پاپیروس - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۰

2022-12-07T10:50:22Z

Saeed zamani در ‏۱۳ مارس ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۱۰

2013-03-13T08:10:17Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۴۱

2013-01-21T08:41:04Z

Saeed zamani در ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۲:۱۲

2013-01-19T12:12:58Z

Saeed zamani: ایجاد

2013-01-19T12:12:23Z

ایجاد

صفحهٔ تازه

{{نیازمند ویرایش فنی}}
ورق پوست گیاه پاپیروس که در قدیم چون کاغذ به کار میرفت.<ref>لغت نامه دهخدا</ref>

== مشخصات گیاه پاپیروس ==
پاپیروس گیاهی نی مانند است كه بین سه تا ده فوت رشد می كند. ساقه های این گیاه، بسیار نرم بوده و بعضی اوقات به ضخامت مچ دست انسان است. در بالای این ساقه ها، شاخه های نرم و نازكی آویزان می باشند كه بیشتر شبیه یك دسته موی پشمالو هستند. برگهای این گیاه خیلی كوچك و ریشه آن خیلی محكم است.<ref> [http://www.aftabir.com/lifestyle/view/5568/%D9%BE%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3-%DA%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF پاپیروس چه بود؟، سایت آفتاب]، بازیابی:29 دیماه 1391 </ref>در بیشتر آثار گیاه ـ داورشناسی دورۀ اسلامی و نیز واژه‌نامه‌های عرفی بَردی را نام عربی این گیاه دانسته‌اند، اما برخی برای بردی چندگونه(صنف) ـ و از جملۀ آنها: پاپیروس ـ برشمرده‌اند. این گیاه را در خراسان «لُخ»، در شیراز «تک» و در اصفهان «پیزر» نامند<ref> [http://www.cgie.org.ir/shavad.asp?id=130&avaid=5433 دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج13 مدخل "پاپیروس" از یونس کرامتی]، بازیابی:29 دیماه 1391 </ref>

==تاریخچه استفاده از پاپیروس به عنوان کاغذ ==
این گیاه در ۲۰۰۰ سال قبل از مسیح به وسیله مصری ها كشف شد و برای مدتی حدود ۲۵۰۰ سال بعنوان تنها وسیله نگاشتن توسط بشر استفاده می شد.زمانی كه كاغذ پاپیروس یكی از كالاهای تجارتی مهم مصری ها به شمار می رفت. حتی تمام گزارش های سیاسی، مدت چندین قرن، در روی این كاغذ های پاپیروس نوشته می شده است تا این كه پوست نوشتنی جایگزین كاغذ پاپیروس شد.<ref> [http://www.aftabir.com/lifestyle/view/5568/%D9%BE%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3-%DA%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF پاپیروس چه بود؟، سایت آفتاب]، بازیابی:29 دیماه 1391 </ref>

== نحوه درست کردن کاغذ از پاپیروس ==
مورخ مشهور رومی، «پلینی» در یادداشتی شرح داده است كه پاپیروس قدیم چطور ساخته شده است. ساقه های گیاه پاپیروس را ابتدا پوست كَنده، بعد پهن و مسطح می كرده اند. ساقه وسطی پهن تر و با ارزش تر بوده. بعد این باریكه ها را پهلو به پهلو قرار داده و روی آنها هم از زاویه دیگر یك رشته دیگر از این باریكه ها قرار می دادند و با آب گل آلود رود نیل یا چسب مخصوصی كه از آرد گندم درست می كردند، آنها را به هم می چسباندند. بعد این ورقه ها را با چكش كاملاً مسطح می كردند، بعد می گذاشتند تا در آفتاب خوب خشك شود. <ref> [http://www.aftabir.com/lifestyle/view/5568/%D9%BE%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3-%DA%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF پاپیروس چه بود؟، سایت آفتاب]، بازیابی:29 دیماه 1391 </ref>

==استفاده از پایروس در سرزمین های اسلامی==
مسلمانان پس از فتح سرزمین هاس مصر و شام با پاپیروس آشنا شدند و از آن پس ظاهرا تا قبل از اینکه با کاغذ - که پس از فتح ماوراء النهر با آن آشنا شدند - کتابت بر آن را به مواد دیگر ترجیح می دادند<ref> علی اکبر ولایتی، فرهنگ و تمدن اسلامی، نشر معارف، 1391، ص28 </ref>

== استفاده های دیگر از گیاه پاپیروس ==

پاپیروس گیاه مفیدی بود كه علاوه بر استفاده ای كه شرح آن رفت، استفاده های دیگری نیز از آن می شده است. مثلاً از بافتن ساقه های نازك آن سبد و یا از ساقه های كلفت تر، حصیر و بادبان درست می كردند و حتی از جوشاندن مغز این گیاه نیز برای درست كردن نوعی غذای فقیرانه استفاده می شد.<ref> [http://www.aftabir.com/lifestyle/view/5568/%D9%BE%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3-%DA%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF پاپیروس چه بود؟، سایت آفتاب]، بازیابی:29 دیماه 1391 </ref>

=== کاربردهای درمانی و دارویی پاپیروس ===

گرچه جالینوس تأکید داشت که این گیاه نه به صورت طبیعی، که تنها خاکستر آن(به‌ویژه حل شده در سرکه) در پزشکی کاربرد دارد، اما دیوسکوریدس برآن بود که چون خواهند سرزخم کهنۀ چرکین(ناسور) را باز کنند، بردی را در آب می‌افکنند و سپس پهن می‌کنند تا خشک شود. سپس نوک آن را در زخم فرو می‌کنند. بردی رطوبت زخم را به خود می‌گیرد و باد می‌کند و زخم را می‌گشاید. به نظر ماسرجویۀ جندی‌شاپور بوی بد دهان کسی که سیر یا پیاز خورده، یا شراب نوشیده است، با لیسیدن بردی از میان می‌رود. ابن‌جزار نیز نوشیدن افشرۀ برگ سبز کوبیده شدۀ بردی را برای درمان بیماریهای طحال بسیار سودمند می‌دانست

اما کاربرد خاکستر بردی و نیز سوختۀ کاغذ فراهم آمده از پاپیروس، به ویژه به عنوان بندآورندۀ خوی‌ریزی و خشک‌کنندۀ زخمها بسیار رایج‌تر بود.

نمونه‌هایی از کاربرد خاکستر بردی و به ویژه کاغذ سوخته در درمان بیماریهای مختلف چنین است:
*درمان زخمهای چرکین دهان
*بندآوردن خون دماغ(رعاف) و درمان زخمها و گوشت اضافی داخل بینی
*درمان زخم معده و روده
*درمان بواسیر و زخمهای درونی و بیرونی آلت‌تناسلی
*کاربرد به تنهایی یا با سرکه در درمان بیماریهای پوست و مو
*و سرانجام کاربرد به عنوان بندآوردندۀ خون‌ریزی و جوش‌دهندۀ زخمها<ref> [http://www.cgie.org.ir/shavad.asp?id=130&avaid=5433 دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج13 مدخل "پاپیروس" از یونس کرامتی]، بازیابی:29 دیماه 1391 </ref>

==پانویس==
{{پانویس}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-ورق پوست گیاه پاپیروس که در قدیم چون کاغذ بکار می رفت.<ref>لغت نامه دهخدا</ref>
+«پاپیروس» گیاهی نی مانند است که در قدیم علاوه بر استفاده های درمانی و دارویی، از ورق پوست آن به عنوان کاغذ نیز استفاده می شد.<ref>لغت نامه دهخدا</ref>
 ==مشخصات گیاه پاپیروس==
-پاپیروس گیاهی نی مانند است كه بین سه تا ده فوت رشد می كند. ساقه های این گیاه، بسیار نرم بوده و بعضی اوقات به ضخامت مچ دست انسان است. در بالای این ساقه ها، شاخه های نرم و نازكی آویزان می باشند كه بیشتر شبیه یك دسته موی پشمالو هستند. برگ های این گیاه خیلی كوچك و ریشه آن خیلی محكم است.<ref> [http://www.aftabir.com/lifestyle/view/5568/%D9%BE%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3-%DA%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF پاپیروس چه بود؟، سایت آفتاب]، بازیابی: 29 دی ماه 1391.</ref> در بیشتر آثار گیاه ـ داورشناسی دوره اسلامی و نیز واژه‌نامه‌های عرفی بَردی را نام عربی این گیاه دانسته‌اند، اما برخی برای بردی چندگونه (صنف) ـ و از جمله آنها: پاپیروس ـ برشمرده‌اند. این گیاه را در خراسان «لُخ»، در شیراز «تک» و در اصفهان «پیزر» نامند<ref> [http://www.cgie.org.ir/shavad.asp?id=130&avaid=5433 دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج13 مدخل "پاپیروس" از یونس کرامتی]، بازیابی: 29 دی ماه 1391.</ref>
+پاپیروس گیاهی نی مانند است که بین سه تا ده فوت رشد می کند. ساقه های این گیاه، بسیار نرم بوده و بعضی اوقات به ضخامت مچ دست انسان است. در بالای این ساقه ها، شاخه های نرم و نازکی آویزان می باشند که بیشتر شبیه یک دسته موی پشمالو هستند. برگ های این گیاه خیلی کوچک و ریشه آن خیلی محکم است.<ref> [http://www.aftabir.com/lifestyle/view/5568/%D9%BE%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3-%DA%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF پاپیروس چه بود؟، سایت آفتاب]، بازیابی: ۲۹ دی ماه ۱۳۹۱.</ref> در بیشتر آثار گیاه و داروشناسی دوره اسلامی و نیز واژه‌نامه‌های عرفی، بَردی را نام عربی این گیاه دانسته‌اند، اما برخی برای بردی چندگونه (صنف) ـ و از جمله آنها: پاپیروس ـ برشمرده‌اند. این گیاه را در [[خراسان]] «لُخ»، در [[شیراز]] «تک» و در [[اصفهان]] «پیزر» نامند.<ref> [http://www.cgie.org.ir/shavad.asp?id=130&avaid=5433 دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج۱۳ مدخل "پاپیروس" از یونس کرامتی]، بازیابی: ۲۹ دی ماه ۱۳۹۱.</ref>
-==تاریخچه استفاده از پاپیروس به عنوان کاغذ==
+== کاربردهای درمانی و صنعتی پاپیروس ==
-این گیاه در ۲۰۰۰ سال قبل از مسیح به وسیله مصری ها كشف شد و برای مدتی حدود ۲۵۰۰ سال به عنوان تنها وسیله نگاشتن توسط بشر استفاده می شد. زمانی كه كاغذ پاپیروس یكی از كالاهای تجارتی مهم مصری ها به شمار می رفت. حتی تمام گزارش های سیاسی، مدت چندین قرن در روی این كاغذهای پاپیروس نوشته می شده است تا این كه پوست نوشتنی جایگزین كاغذ پاپیروس شد.<ref> [http://www.aftabir.com/lifestyle/view/5568/%D9%BE%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3-%DA%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF پاپیروس چه بود؟، سایت آفتاب]، بازیابی: 29 دی ماه 1391.</ref>
+گرچه جالینوس تأکید داشت که این گیاه نه به صورت طبیعی، که تنها خاکستر آن (به‌ ویژه حل شده در سرکه) در پزشکی کاربرد دارد، اما دیوسکوریدس برآن بود که چون خواهند سر زخم کهنه چرکین (ناسور) را باز کنند، بردی را در آب می‌افکنند و سپس پهن می‌کنند تا خشک شود. سپس نوک آن را در زخم فرو می‌کنند. بردی رطوبت زخم را به خود می‌گیرد و باد می‌کند و زخم را می‌گشاید. به نظر ماسرجویه جندی‌شاپور بوی بد دهان کسی که سیر یا پیاز خورده یا [[شراب خواری|شراب]] نوشیده است با لیسیدن بردی از میان می‌رود. ابن‌جزار نیز نوشیدن افشره برگ سبز کوبیده شده بردی را برای درمان بیماری های طحال بسیار سودمند می‌دانست اما کاربرد خاکستر بردی و نیز سوخته کاغذ فراهم آمده از پاپیروس، به ویژه به عنوان بندآورنده خوی‌ریزی و خشک‌کننده زخمها بسیار رایج‌تر بود.
-==نحوه درست کردن کاغذ از پاپیروس==
+نمونه‌هایی از کاربرد خاکستر بردی و به ویژه کاغذ سوخته در درمان بیماری های مختلف چنین است: درمان زخمهای چرکین دهان، بندآوردن خون دماغ، درمان زخم معده و روده، درمان بواسیر و زخمهای درونی و بیرونی آلت‌تناسلی، درمان بیماری های پوست و مو، به عنوان بندآوردنده خون‌ریزی و جوش‌دهنده زخمها.<ref> [http://www.cgie.org.ir/shavad.asp?id=130&avaid=5433 دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج۱۳ مدخل "پاپیروس" از یونس کرامتی]، بازیابی: ۲۹ دی ماه ۱۳۹۱.</ref>
-مورخ مشهور رومی، «پلینی» در یادداشتی شرح داده است كه پاپیروس قدیم چطور ساخته شده است. ساقه های گیاه پاپیروس را ابتدا پوست كَنده بعد پهن و مسطح می كرده اند. ساقه وسطی پهن تر و باارزش تر بوده. بعد این باریكه ها را پهلو به پهلو قرار داده و روی آنها هم از زاویه دیگر یك رشته دیگر از این باریكه ها قرار می دادند و با آب گل آلود رود نیل یا چسب مخصوصی كه از آرد گندم درست می كردند، آنها را به هم می چسباندند.
+گیاه پاپیروس در ۲۰۰۰ سال قبل از میلاد [[حضرت عیسی علیه السلام|مسیح]] به وسیله [[مصر|مصری]] ها کشف شد و برای مدتی حدود ۲۵۰۰ سال به عنوان تنها وسیله نگاشتن توسط بشر استفاده می شد. زمانی که کاغذ پاپیروس یکی از کالاهای تجارتی مهم مصری ها به شمار می رفت. حتی تمام گزارش های سیاسی، مدت چندین قرن در روی این کاغذهای پاپیروس نوشته می شده است تا این که پوست نوشتنی جایگزین کاغذ پاپیروس شد.<ref> [http://www.aftabir.com/lifestyle/view/5568/%D9%BE%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3-%DA%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF پاپیروس چه بود؟، سایت آفتاب]، بازیابی: ۲۹ دی ماه ۱۳۹۱.</ref>
-بعد این ورقه ها را با چكش كاملاً مسطح می كردند، بعد می گذاشتند تا در آفتاب خوب خشك شود.<ref> [http://www.aftabir.com/lifestyle/view/5568/%D9%BE%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3-%DA%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF پاپیروس چه بود؟، سایت آفتاب]، بازیابی: 29 دی ماه 1391.</ref>
+مسلمانان پس از فتح سرزمین های [[مصر]] و [[شام]] با پاپیروس آشنا شدند و از آن پس ظاهرا تا قبل از این که با کاغذ - که پس از فتح [[ماوراءالنهر]] با آن آشنا شدند - کتابت بر آن را به مواد دیگر ترجیح می دادند.<ref>علی اکبر ولایتی، فرهنگ و تمدن اسلامی، نشر معارف، ۱۳۹۱، ص۲۸.</ref>
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
 [[رده:ابزار تاریخی نگارش]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ مارس ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۱۰
سطر ۳۷:		سطر ۳۷:
	==پانویس==		==پانویس==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
		+
		+	[[رده:ابزار تاریخی نگارش]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{نیازمند ویرایش فنی}}
+ورق پوست گیاه پاپیروس که در قدیم چون کاغذ بکار می رفت.<ref>لغت نامه دهخدا</ref>
-== مشخصات گیاه پاپیروس ==
+==مشخصات گیاه پاپیروس==
-==تاریخچه استفاده از پاپیروس به عنوان کاغذ ==
+پاپیروس گیاهی نی مانند است كه بین سه تا ده فوت رشد می كند. ساقه های این گیاه، بسیار نرم بوده و بعضی اوقات به ضخامت مچ دست انسان است. در بالای این ساقه ها، شاخه های نرم و نازكی آویزان می باشند كه بیشتر شبیه یك دسته موی پشمالو هستند. برگ های این گیاه خیلی كوچك و ریشه آن خیلی محكم است.<ref> [http://www.aftabir.com/lifestyle/view/5568/%D9%BE%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3-%DA%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF پاپیروس چه بود؟، سایت آفتاب]، بازیابی: 29 دی ماه 1391.</ref> در بیشتر آثار گیاه ـ داورشناسی دوره اسلامی و نیز واژه‌نامه‌های عرفی بَردی را نام عربی این گیاه دانسته‌اند، اما برخی برای بردی چندگونه (صنف) ـ و از جمله آنها: پاپیروس ـ برشمرده‌اند. این گیاه را در خراسان «لُخ»، در شیراز «تک» و در اصفهان «پیزر» نامند<ref> [http://www.cgie.org.ir/shavad.asp?id=130&avaid=5433 دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج13 مدخل "پاپیروس" از یونس کرامتی]، بازیابی: 29 دی ماه 1391.</ref>
-== نحوه درست کردن کاغذ از پاپیروس ==
+==تاریخچه استفاده از پاپیروس به عنوان کاغذ==
-==استفاده از پایروس در سرزمین های اسلامی==
+این گیاه در ۲۰۰۰ سال قبل از مسیح به وسیله مصری ها كشف شد و برای مدتی حدود ۲۵۰۰ سال به عنوان تنها وسیله نگاشتن توسط بشر استفاده می شد. زمانی كه كاغذ پاپیروس یكی از كالاهای تجارتی مهم مصری ها به شمار می رفت. حتی تمام گزارش های سیاسی، مدت چندین قرن در روی این كاغذهای پاپیروس نوشته می شده است تا این كه پوست نوشتنی جایگزین كاغذ پاپیروس شد.<ref> [http://www.aftabir.com/lifestyle/view/5568/%D9%BE%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3-%DA%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF پاپیروس چه بود؟، سایت آفتاب]، بازیابی: 29 دی ماه 1391.</ref>
-مسلمانان پس از فتح سرزمین هاس مصر و شام با پاپیروس آشنا شدند و از آن پس ظاهرا تا قبل از اینکه با کاغذ - که پس از فتح ماوراء النهر با آن آشنا شدند - کتابت بر آن را به مواد دیگر ترجیح می دادند<ref> علی اکبر ولایتی، فرهنگ و تمدن اسلامی، نشر معارف، 1391، ص28 </ref>
-== استفاده های دیگر از گیاه پاپیروس ==
+==استفاده از پایروس در سرزمین های اسلامی==
-پاپیروس گیاه مفیدی بود كه علاوه بر استفاده ای كه شرح آن رفت، استفاده های دیگری نیز از آن می شده است. مثلاً از بافتن ساقه های نازك آن سبد و یا از ساقه های كلفت تر، حصیر و بادبان درست می كردند و حتی از جوشاندن مغز این گیاه نیز برای درست كردن نوعی غذای فقیرانه استفاده می شد.<ref> [http://www.aftabir.com/lifestyle/view/5568/%D9%BE%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3-%DA%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF پاپیروس چه بود؟، سایت آفتاب]، بازیابی:29 دیماه 1391 </ref>
+مسلمانان پس از فتح سرزمین هاس مصر و شام با پاپیروس آشنا شدند و از آن پس ظاهرا تا قبل از این که با کاغذ - که پس از فتح ماوراءالنهر با آن آشنا شدند - کتابت بر آن را به مواد دیگر ترجیح می دادند.<ref>علی اکبر ولایتی، فرهنگ و تمدن اسلامی، نشر معارف، 1391، ص28.</ref>
-=== کاربردهای درمانی و دارویی پاپیروس ===
+پاپیروس گیاه مفیدی بود كه علاوه بر استفاده ای كه شرح آن رفت، استفاده های دیگری نیز از آن می شده است. مثلاً از بافتن ساقه های نازك آن سبد و یا از ساقه های كلفت تر، حصیر و بادبان درست می كردند و حتی از جوشاندن مغز این گیاه نیز برای درست كردن نوعی غذای فقیرانه استفاده می شد.<ref> [http://www.aftabir.com/lifestyle/view/5568/%D9%BE%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B3-%DA%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF پاپیروس چه بود؟، سایت آفتاب]، بازیابی: 29 دی ماه 1391.</ref>
-گرچه جالینوس تأکید داشت که این گیاه نه به صورت طبیعی، که تنها خاکستر آن(به‌ویژه حل شده در سرکه) در پزشکی کاربرد دارد، اما دیوسکوریدس برآن بود که چون خواهند سرزخم کهنۀ چرکین(ناسور) را باز کنند، بردی را در آب می‌افکنند و سپس پهن می‌کنند تا خشک شود. سپس نوک آن را در زخم فرو می‌کنند. بردی رطوبت زخم را به خود می‌گیرد و باد می‌کند و زخم را می‌گشاید. به نظر ماسرجویۀ جندی‌شاپور بوی بد دهان کسی که سیر یا پیاز خورده، یا شراب نوشیده است، با لیسیدن بردی از میان می‌رود. ابن‌جزار نیز نوشیدن افشرۀ برگ سبز کوبیده شدۀ بردی را برای درمان بیماریهای طحال بسیار سودمند می‌دانست
+===کاربردهای درمانی و دارویی پاپیروس===
-اما کاربرد خاکستر بردی و نیز سوختۀ کاغذ فراهم آمده از پاپیروس، به ویژه به عنوان بندآورندۀ خوی‌ریزی و خشک‌کنندۀ زخمها بسیار رایج‌تر بود.
+گرچه جالینوس تأکید داشت که این گیاه نه به صورت طبیعی که تنها خاکستر آن (به‌ ویژه حل شده در سرکه) در پزشکی کاربرد دارد، اما دیوسکوریدس برآن بود که چون خواهند سرزخم کهنه چرکین (ناسور) را باز کنند، بردی را در آب می‌افکنند و سپس پهن می‌کنند تا خشک شود. سپس نوک آن را در زخم فرو می‌کنند. بردی رطوبت زخم را به خود می‌گیرد و باد می‌کند و زخم را می‌گشاید. به نظر ماسرجویه جندی‌شاپور بوی بد دهان کسی که سیر یا پیاز خورده یا شراب نوشیده است با لیسیدن بردی از میان می‌رود. ابن‌جزار نیز نوشیدن افشره برگ سبز کوبیده شده بردی را برای درمان بیماری های طحال بسیار سودمند می‌دانست اما کاربرد خاکستر بردی و نیز سوخته کاغذ فراهم آمده از پاپیروس، به ویژه به عنوان بندآورنده خوی‌ریزی و خشک‌کننده زخمها بسیار رایج‌تر بود.
-نمونه‌هایی از کاربرد خاکستر بردی و به ویژه کاغذ سوخته در درمان بیماریهای مختلف چنین است:
+نمونه‌هایی از کاربرد خاکستر بردی و به ویژه کاغذ سوخته در درمان بیماری های مختلف چنین است:
-*درمان زخمهای چرکین دهان
+* درمان زخمهای چرکین دهان
-*بندآوردن خون دماغ(رعاف) و درمان زخمها و گوشت اضافی داخل بینی
+* بندآوردن خون دماغ (رعاف) و درمان زخمها و گوشت اضافی داخل بینی
-*درمان زخم معده و روده
+* درمان زخم معده و روده
-*درمان بواسیر و زخمهای درونی و بیرونی آلت‌تناسلی
+* درمان بواسیر و زخمهای درونی و بیرونی آلت‌تناسلی
-*کاربرد به تنهایی یا با سرکه در درمان بیماریهای پوست و مو
+* کاربرد به تنهایی یا با سرکه در درمان بیماری های پوست و مو
-*و سرانجام کاربرد به عنوان بندآوردندۀ خون‌ریزی و جوش‌دهندۀ زخمها<ref> [http://www.cgie.org.ir/shavad.asp?id=130&avaid=5433  دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج13 مدخل "پاپیروس" از یونس کرامتی]، بازیابی:29 دیماه 1391 </ref>
+* و سرانجام کاربرد به عنوان بندآوردنده خون‌ریزی و جوش‌دهنده زخمها<ref> [http://www.cgie.org.ir/shavad.asp?id=130&avaid=5433  دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج13 مدخل "پاپیروس" از یونس کرامتی]، بازیابی: 29 دی ماه 1391.</ref>
 ==پانویس==
 {{پانویس}}