کبیر (اسم الله) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۰۶

2026-02-28T12:06:28Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ کبیر را به کبیر (اسم الله) منتقل کرد

2025-06-03T06:09:25Z

مهدی موسوی صفحهٔ کبیر را به کبیر (اسم الله) منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۳ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۹

2025-06-03T05:59:58Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-04-10T08:20:34Z

افزودن الگوی قرآن

Zamani در ‏۲۴ اوت ۲۰۱۴، ساعت ۰۷:۱۴

2014-08-24T07:14:44Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۱۳

2013-02-28T07:13:27Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} اين اسم و صفت اله...' ایجاد کرد

2013-02-19T12:23:21Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|فرهنگ قرآن}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} اين اسم و صفت اله...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}

{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}

اين اسم و صفت الهى، صفت مشبّهه به معناى برتر و بزرگ تر از مشابهت با آفريده ها،<ref> الاسماء و الصفات، بيهقى، ج 1، ص 73؛ شرح اسماء اللّه الحسنى، رازى، ص 268. </ref> كبريايى و عظمت و بزرگ قدر شدن است.

اين اسم و صفت الهى پنج بار در قرآن به صورت وصف «عَلىّ» و يك بار با صفت «متعال» آمده است.<ref> اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج 2، ص 1217 - 1219. </ref>

...اِنَّ اللّهَ كانَ عَلِيـًّا كَبِيرا. نساء (4) 34

عــلِمُ الغَيبِ والشَّهـدَةِ الكَبيرُ المُتَعال.رعد (13) 9

...واَنَّ اللّهَ هُوَ العَلىُّ الكَبير. حج (22) 62

...واَنَّ اللّهَ هُوَ العَلِىُّ الكَبير. لقمان (31) 30

...وهُوَ العَلىُّ الكَبير. سبأ (34) 23

...فَالحُكمُ لِلّهِ العَلِىِّ الكَبير. غافر (40) 12

== پانویس ==

{{پانویس}}

== منابع ==

فرهنگ قرآن، جلد 24، ص 68 .

[[رده:اسماء و صفات الهی]]
[[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 اسم '''«كبير»''' در [[قرآن کریم]] جمعا ۳۶ بار آمده و در ۶ مورد وصف [[خداوند]] قرار گرفته، که پنج بار با اسم «[[علی (اسم الله)|العلىّ]]» و یک بار با اسم «[[متعال (اسم الله)|المُتَعال]]» همراه مى باشد:<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج ۲، ص ۱۲۱۷-۱۲۱۹.</ref>
-*{{متن قرآن|«عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْكَبِيرُ الْمُتَعَالِ»}} ([[سوره رعد]]/ ۹) «آگاه از غيب و شهادت، بزرگ و برتر است».
+*«{{متن قرآن|عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْكَبِيرُ الْمُتَعَالِ}}<ref>[[آیه 9 سوره رعد|سوره رعد، آیه ۹.]]</ref>؛ آگاه از غيب و شهادت، بزرگ و برتر است».
-*{{متن قرآن|«... وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ»}} ([[سوره حج]]/ ۶۲) «خدا همان برتر و بزرگ است».
+*«{{متن قرآن|«... وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ}}<ref>[[آیه 62 سوره حج|سوره حج، آیه ۶۲.]]</ref>؛ خدا همان برتر و بزرگ است».
-* {{متن قرآن|«... إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيرًا»}} ([[سوره نساء]]/ ۳۴).
+* {{متن قرآن|«... إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيرًا»}}<ref>[[آیه 34 سوره نساء|سوره نساء، آیه ۳۴.]]</ref>.
-* {{متن قرآن|«... وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ»}} ([[سوره لقمان]]/ ۳۰).
+* {{متن قرآن|«... وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ»}}<ref>[[آیه 30 سوره لقمان|سوره لقمان، آیه ۳۰.]]</ref>.
-* {{متن قرآن|«... وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ»}} ([[سوره سبأ]]/ ۲۳).
+* {{متن قرآن|«... وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ»}}<ref>[[آیه 23 سوره سبأ|سوره سبأ، آیه ۲۳.]]</ref>.
-* {{متن قرآن|«... فَالْحُكْمُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيرِ»}} ([[سوره غافر]]/ ۱۲).
+* {{متن قرآن|«... فَالْحُكْمُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيرِ»}}<ref name=":۰">[[آیه 12 سوره غافر|سوره غافر، آیه ۱۲.]]</ref>.
 اين اسم و صفت الهى، صفت مشبّهه به معناى برتر و بزرگتر از مشابهت با آفريده ها،<ref> الاسماء والصفات، بيهقى، ج ۱، ص ۷۳؛ شرح اسماءاللّه الحسنى، فخر رازى، ص ۲۶۸.</ref> كبريايى و عظمت و بزرگ قدر شدن است.
-«كبير» در مقابل «صغير» است و گاهى بخش عمده يك پديده را «كبر» مى نامند چنان كه مى فرمايد: {{متن قرآن|«...وَ الّذِى تَولّى كِبْرَهُ...»}}؛([[سوره نور]]/ ۱۱) «آن كس كه معظم اين پديده را متصدى بوده است».
+«كبير» در مقابل «صغير» است و گاهى بخش عمده يك پديده را «كبر» مى نامند چنان كه مى فرمايد: «{{متن قرآن|...وَ الّذِى تَولّى كِبْرَهُ...}}<ref>[[آیه 11 سوره نور|سوره نور، آیه ۱۱.]]</ref>؛ آن كس كه معظم اين پديده را متصدى بوده است».
 [[راغب اصفهانی]] مى گويد: كبير و صغير از اسم هاى متضايف مى باشند و به هنگام مقايسه دو چيز با يكديگر بكار مى روند، و كوچكى و بزرگى گاهى در حجم و گاهى در عدد به كار مى رود. ولى سپس درباره امور غيرمحسوس كه از منزلت و رفعت برخوردارند بكار رفته است.
-اينكه لفظ «كبير» همراه با «[[متعال (اسم الله)|مُتَعال]]» و «[[علی (اسم الله)|علىّ]]» وارد شده، حاكى از آن است كه مقصود از بزرگى، مسئله حجم و تعداد نيست، بلكه مقصود بزرگى از نظر منزلت و كمال وجودى است. و به خاطر همين رفعت منزلت است كه خدا داورى را به خود اختصاص داده و علت آن را «علىّ» و «كبير» بودن خود مى داند، چنان كه مى فرمايد: {{متن قرآن|«وَ إِنْ يُشْرَكْ بِهِ تُؤْمِنُوا فَالحُكْمُ للّهِ العَلِىِّ الكَبيرِ»}}.([[سوره غافر]]/ ۱۲) «اگر به او شرک ورزند ايمان مى آوريد، حكم از آن خدايى است كه برتر و بزرگ است».<ref>منشور جاوید، جعفر سبحانی، ج ۲ ص ۳۳۴.</ref>
+اينكه لفظ «كبير» همراه با «[[متعال (اسم الله)|مُتَعال]]» و «[[علی (اسم الله)|علىّ]]» وارد شده، حاكى از آن است كه مقصود از بزرگى، مسئله حجم و تعداد نيست، بلكه مقصود بزرگى از نظر منزلت و كمال وجودى است. و به خاطر همين رفعت منزلت است كه خدا داورى را به خود اختصاص داده و علت آن را «علىّ» و «كبير» بودن خود مى داند، چنان كه مى فرمايد: «{{متن قرآن|وَ إِنْ يُشْرَكْ بِهِ تُؤْمِنُوا فَالحُكْمُ للّهِ العَلِىِّ الكَبيرِ»}}<ref name=":۰" />؛ اگر به او شرک ورزند ايمان مى آوريد، حكم از آن خدايى است كه برتر و بزرگ است».<ref>منشور جاوید، جعفر سبحانی، ج ۲ ص ۳۳۴.</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
+اسم '''«كبير»''' در [[قرآن کریم]] جمعا ۳۶ بار آمده و در ۶ مورد وصف [[خداوند]] قرار گرفته، که پنج بار با اسم «[[علی (اسم الله)|العلىّ]]» و یک بار با اسم «[[متعال (اسم الله)|المُتَعال]]» همراه مى باشد:<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج ۲، ص ۱۲۱۷-۱۲۱۹.</ref>
-اين اسم و صفت الهى، صفت مشبّهه به معناى برتر و بزرگتر از مشابهت با آفريده ها،<ref> الاسماء والصفات، بيهقى، ج 1، ص 73؛ شرح اسماء اللّه الحسنى، رازى، ص 268.</ref> كبريايى و عظمت و بزرگ قدر شدن است.
+*{{متن قرآن|«عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْكَبِيرُ الْمُتَعَالِ»}} ([[سوره رعد]]/ ۹) «آگاه از غيب و شهادت، بزرگ و برتر است».
-اين اسم و صفت الهى پنج بار در [[قرآن]] به صورت وصف «عَلىّ» و يك بار با صفت «متعال» آمده است.<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج 2، ص 1217 - 1219.</ref>
+اين اسم و صفت الهى، صفت مشبّهه به معناى برتر و بزرگتر از مشابهت با آفريده ها،<ref> الاسماء والصفات، بيهقى، ج ۱، ص ۷۳؛ شرح اسماءاللّه الحسنى، فخر رازى، ص ۲۶۸.</ref> كبريايى و عظمت و بزرگ قدر شدن است.
-* {{متن قرآن|«...إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيرًا»}}. ([[سوره نساء]](4)/ 34)
+«كبير» در مقابل «صغير» است و گاهى بخش عمده يك پديده را «كبر» مى نامند چنان كه مى فرمايد: {{متن قرآن|«...وَ الّذِى تَولّى كِبْرَهُ...»}}؛([[سوره نور]]/ ۱۱) «آن كس كه معظم اين پديده را متصدى بوده است».
-* {{متن قرآن|«عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْكَبِيرُ الْمُتَعَالِ»}}. ([[سوره رعد]])(13)/ 9)
-* {{متن قرآن|«...وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ»}}. ([[سوره حج]](22)/ 62)
+[[راغب اصفهانی]] مى گويد: كبير و صغير از اسم هاى متضايف مى باشند و به هنگام مقايسه دو چيز با يكديگر بكار مى روند، و كوچكى و بزرگى گاهى در حجم و گاهى در عدد به كار مى رود. ولى سپس درباره امور غيرمحسوس كه از منزلت و رفعت برخوردارند بكار رفته است.
-* {{متن قرآن|«...وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ»}}. ([[سوره لقمان]](31)/ 30)
-* {{متن قرآن|«... وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ»}}. ([[سوره سبأ]](34)/ 23)
+اينكه لفظ «كبير» همراه با «[[متعال (اسم الله)|مُتَعال]]» و «[[علی (اسم الله)|علىّ]]» وارد شده، حاكى از آن است كه مقصود از بزرگى، مسئله حجم و تعداد نيست، بلكه مقصود بزرگى از نظر منزلت و كمال وجودى است. و به خاطر همين رفعت منزلت است كه خدا داورى را به خود اختصاص داده و علت آن را «علىّ» و «كبير» بودن خود مى داند، چنان كه مى فرمايد: {{متن قرآن|«وَ إِنْ يُشْرَكْ بِهِ تُؤْمِنُوا فَالحُكْمُ للّهِ العَلِىِّ الكَبيرِ»}}.([[سوره غافر]]/ ۱۲) «اگر به او شرک ورزند ايمان مى آوريد، حكم از آن خدايى است كه برتر و بزرگ است».<ref>منشور جاوید، جعفر سبحانی، ج ۲ ص ۳۳۴.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۱۶: / سطر ۲۰: @@
 ==منابع==
-* فرهنگ قرآن، جلد 24، ص 68.
+*[https://tohid.ir/fa/index/book?bookID=167&page=13#id333_p333 منشور جاوید، پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر آیت‌الله جعفر سبحانی].
+* فرهنگ قرآن، ج ۲۴، ص ۶۸.
 {{اسماء الله}}
 {{قرآن}}
-[[رده:اسماء و صفات الهی]]
+[[رده:واژگان قرآنی]][[رده:اسماء و صفات الهی]]

@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 {{اسماء الله}}
+{{قرآن}}
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 ==منابع==
 * فرهنگ قرآن، جلد 24، ص 68.
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}}
-{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}
+اين اسم و صفت الهى، صفت مشبّهه به معناى برتر و بزرگتر از مشابهت با آفريده ها،<ref> الاسماء والصفات، بيهقى، ج 1، ص 73؛ شرح اسماء اللّه الحسنى، رازى، ص 268.</ref> كبريايى و عظمت و بزرگ قدر شدن است.
-اين اسم و صفت الهى، صفت مشبّهه به معناى برتر و بزرگ تر از مشابهت با آفريده ها،<ref> الاسماء و الصفات، بيهقى، ج 1، ص 73؛ شرح اسماء اللّه الحسنى، رازى، ص 268. </ref> كبريايى و عظمت و بزرگ قدر شدن است.
+اين اسم و صفت الهى پنج بار در [[قرآن]] به صورت وصف «عَلىّ» و يك بار با صفت «متعال» آمده است.<ref>اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج 2، ص 1217 - 1219.</ref>
-اين اسم و صفت الهى پنج بار در قرآن به صورت وصف «عَلىّ» و يك بار با صفت «متعال» آمده است.<ref> اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج 2، ص 1217 - 1219. </ref>
+* {{متن قرآن|«...إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيرًا»}}. ([[سوره نساء]](4)/ 34)
+* {{متن قرآن|«عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْكَبِيرُ الْمُتَعَالِ»}}. ([[سوره رعد]])(13)/ 9)
-...اِنَّ اللّهَ كانَ عَلِيـًّا كَبِيرا. نساء (4) 34
+* {{متن قرآن|«...وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ»}}. ([[سوره حج]](22)/ 62)
+* {{متن قرآن|«...وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ»}}. ([[سوره لقمان]](31)/ 30)
-عــلِمُ الغَيبِ والشَّهـدَةِ الكَبيرُ المُتَعال.رعد (13) 9
+* {{متن قرآن|«... وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ»}}. ([[سوره سبأ]](34)/ 23)
+* {{متن قرآن|«...فَالْحُكْمُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيرِ»}}. ([[سوره غافر]](40)/ 12)
 {{پانویس}}
-== منابع ==
+==منابع==
+* فرهنگ قرآن، جلد 24، ص 68.
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۹
(بدون تفاوت)