآتِ ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ ...»}}؛<ref>[[آیه 26 سوره اسراء|سوره اسراء، آیه ۲۶.]]</ref>؛ و حقّ نزدیکان را به آنها بده ...؟ پیرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام زین العابدین علیه السلام فرمود: «اى پیرمرد! آن نزدیکان ما هستیم».
-امام فرمود: آیا این آیه را خوانده اى: {{متن قرآن|«وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى‌...»}}؛<ref> [[سوره انفال]]، آیه ۴۱.</ref> (و بدانید که یک پنجم آنچه بدست مى آورید، براى خداوند پیامبر و نزدیکان است)؟ گفت: آرى. فرمود: «اى پیرمرد! آن نزدیکان ما هستیم.
+امام فرمود: آیا این آیه را خوانده اى: {{متن قرآن|«وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى‌ ...»}}؛<ref>[[آیه 41 سوره انفال|سوره انفال، آیه ۴۱.]]</ref>؛ و بدانید که یک پنجم آنچه بدست مى آورید، براى خداوند پیامبر و نزدیکان است؟ گفت: آرى. فرمود: «اى پیرمرد! آن نزدیکان ما هستیم.
-امام فرمود: آیا این آیه را خوانده اى: {{متن قرآن|«...إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا»}}؛<ref>[[سوره احزاب]]، آیه ۳۳.</ref> (خداوند، اراده آن دارد که آلودگى را تنها از شما اهل بیت بزُداید و شما را پاک و پاکیزه گرداند)؟ پیرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام علیه السلام فرمود: «ما آن [[اهل البیت|اهل بیت]] هستیم و خداوند، [[آیه تطهیر]] را مخصوص ما کرده است».
+امام فرمود: آیا این آیه را خوانده اى: {{متن قرآن|«... إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا»}}؛<ref>[[آیه 33 سوره احزاب|سوره احزاب، آیه ۳۳.]]</ref>؛ خداوند، اراده آن دارد که آلودگى را تنها از شما اهل بیت بزُداید و شما را پاک و پاکیزه گرداند؟ پیرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام علیه السلام فرمود: «ما آن [[اهل البیت|اهل بیت]] هستیم و خداوند، [[آیه تطهیر]] را مخصوص ما کرده است».
 پیرمرد خاموش گشت و از گفته خویش پشیمان شد و گفت: تو را به خدا، شما آنان هستید؟ امام زین العابدین علیه السلام فرمود: «به خدا سوگند، بدون شک ما همانها هستیم و به حق جدمان پیامبر خدا صلى الله علیه وآله، ما همانها هستیم».

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-در اول [[صفر]] سال ۶۱ هجری قمری، با رسیدن خبر نزدیک شدن [[اسرای اهل بیت علیهم السلام|اسرای اهل‌ بیت]] علیهم السلام به [[دمشق]]، [[یزید]] ملعون دستور دارد شهر را آذین ببندند تا پس از آمادگی کامل با طبل و شیپور به استقبال اسرا بروند. شامیان که در آراستن شهر کم نگذاشته بودند، بر فراز بام‌ها بیرق‌های رنگارنگ برافراشتند و در هر گذری بساط شراب را پهن کردند، مردم دسته دسته به سوی دروازه [[کوفه]] در دمشق می‌رفتند، این در حالی بود که [[اهل البیت|اهل بیت]] مصیبت زده و داغدارِ پیامبر صلی الله علیه و آله را همراه با نیزه‌داران تازیانه به دست و بی‌رحم وارد شهر کردند.
+در اول ماه [[صفر]] [[سال ۶۱ هجری قمری]]، با رسیدن خبر نزدیک شدن [[اسرای اهل بیت علیهم السلام|اسرای اهل‌ بیت]] علیهم السلام به [[دمشق]]، [[یزید]] ملعون دستور دارد شهر را آذین ببندند تا پس از آمادگی کامل با طبل و شیپور به استقبال اسرا بروند. شامیان که در آراستن شهر کم نگذاشته بودند، بر فراز بام‌ها بیرق‌های رنگارنگ برافراشتند و در هر گذری بساط شراب را پهن کردند، مردم دسته دسته به سوی دروازه [[کوفه]] در دمشق می‌رفتند، این در حالی بود که [[اهل البیت|اهل بیت]] مصیبت زده و داغدارِ [[پیامبر]] صلی الله علیه وآله را همراه با نیزه‌داران تازیانه به دست و بی‌رحم وارد شهر کردند.
-هنگامی که خاندان [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلی الله علیه و آله را آوردند تا از دروازه «توما» وارد شهر دمشق کردند، از آنجا آوردند و بر پلّکان مسجد - محل نگه دارى اسیران - نگاه داشتند. در این هنگام پیرمردى آمد تا به آنها نزدیک شد و گفت: «خداى را سپاس که شما را کشت و نابودتان کرد و مردان را از ستم شما آسوده ساخت و امیرمؤمنان را بر شما چیرگى بخشید».
+هنگامی که خاندان [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلی الله علیه وآله را آوردند تا از دروازه «توما» وارد شهر دمشق کردند، از آنجا آوردند و بر پلّکان مسجد - محل نگهدارى اسیران - نگاه داشتند. در این هنگام پیرمردى آمد تا به آنها نزدیک شد و گفت: «خداى را سپاس که شما را کشت و نابودتان کرد و مردان را از ستم شما آسوده ساخت و امیرمؤمنان را بر شما چیرگى بخشید».
-[[امام سجاد علیه السلام|امام زین العابدین]] علیه السلام به او فرمود: «اى پیرمرد! آیا [[قرآن]] خوانده اى»؟ گفت: آرى. فرمود: «آیا [[آیه]] «بگو: بر آن (رسالت)، اجرى جز مهروَرزى با نزدیکانم از شما نمى طلبم» را خوانده اى»؟ پیرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام علیه السلام به او فرمود: «اى پیرمرد! آن نزدیکان، ما هستیم».
+[[امام سجاد علیه السلام|امام زین العابدین]] علیه السلام به او فرمود: «اى پیرمرد! آیا [[قرآن]] خوانده اى»؟ گفت: آرى. فرمود: «آیا [[آیه]] «{{متن قرآن|...قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَىٰ...»}}؛<ref> [[سوره شوری]]، آیه ۲۳.</ref> (بگو اجرى جز مهروَرزى با نزدیکانم از شما نمى طلبم) را خوانده اى»؟ پیرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام علیه السلام به او فرمود: «اى پیرمرد! آن نزدیکان، ما هستیم».
-امام فرمود: آیا در سوره [[بنى اسرائیل]] خوانده اى: «و حقّ نزدیکان را به آنها بده»؟ پیرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام زین العابدین علیه السلام فرمود: «اى پیرمرد! آن نزدیکان ما هستیم».
+امام فرمود: آیا در سوره [[بنى اسرائیل]] خوانده اى: {{متن قرآن|«وَآتِ ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ...»}}؛<ref> [[سوره اسراء]]، آیه ۲۶.</ref> (و حقّ نزدیکان را به آنها بده)؟ پیرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام زین العابدین علیه السلام فرمود: «اى پیرمرد! آن نزدیکان ما هستیم».
-امام فرمود: آیا این آیه را خوانده اى: «و بدانید که یک پنجم آنچه بدست مى آورید، براى خداوند پیامبر و نزدیکان است»؟ گفت: آرى. فرمود: «اى پیرمرد! آن نزدیکان ما هستیم».
+امام فرمود: آیا این آیه را خوانده اى: {{متن قرآن|«وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى‌...»}}؛<ref> [[سوره انفال]]، آیه ۴۱.</ref> (و بدانید که یک پنجم آنچه بدست مى آورید، براى خداوند پیامبر و نزدیکان است)؟ گفت: آرى. فرمود: «اى پیرمرد! آن نزدیکان ما هستیم.
-امام فرمود: آیا این آیه را خوانده اى: «خداوند، اراده آن دارد که آلودگى را تنها از شما اهل بیت بزُداید و شما را پاک و پاکیزه گرداند»؟ پیرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام علیه السلام فرمود: «ما آن [[اهل البیت|اهل بیت]] هستیم و خداوند، [[آیه تطهیر]] را مخصوص ما کرده است».
+امام فرمود: آیا این آیه را خوانده اى: {{متن قرآن|«...إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا»}}؛<ref>[[سوره احزاب]]، آیه ۳۳.</ref> (خداوند، اراده آن دارد که آلودگى را تنها از شما اهل بیت بزُداید و شما را پاک و پاکیزه گرداند)؟ پیرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام علیه السلام فرمود: «ما آن [[اهل البیت|اهل بیت]] هستیم و خداوند، [[آیه تطهیر]] را مخصوص ما کرده است».
-پیرمرد خاموش گشت و از گفته خویش پشیمان شد و گفت: تو را به خدا، شما آنان هستید؟ زین العابدین علیه السلام فرمود: «به خدا سوگند، بدون شک ما همانها هستیم و به حق جدمان پیامبر خدا صلى الله علیه و آله، ما همانها هستیم».
+پیرمرد خاموش گشت و از گفته خویش پشیمان شد و گفت: تو را به خدا، شما آنان هستید؟ امام زین العابدین علیه السلام فرمود: «به خدا سوگند، بدون شک ما همانها هستیم و به حق جدمان پیامبر خدا صلى الله علیه وآله، ما همانها هستیم».
-پیرمرد گریست و عمامه اش را پرت کرد و سپس سرش را به سوى آسمان بلند کرد و گفت: خدایا! من از دشمن خاندان محمّد ـ [[جن]] باشد یا اِنس ـ، به تو پناه مى برم. و سپس گفت: آیا مى توانم [[توبه]] کنم؟ زین العابدین علیه السلام به او فرمود: «آرى. اگر به سوى خدا بازگردى، خدا هم به سوى تو بازمى گردد و تو با ما خواهى بود». پیرمرد گفت: من توبه کارم. ماجراى پیرمرد به [[یزید بن معاویه|یزید بن معاویه]] رسید و فرمان داد او را بکشند.
+پیرمرد گریست و عمامه اش را پرت کرد و سپس سرش را به سوى آسمان بلند کرد و گفت: خدایا! من از دشمن خاندان محمّد ـ [[جن]] باشد یا اِنس ـ، به تو پناه مى برم. و سپس گفت: آیا مى توانم [[توبه]] کنم؟ زین العابدین علیه السلام به او فرمود: «آرى. اگر به سوى خدا بازگردى، خدا هم به سوى تو بازمى گردد و تو با ما خواهى بود». پیرمرد گفت: من توبه کارم. سپس ماجراى پیرمرد به [[یزید بن معاویه|یزید بن معاویه]] رسید و فرمان داد او را بکشند.
 ==منابع==
+*[[دانشنامه امام حسین علیه السلام (کتاب)|دانشنامه امام حسین علیه‌السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ]]، محمد محمدی ری‌شهری و همکاران، ترجمه عبدالهادی مسعودی؛ ج۸، ص۲۵۵، در دسترس در [http://www.hadith.net/n668-e5680-p255.html حدیث نت].
-*محمد محمدی ری شهری و همکاران، [[دانشنامه امام حسین علیه السلام (کتاب)|دانشنامه امام حسین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ]]، ترجمه عبدالهادی مسعودی؛ ج۸، ص۲۵۵، در دسترس در [http://www.hadith.net/n668-e5680-p255.html حدیث نت].
+*با کاروان حسینی، محمدامین پورامینی، ج۶، ص۱۰۴.
 {{شناختنامه امام سجاد (ع)}}
-[[رده: امام سجاد علیه السلام]]
+[[رده: امام سجاد علیه السلام]][[رده:گفتارهای عاشورائی]][[رده:واقعه عاشورا]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-در اول [[صفر]] سال ۶۱ هجری قمری، با رسیدن خبر نزدیک شدن اسرای [[اهل البیت|اهل‌ بیت]] علیهم السلام به [[دمشق]]، [[یزید]] ملعون دستور دارد شهر را آذین ببندند تا پس از آمادگی کامل با طبل و شیپور به استقبال اسرا بروند. شامیان که در آراستن شهر کم نگذاشته بودند، بر فراز بام‌ها بیرق‌های رنگارنگ برافراشتند و در هر گذری بساط شراب را پهن کردند، مردم دسته دسته به سوی دروازه [[کوفه]] در دمشق می‌رفتند، این در حالی بود که اهل بیت علیهم السلام مصیبت زده و داغدار [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله را همراه با نیزه‌داران تازیانه به دست و بی‌رحم وارد شهر کردند.
+در اول [[صفر]] سال ۶۱ هجری قمری، با رسیدن خبر نزدیک شدن [[اسرای اهل بیت علیهم السلام|اسرای اهل‌ بیت]] علیهم السلام به [[دمشق]]، [[یزید]] ملعون دستور دارد شهر را آذین ببندند تا پس از آمادگی کامل با طبل و شیپور به استقبال اسرا بروند. شامیان که در آراستن شهر کم نگذاشته بودند، بر فراز بام‌ها بیرق‌های رنگارنگ برافراشتند و در هر گذری بساط شراب را پهن کردند، مردم دسته دسته به سوی دروازه [[کوفه]] در دمشق می‌رفتند، این در حالی بود که [[اهل البیت|اهل بیت]] مصیبت زده و داغدارِ پیامبر صلی الله علیه و آله را همراه با نیزه‌داران تازیانه به دست و بی‌رحم وارد شهر کردند.
-هنگامی که خاندان رسول خدا صلی الله علیه و آله را آوردند تا از دروازه «توما» وارد شهر دمشق کردند، از آنجا آوردند و بر پلّکان مسجد - محل نگه دارى اسیران - نگاه داشتند. در این هنگام پیرمردى آمد تا به آنها نزدیک شد و گفت: «خداى را سپاس که شما را کشت و نابودتان کرد و مردان را از ستم شما آسوده ساخت و امیرمؤمنان را بر شما چیرگى بخشید».
+هنگامی که خاندان [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلی الله علیه و آله را آوردند تا از دروازه «توما» وارد شهر دمشق کردند، از آنجا آوردند و بر پلّکان مسجد - محل نگه دارى اسیران - نگاه داشتند. در این هنگام پیرمردى آمد تا به آنها نزدیک شد و گفت: «خداى را سپاس که شما را کشت و نابودتان کرد و مردان را از ستم شما آسوده ساخت و امیرمؤمنان را بر شما چیرگى بخشید».
-[[امام سجاد علیه السلام|امام زین العابدین]] علیه السلام به او فرمود: «اى پیرمرد! آیا [[قرآن]] خوانده اى؟». گفت: آرى. فرمود: «آیا آیه: «بگو: بر آن (رسالت)، اجرى جز مهروَرزى با نزدیکانم از شما نمى طلبم» را خوانده اى؟». پیرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام علیه السلام به او فرمود: «اى پیرمرد! آن نزدیکان، ما هستیم».
+[[امام سجاد علیه السلام|امام زین العابدین]] علیه السلام به او فرمود: «اى پیرمرد! آیا [[قرآن]] خوانده اى»؟ گفت: آرى. فرمود: «آیا [[آیه]] «بگو: بر آن (رسالت)، اجرى جز مهروَرزى با نزدیکانم از شما نمى طلبم» را خوانده اى»؟ پیرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام علیه السلام به او فرمود: «اى پیرمرد! آن نزدیکان، ما هستیم».
-امام فرمود: آیا در سوره [[بنى اسرائیل]] خوانده اى: «و حقّ نزدیکان را به آنها بده؟». پیرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام زین العابدین علیه السلام فرمود: «اى پیرمرد! آن نزدیکان ما هستیم».
+امام فرمود: آیا در سوره [[بنى اسرائیل]] خوانده اى: «و حقّ نزدیکان را به آنها بده»؟ پیرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام زین العابدین علیه السلام فرمود: «اى پیرمرد! آن نزدیکان ما هستیم».
-امام فرمود: آیا این آیه را خوانده اى: «و بدانید که یک پنجم آنچه بدست مى آورید، براى خداوند پیامبر و نزدیکان است؟». گفت: آرى. فرمود: «اى پیرمرد! آن نزدیکان ما هستیم».
+امام فرمود: آیا این آیه را خوانده اى: «و بدانید که یک پنجم آنچه بدست مى آورید، براى خداوند پیامبر و نزدیکان است»؟ گفت: آرى. فرمود: «اى پیرمرد! آن نزدیکان ما هستیم».
-امام فرمود: آیا این آیه را خوانده اى: «خداوند، اراده آن دارد که آلودگى را تنها از شما اهل بیت بزُداید و شما را پاک و پاکیزه گرداند؟». پیرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام علیه السلام فرمود: «ما آن [[اهل البیت|اهل بیت]] هستیم و خداوند، آیه طهارت را مخصوص ما کرده است، اى پیرمرد!».
+امام فرمود: آیا این آیه را خوانده اى: «خداوند، اراده آن دارد که آلودگى را تنها از شما اهل بیت بزُداید و شما را پاک و پاکیزه گرداند»؟ پیرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام علیه السلام فرمود: «ما آن [[اهل البیت|اهل بیت]] هستیم و خداوند، [[آیه تطهیر]] را مخصوص ما کرده است».
-پیرمرد خاموش گشت و از گفته خویش پشیمان شد و گفت: تو را به خدا، شما آنان هستید؟ زین العابدین علیه السلام فرمود: «به خدا سوگند، بدون شک ما همانها هستیم و به حق جدمان پیامبر خدا صلى الله علیه و آله، ما همانها هستیم». پیرمرد گریست و عمامه اش را پرت کرد و سپس سرش را به سوى آسمان بلند کرد و گفت: خدایا! من از دشمن خاندان محمّد ـ [[جن]] باشد یا اِنس ـ، به تو پناه مى برم. و سپس گفت: آیا مى توانم [[توبه]] کنم؟ زین العابدین علیه السلام به او فرمود: «آرى. اگر به سوى خدا بازگردى، خدا هم به سوى تو بازمى گردد و تو با ما خواهى بود». پیرمرد گفت: من توبه کارم. ماجراى پیرمرد به [[یزید بن معاویه|یزید بن معاویه]] رسید و فرمان داد او را بکشند.
+پیرمرد خاموش گشت و از گفته خویش پشیمان شد و گفت: تو را به خدا، شما آنان هستید؟ زین العابدین علیه السلام فرمود: «به خدا سوگند، بدون شک ما همانها هستیم و به حق جدمان پیامبر خدا صلى الله علیه و آله، ما همانها هستیم».
-در «[[اللهوف (کتاب)|اللهوف]]» آمده است: راوى گوید: پیرمرد براى ساعتى خاموش ماند و از گفته ‌هاى خویش پشیمان شد. آنگاه گفت: به خدا سوگند، آیا اینان شما هستید؟ على بن الحسین علیه السلام گفت: به خدا سوگند، بدون شک اینان ما هستیم به حق جدمان رسول خدا صلی الله علیه و آله که اینان ما هستیم. گوید: پیرمرد گریست و عمامه‌اش را بر زمین افکند. آنگاه سر را به آسمان بلند کرد و گفت: پروردگارا من از دشمنان محمّد و آل محمد صلی الله علیه و آله، از جنّ و انس به سوى تو بیزارى می‌جویم. آنگاه گفت: آیا می‌توانم توبه کنم؟ حضرت به او فرمود: آرى، اگر توبه کنى خداوند توبه ‌ات را می‌پذیرد و تو با ما هستى. پیرمرد گفت: من پشیمان هستم و توبه می‌کنم. چون داستان پیرمرد به گوش یزید بن معاویه رسید فرمان داد که او را کشتند.
+پیرمرد گریست و عمامه اش را پرت کرد و سپس سرش را به سوى آسمان بلند کرد و گفت: خدایا! من از دشمن خاندان محمّد ـ [[جن]] باشد یا اِنس ـ، به تو پناه مى برم. و سپس گفت: آیا مى توانم [[توبه]] کنم؟ زین العابدین علیه السلام به او فرمود: «آرى. اگر به سوى خدا بازگردى، خدا هم به سوى تو بازمى گردد و تو با ما خواهى بود». پیرمرد گفت: من توبه کارم. ماجراى پیرمرد به [[یزید بن معاویه|یزید بن معاویه]] رسید و فرمان داد او را بکشند.
 ==منابع==
-*محمد محمدی ری شهری و همکاران، [[دانشنامه امام حسین علیه السلام (کتاب)|دانشنامه امام حسین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ]]، ترجمه عبدالهادی مسعودی ج۸، ص۲۵۵ در دسترس در [http://www.hadith.net/n668-e5680-p255.html حدیث نت].
+*محمد محمدی ری شهری و همکاران، [[دانشنامه امام حسین علیه السلام (کتاب)|دانشنامه امام حسین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ]]، ترجمه عبدالهادی مسعودی؛ ج۸، ص۲۵۵، در دسترس در [http://www.hadith.net/n668-e5680-p255.html حدیث نت].
-*محمد امین پور امینی، با کاروان حسینی ج6، ص104.
+*محمد امین پور امینی، با کاروان حسینی، ج۶، ص۱۰۴.
 {{شناختنامه امام سجاد (ع)}}
 [[رده: امام سجاد علیه السلام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-در اول [[صفر]] سال 61 هجری قمری، با رسیدن خبر نزدیک شدن اسرای اهل‌ بیت علیهم السلام به [[دمشق]]، [[یزید]] ملعون دستور دارد شهر را آذین ببندند تا پس از آمادگی کامل با طبل و شیپور به استقبال اسرا بروند.
+در اول [[صفر]] سال ۶۱ هجری قمری، با رسیدن خبر نزدیک شدن اسرای [[اهل البیت|اهل‌ بیت]] علیهم السلام به [[دمشق]]، [[یزید]] ملعون دستور دارد شهر را آذین ببندند تا پس از آمادگی کامل با طبل و شیپور به استقبال اسرا بروند. شامیان که در آراستن شهر کم نگذاشته بودند، بر فراز بام‌ها بیرق‌های رنگارنگ برافراشتند و در هر گذری بساط شراب را پهن کردند، مردم دسته دسته به سوی دروازه [[کوفه]] در دمشق می‌رفتند، این در حالی بود که اهل بیت علیهم السلام مصیبت زده و داغدار [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله را همراه با نیزه‌داران تازیانه به دست و بی‌رحم وارد شهر کردند.
-شامیان که در آراستن شهر کم نگذاشته بودند، بر فراز بام‌ها بیرق‌های رنگارنگ برافراشتند و در هر گذری بساط شراب را پهن کردند، مردم دسته دسته به سوی دروازه [[کوفه]] در [[دمشق]] می‌رفتند، این در حالی بود که اهل بیت علیهم السلام مصیبت زده و داغدار پیامبر صلی الله علیه و آله را همراه با نیزه‌داران تازیانه به دست و بی‌رحم وارد شهر کردند.
+هنگامی که خاندان رسول خدا صلی الله علیه و آله را آوردند تا از دروازه «توما» وارد شهر دمشق کردند، از آنجا آوردند و بر پلّکان مسجد - محل نگه دارى اسیران - نگاه داشتند. در این هنگام پیرمردى آمد تا به آنها نزدیک شد و گفت: «خداى را سپاس که شما را کشت و نابودتان کرد و مردان را از ستم شما آسوده ساخت و امیرمؤمنان را بر شما چیرگى بخشید».
-هنگلمی که خاندان رسول خدا صلی الله علیه و آله را آوردند تا از دروازه «توما» وارد شهر دمشق كردند. از آنجا آوردند و بر پلّكان مسجد - محل نگه دارى اسيران - نگاه داشتند. در اين هنگام پيرمردى آمد تا به آنها نزديك شد و گفت: «خداى را سپاس كه شما را كشت و نابودتان كرد و مردان را از ستم شما آسوده ساخت و اميرمؤمنان را بر شما چيرگى بخشيد».
+[[امام سجاد علیه السلام|امام زین العابدین]] علیه السلام به او فرمود: «اى پیرمرد! آیا [[قرآن]] خوانده اى؟». گفت: آرى. فرمود: «آیا آیه: «بگو: بر آن (رسالت)، اجرى جز مهروَرزى با نزدیکانم از شما نمى طلبم» را خوانده اى؟». پیرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام علیه السلام به او فرمود: «اى پیرمرد! آن نزدیکان، ما هستیم».
-امام زين العابدين عليه السلام به او فرمود: «اى پيرمرد! آيا قرآن خوانده اى؟». گفت: آرى. فرمود: «آيا آيه: «بگو: بر آن (رسالت)، اجرى جز مهروَرزى با نزديكانم از شما نمى طلبم» را خوانده اى؟». پيرمرد گفت : آن را خوانده ام . امام عليه السلام به او فرمود: «اى پيرمرد! آن نزديكان ما هستيم. آيا در سوره [[بنى اسرائيل]] خوانده اى: «و حقّ نزديكان را به آنها بده؟»».
+امام فرمود: آیا در سوره [[بنى اسرائیل]] خوانده اى: «و حقّ نزدیکان را به آنها بده؟». پیرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام زین العابدین علیه السلام فرمود: «اى پیرمرد! آن نزدیکان ما هستیم».
-پيرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام زين العابدين عليه السلام فرمود: «اى پيرمرد! آن نزديكان ما هستيم. آيا اين آيه را خوانده اى: «و بدانيد كه يكْ پنجمِ آنچه بدست مى آوريد، براى خداوند پيامبر و نزديكان است؟»». گفت: آرى. فرمود: «اى پيرمرد! آن نزديكان  ما هستيم. آيا اين آيه را خوانده اى : «خداوند، اراده آن دارد كه آلودگى را تنها از شما اهل بيت بزُدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند؟»». پيرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام عليه السلام فرمود: «ما آن اهل بيت هستيم و خداوند، آيه طهارت را مخصوص ما كرده است، اى پيرمرد!».
+امام فرمود: آیا این آیه را خوانده اى: «و بدانید که یک پنجم آنچه بدست مى آورید، براى خداوند پیامبر و نزدیکان است؟». گفت: آرى. فرمود: «اى پیرمرد! آن نزدیکان ما هستیم».
-پيرمرد خاموش گشت و از گفته خويش، پشيمان شد و گفت: تو را به خدا، شما آنان هستيد؟ [[زين العابدين عليه السلام]] فرمود: «به خدا سوگند، بدون شك ما همان ها هستيم و به حق جدمان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، ما همان ها هستيم». پيرمرد گريست و عمامه اش را پرت كرد و سپس سرش را به سوى آسمان بلند كرد و گفت: خدايا! من از دشمن خاندان محمّد ـ جن باشد يا اِنس ـ، به تو پناه مى برم.
+امام فرمود: آیا این آیه را خوانده اى: «خداوند، اراده آن دارد که آلودگى را تنها از شما اهل بیت بزُداید و شما را پاک و پاکیزه گرداند؟». پیرمرد گفت: آن را خوانده ام. امام علیه السلام فرمود: «ما آن [[اهل البیت|اهل بیت]] هستیم و خداوند، آیه طهارت را مخصوص ما کرده است، اى پیرمرد!».
-و سپس گفت: آيا مى توانم توبه كنم؟ زين العابدين عليه السلام به او فرمود: «آرى. اگر به سوى خدا بازگردى، خدا هم به سوى تو بازمى گردد و تو با ما خواهى بود». پيرمرد گفت: من توبه كارم. ماجراى پيرمرد به يزيد بن معاويه رسيد و فرمان داد او را بكُشند.
+پیرمرد خاموش گشت و از گفته خویش پشیمان شد و گفت: تو را به خدا، شما آنان هستید؟ زین العابدین علیه السلام فرمود: «به خدا سوگند، بدون شک ما همانها هستیم و به حق جدمان پیامبر خدا صلى الله علیه و آله، ما همانها هستیم». پیرمرد گریست و عمامه اش را پرت کرد و سپس سرش را به سوى آسمان بلند کرد و گفت: خدایا! من از دشمن خاندان محمّد ـ [[جن]] باشد یا اِنس ـ، به تو پناه مى برم. و سپس گفت: آیا مى توانم [[توبه]] کنم؟ زین العابدین علیه السلام به او فرمود: «آرى. اگر به سوى خدا بازگردى، خدا هم به سوى تو بازمى گردد و تو با ما خواهى بود». پیرمرد گفت: من توبه کارم. ماجراى پیرمرد به [[یزید بن معاویه|یزید بن معاویه]] رسید و فرمان داد او را بکشند.
-در «اللهوف» آمده است: راوى گويد: پيرمرد براى ساعتى خاموش ماند و از گفته ‌هاى خويش پشيمان شد. آنگاه گفت: به خدا سوگند، آيا اينان شما هستيد؟ على بن الحسين علیه السلام گفت: به خدا سوگند، بدون شك اينان ما هستيم به حق جدمان رسول خدا صلی الله علیه و آله كه اينان ما هستيم.
+در «[[اللهوف (کتاب)|اللهوف]]» آمده است: راوى گوید: پیرمرد براى ساعتى خاموش ماند و از گفته ‌هاى خویش پشیمان شد. آنگاه گفت: به خدا سوگند، آیا اینان شما هستید؟ على بن الحسین علیه السلام گفت: به خدا سوگند، بدون شک اینان ما هستیم به حق جدمان رسول خدا صلی الله علیه و آله که اینان ما هستیم. گوید: پیرمرد گریست و عمامه‌اش را بر زمین افکند. آنگاه سر را به آسمان بلند کرد و گفت: پروردگارا من از دشمنان محمّد و آل محمد صلی الله علیه و آله، از جنّ و انس به سوى تو بیزارى می‌جویم. آنگاه گفت: آیا می‌توانم توبه کنم؟ حضرت به او فرمود: آرى، اگر توبه کنى خداوند توبه ‌ات را می‌پذیرد و تو با ما هستى. پیرمرد گفت: من پشیمان هستم و توبه می‌کنم. چون داستان پیرمرد به گوش یزید بن معاویه رسید فرمان داد که او را کشتند.
 ==منابع==
 {{شناختنامه امام سجاد (ع)}}
 [[رده: امام سجاد علیه السلام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 در اول [[صفر]] سال 61 هجری قمری، با رسیدن خبر نزدیک شدن اسرای اهل‌ بیت علیهم السلام به [[دمشق]]، [[یزید]] ملعون دستور دارد شهر را آذین ببندند تا پس از آمادگی کامل با طبل و شیپور به استقبال اسرا بروند.
@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۲: @@
 * محمد محمدی ری شهری و همکاران، دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ، ترجمه عبدالهادی مسعودی ج8، ص255 در دسترس در [http://www.hadith.net/n668-e5680-p255.html حدیث نت].
 * محمد امین پور امینی، با کاروان حسینی ج6، ص104.
 [[رده: امام سجاد علیه السلام]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ آوریل ۲۰۱۷، ساعت ۰۷:۲۲
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{شناختنامه امام سجاد (ع)}}
	در اول [[صفر]] سال 61 هجری قمری، با رسیدن خبر نزدیک شدن اسرای اهل‌ بیت علیهم السلام به [[دمشق]]، [[یزید]] ملعون دستور دارد شهر را آذین ببندند تا پس از آمادگی کامل با طبل و شیپور به استقبال اسرا بروند.		در اول [[صفر]] سال 61 هجری قمری، با رسیدن خبر نزدیک شدن اسرای اهل‌ بیت علیهم السلام به [[دمشق]]، [[یزید]] ملعون دستور دارد شهر را آذین ببندند تا پس از آمادگی کامل با طبل و شیپور به استقبال اسرا بروند.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}
-در اول صفر سال 61 هجری قمری، با رسیدن خبر نزدیک شدن اسرای اهل‌بیت(ع) به دمشق، یزید ملعون دستور دارد شهر را آذین ببندند تا پس از آمادگی کامل با طبل و شیپور به استقبال اسرا بروند.
+در اول صفر سال 61 هجری قمری، با رسیدن خبر نزدیک شدن اسرای اهل‌بیت(ع) به [[دمشق]]، [[یزید]] ملعون دستور دارد شهر را آذین ببندند تا پس از آمادگی کامل با طبل و شیپور به استقبال اسرا بروند.
-شامیان که در آراستن شهر کم نگذاشته بودند، بر فراز بام‌ها  بیرق‌های رنگارنگ برافراشتند و در هر گذری بساط شراب را پهن کردند، مردم دسته دسته به سوی دروازه کوفه در دمشق می‌رفتند، این در حالی بود که اهل بیت(ع) مصیبت زده و داغدار پیامبر(ص) را همراه با نیزه‌داران تازیانه به دست و بی‌رحم وارد شهر کردند.
+شامیان که در آراستن شهر کم نگذاشته بودند، بر فراز بام‌ها  بیرق‌های رنگارنگ برافراشتند و در هر گذری بساط شراب را پهن کردند، مردم دسته دسته به سوی دروازه [[کوفه]] در دمشق می‌رفتند، این در حالی بود که اهل بیت(ع) مصیبت زده و داغدار پیامبر(ص) را همراه با نیزه‌داران تازیانه به دست و بی‌رحم وارد شهر کردند.
 هنگلمی که خاندان رسول خدا (ص) را آوردند تا از دروازه «توما» وارد شهر دمشق كردند. از آنجا آوردند و بر پلّكان مسجد- محلّ نگه دارى اسيران- نگاه داشتند. در اين هنگام پيرمردى آمد تا به آنها نزديك شد و گفت: «خداى را سپاس كه شما را كشت و نابودتان كرد و مردان را از ستم شما آسوده ساخت و امير مؤمنان را بر شما چيرگى بخشيد».
 امام زين العابدين عليه السلام به او فرمود :
-«اى پيرمرد ! آيا قرآن خوانده اى ؟» . گفت : آرى . فرمود : «آيا آيه : «بگو : بر آن (رسالت) ، اجرى ، جز مهروَرزى با نزديكانم از شما نمى طلبم» را خوانده اى؟» . پيرمرد گفت : آن را خوانده ام . امام عليه السلام به او فرمود : «اى پيرمرد ! آن نزديكان ، ما هستيم . آيا در سوره بنى اسرائيل خوانده اى : «و حقّ نزديكان را به آنها بده» ؟» .
+«اى پيرمرد ! آيا قرآن خوانده اى ؟» . گفت : آرى . فرمود : «آيا آيه : «بگو : بر آن (رسالت) ، اجرى ، جز مهروَرزى با نزديكانم از شما نمى طلبم» را خوانده اى؟» . پيرمرد گفت : آن را خوانده ام . امام عليه السلام به او فرمود : «اى پيرمرد ! آن نزديكان ، ما هستيم . آيا در سوره [[بنى اسرائيل]] خوانده اى : «و حقّ نزديكان را به آنها بده» ؟» .
 پيرمرد گفت : آن را خوانده ام . امام زين العابدين عليه السلام فرمود : «اى پيرمرد ! آن نزديكان ، ما هستيم . آيا اين آيه را خوانده اى : «و بدانيد كه يكْ پنجمِ آنچه به دست مى آوريد ، براى خداوند ، پيامبر و نزديكان است» ؟» . گفت : آرى . فرمود : «اى پيرمرد ! آن نزديكان ، ما هستيم . آيا اين آيه را خوانده اى : «خداوند ، اراده آن دارد كه آلودگى را تنها از شما اهل بيت بزُدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند» ؟» . پيرمرد گفت : آن را خوانده ام . امام عليه السلام فرمود : «ما آن اهل بيت هستيم و خداوند ، آيه طهارت را مخصوص ما كرده است ، اى پيرمرد!» .
-پيرمرد ، خاموش گشت و از گفته خويش ، پشيمان شد و گفت : تو را به خدا ، شما آنان هستيد؟ زين العابدين عليه السلام فرمود : «به خدا سوگند ، بدون شك ، ما همان ها هستيم و به حقّ جدّمان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ، ما همان ها هستيم» . پيرمرد گريست و عمامه اش را پرت كرد و سپس سرش را به سوى آسمان ، بلند كرد و گفت : خدايا ! من از دشمن خاندان محمّد ـ جن باشد يا اِنس ـ ، به تو پناه مى برم . و سپس گفت : آيا مى توانم توبه كنم؟ زين العابدين عليه السلام به او فرمود : «آرى . اگر به سوى خدا باز گردى ، خدا هم به سوى تو باز مى گردد و تو با ما خواهى بود» . پيرمرد گفت : من توبه كارم . ماجراى پيرمرد به يزيد بن معاويه رسيد و فرمان داد او را بكُشند .
+پيرمرد ، خاموش گشت و از گفته خويش ، پشيمان شد و گفت : تو را به خدا ، شما آنان هستيد؟ [[زين العابدين عليه السلام]] فرمود : «به خدا سوگند ، بدون شك ، ما همان ها هستيم و به حقّ جدّمان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ، ما همان ها هستيم» . پيرمرد گريست و عمامه اش را پرت كرد و سپس سرش را به سوى آسمان ، بلند كرد و گفت : خدايا ! من از دشمن خاندان محمّد ـ جن باشد يا اِنس ـ ، به تو پناه مى برم . و سپس گفت : آيا مى توانم توبه كنم؟ زين العابدين عليه السلام به او فرمود : «آرى . اگر به سوى خدا باز گردى ، خدا هم به سوى تو باز مى گردد و تو با ما خواهى بود» . پيرمرد گفت : من توبه كارم . ماجراى پيرمرد به يزيد بن معاويه رسيد و فرمان داد او را بكُشند .
-در «اللهوف» آمده است: راوى گويد: پيرمرد براى ساعتى خاموش ماند و از گفته‌هاى خويش پشيمان شد. آن گاه گفت: به خدا سوگند، آيا اينان شما هستيد؟
+در «اللهوف» آمده است: راوى گويد: پيرمرد براى ساعتى خاموش ماند و از گفته ‌هاى خويش پشيمان شد. آن گاه گفت: به خدا سوگند، آيا اينان شما هستيد؟
 على بن الحسين (ع) گفت: به خدا سوگند، بدون شك اينان ما هستيم، به حقّ جدّمان رسول خدا (ص) كه اينان ما هستيم.
-گويد: پيرمرد گريست و عمامه‌اش را بر زمين افكند. آن گاه سر را به آسمان بلند كرد و گفت: پروردگارا من از دشمنان محمّد و آل محمد (ص)، از جنّ و انس، به سوى تو بيزارى مى‌جويم.
-آن گاه گفت: آيا مى‌توانم توبه كنم؟
+گويد: پيرمرد گريست و عمامه‌اش را بر زمين افكند. آن گاه سر را به آسمان بلند كرد و گفت: پروردگارا من از دشمنان محمّد و آل محمد (ص)، از جنّ و انس، به سوى تو بيزارى می‌جويم.
-حضرت به او فرمود: آرى، اگر توبه كنى خداوند توبه‌ات را مى‌پذيرد و تو با ما هستى.
+آن گاه گفت: آيا می‌توانم توبه كنم؟
-پيرمرد گفت: من پشيمان هستم و توبه مى‌كنم. چون داستان پيرمرد به گوش يزيد بن معاويه رسيد فرمان داد كه او را كشتند.
+پيرمرد گفت: من پشيمان هستم و توبه می‌كنم. چون داستان پيرمرد به گوش يزيد بن معاويه رسيد فرمان داد كه او را كشتند.

@@ سطر ۲۸: / سطر ۲۸: @@
 * محمد محمدی ری شهری و همکاران، دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ، ترجمه عبدالهادی مسعودی ج8ص255  در دسترس در [http://www.hadith.net/n668-e5680-p255.html حدیث نت]
-*محمد امین پور امینی،یا کاروان حسینی ج6ص104.مركز تحقيقات كامپيوترى علوم اسلامى‌
+*محمد امین پور امینی،یا کاروان حسینی ج6ص104.
 [[رده: امام سجاد علیه السلام]]