پیامبران اولوالعزم - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* جهانی بودن یا نبودن شریعت انبیای اولواالعزم */

2026-02-28T12:55:48Z

‏جهانی بودن یا نبودن شریعت انبیای اولواالعزم

Mohammadi در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۵۴

2026-02-28T12:54:10Z

Mohammadi در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۵۳

2026-02-28T12:53:02Z

Mohammadi در ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۸

2025-12-12T12:08:13Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-20T11:43:20Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۴

2022-12-18T07:44:13Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۰۴

2021-07-25T12:04:10Z

Zamani در ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۵۴

2021-07-25T11:54:48Z

Aghajani در ‏۳۱ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۱۵

2019-10-31T08:15:00Z

Aghajani در ‏۳۱ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۱۳

2019-10-31T08:13:58Z

@@ سطر ۳۰: / سطر ۳۰: @@
 *الف. رسالت انبیاى اولواالعزم رسالت جهانى بوده است. [[علامه طباطبائى]] که از طرفداران این نظریه است، براى اثبات مدعاى فوق شواهدى از آیات ارائه کرده اند.<ref>المیزان، ج۲، ص۱۴۱ و ۱۴۲.</ref> البته توضیح داده شده که انبیاى اولواالعزم و صاحب کتاب دوگونه دعوت داشته اند؛ یکى دعوت به خداپرستى، [[توحید|توحید]] و نفى [[شرک]]، و دیگرى دعوت به احکام و شرایع خاص. دعوت نخست جهانى بوده است، برخلاف دعوت دوم که به قوم خاصى اختصاص داشته است و آنان مکلف مى شدند به آن احکام عمل کنند.
-*ب. رسالت انبیاى اولواالعزم رسالت جهانى نبوده است. براى مثال [[حضرت موسى]] و [[حضرت عیسى]] علیهما السلام به سوى [[بنى اسرائیل]] برانگیخته شدند و دعوت آنان به این قوم اختصاص داشت. ظاهر برخى آیات نیز مؤید این مدعاست مثل: {{متن قرآن|«وَرَسُولًا إِلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ...»}}؛ ([[سوره آل عمران]]: ۴۹) و نیز مفاد ظاهر آیات دیگرى همچون: [[سوره صف]]: ۶؛ [[سوره اسرا]]: ۱۰۱؛ [[سوره طه]]: ۴۷؛ [[سوره شعرا]]: ۱۷؛ [[سوره غافر]]: ۵۳. این است که رسالت این پیامبران جهانى نبوده است. بنابراین بین این که پیامبرى صاحب کتاب آسمانى (اولواالعزم) باشد و رسالتش رسالتى جهانى باشد، تلازمى نیست.
+*ب. رسالت انبیاى اولواالعزم رسالت جهانى نبوده است. براى مثال [[حضرت موسى]] و [[حضرت عیسى]] علیهما السلام به سوى [[بنى اسرائیل]] برانگیخته شدند و دعوت آنان به این قوم اختصاص داشت. ظاهر برخى آیات نیز مؤید این مدعاست مثل: {{متن قرآن|«وَرَسُولًا إِلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ...»}}<ref>[[آیه 49 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۴۹.]]</ref>؛ و نیز مفاد ظاهر آیات دیگرى همچون: [[سوره صف]]: ۶؛ [[سوره اسرا]]: ۱۰۱؛ [[سوره طه]]: ۴۷؛ [[سوره شعرا]]: ۱۷؛ [[سوره غافر]]: ۵۳. این است که رسالت این پیامبران جهانى نبوده است. بنابراین بین این که پیامبرى صاحب کتاب آسمانى (اولواالعزم) باشد و رسالتش رسالتى جهانى باشد، تلازمى نیست.
 *ج. نظریه سوم آن است که اگر معناى جهانى بودن آن باشد که پیامبر موظف است رسالت خویش را نه تنها به قوم خویش، بلکه به همه اقوام و ملل عمده جهان برساند، رسالت بسیارى از پیامبران حتى موسى علیه السلام و عیسى علیه السلام جهانى نبوده است. اما اگر جهانى بودن را به معناى لزوم ابلاغ رسالت در صورت مواجهه با دیگر اقوام و لزوم پیروى بر همه مکلفان مطلع بگیریم، رسالت همه پیامبران، فراگیر و جهانى بوده است. بنابراین به یک معنا از جهانى بودن رسالت، دعوت بسیارى از انبیا جهانى نبوده است و به معناى دیگر، رسالت همه انبیا جهانى بوده است.<ref>راه و راهنماشناسى، ج۵، ص۴۶.</ref>
 ==پانویس==
 {{پانویس}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-'''«أولوا العَزم»''' به معنای صاحبان عزم و اراده، توصیفی است که در آیه ۳۵ [[سوره احقاف]] برای برخى از انبیاء الهى آمده است: {{متن قرآن|«فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ ...»}}<ref>[[آیه 35 سوره احقاف|سوره احقاف، آیه ۳۵.]]</ref>. در مورد اینکه مراد از  «انبیاء اولوا العزم» یاد شده در این [[آیه]] چه کسانی هستند، در بین مفسرین اختلاف وجود دارد، اما مشهور آن است که آنها [[حضرت نوح]]، [[حضرت ابراهیم]]، [[حضرت موسى]]، [[حضرت عیسى]] و [[حضرت محمد]] (صلى الله علیه و آله) می‌باشند.
+'''«أولوا العَزم»''' به معنای صاحبان عزم و اراده، توصیفی است که در آیه ۳۵ [[سوره احقاف]] برای برخى از انبیاء الهى آمده است: {{متن قرآن|«فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ ...»}}<ref name=":۰">[[آیه 35 سوره احقاف|سوره احقاف، آیه ۳۵.]]</ref>. در مورد اینکه مراد از  «انبیاء اولوا العزم» یاد شده در این [[آیه]] چه کسانی هستند، در بین مفسرین اختلاف وجود دارد، اما مشهور آن است که آنها [[حضرت نوح]]، [[حضرت ابراهیم]]، [[حضرت موسى]]، [[حضرت عیسى]] و [[حضرت محمد]] (صلى الله علیه و آله) می‌باشند.
 ==مفهوم اولواالعزم==
@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 کلمه «اولوا» به معناى صاحبان و دارندگان است<ref>لسان العرب، ج‌۱، ص‌۱۸۷، «الل».</ref> و «عزم» به معناى آهنگ و اراده کارى کردن<ref>لسان‌العرب، ج‌۹، ص‌۱۹۳؛ القاموس المحیط، ج‌۲، ص‌۱۴۹۷، «عزم».</ref>، تصمیم قطعى بر انجام کارى، قاطعیت و جدیت داشتن و صبر و استوارى داشتن در قصد انجام کار<ref>التحقیق، ج‌۸‌، ص‌۱۲۱؛ اقرب الموارد، ج‌۳، ص‌۵۴۲‌، «عزم».</ref> آمده است؛ بنابراین «اولواالعزم» کسانى هستند که در تصمیم خویش قاطع و در اراده خود استوارند.
-واژه ترکیبى «'''اولواالعزم»''' تنها یک بار در [[قرآن کریم]] آن هم در آیه ۳۵ [[سوره احقاف]] به کار رفته است. در این آیه خطاب به [[پیامبر|رسول اکرم]] صلى الله علیه و آله آمده است: «{{متن قرآن|فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ ...}}<ref>[[آیه 35 سوره احقاف|سوره احقاف، آیه ۳۵.]]</ref>؛ پس شکیبایى کن، همچنان‌ که [[پیامبران]] اولواالعزم شکیبایى کرده‌اند...».
+واژه ترکیبى «'''اولواالعزم»''' تنها یک بار در [[قرآن کریم]] آن هم در آیه ۳۵ [[سوره احقاف]] به کار رفته است. در این آیه خطاب به [[پیامبر|رسول اکرم]] صلى الله علیه و آله آمده است: «{{متن قرآن|فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ ...}}<ref name=":۰" />؛ پس شکیبایى کن، همچنان‌ که [[پیامبران]] اولواالعزم شکیبایى کرده‌اند...».
 درباره این که مفهوم و مقصود از اولواالعزم چیست و انبیاى اولواالعزم چه کسانى هستند سه نظریه مطرح شده است:

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-'''«أولوا العَزم»''' به معنای صاحبان عزم و اراده، توصیفی است که در آیه ۳۵ [[سوره احقاف]] برای برخى از انبیاء الهى آمده است: «{{متن قرآن|فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ ...}}»<ref>[[آیه 35 سوره احقاف|سوره احقاف، آیه ۳۵.]]</ref>؛. در مورد اینکه مراد از  «انبیاء اولوا العزم» یاد شده در این [[آیه]] چه کسانی هستند، در بین مفسرین اختلاف وجود دارد، اما مشهور آن است که آنها [[حضرت نوح]]، [[حضرت ابراهیم]]، [[حضرت موسى]]، [[حضرت عیسى]] و [[حضرت محمد]] (صلى الله علیه و آله) می‌باشند.
+'''«أولوا العَزم»''' به معنای صاحبان عزم و اراده، توصیفی است که در آیه ۳۵ [[سوره احقاف]] برای برخى از انبیاء الهى آمده است: {{متن قرآن|«فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ ...»}}<ref>[[آیه 35 سوره احقاف|سوره احقاف، آیه ۳۵.]]</ref>. در مورد اینکه مراد از  «انبیاء اولوا العزم» یاد شده در این [[آیه]] چه کسانی هستند، در بین مفسرین اختلاف وجود دارد، اما مشهور آن است که آنها [[حضرت نوح]]، [[حضرت ابراهیم]]، [[حضرت موسى]]، [[حضرت عیسى]] و [[حضرت محمد]] (صلى الله علیه و آله) می‌باشند.
 ==مفهوم اولواالعزم==
@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 کلمه «اولوا» به معناى صاحبان و دارندگان است<ref>لسان العرب، ج‌۱، ص‌۱۸۷، «الل».</ref> و «عزم» به معناى آهنگ و اراده کارى کردن<ref>لسان‌العرب، ج‌۹، ص‌۱۹۳؛ القاموس المحیط، ج‌۲، ص‌۱۴۹۷، «عزم».</ref>، تصمیم قطعى بر انجام کارى، قاطعیت و جدیت داشتن و صبر و استوارى داشتن در قصد انجام کار<ref>التحقیق، ج‌۸‌، ص‌۱۲۱؛ اقرب الموارد، ج‌۳، ص‌۵۴۲‌، «عزم».</ref> آمده است؛ بنابراین «اولواالعزم» کسانى هستند که در تصمیم خویش قاطع و در اراده خود استوارند.
-واژه ترکیبى «'''اولواالعزم»''' تنها یک بار در [[قرآن کریم]] آن هم در آیه ۳۵ [[سوره احقاف]] به کار رفته است. در این آیه خطاب به [[پیامبر|رسول اکرم]] صلى الله علیه و آله آمده است: {{متن قرآن|«فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ ...}}<ref>[[آیه 35 سوره احقاف|سوره احقاف، آیه ۳۵.]]</ref>؛ پس شکیبایى کن، همچنان‌ که [[پیامبران]] اولواالعزم شکیبایى کرده‌اند...».
+واژه ترکیبى «'''اولواالعزم»''' تنها یک بار در [[قرآن کریم]] آن هم در آیه ۳۵ [[سوره احقاف]] به کار رفته است. در این آیه خطاب به [[پیامبر|رسول اکرم]] صلى الله علیه و آله آمده است: «{{متن قرآن|فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ ...}}<ref>[[آیه 35 سوره احقاف|سوره احقاف، آیه ۳۵.]]</ref>؛ پس شکیبایى کن، همچنان‌ که [[پیامبران]] اولواالعزم شکیبایى کرده‌اند...».
 درباره این که مفهوم و مقصود از اولواالعزم چیست و انبیاى اولواالعزم چه کسانى هستند سه نظریه مطرح شده است:

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-'''«أولوا العَزم»''' به معنای صاحبان عزم و اراده، توصیفی است که در آیه ۳۵ [[سوره احقاف]] برای برخى از انبیاء الهى آمده است: «{{متن قرآن|فَاصْبِرْ کمَا صَبَرَ أُولُواالْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ}}». در مورد اینکه مراد از  «انبیاء اولوا العزم» یاد شده در این [[آیه]] چه کسانی هستند، در بین مفسرین اختلاف وجود دارد، اما مشهور آن است که آنها [[حضرت نوح]]، [[حضرت ابراهیم]]، [[حضرت موسى]]، [[حضرت عیسى]] و [[حضرت محمد]] (صلى الله علیه و آله) می‌باشند.
+'''«أولوا العَزم»''' به معنای صاحبان عزم و اراده، توصیفی است که در آیه ۳۵ [[سوره احقاف]] برای برخى از انبیاء الهى آمده است: «{{متن قرآن|فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ ...}}»<ref>[[آیه 35 سوره احقاف|سوره احقاف، آیه ۳۵.]]</ref>؛. در مورد اینکه مراد از  «انبیاء اولوا العزم» یاد شده در این [[آیه]] چه کسانی هستند، در بین مفسرین اختلاف وجود دارد، اما مشهور آن است که آنها [[حضرت نوح]]، [[حضرت ابراهیم]]، [[حضرت موسى]]، [[حضرت عیسى]] و [[حضرت محمد]] (صلى الله علیه و آله) می‌باشند.
 ==مفهوم اولواالعزم==
@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 کلمه «اولوا» به معناى صاحبان و دارندگان است<ref>لسان العرب، ج‌۱، ص‌۱۸۷، «الل».</ref> و «عزم» به معناى آهنگ و اراده کارى کردن<ref>لسان‌العرب، ج‌۹، ص‌۱۹۳؛ القاموس المحیط، ج‌۲، ص‌۱۴۹۷، «عزم».</ref>، تصمیم قطعى بر انجام کارى، قاطعیت و جدیت داشتن و صبر و استوارى داشتن در قصد انجام کار<ref>التحقیق، ج‌۸‌، ص‌۱۲۱؛ اقرب الموارد، ج‌۳، ص‌۵۴۲‌، «عزم».</ref> آمده است؛ بنابراین «اولواالعزم» کسانى هستند که در تصمیم خویش قاطع و در اراده خود استوارند.
-واژه ترکیبى «'''اولواالعزم»''' تنها یک بار در [[قرآن کریم]] آن هم در آیه ۳۵ [[سوره احقاف]] به کار رفته است. در این آیه خطاب به [[پیامبر|رسول اکرم]] صلى الله علیه و آله آمده است: {{متن قرآن|«فَاصبِر کما صَبَرَ اولواالعَزمِ مِنَ الرُّسُلِ...»}}؛ پس شکیبایى کن، همچنان‌ که [[پیامبران]] اولواالعزم شکیبایى کرده‌اند... .
+واژه ترکیبى «'''اولواالعزم»''' تنها یک بار در [[قرآن کریم]] آن هم در آیه ۳۵ [[سوره احقاف]] به کار رفته است. در این آیه خطاب به [[پیامبر|رسول اکرم]] صلى الله علیه و آله آمده است: {{متن قرآن|«فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ ...}}<ref>[[آیه 35 سوره احقاف|سوره احقاف، آیه ۳۵.]]</ref>؛ پس شکیبایى کن، همچنان‌ که [[پیامبران]] اولواالعزم شکیبایى کرده‌اند...».
 درباره این که مفهوم و مقصود از اولواالعزم چیست و انبیاى اولواالعزم چه کسانى هستند سه نظریه مطرح شده است:
@@ سطر ۳۰: / سطر ۳۰: @@
 *الف. رسالت انبیاى اولواالعزم رسالت جهانى بوده است. [[علامه طباطبائى]] که از طرفداران این نظریه است، براى اثبات مدعاى فوق شواهدى از آیات ارائه کرده اند.<ref>المیزان، ج۲، ص۱۴۱ و ۱۴۲.</ref> البته توضیح داده شده که انبیاى اولواالعزم و صاحب کتاب دوگونه دعوت داشته اند؛ یکى دعوت به خداپرستى، [[توحید|توحید]] و نفى [[شرک]]، و دیگرى دعوت به احکام و شرایع خاص. دعوت نخست جهانى بوده است، برخلاف دعوت دوم که به قوم خاصى اختصاص داشته است و آنان مکلف مى شدند به آن احکام عمل کنند.
-*ب. رسالت انبیاى اولواالعزم رسالت جهانى نبوده است. براى مثال [[حضرت موسى]] و [[حضرت عیسى]] علیهما السلام به سوى [[بنى اسرائیل]] برانگیخته شدند و دعوت آنان به این قوم اختصاص داشت. ظاهر برخى آیات نیز مؤید این مدعاست مثل: {{متن قرآن|«وَرَسُولًا إِلَىٰ بَنِی إِسْرَائِیلَ»}}؛ ([[سوره آل عمران]]: ۴۹) و نیز مفاد ظاهر آیات دیگرى همچون: [[سوره صف]]: ۶؛ [[سوره اسرا]]: ۱۰۱؛ [[سوره طه]]: ۴۷؛ [[سوره شعرا]]: ۱۷؛ [[سوره غافر]]: ۵۳. این است که رسالت این پیامبران جهانى نبوده است. بنابراین بین این که پیامبرى صاحب کتاب آسمانى (اولواالعزم) باشد و رسالتش رسالتى جهانى باشد، تلازمى نیست.
+*ب. رسالت انبیاى اولواالعزم رسالت جهانى نبوده است. براى مثال [[حضرت موسى]] و [[حضرت عیسى]] علیهما السلام به سوى [[بنى اسرائیل]] برانگیخته شدند و دعوت آنان به این قوم اختصاص داشت. ظاهر برخى آیات نیز مؤید این مدعاست مثل: {{متن قرآن|«وَرَسُولًا إِلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ...»}}؛ ([[سوره آل عمران]]: ۴۹) و نیز مفاد ظاهر آیات دیگرى همچون: [[سوره صف]]: ۶؛ [[سوره اسرا]]: ۱۰۱؛ [[سوره طه]]: ۴۷؛ [[سوره شعرا]]: ۱۷؛ [[سوره غافر]]: ۵۳. این است که رسالت این پیامبران جهانى نبوده است. بنابراین بین این که پیامبرى صاحب کتاب آسمانى (اولواالعزم) باشد و رسالتش رسالتى جهانى باشد، تلازمى نیست.
 *ج. نظریه سوم آن است که اگر معناى جهانى بودن آن باشد که پیامبر موظف است رسالت خویش را نه تنها به قوم خویش، بلکه به همه اقوام و ملل عمده جهان برساند، رسالت بسیارى از پیامبران حتى موسى علیه السلام و عیسى علیه السلام جهانى نبوده است. اما اگر جهانى بودن را به معناى لزوم ابلاغ رسالت در صورت مواجهه با دیگر اقوام و لزوم پیروى بر همه مکلفان مطلع بگیریم، رسالت همه پیامبران، فراگیر و جهانى بوده است. بنابراین به یک معنا از جهانى بودن رسالت، دعوت بسیارى از انبیا جهانى نبوده است و به معناى دیگر، رسالت همه انبیا جهانى بوده است.<ref>راه و راهنماشناسى، ج۵، ص۴۶.</ref>

@@ سطر ۵۱: / سطر ۵۱: @@
 |رده= دارد
 }}
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده:پیامبران]]
 [[رده:پیامبران اولوالعزم]]
 [[رده: مقاله های مهم]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-'''اولوالعزم''' به معنای صاحبان عزم و اراده توصیفی است که در آیه 35 [[سوره احقاف]] برای برخى از انبيا الهى آمده است: {{متن قرآن|«فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ»}} پس همان گونه كه پيامبران اولوالعزم صبر كردند، صبر كن.
+'''اولوالعزم''' به معنای صاحبان عزم و اراده توصیفی است که در آیه 35 [[سوره احقاف]] برای برخى از انبيا الهى آمده است: «{{متن قرآن|فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ}}؛ پس همان گونه كه پيامبران اولوالعزم صبر كردند، صبر كن.»
 در مورد اینکه مراد از  انبیاء اولو العزم یاد شده در این آیه چه کسانی هستند. در بین مفسرین اختلاف وجود دارد اما مشهور آن است که آنها [[حضرت نوح]]، [[حضرت ابراهيم]]، [[حضرت موسى]]، [[حضرت عيسى]] و [[حضرت محمد صلى الله عليه و آله و سلم]] هستند.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
+'''اولوالعزم''' به معنای صاحبان عزم و اراده توصیفی است که در آیه 35 [[سوره احقاف]] برای برخى از انبيا الهى آمده است: {{متن قرآن|«فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ»}} پس همان گونه كه پيامبران اولوالعزم صبر كردند، صبر كن.
 در مورد اینکه مراد از  انبیاء اولو العزم یاد شده در این آیه چه کسانی هستند. در بین مفسرین اختلاف وجود دارد اما مشهور آن است که آنها [[حضرت نوح]]، [[حضرت ابراهيم]]، [[حضرت موسى]]، [[حضرت عيسى]] و [[حضرت محمد صلى الله عليه و آله و سلم]] هستند.
@@ سطر ۵۸: / سطر ۵۷: @@
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده
-|شناسه= متوسط
+|شناسه= خوب
 |عنوان بندی مناسب= خوب
 |کفایت منابع و پی نوشت ها= خوب

@@ سطر ۴۴: / سطر ۴۴: @@
 * الف. رسالت انبياى اولوالعزم رسالت جهانى بوده است. [[علامه طباطبائى]] از طرفداران اين نظريه است ايشان براى اثبات مدعاى فوق شواهدى از آيات ارائه كرده اند.<ref>الميزان، ج2، ص141 و 142.</ref> البته توضيح داده شده كه انبياى اولوالعزم و صاحب كتاب دوگونه دعوت داشته اند يكى دعوت به خداپرستى، توحيد و نفى شرك و ديگرى دعوت به احكام و شرايع خاص. دعوت نخست جهانى بوده است برخلاف دعوت دوم كه به قوم خاصى اختصاص داشته است و آنان مكلف مى شدند به آن احكام عمل كنند.
-* ب. رسالت انبياى اولوالعزم رسالت جهانى نبوده است. براى مثال موسى عليه السلام و عيسى عليه السلام به سوى بنى اسرائيل برانگيخته شدند و دعوت آنان به اين قوم اختصاص داشت. ظاهر برخى آيات نيز مؤيد اين مدعاست مثل: {{متن قرآن|«و رسولاً إلى بنى إسرائيل»}}؛ ([[سوره آل عمران]]: 49) و نيز مفاد ظاهر آيات ديگرى همچون: [[سوره صف]]: 6؛ [[سوره اسرا]]: 101؛ [[سوره طه]]: 47؛ [[سوره شعرا]]: 17؛ [[سوره غافر]]: 53. اين است كه رسالت اين پيامبران جهانى نبوده است. بنابراين بين اين كه پيامبرى صاحب كتاب آسمانى (اولوالعزم) باشد و رسالتش رسالتى جهانى باشد، تلازمى نيست.
+* ب. رسالت انبياى اولوالعزم رسالت جهانى نبوده است. براى مثال موسى عليه السلام و عيسى عليه السلام به سوى بنى اسرائيل برانگيخته شدند و دعوت آنان به اين قوم اختصاص داشت. ظاهر برخى آيات نيز مؤيد اين مدعاست مثل: {{متن قرآن|«وَرَسُولًا إِلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ »}}؛ ([[سوره آل عمران]]: 49) و نيز مفاد ظاهر آيات ديگرى همچون: [[سوره صف]]: 6؛ [[سوره اسرا]]: 101؛ [[سوره طه]]: 47؛ [[سوره شعرا]]: 17؛ [[سوره غافر]]: 53. اين است كه رسالت اين پيامبران جهانى نبوده است. بنابراين بين اين كه پيامبرى صاحب كتاب آسمانى (اولوالعزم) باشد و رسالتش رسالتى جهانى باشد، تلازمى نيست.
 * ج. نظريه سوم آن است كه اگر معناى جهانى بودن آن باشد كه پيامبر موظف است رسالت خويش را نه تنها به قوم خويش كه به همه اقوام و ملل عمده جهان برساند، رسالت بسيارى از پيامبران حتى موسى عليه السلام و عيسى عليه السلام جهانى نبوده است. اما اگر جهانى بودن را به معناى لزوم ابلاغ رسالت در صورت مواجهه با ديگر اقوام و لزوم پيروى بر همه مكلفان مطلع بگيريم رسالت همه پيامبران عام، فراگير و جهانى بوده است. بنابراين به يك معنا از جهانى بودن رسالت، دعوت بسيارى از انبيا جهانى نبوده است و به معناى ديگر رسالت همه انبيا جهانى بوده است.<ref>راه و راهنماشناسى، ج5، ص46.</ref>