وهابیت - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۱۵

2024-11-12T06:15:17Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۸ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۴۸

2021-11-08T08:48:32Z

Zamani در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۲۸

2019-10-12T07:28:28Z

Zamani در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۱۴

2019-10-12T07:14:47Z

Zamani در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۰۱

2019-10-12T07:01:39Z

Zamani در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۰۱

2019-10-12T07:01:00Z

Zamani در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۵۹

2019-10-12T06:59:08Z

مهدی موسوی در ‏۱۲ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۲۸

2019-03-12T11:28:43Z

Zamani در ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۱۷، ساعت ۰۷:۵۴

2017-09-16T07:54:44Z

Zamani در ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۱۷، ساعت ۰۷:۵۱

2017-09-16T07:51:48Z

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 ==مؤسس وهابیّت==
-«محمّد بن عبدالوهاب»، در شهر «عُیَیْنَه» از سرزمین نجد واقع در عربستان سعودی دیده به دنیا آمد. او علوم تفسیر، حدیث، عقاید و فقه را بر اساس مذهب احمد حنبل در خدمت پدرش فراگرفت، آنگاه برای ادامه تحصیل به مکّه و سپس به مدینه مسافرت کرد. و در همانجا بنای مخالفت با رفتار مسلمانان را نهاد و  زبان به انتقاد گشود که چرا مسلمانان به زیارت قبر پیامبر می روند و از آن حضرت شفاعت می جویند؟!
+«محمّد بن عبدالوهاب»، در شهر «عُیَیْنَه» از سرزمین نجد واقع در عربستان سعودی به دنیا آمد. او علوم تفسیر، حدیث، عقاید و فقه را بر اساس مذهب [[احمد بن حنبل]] در خدمت پدرش فراگرفت، آنگاه برای ادامه تحصیل به مکّه و سپس به مدینه مسافرت کرد. و در همانجا بنای مخالفت با رفتار مسلمانان را نهاد و  زبان به انتقاد گشود که چرا مسلمانان به زیارت قبر پیامبر می روند و از آن حضرت شفاعت می جویند؟!
 وی در آنجا نیز اعمال و رفتار مسلمانان را مورد انتقاد قرار داد و تحت تأثیر افکار «ابن تیمیّه» و «ابن قیّم جوزیّه» با  توسّل، شفاعت، زیارت قبور و ساختن گنبد و بارگاه بر فراز قبور بشدّت مخالفت ورزید. مخالفت او با آداب و سنن رایج زمان، موجب درگیری در منطقه شد؛ گروهی به طرفداری و گروه دیگری به مخالفت با او برخاستند.
 اوّل کسی که علم مخالفت با او را برافراشت پدرش عبدالوهاب بود. عبدالوهّاب در آن روزگار قاضی شهر و عالم برجسته آن منطقه بشمار می آمد و لذا تا موقعی که او در قید حیات بود پسرش کاری از پیش نبرد. پس از درگذشت پدر - به سال 1153 ه. - بود که او به تبلیغ افکار خود پرداخت و به دنبال درگیری های فراوانی که بین هوداران و مخالفان او درگرفت، امیر «عُیَینه» از شهر بیرونش راند و او از آنجا راهی «درعیّه» شد و در این شهر با امیر درعیّه «محمد بن سعود» (نیای آل سعود)، ملاقات نموده، روابط نزدیک ایجاد کرد. و این دو به کمک هم حکومت آل سعود را در عربستان پس از کشتار و ویرانی بسیار پایه گذاری کردند. محمد بن عبدالوهاب در سال 1206 ق درگذشت.<ref>فقیهی، علی اصغر، تاریخ وهابیت، قم، مجمع جهانی اهل بیت علیهم السلام، 1385ش، ص1-3</ref>
-==عقیده وهابیت==
+==عقاید وهابیت==
+وهّابیان خود را «سلفیه» می‌خوانند و مدّعی‌اند که بر سیره سَلَف صالح - یعنی [[صحابی|اصحاب]] [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله - مشی می‌کنند. آنها در عقاید و برخی فروع بر روش [[ابن تیمیه]] (م. ۷۲۸ ق) هستند. او در قرن ۸ هجری می‌زیست و حنبلی مذهب بود و عقاید و آرایی را بر این مذهب افزود که پیش از آن در هیچ یک از مذاهب اسلامی وجود نداشتند.<ref>بحوث فی الملل والنّحل ج۴، ص۳۳۱.</ref> فقهای بزرگ زمان ابن تیمیّه، اقوال وی را مردود و محکوم دانستند و بسیاری از علمای دینی در بلاد اسلامی با او مخالفت کردند؛ چونان که برخی او را [[کفر|کافر]] دانستند و برخی دیگر خواستار حبس او شدند.<ref>بحوث فی الملل والنّحل، ج۴، ص۳۵-۶۳ .</ref> <ref>وهابیّت از دیدگاه مذاهب اهل سنّت، ص۵۷-۴۳.</ref> بدین روی، عقاید ابن تیمیّه تا قرن ۱۲ هجری رونق نیافت.
 وهّابیان به ظاهر [[قرآن]] و سنت تمسک دارند و هر آنچه را در کتاب و سنت نیابند، بدعت می‌شمارند و از این رو تنها خود را موحد می‌دانند و دیگر مسلمانان را در [[عبادت]]، [[شرک|مشرک]] می‌پندارند و اهل [[بدعت]] می‌انگارند.<ref>کشف الارتیاب، ص۷-۱۲.</ref> <ref>فرق و مذاهب کلامی، ص۱۸۱.</ref>
 ویژگی بنیادی مذهب وهّابی، نفی و انکار است. عقاید وهّابی بر نفی عقاید و اعمال دیگر مسلمانان استوار است. آنان برخی اعتقادات و اعمال مسلمانان را با [[توحید در عبادت|توحید عبادی]] ناسازگار می‌پندارند.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-وهابیّت نام فرقه‌ای است که [[محمد بن عبد الوهاب|محمد بن عبدالوهاب]] (م ۱۲۰۶ق) بنیان نهاد. وهابیت با ادعای پیروی از سلف (مسلمانان قرون نخستین تاریخ اسلام)<ref>علیزاده موسوی، سلفی گری و وهابیت، ۱۳۹۳ش، ص۳۲.</ref> خود را سلفیه نامیده، معتقدند به اینکه مفهوم [[توحید]] در بین مسلمانان با [[شرک]] آمیخته شده، بر این اساس آنها را دعوت به بازگشت بر سر عقاید اسلامی پیشینیان می‌نمایند.<ref>أسود، الاتجاهات المعاصرة في دراسة السنة النبوية، ۲۰۰۸م، ص۳۴۲.</ref> و مخالفین از مسلمانان را غالبا کافر یا مشرک می‌دانند.
+وهابیّت نام فرقه‌ای است که [[محمد بن عبد الوهاب|محمد بن عبدالوهاب]] (م ۱۲۰۶ق) بنیان نهاد. وهابیان با ادعای پیروی از سلف (مسلمانان قرون نخستین تاریخ اسلام)<ref>علیزاده موسوی، سلفی گری و وهابیت، ۱۳۹۳ش، ص۳۲.</ref> خود را سلفیه می‌نامند آنها با اعتقاد به اینکه مفهوم [[توحید]] در بین مسلمانان با [[شرک]] آمیخته شده، آنها را دعوت به بازگشت بر سر عقاید اسلامی پیشینیان می‌نمایند.<ref>أسود، الاتجاهات المعاصرة في دراسة السنة النبوية، ۲۰۰۸م، ص۳۴۲.</ref> و مخالفین از مسلمانان را غالبا کافر یا مشرک می‌دانند.
 ==مؤسس وهابیّت==

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
-==فقه و عقیده وهابیت==
+==عقیده وهابیت==
-وهّابیان در [[فقه]]، پیرو مذهب [[حنبلی|حنبلی‌]] اند و در عقاید و برخی فروع بر روش [[ابن تیمیه]] (م. ۷۲۸ ق) هستند. اینان خود را «سلفیه» می‌خوانند و مدّعی‌اند که بر سیره سَلَف صالح - یعنی [[صحابی|اصحاب]] [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله - مشی می‌کنند.
+وهّابیان در عقاید و برخی فروع بر روش [[ابن تیمیه]] (م. ۷۲۸ ق) هستند. اینان خود را «سلفیه» می‌خوانند و مدّعی‌اند که بر سیره سَلَف صالح - یعنی [[صحابی|اصحاب]] [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله - مشی می‌کنند.
 وهّابیان به ظاهر [[قرآن]] و سنت تمسک دارند و هر آنچه را در کتاب و سنت نیابند، بدعت می‌شمارند و از این رو تنها خود را موحد می‌دانند و دیگر مسلمانان را در [[عبادت]]، [[شرک|مشرک]] می‌پندارند و اهل [[بدعت]] می‌انگارند.<ref>کشف الارتیاب، ص۷-۱۲.</ref> <ref>فرق و مذاهب کلامی، ص۱۸۱.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-وهابیّت نام فرقه‌ای است که [[محمد بن عبد الوهاب|محمد بن عبدالوهاب]] (م ۱۲۰۶ق) بنیان نهاد. وهابیت با ادعای پیروی از سلف (مسلمانان قرون نخستین تاریخ اسلام)<ref>علیزاده موسوی، سلفی گری و وهابیت، ۱۳۹۳ش، ص۳۲.</ref>خود را سلفیه نامیده، معتقدند به اینکه مفهوم [[توحید]] در بین مسلمانان با [[شرک]] آمیخته شده، بر این اساس آنها را دعوت به بازگشت بر سر عقاید اسلامی پیشینیان می‌نمایند.<ref>أسود، الاتجاهات المعاصرة في دراسة السنة النبوية، ۲۰۰۸م، ص۳۴۲.</ref> و مخالفین از مسلمانان را غالبا کافر یا مشرک می‌دانند.
+وهابیّت نام فرقه‌ای است که [[محمد بن عبد الوهاب|محمد بن عبدالوهاب]] (م ۱۲۰۶ق) بنیان نهاد. وهابیت با ادعای پیروی از سلف (مسلمانان قرون نخستین تاریخ اسلام)<ref>علیزاده موسوی، سلفی گری و وهابیت، ۱۳۹۳ش، ص۳۲.</ref> خود را سلفیه نامیده، معتقدند به اینکه مفهوم [[توحید]] در بین مسلمانان با [[شرک]] آمیخته شده، بر این اساس آنها را دعوت به بازگشت بر سر عقاید اسلامی پیشینیان می‌نمایند.<ref>أسود، الاتجاهات المعاصرة في دراسة السنة النبوية، ۲۰۰۸م، ص۳۴۲.</ref> و مخالفین از مسلمانان را غالبا کافر یا مشرک می‌دانند.
 ==مؤسس وهابیّت==

@@ سطر ۷۷: / سطر ۷۷: @@
 ==منابع==
-فرهنگ شيعه، جمعى از نويسندگان، ص۴۶۵-۴۶۷.
+*فرهنگ شيعه، جمعى از نويسندگان، ص۴۶۵-۴۶۷.
+*فقیهی، علی اصغر، تاریخ وهابیت، قم، مجمع جهانی اهل بیت علیهم السلام، 1385ش
 [[رده:وهابیت]]
 [[رده:فرقه های انحرافی در اسلام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-یکی از فرقه‌های افراطی اسلامی‌ که در قرون اخیر به وجود آمده که با نظرات خلاف کتاب و سنت موجب مشکلات فراوانی در جوامع اسلامی شده، فرقه وهابیت است.
+یکی از فرقه‌های افراطی [[اسلام|اسلامی‌]] که در قرون اخیر به وجود آمده که با نظرات خلاف کتاب و [[سنت]] موجب مشکلات فراوانی در جوامع اسلامی شده، فرقه وهابیت است.
 ==مؤسس وهابیّت==
-وهابیّت نام فرقه‌ای است که محمد بن عبدالوهاب (م. ۱۲۰۶ ق) بنیان نهاد.
+وهابیّت نام فرقه‌ای است که [[محمد بن عبد الوهاب|محمد بن عبدالوهاب]] (م. ۱۲۰۶ ق) بنیان نهاد.
 ==فقه و عقیده وهابیت==
-وهّابیان در فقه، پیرو مذهب حنبلی‌اند و در عقاید و برخی فروع بر روش ابن تیمیه (م. ۷۲۸ ق.) هستند. اینان خود را «سلفیه» می‌خوانند و مدّعی‌اند که بر سیره سَلَف صالح - یعنی اصحاب پیامبر صلی الله علیه و آله - مشی می‌کنند.
+وهّابیان در [[فقه]]، پیرو مذهب [[حنبلی|حنبلی‌]] اند و در عقاید و برخی فروع بر روش [[ابن تیمیه]] (م. ۷۲۸ ق) هستند. اینان خود را «سلفیه» می‌خوانند و مدّعی‌اند که بر سیره سَلَف صالح - یعنی [[صحابی|اصحاب]] [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله - مشی می‌کنند.
-وهّابیان به ظاهر [[قرآن]] و سنت تمسک دارند و هر آنچه را در کتاب و سنت نیابند، بدعت می‌شمارند و از این رو تنها خود را موحد می‌دانند و دیگر مسلمانان را در [[عبادت]]، مشرک می‌پندارند و اهل بدعت می‌انگارند.<ref>کشف الارتیاب، ص۷-۱۲.</ref> <ref>فرق و مذاهب کلامی، ص۱۸۱.</ref>
+وهّابیان به ظاهر [[قرآن]] و سنت تمسک دارند و هر آنچه را در کتاب و سنت نیابند، بدعت می‌شمارند و از این رو تنها خود را موحد می‌دانند و دیگر مسلمانان را در [[عبادت]]، [[شرک|مشرک]] می‌پندارند و اهل [[بدعت]] می‌انگارند.<ref>کشف الارتیاب، ص۷-۱۲.</ref> <ref>فرق و مذاهب کلامی، ص۱۸۱.</ref>
 ==ابن تیمیه منشا وهابیت==
-بنیان آرا و عقاید وهابیت بر نظریه‌های ابوعباس احمد بن عبدالحلیم بن تیمیه حرّانی دمشقی استوار است. او در قرن ۸ هجری می‌زیست و حنبلی مذهب بود و عقاید و آرایی را بر این مذهب افزود که پیش از آن در هیچ یک از مذاهب اسلامی وجود نداشتند.<ref>بحوث فی الملل والنّحل ج۴، ص۳۳۱.</ref> فقهای بزرگ زمان ابن تیمیّه، اقوال وی را مردود و محکوم دانستند و بسیاری از علمای دینی در بلاد اسلامی با او مخالفت کردند؛ چونان که برخی او را کافر دانستند و برخی دیگر خواستار حبس او شدند.<ref>بحوث فی الملل والنّحل، ج۴، ص۳۵-۶۳ .</ref> <ref>وهابیّت از دیدگاه مذاهب اهل سنّت، ص۵۷-۴۳.</ref>بدین روی، عقاید ابن تیمیّه تا ق.۱۲ هجری رونق نیافت.
+بنیان آرا و عقاید وهابیت بر نظریه‌های ابوعباس احمد بن عبدالحلیم بن تیمیه حرّانی دمشقی استوار است. او در قرن ۸ هجری می‌زیست و حنبلی مذهب بود و عقاید و آرایی را بر این مذهب افزود که پیش از آن در هیچ یک از مذاهب اسلامی وجود نداشتند.<ref>بحوث فی الملل والنّحل ج۴، ص۳۳۱.</ref> فقهای بزرگ زمان ابن تیمیّه، اقوال وی را مردود و محکوم دانستند و بسیاری از علمای دینی در بلاد اسلامی با او مخالفت کردند؛ چونان که برخی او را [[کفر|کافر]] دانستند و برخی دیگر خواستار حبس او شدند.<ref>بحوث فی الملل والنّحل، ج۴، ص۳۵-۶۳ .</ref> <ref>وهابیّت از دیدگاه مذاهب اهل سنّت، ص۵۷-۴۳.</ref> بدین روی، عقاید ابن تیمیّه تا قرن ۱۲ هجری رونق نیافت.
 ==عبدالوهاب و آل‌سعود احیاگران وهابیت==
-در قرن ۱۲ هجری بود که محمد بن‌ عبدالوهاب نجدی به احیای نظریّه‌های او پرداخت. عبدالوهاب نیز در آغاز هواخواهی نیافت و به سال ۱۱۶۰ ق. به شهر دِرعیه از شهرهای مشهور نجد رفت. امیر آن دیار، محمد بن مسعود - جد آل سعود - بود و عقاید عبدالوهّاب را برای تقویت حکومت خویش مناسب دید.
+در قرن ۱۲ هجری بود که محمد بن‌ عبدالوهاب نجدی به احیای نظریّه‌های او پرداخت. عبدالوهاب نیز در آغاز هواخواهی نیافت و به سال ۱۱۶۰ ق. به شهر دِرعیه از شهرهای مشهور [[نجد]] رفت. امیر آن دیار، محمد بن مسعود - جد آل سعود - بود و عقاید عبدالوهّاب را برای تقویت حکومت خویش مناسب دید.
 محمّد بن مسعود با محمّد بن عبدالوهاب قرار گذاشت تا نیروی حکومتی خویش را برای تبلیغ و ترویج مذهب او بکار اندازد؛ به شرط آن که محمد بن عبدالوهّاب نیز از گذر جایگاه دینی خویش، حکومت را تأیید و تقویت کند.<ref>وهّابیان، ص۷۸.</ref> <ref>وهّابیان، ص۷۹. </ref> از آن پس، این دو تن به شهرهای بسیاری لشکر کشیدند و هر کس را با عقاید خویش ناسازگار یافتند، کافر خواندند و کشتند.
@@ سطر ۲۴: / سطر ۲۴: @@
 ===واگذاری عربستان به آل سعود===
-بدین سان، روز به روز قدرت آل سعود روی به فزونی گذاشت و در سایه آن آیین وهّابی نیز گسترش یافت. چون امپراتوری عثمانی بدست کشورهای استعمارگر تجزیه شد، عربستان به آل سعود واگذار گشت؛ زیرا آنان بسیار قدرت یافته بودند و باورهایشان با اهداف استعمارگران ناسازگار نبود. از آن پس تاکنون وهابیّت مذهب رسمی کشور عربستان است و وهابیان می‌کوشند تا مذهب خویش را در دیگر کشورهای اسلامی ترویج دهند.<ref>آشنایی با فرق و مذاهب اسلامی، ص۱۴۴.</ref>
+بدین سان، روز به روز قدرت [[آل سعود]] روی به فزونی گذاشت و در سایه آن آیین وهّابی نیز گسترش یافت. چون امپراتوری عثمانی بدست کشورهای استعمارگر تجزیه شد، [[عربستان]] به آل سعود واگذار گشت؛ زیرا آنان بسیار قدرت یافته بودند و باورهایشان با اهداف استعمارگران ناسازگار نبود. از آن پس تاکنون وهابیّت مذهب رسمی کشور عربستان است و وهابیان می‌کوشند تا مذهب خویش را در دیگر کشورهای اسلامی ترویج دهند.<ref>آشنایی با فرق و مذاهب اسلامی، ص۱۴۴.</ref>
 ==عقاید وهابیت==
-ویژگی بنیادی مذهب وهّابی، نفی و انکار است. عقاید وهّابی بر نفی عقاید و اعمال دیگر مسلمانان استوار است. آنان برخی اعتقادات و اعمال مسلمانان را با توحید عبادی ناسازگار می‌پندارند.
+ویژگی بنیادی مذهب وهّابی، نفی و انکار است. عقاید وهّابی بر نفی عقاید و اعمال دیگر مسلمانان استوار است. آنان برخی اعتقادات و اعمال مسلمانان را با [[توحید در عبادت|توحید عبادی]] ناسازگار می‌پندارند.
 ===استمداد از خدا===
-وهّابیان توسل به اولیای الهی و استمداد از آنان را برنمی‌تابند و معتقدند که باید خدا را بی‌واسطه خواند و تنها باید از او استمداد کرد و اگر کسی جز این کند، کافر است.<ref>مجموعة الوسائل والمسائل، ج۳-۱، ص۲۰-۲۱.</ref> <ref>مجموعة الوسائل والمسائل ج۱-۳، ص۴۲-۴۶.</ref><ref>کشف الارتیاب، ص۱۴۳-۱۱۹.</ref>
+وهّابیان [[توسّل‌‌‌‌‌|توسل]] به اولیای الهی و استمداد از آنان را برنمی‌تابند و معتقدند که باید [[الله|خدا]] را بی‌واسطه خواند و تنها باید از او استمداد کرد و اگر کسی جز این کند، کافر است.<ref>مجموعة الوسائل والمسائل، ج۳-۱، ص۲۰-۲۱.</ref> <ref>مجموعة الوسائل والمسائل ج۱-۳، ص۴۲-۴۶.</ref> <ref>کشف الارتیاب، ص۱۴۳-۱۱۹.</ref>
 ====جواب عقلی شیعیان====
-شیعیان در برابر وهّابیان، بر آن‌اند که اگر استمداد از غیرخدا شرک است، باید همه انسان‌ها و از جمله وهّابیان را مشرک دانست؛ زیرا همه انسان‌ها محتاج یکدیگرند و خداوند آنان را به یکدیگر نیازمند ساخته است. شرک آنگاه تحقّق می‌یابد که استمداد از مخلوق، همراهِ خدا پنداشتن و مستقل پنداشتن او صورت گیرد.
+[[شیعه|شیعیان]] در برابر وهّابیان، بر آن‌اند که اگر استمداد از غیرخدا [[شرک]] است، باید همه انسان‌ها و از جمله وهّابیان را مشرک دانست؛ زیرا همه انسان‌ها محتاج یکدیگرند و خداوند آنان را به یکدیگر نیازمند ساخته است. شرک آنگاه تحقّق می‌یابد که استمداد از مخلوق، همراهِ خدا پنداشتن و مستقل پنداشتن او صورت گیرد.
 ====جواب از قرآن و سنت====
@@ سطر ۴۴: / سطر ۴۴: @@
 ===شفاعت اولیاءالله و زیارت قبور===
-برخی از عقاید و اعمال که در نظر وهّابیان شرک به شمار می‌آیند، عبارت‌اند از: توسّل به اولیای الهی، طلب شفاعت از آنان تعمیر و بنا و زیارت قبور مقدس و نیز تبرّک و استشفا از اولیای الهی.
+برخی از عقاید و اعمال که در نظر وهّابیان شرک به شمار می‌آیند، عبارت‌اند از: توسّل به اولیای الهی، طلب [[شفاعت]] از آنان تعمیر و بنا و [[زیارت قبور]] مقدس و نیز [[تبرک|تبرّک]] و استشفا از [[اولیاء الله|اولیای الهی]].
 ===سوگند به غیرخدا===
-وهّابیان سوگند به غیرخدا و عقیده به نیروی غیبی بندگان خاصّ خدا را نیز برنمی‌تابند.
+وهّابیان [[قسم خوردن|سوگند]] به غیرخدا و عقیده به نیروی غیبی بندگان خاصّ خدا را نیز برنمی‌تابند.
 ====جواب علمای شیعه====
-علمای اسلام، به اشکال‌های وهابیان پاسخ‌های مفصّلی داده‌اند. سوگند به غیرخدا و شرک و استشفاء از اولیای الهی نیز با شرایطی ویژه در [[قرآن]] و سنت روا شمرده شده‌اند.<ref>[[سوره یوسف]]/سوره۱۲، آیه۹۳. </ref> <ref>[[سوره حجر]]/سوره۱۵، آیه۷۲. </ref> <ref>[[سوره آل عمران]]/سوره۳، آیه۳۵.</ref> <ref>وسائل الشّیعة، ج۱۶،‌ ص۱۹۰.</ref> <ref>بحوث فی الملل والنّحل، ج۴.</ref>
+علمای اسلام، به اشکال‌های وهابیان پاسخ‌های مفصّلی داده‌اند. سوگند به غیرخدا و شرک و استشفاء از اولیای الهی نیز با شرایطی ویژه در [[قرآن]] و سنت روا شمرده شده‌اند.<ref>[[سوره یوسف]]/سوره۱۲، آیه۹۳. </ref> <ref>[[سوره حجر]]/سوره۱۵، آیه۷۲. </ref> <ref>[[سوره آل عمران]]/سوره۳، آیه۳۵.</ref> <ref>وسائل الشّیعة، ج۱۶،‌ ص۱۹۰.</ref> <ref>بحوث فی الملل والنّحل، ج۴.</ref> درباره نیروی غیبی انبیا و اولیا نیز آیاتی روشن در قرآن به چشم می‌آید. <ref>[[سوره بقره]]/سوره۲، آیه۶۰. </ref> <ref>[[سوره آل عمران]]/سوره۳، آیه۴۹. </ref>
 ===سایر عقائد وهابیان===
-وهّابیان، باورهای ویژه دیگری نیز دارند؛ از جمله نخستین پیامبر را نوح (علی نبینا و آله و علیه السلام) می‌شمارند. <ref>فرهنگ فرق اسلامی، ص۴۵۹.</ref>
+وهّابیان، باورهای ویژه دیگری نیز دارند؛ از جمله نخستین پیامبر را [[حضرت نوح علیه السلام|نوح]] (علی نبینا و آله و علیه السلام) می‌شمارند. <ref>فرهنگ فرق اسلامی، ص۴۵۹.</ref>
-آنان معتقدند که خدا را در آخرت می‌توان دید.<ref>منهاج السّنّة النبویّة، ج۱-۲، ص۲۱۵-۲۱۶. </ref> نیز بر آن‌اند که [[پیامبران]] تنها در مقام تبلیغ معصوم‌اند و در غیر این مقام ممکن است گناه کنند و خلاف آیین خویش گام بردارند.<ref>منهاج السّنّة النبویّة، ج۱-۲، ص۲۲۸-۲۲۶.</ref> <ref> ادیان الهی و فرق اسلامی، ص۱۹۴. </ref>
+آنان معتقدند که خدا را در آخرت می‌توان دید.<ref>منهاج السّنّة النبویّة، ج۱-۲، ص۲۱۵-۲۱۶. </ref> نیز بر آن‌اند که [[پیامبران]] تنها در مقام تبلیغ [[عصمت|معصوم‌]] اند و در غیر این مقام ممکن است گناه کنند و خلاف آیین خویش گام بردارند.<ref>منهاج السّنّة النبویّة، ج۱-۲، ص۲۲۸-۲۲۶.</ref> <ref> ادیان الهی و فرق اسلامی، ص۱۹۴. </ref>
 ==کتب علمای اسلام در رد وهابیت==
-علمای [[شیعه]] و سنی در رد وهابیّت، کتاب‌های فراوانی نوشته‌اند.<ref>فرقه وهّابی و پاسخ شبهات آنها، ص۲۱-۱۵.</ref> نخستین کتاب در این باره را برادرِ سنی مذهبِ محمّد بن عبدالوهّاب نوشته و نام آن را الصّواعق الالهیّة فی الرّدّ علی الوهّابیّة نهاده است.
+علمای [[شیعه]] و [[اهل سنت|سنی]] در رد وهابیّت، کتاب‌های فراوانی نوشته‌اند.<ref>فرقه وهّابی و پاسخ شبهات آنها، ص۲۱-۱۵.</ref> نخستین کتاب در این باره را برادرِ سنی مذهبِ محمّد بن عبدالوهّاب نوشته و نام آن را الصّواعق الالهیّة فی الرّدّ علی الوهّابیّة نهاده است.
-از نخستین آثار شیعه در این باره کتاب منهج الارشاد لِمَن اراد السّداد، نوشته شیخ جعفر کاشف الغطاء است.
+از نخستین آثار شیعه در این باره کتاب [[منهج الارشاد لِمَن اراد السّداد]]، نوشته شیخ جعفر [[کاشف الغطا|کاشف الغطاء]] است.
 [[:رده:منابع شناخت وهابیت|چند مورد از کتابهای شیعه در رد وهابیت]]