کسب حلال - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* مرز افراط و تفریط در کسب روزی */

2025-07-07T13:03:01Z

‏مرز افراط و تفریط در کسب روزی

Mohammadi: /* اهمیت کسب حلال */

2025-07-07T12:57:40Z

‏اهمیت کسب حلال

Mohammadi: /* تشویق به رفتن دنبال روزی */

2025-07-07T12:37:40Z

‏تشویق به رفتن دنبال روزی

Mohammadi: /* روزی حلال در قرآن */

2025-07-07T12:23:41Z

‏روزی حلال در قرآن

Mohammadi: /* روزی حلال در قرآن */

2025-07-07T12:19:47Z

‏روزی حلال در قرآن

مهدی موسوی در ‏۷ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۸

2025-06-07T12:18:28Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۲۹ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۳۷

2020-02-29T06:37:32Z

Aghajani در ‏۲۹ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۲۹

2020-02-29T06:29:11Z

مهدی موسوی در ‏۳ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۳۶

2019-10-03T07:36:27Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۱۷، ساعت ۰۶:۴۹

2017-02-25T06:49:08Z

@@ سطر ۵۶: / سطر ۵۶: @@
 ===مرز افراط و تفریط در کسب روزی===
-[[امام صادق]] علیه السلام از [[رسول خدا]] صلی الله علیه وآله نقل می نمایند که: ملْعُونٌ مَنْ أَلْقَى كَلَّهُ عَلَى النَّاسِ؛ ملعون است كسى كه كَلْ (رزق، روزى و كارهاى) خود را بر ديگران افكند.<ref> كافى، ج۵، ص۷۲.</ref>
+[[امام صادق]] علیه السلام از [[رسول خدا]] صلی الله علیه وآله نقل می نمایند که: {{متن حدیث|«ملْعُونٌ مَنْ أَلْقَى كَلَّهُ عَلَى النَّاسِ»}}<ref> كافى، ج ۵، ص ۷۲.</ref> ؛ ملعون است كسى كه كَلْ (رزق، روزى و كارهاى) خود را بر ديگران افكند.
-[[امام سجاد]] عليه السّلام مى فرمايد: الدُّنْيَا دُنْيَاءَانِ دُنْيَا بَلَاغٍ وَ دُنْيَا مَلْعُونَةٍ؛ دنيا دوتا است، يكى دنياى رساننده (يعنى دنياى در حد كفايت) و ديگرى دنياى لعنت شده.<ref> كافى، ج۲، ص۱۳۰.</ref>
+[[امام سجاد]] عليه السّلام مى فرمايد: {{متن حدیث|«الدُّنْيَا دُنْيَاءَانِ دُنْيَا بَلَاغٍ وَ دُنْيَا مَلْعُونَةٍ»}}<ref>همان، ص ۱۳۰.</ref>؛ دنيا دوتا است، يكى دنياى رساننده (يعنى دنياى در حد كفايت) و ديگرى دنياى لعنت شده.
 ==کسب‌های حرام==

@@ سطر ۴۴: / سطر ۴۴: @@
 ===اهمیت کسب حلال===
-در حديثى از [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلّى اللّه عليه وآله آمده است: لَا تَزُولُ قَدَمَا عَبْدٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يُسْأَلَ عَنْ أَرْبَعٍ عَنْ عُمُرِهِ فِيمَا أَفْنَاهُ وَ شَبَابِهِ فِيمَا أَبْلَاه وَ عَنْ مَالِهِ مِنْ أَيْنَ كَسَبَهُ و َفِيمَا أَنْفَقَهُ وَ عَنْ حُبِّنَا أَهْلَ الْبَيْتِ؛ هيچ بنده اى در روز قيامت قدم از قدم برنمى دارد تا درباره چهار چيز مورد بازجويى قرار گيرد: نخست از عمرش كه در چه راه آن را سپرى كرده است، دوم جوانى اش را چگونه و در چه راهى تمام كرده است، سوم از ثروتش كه از كجا بدست آورده و در چه راهى آن را مصرف كرده است، چهارم از محبت ما اهل بيت.<ref> بحارالأنوار، مجلسی، ج۷، ص۲۵۸.</ref>
+در حديثى از [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلّى اللّه عليه وآله آمده است: {{متن حدیث|«لَا تَزُولُ قَدَمَا عَبْدٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يُسْأَلَ عَنْ أَرْبَعٍ عَنْ عُمُرِهِ فِيمَا أَفْنَاهُ وَ شَبَابِهِ فِيمَا أَبْلَاه وَ عَنْ مَالِهِ مِنْ أَيْنَ كَسَبَهُ و َفِيمَا أَنْفَقَهُ وَ عَنْ حُبِّنَا أَهْلَ الْبَيْتِ»}}<ref> بحارالأنوار، مجلسی، ج ۷، ص ۲۵۸.</ref> ؛ هيچ بنده اى در روز قيامت قدم از قدم برنمى دارد تا درباره چهار چيز مورد بازجويى قرار گيرد: نخست از عمرش كه در چه راه آن را سپرى كرده است، دوم جوانى اش را چگونه و در چه راهى تمام كرده است، سوم از ثروتش كه از كجا بدست آورده و در چه راهى آن را مصرف كرده است، چهارم از محبت ما اهل بيت.
-در کتاب «[[بحارالانوار]]» به نقل از کتاب «مَسَائِلِ الرِّجَالِ لِمَوْلَانَا أَبِي الْحَسَنِ الْهَادِي عليه السلام» آمده که: قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ هَارُونَ الْجَلَّابُ قُلْتُ رُوِّينَا عَنْ آبَائِكَ أَنَّهُ يَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ لَا يَكُونُ شَيْءٌ أَعَزَّ مِنْ أَخٍ أَنِيسٍ أَوْ كَسْبِ دِرْهَمٍ مِنْ حَلَالٍ فَقَالَ لِي يَا أَبَا مُحَمَّدٍ إِنَّ الْعَزِيزَ مَوْجُودٌ وَلَكِنَّكَ فِي زَمَانٍ لَيْسَ شَيْءٌ أَعْسَرَ مِنْ دِرْهَمٍ حَلَالٍ وَ أَخٍ فِي اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ؛ راوى روايت مى گويد: از [[امام هادى]] عليه السلام سؤال كردم كه از پدران شما نقل مى شود كه فرموده اند زمانى بر مردم مى آيد كه كمياب است در آن زمان، برادرى كه بتوان با آن مأنوس شد و يا درهم حلالى كه بتوان بدست آورد. حضرت فرمودند: بالاخره چيز كمياب يافت مى شود ولى تو در زمانى زندگى مى كنى كه بدست آوردن مال حلال و برادر كه برادرى او براى خدا باشد سخت تر از آن چيز ديگرى نيست.<ref> بحارالانوار، ج۱۰۰، ص۱۰.</ref>
+در کتاب «[[بحارالانوار]]» به نقل از کتاب «مَسَائِلِ الرِّجَالِ لِمَوْلَانَا أَبِي الْحَسَنِ الْهَادِي عليه السلام» آمده که: '''قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ هَارُونَ الْجَلَّابُ قُلْتُ رُوِّينَا عَنْ آبَائِكَ أَنَّهُ يَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ لَا يَكُونُ شَيْءٌ أَعَزَّ مِنْ أَخٍ أَنِيسٍ أَوْ كَسْبِ دِرْهَمٍ مِنْ حَلَالٍ فَقَالَ لِي''' {{متن حدیث|«يَا أَبَا مُحَمَّدٍ إِنَّ الْعَزِيزَ مَوْجُودٌ وَلَكِنَّكَ فِي زَمَانٍ لَيْسَ شَيْءٌ أَعْسَرَ مِنْ دِرْهَمٍ حَلَالٍ وَ أَخٍ فِي اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ»}}<ref>همان، ج۱۰۰، ص۱۰.</ref> ؛ راوى روايت مى گويد: از [[امام هادى]] عليه السلام سؤال كردم كه از پدران شما نقل مى شود كه فرموده اند زمانى بر مردم مى آيد كه كمياب است در آن زمان، برادرى كه بتوان با آن مأنوس شد و يا درهم حلالى كه بتوان بدست آورد. حضرت فرمودند: بالاخره چيز كمياب يافت مى شود ولى تو در زمانى زندگى مى كنى كه بدست آوردن مال حلال و برادر كه برادرى او براى خدا باشد سخت تر از آن چيز ديگرى نيست.
-امام صادق علیه السلام مى فرمايد: إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لَيُحِبُّ الِاغْتِرَابَ فِي طَلَبِ الرِّزْقِ؛ خدا غربت رفتن در طلب روزى را دوست مى دارد.<ref> من لايحضره الفقيه، ج۳، ص۱۵۶.</ref>
+امام صادق علیه السلام مى فرمايد: {{متن حدیث|«إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لَيُحِبُّ الِاغْتِرَابَ فِي طَلَبِ الرِّزْقِ»}}<ref>من لايحضره الفقيه، ج ۳، ص ۱۵۶.</ref>؛ خدا غربت رفتن در طلب روزى را دوست مى دارد.
 ===شناخت مسائل خرید و فروش===

@@ سطر ۳۲: / سطر ۳۲: @@
 ===تشویق به رفتن دنبال روزی===
-شريعت مقدس [[اسلام]] براى امرار معاش ما را به تحصيل مال و كسب حلال در حدّ لازم تشويق مى كند. در [[حدیث|حدیثی]] آمده است: سَهْل بْنِ أَحْمَدَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْأَشْعَثِ عَنْ مُوسَى بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُوسَى بْنِ جَعْفـَرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ آبَائِهِ عليه السلام قالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله: الْعِبَادَةُ سَبْعُونَ جُزْءًا أَفْضَلُهَا طَلَبُ الْحَلَالِ؛ [[پیامبر اسلام|نبى گرامى اسلام]] صلى اللّه عليه وآله مى فرمايد: عبادت هفتاد جزء است كه برترين جزء آن طلب حلال است.<ref> مستدرک الوسائل، محدث نوری، ج۱۳، ص۱۲.</ref>
+شريعت مقدس [[اسلام]] براى امرار معاش ما را به تحصيل مال و كسب حلال در حدّ لازم تشويق مى كند. در [[حدیث|حدیثی]] آمده است: '''سَهْل بْنِ أَحْمَدَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْأَشْعَثِ عَنْ مُوسَى بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُوسَى بْنِ جَعْفـَرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ آبَائِهِ عليه السلام قالَ''' {{متن حدیث|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله: الْعِبَادَةُ سَبْعُونَ جُزْءًا أَفْضَلُهَا طَلَبُ الْحَلَالِ}}<ref> مستدرک الوسائل، محدث نوری، ج۱۳، ص۱۲.</ref> ؛ [[پیامبر اسلام|نبى گرامى اسلام]] صلى اللّه عليه وآله مى فرمايد: عبادت هفتاد جزء است كه برترين جزء آن طلب حلال است.
-[[امام باقر]] عليه السلام فرمود: إِنِّي لَأُبْغِضُ الرَّجُلَ فَاغِراً فَاهُ إِلَى رَبِّهِ فَيَقُولُ ارْزُقْنِي وَ يَتْرُكُ الطَّلَبَ؛ من دشمن دارم كسى را كه دهان خود را به سوى خدا باز كرده و مى گويد خدايا مرا روزى ده، در حالى كه دنبال تحصيل روزى نمى رود.<ref> وسائل الشيعة، شیخ حر عاملی، ج۱۷، ص۲۸.</ref>
+[[امام باقر]] عليه السلام فرمود: {{متن حدیث|إِنِّي لَأُبْغِضُ الرَّجُلَ فَاغِراً فَاهُ إِلَى رَبِّهِ فَيَقُولُ ارْزُقْنِي وَ يَتْرُكُ الطَّلَبَ}}<ref> وسائل الشيعة، شیخ حر عاملی، ج ۱۷، ص ۲۸.</ref>؛ من دشمن دارم كسى را كه دهان خود را به سوى خدا باز كرده و مى گويد خدايا مرا روزى ده، در حالى كه دنبال تحصيل روزى نمى رود.
-و در حديث ديگرى فرمود: إِنِّي أَجِدُنِي أَمْقُتُ الرَّجُلَ مُتَعَذِّرَ الْمَكَاسِبِ فَيَسْتَلْقِي عَلَى قَفَاهُ و َيَقُولُ اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي وَ يَدَعُ أَنْ يَنْتَشِرَ فِي الْأَرْضِ وَ يَلْتَمِسَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ فَالذَّرَّةُ تَخْرُجُ مِنْ جُحْرِهَا تَلْتَمِسُ رِزْقهَا؛ من دوست ندارم كسى را كه دنبال كسب و كار نمى رود و بر پشت مى خوابد و در خانه مى نشيند و مى گويد خدايا روزى مرا برسان و براى اين كه از فضل روزى خدا استفاده كند گامى برنمى دارد. آنگاه فرمود: مورچه براى اين كه روزى خود را تحصيل كند از لانه اش بيرون مى رود (يعنى انسان نبايد براى تهيه روزى از مورچه كمتر باشد).<ref> وسائل الشيعة، ج۱۷، ص۳۰.</ref>
+و در حديث ديگرى فرمود: {{متن حدیث|إِنِّي أَجِدُنِي أَمْقُتُ الرَّجُلَ مُتَعَذِّرَ الْمَكَاسِبِ فَيَسْتَلْقِي عَلَى قَفَاهُ و َيَقُولُ اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي وَ يَدَعُ أَنْ يَنْتَشِرَ فِي الْأَرْضِ وَ يَلْتَمِسَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ فَالذَّرَّةُ تَخْرُجُ مِنْ جُحْرِهَا تَلْتَمِسُ رِزْقهَا}}<ref>همان، ص ۳۰.</ref>؛ من دوست ندارم كسى را كه دنبال كسب و كار نمى رود و بر پشت مى خوابد و در خانه مى نشيند و مى گويد خدايا روزى مرا برسان و براى اين كه از فضل روزى خدا استفاده كند گامى برنمى دارد. آنگاه فرمود: مورچه براى اين كه روزى خود را تحصيل كند از لانه اش بيرون مى رود (يعنى انسان نبايد براى تهيه روزى از مورچه كمتر باشد).
-امام باقر عليه السّلام مى فرمايد: مَنْ طَلَبَ الرِّزْقَ فِي الدُّنْيَا اسْتِعْفَافاً عَنِ النَّاسِ وَ تَوْسِيعاً عَلَى أَهْلِهِ وَ تَعَطُّفاً عَلَى جَارِهِ لَقِيَ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ و َوَجْهُهُ مِثْلُ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ؛ هر كس براى حفظ آبروى خود در ميان مردم، تلاش براى خانواده و نيكى به همسايه ها در جستجوى رزق حلال باشد خدا را در حالى ملاقات مى كند كه چهره اش چون ماه شب چهاردهم باشد.<ref> الکافی، کلینی، ج۵، ص۷۸.</ref>
+امام باقر عليه السّلام مى فرمايد: {{متن حدیث|مَنْ طَلَبَ الرِّزْقَ فِي الدُّنْيَا اسْتِعْفَافاً عَنِ النَّاسِ وَ تَوْسِيعاً عَلَى أَهْلِهِ وَ تَعَطُّفاً عَلَى جَارِهِ لَقِيَ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ و َوَجْهُهُ مِثْلُ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ}}<ref> الکافی، ج ۵، ص ۷۸.</ref> ؛ هر كس براى حفظ آبروى خود در ميان مردم، تلاش براى خانواده و نيكى به همسايه ها در جستجوى رزق حلال باشد خدا را در حالى ملاقات مى كند كه چهره اش چون ماه شب چهاردهم باشد.
-[[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] عليه السّلام مى فرمايد: الْكَادُّ عَلَى عِيَالِهِ كَالْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللَّه؛ كسى كه تلاش و كوشش براى خانواده مى كند (در كسب روزى حلال) مانند مجاهد در راه خدا است.<ref> كافى، ج۵، ص۸۸.</ref>
+[[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] عليه السّلام مى فرمايد: {{متن حدیث|الْكَادُّ عَلَى عِيَالِهِ كَالْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللَّه}}<ref>همان،  ص ۸۸.</ref>؛ كسى كه تلاش و كوشش براى خانواده مى كند (در كسب روزى حلال) مانند مجاهد در راه خدا است.
 ===اهمیت کسب حلال===

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِي الْأَرْضِ حَلاَلاً طَيِّباً وَلاَتَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ»}}<ref>[[آیه ۱۶۸ بقره|سوره بقره، آیه ۱۶۸.]]</ref>؛ ای مردم، از آنچه در زمین است حلال و پاکیزه بخورید و از شیطان پیروی نکنید که او برای شما دشمنی آشکار است.
-{{متن قرآن|«... كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ ...»}}<ref>[[آیه ۵۷ بقره|سوره بقره، آیه ۵۷.]]</ref>؛ از نعمتهای پاکیزه ای که به شما روزی داده ایم، بخورید.
+{{متن قرآن|«... كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ ...»}}<ref>[[آیه ۵۷ بقره|همان، آیه ۵۷.]]</ref>؛ از نعمتهای پاکیزه ای که به شما روزی داده ایم، بخورید.
 در این آیات مراد از «طیّبات»، چیزهای [[حلال]] و پاکیزه است که خداوند متعال روزی بندگانش قرار داده است و به حالت دستوری آورده است که از حلال و طیب تناول کنید.
@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 * {{متن قرآن|«وَ ما مِنْ دابَّةٍ فِى الارْضِ الا عَلَى اللّهِ رِزْقُها ...»}}<ref>[[آیه ۶ هود|سوره هود، آیه ۶.]]</ref>؛ هيچ جنبنده اى در زمين نيست جز آن كه روزى آن بر خدا است.
-* {{متن قرآن|«... و َكَايِّنْ مِنْ دابَّةٍ لاتَحْمِلُ رِزْقَها اللّهُ يَرْزُقُها وَايّاكُمْ ...»}}<ref>[[آیه ۶۰ عنكبوت|سوره عنكبوت، آیه ۶۰.]]</ref>؛ چه بسيار جاندارانى كه روزى خود را همراه ندارند. خداوند آنها و شما را روزى مى دهد.
+* {{متن قرآن|«و َكَايِّنْ مِنْ دابَّةٍ لاتَحْمِلُ رِزْقَها اللّهُ يَرْزُقُها وَايّاكُمْ ...»}}<ref>[[آیه 60 سوره عنکبوت|سوره عنكبوت، آیه ۶۰.]]</ref>؛ چه بسيار جاندارانى كه روزى خود را همراه ندارند. خداوند آنها و شما را روزى مى دهد.
-* {{متن قرآن|«... انَّ اللّهَ هُوَ الرَّزّاقُ ذُوالْقُوَّةِ الْمَتينُ»}}<ref>[[آیه ۵۸ ذاريات|سوره ذاريات، آیه ۵۸.]]</ref>؛ به راستى خداوند تنها روزى دهنده و صاحب قوت و قدرت است.
+* {{متن قرآن|«انَّ اللّهَ هُوَ الرَّزّاقُ ذُوالْقُوَّةِ الْمَتينُ»}}<ref>[[آیه 58 سوره ذاریات|سوره ذاريات، آیه ۵۸.]]</ref>؛ به راستى خداوند تنها روزى دهنده و صاحب قوت و قدرت است.
 * {{متن قرآن|«... ولاتَقْتُلُوا اوْلادَكُمْ مِنْ امْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وايّاهُمْ ...»}}<ref>[[آیه ۱۵۱ انعام|سوره انعام، آیه ۱۵۱.]]</ref>؛ ...فرزندانتان را به خاطر فقر و نادارى نكشيد كه ما روزى شما و آنها را مى دهيم.

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 با نگاه به آیات قرآنی درمی یابیم که [[قرآن]] هرگز ما را به چشم پوشی از مواهب الهی دعوت نکرده است و فقر را ارزش و نعمت به حساب نیاورده و همیشه آدمی را دعوت به فعالیت نموده است تا از طریق کار و کوشش خود به روزی حلال دسترسی داشته باشد و دستور داده است که از [[رزق|روزی]] حلال و پاکیزه بخورید:
-{{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِي الْأَرْضِ حَلاَلاً طَيِّباً وَلاَتَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ»}}؛ ای مردم، از آنچه در زمین است حلال و پاکیزه بخورید و از شیطان پیروی نکنید که او برای شما دشمنی آشکار است.([[سوره بقره]]/۱۶۸)
+{{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِي الْأَرْضِ حَلاَلاً طَيِّباً وَلاَتَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ»}}<ref>[[آیه ۱۶۸ بقره|سوره بقره، آیه ۱۶۸.]]</ref>؛ ای مردم، از آنچه در زمین است حلال و پاکیزه بخورید و از شیطان پیروی نکنید که او برای شما دشمنی آشکار است.
-{{متن قرآن|«...كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ...»}}؛ از نعمتهای پاکیزه ای که به شما روزی داده ایم، بخورید.(سوره بقره/۵۷)
+{{متن قرآن|«... كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ ...»}}<ref>[[آیه ۵۷ بقره|سوره بقره، آیه ۵۷.]]</ref>؛ از نعمتهای پاکیزه ای که به شما روزی داده ایم، بخورید.
 در این آیات مراد از «طیّبات»، چیزهای [[حلال]] و پاکیزه است که خداوند متعال روزی بندگانش قرار داده است و به حالت دستوری آورده است که از حلال و طیب تناول کنید.
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 مسئله تأمين و تضمين [[رزق|روزى]] به عنوان يك اصل مسلّم از اصول آفرينش در [[قرآن مجيد]] مطرح است. يعنى از قرآن استفاده مى شود كه تمام بندگان خدا داراى روزى مقدر هستند و در ديوان الهى هيچ كس از قلم نيفتاده است؛ چنانکه در آيات می فرماید:
-* {{متن قرآن|«وَ ما مِنْ دابَّةٍ فِى الارْضِ الا عَلَى اللّهِ رِزْقُها...»}}؛ هيچ جنبنده اى در زمين نيست جز آن كه روزى آن بر خدا است.([[سوره هود]]، آیه ۶)
+* {{متن قرآن|«وَ ما مِنْ دابَّةٍ فِى الارْضِ الا عَلَى اللّهِ رِزْقُها ...»}}<ref>[[آیه ۶ هود|سوره هود، آیه ۶.]]</ref>؛ هيچ جنبنده اى در زمين نيست جز آن كه روزى آن بر خدا است.
-* {{متن قرآن|«...و َكَايِّنْ مِنْ دابَّةٍ لاتَحْمِلُ رِزْقَها اللّهُ يَرْزُقُها وَايّاكُمْ...»}}؛ چه بسيار جاندارانى كه روزى خود را همراه ندارند. خداوند آنها و شما را روزى مى دهد.([[سوره عنكبوت]]، ۶۰)
+* {{متن قرآن|«... و َكَايِّنْ مِنْ دابَّةٍ لاتَحْمِلُ رِزْقَها اللّهُ يَرْزُقُها وَايّاكُمْ ...»}}<ref>[[آیه ۶۰ عنكبوت|سوره عنكبوت، آیه ۶۰.]]</ref>؛ چه بسيار جاندارانى كه روزى خود را همراه ندارند. خداوند آنها و شما را روزى مى دهد.
-* {{متن قرآن|«...انَّ اللّهَ هُوَ الرَّزّاقُ ذُوالْقُوَّةِ الْمَتينُ»}}؛ به راستى خداوند تنها روزى دهنده و صاحب قوت و قدرت است.([[سوره ذاريات]]، ۵۸)
+* {{متن قرآن|«... انَّ اللّهَ هُوَ الرَّزّاقُ ذُوالْقُوَّةِ الْمَتينُ»}}<ref>[[آیه ۵۸ ذاريات|سوره ذاريات، آیه ۵۸.]]</ref>؛ به راستى خداوند تنها روزى دهنده و صاحب قوت و قدرت است.
-* {{متن قرآن|«...ولاتَقْتُلُوا اوْلادَكُمْ مِنْ امْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وايّاهُمْ...»}}؛ ...فرزندانتان را به خاطر فقر و نادارى نكشيد كه ما روزى شما و آنها را مى دهيم.([[سوره انعام]]، ۱۵۱)
+* {{متن قرآن|«... ولاتَقْتُلُوا اوْلادَكُمْ مِنْ امْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وايّاهُمْ ...»}}<ref>[[آیه ۱۵۱ انعام|سوره انعام، آیه ۱۵۱.]]</ref>؛ ...فرزندانتان را به خاطر فقر و نادارى نكشيد كه ما روزى شما و آنها را مى دهيم.
 از اين [[آیات]] به طور صريح استفاده مى شود كه روزى دهنده تنها [[خدا|خداى متعال]] است و اوست كه روزى جانداران را تضمين و تأمين فرموده و با دقت در اين آيات و امثال آن، موضوع تضمين روزى به عنوان يك واقعيت تكوينى روشن مى شود.
@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 ===تلاش برای کسب روزی===
-با اين كه خداوند تعالى روزى را تضمين فرموده است، اما از اين نكته نبايد غفلت ورزيد كه تضمين روزى بدان معنى نيست كه روزى هر كس را در خانه اش مى آورند و يا از آسمان براى او مائده نازل مى كنند، بلكه مقصود آن است كه در عالم طبيعت منابع تأمين روزى جانداران پيش بينى شده است، چنان كه قرآن مى فرمايد: {{متن قرآن|«...وَ قَدَّرَ فيها اَقْواتَها...»}}؛... خداوند اقوات و روزى جانداران را در جهان به اندازه قرار داد...».([[سوره فصلت]]، ۱۰)
+با اين كه خداوند تعالى روزى را تضمين فرموده است، اما از اين نكته نبايد غفلت ورزيد كه تضمين روزى بدان معنى نيست كه روزى هر كس را در خانه اش مى آورند و يا از آسمان براى او مائده نازل مى كنند، بلكه مقصود آن است كه در عالم طبيعت منابع تأمين روزى جانداران پيش بينى شده است، چنان كه قرآن مى فرمايد: {{متن قرآن|«... وَ قَدَّرَ فيها اَقْواتَها ...»}}<ref>[[آیه ۱۰ فصلت|سوره فصلت، آیه ۱۰.]]</ref>؛... خداوند اقوات و روزى جانداران را در جهان به اندازه قرار داد...».
-ولى براى تحصيل روزى بايد كوشش كرد و از منابع گسترده الهى آن را بدست آورد كه: {{متن قرآن|«وأنْ لَيْسَ لِلْإنْسانِ الّا ما سَعى»}}؛ براى انسان بهره اى جز سعى و كوشش او نيست.([[سوره نجم]]، ۳۹)
+ولى براى تحصيل روزى بايد كوشش كرد و از منابع گسترده الهى آن را بدست آورد كه: {{متن قرآن|«وأنْ لَيْسَ لِلْإنْسانِ الّا ما سَعى»}}<ref>[[آیه ۳۹ نجم|سوره نجم، آیه ۳۹.]]</ref>؛ براى انسان بهره اى جز سعى و كوشش او نيست.
 ==کسب حلال در روایات==

@@ سطر ۵۱: / سطر ۵۱: @@
 [[امام علی علیه السلام|امام علی]] علیه السلام در روایتی می فرمایند: در بازار ننشیند مگر کسی که مسائل خرید و فروش را بداند و هر که با نادانی تجارت کند، در [[ربا خواری|ربا]] خوردن فرو می رود.<ref>
-مجلسی، محمدباقر؛ حلیة المتقین، تهران، انتشارات جاویدان، بی تا، ص379 نقل از سيده معصومه جوادي زاويه [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، بازیابی: .</ref>
+مجلسی، محمدباقر؛ حلیة المتقین، تهران، انتشارات جاویدان، بی تا، ص379 نقل از سيده معصومه جوادي زاويه [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، بازیابی: 11 شهریور 1391 .</ref>
 ===مرز افراط و تفریط در کسب روزی===

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۱۷، ساعت ۰۶:۴۹
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	در دین اسلام به فرد مسلمان اجازه داده نمی شود که از هر طریقی کسب کند یعنی مال بدست آورد یا مایحتاج خود و خانواده خویش را تامین کند بلکه مسلمان باید از مسائل مربوط به کسب و کار اطلاع داشته باشد و تنها از راههای حلال (به معنای جایز و روا) کسب داشته باشد.		در دین اسلام به فرد مسلمان اجازه داده نمی شود که از هر طریقی کسب کند یعنی مال بدست آورد یا مایحتاج خود و خانواده خویش را تامین کند بلکه مسلمان باید از مسائل مربوط به کسب و کار اطلاع داشته باشد و تنها از راههای حلال (به معنای جایز و روا) کسب داشته باشد.