ولادت امام زمان علیه السلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۴ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۲۶

2026-02-04T07:26:47Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۷ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۲

2024-11-07T10:32:45Z

مهدی موسوی: ویرایش

2022-03-08T07:26:15Z

ویرایش

مهدی موسوی: ویرایش

2021-03-17T10:28:24Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۸ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۵۹

2020-04-08T11:59:12Z

Zamani در ‏۸ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۳۳

2020-04-08T08:33:47Z

Zamani در ‏۸ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۳۲

2020-04-08T08:32:41Z

Zamani: الگو: مناسبت های شیعه

2020-02-12T12:39:01Z

الگو: مناسبت های شیعه

Zamani در ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۲۹

2020-02-12T12:29:44Z

مهدی موسوی: /* ولادت */

2019-03-11T09:58:09Z

‏ولادت

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{تقویم|روز= ۱۵ شعبان|سال= سال ۲۵۵ هجری قمری}}
+{{تقویم|روز= 15 شعبان|سال= سال ۲۵۵ هجری قمری}}
-[[امام زمان عجل الله فرجه الشریف|حضرت مهدی]] (عجّل الله تعالی فرجه)، فرزند [[امام حسن عسکری علیه السلام|امام عسکری]] (علیه السلام) و [[نرجس خاتون]]، دوازدهمین و آخرین امام معصوم [[شیعه|شیعیان]] است که بنابر قول مشهور، در شب نیمه [[شعبان]] سال ۲۵۵ هجری در شهر [[سامرا]] دیده به جهان گشود.<ref>مسعودی، إثبات الوصیة، ص۲۵۸.</ref>
+[[امام زمان عجل الله فرجه الشریف|حضرت مهدی]] (عجّل الله تعالی فرجه)، فرزند [[امام حسن عسکری علیه السلام|امام حسن عسکری]] (علیه‌السلام) و [[نرجس خاتون]]، دوازدهمین و آخرین امام معصوم [[شیعه|شیعیان]] است که بنابر قول مشهور، در شب نیمه [[شعبان]] سال ۲۵۵ هجری در شهر [[سامرا]] دیده به جهان گشود.<ref>مسعودی، إثبات الوصیة، ص۲۵۸.</ref>
 == پدر و مادر امام زمان علیه‌السلام ==
@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 گفتم: چیزى احساس میکنى؟ گفت: آرى گفتم: این همان است که اول شب به شما گفتم، اینک مضطرب نباش و دلت را آرام نگهدار، پس از آن آرامشی به من و او دست داد و بعد متوجه شدم امام متولد شده است، در این هنگام جامه را از نرجس برداشتم و دیدم وى به سجده رفته است، او را در بر گرفتم و پاک و پاکیزه‌‏اش یافتم.
-حضرت ابو محمد علیه السّلام فرمود: اى عمه فرزندم را نزد من بیاور، پس کودک را نزد وى بردم، دست خود را بر پشت او قرار داد و پاهایش را به سینه چسبانید و زبانش را بدهان او آورد و دستش را هم بر گوش و چشم و مفاصل او کشید و بعد فرمود: اى فرزند من سخن بگو، فرمود: أشهد أن لا إله إلا اللَّه و أشهد أن محمّداً رسول اللَّه صلى اللَّه علیه و آله. بعد از این بر [[امیرالمومنین|امیرالمؤمنین]] و [[ائمه اطهار]] علیهم السّلام صلوات فرستاد تا آنگاه که به پدرش رسید توقف کرد.
+ابومحمد ([[امام حسن عسکری]]) علیه السّلام فرمود: اى عمه فرزندم را نزد من بیاور، پس کودک را نزد وى بردم، دست خود را بر پشت او قرار داد و پاهایش را به سینه چسبانید و زبانش را بدهان او آورد و دستش را هم بر گوش و چشم و مفاصل او کشید و بعد فرمود: اى فرزند من سخن بگو، فرمود: أشهد أن لا إله إلا اللَّه و أشهد أن محمّداً رسول اللَّه صلى اللَّه علیه و آله. بعد از این بر [[امیرالمومنین|امیرالمؤمنین]] و [[ائمه اطهار]] علیهم السّلام صلوات فرستاد تا آنگاه که به پدرش رسید توقف کرد.
-حضرت ابو محمد علیه السّلام فرمود: اى عمه اکنون کودک را نزد مادرش ببرید تا بر او سلام کند و بعد از آن بار دیگر نزد ما بیاورید، حکیمه گوید: کودک را نزد مادرش بردم و بار دیگر نزد پدرش برگردانیدم و مقابل او گذاشتم.
+حضرت ابومحمد علیه السّلام فرمود: اى عمه اکنون کودک را نزد مادرش ببرید تا بر او سلام کند و بعد از آن بار دیگر نزد ما بیاورید، حکیمه گوید: کودک را نزد مادرش بردم و بار دیگر نزد پدرش برگردانیدم و مقابل او گذاشتم.
 حضرت عسکرى فرمود: اى عمه روز هفتم کودک را نزد ما حاضر کنید، حکیمه گوید: روز بعد رفتم به ابو محمد سلام کنم، هنگامى که پرده را برداشتم تا سید خود را مشاهده کنم او را در جاى خود ندیدم، عرض کردم: فدایت گردم پس سید ما چه شد؟ فرمود: اى عمه ما او را بکسى سپردیم که مادر موسى فرزندش را به او سپرد، حکیمه گوید: روز هفتم که خدمت حضرت ابو محمد علیه السّلام رسیدم و پس از اینکه بر وى سلام کردم فرمود: اینک پسرم را حاضر کنید، در این هنگام حضرت صاحب علیه السّلام را در حالى که در پارچه ‏اى پیچیده شده بود خدمت آن جناب بردم، وى مانند دفعه اول همان تشریفات را انجام داد و سپس زبانش را در دهان او گذاشت مثل اینکه او را غذا می داد و شیر و یا عسل به وى می خورانید.
-پس از این فرمود: اى پسرک من اکنون تکلم کن، فرمود: «أشهد أن لا إله إلا اللَّه» و بعد بر [[پیامبر اسلام|حضرت رسول]] و امیرالمؤمنین و ائمه اطهار علیهم السّلام صلوات فرستاد و در پدرش توقف کرد و بعد این [[آیه|آیه]] شریفه را قرائت کرد: {{متن قرآن|«وَ نُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِینَ * وَ نُمَکنَ لَهُمْ فِی الْأَرْضِ وَ نُرِی فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما مِنْهُمْ ما کانُوا یحْذَرُونَ‏»}}. راوی [[حدیث]] گوید: از عقبه خادم این مطالب را پرسیدم گفت: حکیمه راست گفته است.<ref>ترجمه إعلام الورى، ص۵۴۲ و ۵۴۳.</ref>
+پس از این فرمود: اى پسرک من اکنون تکلم کن، فرمود: «أشهد أن لا إله إلا اللَّه» و بعد بر [[پیامبر اسلام|حضرت رسول]] و امیرالمؤمنین و ائمه اطهار علیهم السّلام صلوات فرستاد و در پدرش توقف کرد و بعد این [[آیه|آیات]] شریفه را قرائت کرد: {{متن قرآن|«وَ نُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِینَ * وَ نُمَکنَ لَهُمْ فِی الْأَرْضِ وَ نُرِی فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما مِنْهُمْ ما کانُوا یحْذَرُونَ‏»}}.<ref>[[سوره قصص]]، ۵-۶.</ref> راوی [[حدیث]] گوید: از عقبه خادم این مطالب را پرسیدم گفت: حکیمه راست گفته است.<ref>ترجمه إعلام الورى، ص۵۴۲-۵۴۳.</ref>
 محل تولد امام زمان علیه‌السلام در شهر [[سامرا]] (سُرّ من رأی) و در خانه امام حسن عسکری علیه‌السلام به صورت نهان واقع گردید. درباره تاریخ تولدش، میان سیره‌نگاران اتفاق نیست؛ برخی پانزدهم [[ماه شعبان|شعبان]]، برخی هشتم شعبان و برخی بیست و سوم ماه [[ماه رمضان|رمضان]] را ذکر کرده‌اند؛ همچنین برخی سال ۲۵۵ و برخی دیگر سال ۲۵۶ قمری را سال ولادت آن حضرت دانسته‌اند.<ref>منتهی الآمال، ج ۲، ص ۴۱۷؛ الارشاد، ص ۶۷۲؛ کشف الغمه، ج ۳، ص ۳۲۲؛ دلائل الامامه، ص ۵۰۱.</ref>
@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۵: @@
 * [[نرجس خاتون]]
 * [[15 شعبان|پانزدهم شعبان]]
-[[رده:امام زمان (عج)]]
+[[رده:وقایع ماه شعبان]]
 {{شناختنامه امام زمان (عج)}}
 {{مناسبت های شیعه}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-[[امام مهدی]] (عجل الله تعالی فرجه) در شب نیمه [[شعبان]] سال ۲۵۵ هجری دیده به جهان گشود.<ref>مسعودی، إثبات الوصیة، ص۲۵۸</ref> مادر آن حضرت [[نرجس خاتون]] کنیز [[امام حسن عسکری علیه السلام|امام حسن عسکری]] علیه السلام بود. بر اساس روایتی او دختر قیصر روم بود که در یکی از جنگهای مسلمانان با سپاه روم به اسیری گرفته شده بود و از طرف مادر نیز نسبش به [[شمعون]] وصی [[حضرت عیسی علیه السلام|حضرت عیسی]] علیه السلام می رسید. آن بانو خود برای پیکی که برای خریداری اش از سوی [[امام هادی علیه السلام|امام علی نقی]] علیه السلام فرستاده شده بود، جریان خوابی را بیان نمود که قبل از اسارت توسط مسلمانان دیده بود و در آن، [[پیامبر اسلام]] او را در حضور حضرت عیسی برای امام حسن عسکری از شمعون خواستگاری کرده بود.<ref>بحرانی، مدینة المعاجز، ج‏۷، ص ۶۵۳</ref>
+{{تقویم|روز= ۱۵ شعبان|سال= سال ۲۵۵ هجری قمری}}
 ==جریان ولادت امام زمان علیه‌السلام==
-[[حکیمه دختر امام جواد|حکیمه خاتون]] دختر [[امام جواد علیه السلام|امام جواد]] علیه السلام گوید: ابو محمد [[امام حسن عسکری علیه السلام|حسن بن على]] علیهما السّلام دنبال من فرستاد و گفت: اى‏ عمه‏ [[افطار|افطارت‏]] را در نزد ما باش‏، زیرا امشب‏ نیمه‏ شعبان‏ است‏ و خداوند حجت‏ خود را ظاهر می‌کند، گوید: گفتم‏: مادر او کیست‏؟ فرمود: [[نرجس خاتون|نرجس‏]]، گفتم‏: فدایت‏ گردم‏ در وى آثار حمل نیست، فرمود: مطلب همین است که گفتم. حکیمه گوید: پس به درون اتاق رفتم و سلام کردم؛ نرجس خاتون آمد و کفش‏ها را از پایم بیرون کرد و گفت: اى سیده من امشب حالت چگونه است؟
+[[حکیمه دختر امام جواد|حکیمه خاتون]] دختر [[امام جواد علیه السلام|امام جواد]] علیه السلام گوید: ابو محمد [[امام حسن عسکری علیه السلام|حسن بن على]] علیهما السّلام دنبال من فرستاد و گفت: اى‏ عمه‏ [[افطار|افطار‏]] را در نزد ما باش‏، زیرا امشب‏ نیمه‏ شعبان‏ است‏ و خداوند حجت‏ خود را ظاهر می‌کند، گوید: گفتم‏: مادر او کیست‏؟ فرمود: [[نرجس خاتون|نرجس‏]]، گفتم‏: فدایت‏ گردم‏ در وى آثار حمل نیست، فرمود: مطلب همین است که گفتم. حکیمه گوید: پس به درون اتاق رفتم و سلام کردم؛ نرجس خاتون آمد و کفش‏ها را از پایم بیرون کرد و گفت: اى سیده من امشب حالت چگونه است؟ گفتم: سیده من و خانواده‌‏ام شما هستید.
-گفتم: سیده من و خانواده‌‏ام شما هستید، گوید: وى از این کلام من تعجب کرد و گفت: این چه سخن است می‌گوئید، گفتم: اى دخترک من! خداوند در این شب کودکى به تو خواهد داد که سید دنیا و آخرت خواهد بود. با شنیدن این کلام حیا در چهره او نمایان شد. پس از اینکه افطار کردم و نماز عشا را اداء نمودم به خواب رفتم. پس از نیمه شب بار دیگر بیدار شدم و شروع به اداى [[نماز شب]] کردم، هنگامى که از نماز خود فارغ شدم نرجس همچنان در خواب بود، پس از تعقیب نماز همان طور که نشسته بودم خوابم ربود، بار دیگر که بیدار شدم باز نرجس را خوابیده یافتم، بعد از مختصرى نرجس از خواب بیدار شد و نماز خود را خواند و باز بخواب رفت.
+گوید: وى از این کلام من تعجب کرد و گفت: این چه سخن است می‌گوئید، گفتم: اى دخترک من! خداوند در این شب کودکى به تو خواهد داد که سید دنیا و آخرت خواهد بود. با شنیدن این کلام حیا در چهره او نمایان شد. پس از اینکه افطار کردم و [[نماز عشا]] را اداء نمودم به خواب رفتم. پس از نیمه شب بار دیگر بیدار شدم و شروع به اداى [[نماز شب]] کردم، هنگامى که از نماز خود فارغ شدم نرجس همچنان در خواب بود، پس از تعقیب نماز همان طور که نشسته بودم خوابم ربود، بار دیگر که بیدار شدم باز نرجس را خوابیده یافتم، بعد از مختصرى نرجس از خواب بیدار شد و نماز خود را خواند و باز بخواب رفت.
-حکیمه گوید: من بیرون شدم تا از طلوع فجر مطلع شوم، فجر اول گذشت، نرجس باز هم در خواب بود، در این هنگام براى من شک عارض شد، ناگهان ابو محمد صدا زد: اى عمه شتاب مکن که اینک موضوع انجام خواهد گرفت و فرزندم متولد خواهد گردید، من نشستم و سوره «الم سجده» و «یس» را خواندم در این بین که مشغول قرائت قرآن بودم ناگهان نرجس با ناراحتى از خواب بیدار شد، من خود را به او رساندم و گفتم: نام خدا را بر زبان جارى کن.
+حکیمه گوید: من بیرون شدم تا از طلوع فجر مطلع شوم، فجر اول گذشت، نرجس باز هم در خواب بود، در این هنگام براى من شک عارض شد، ناگهان ابو محمد صدا زد: اى عمه شتاب مکن که اینک موضوع انجام خواهد گرفت و فرزندم متولد خواهد گردید، من نشستم و سوره «[[سوره سجده|الم سجده]]» و «[[سوره یس|یس]]» را خواندم در این بین که مشغول قرائت قرآن بودم ناگهان نرجس با ناراحتى از خواب بیدار شد، من خود را به او رساندم و گفتم: نام خدا را بر زبان جارى کن.
-گفتم: چیزى احساس میکنى؟ گفت: آرى گفتم: این همان است که اول شب به شما گفتم، اینک مضطرب نباش و خود را جمع کن و دلت را آرام نگهدار، پس از آن آرامشی به من و او دست داد و بعد متوجه شدم امام متولد شده است، در این هنگام جامه را از نرجس برداشتم و دیدم وى به سجده رفته است، او را در بر گرفتم و پاک و پاکیزه‌‏اش یافتم.
+گفتم: چیزى احساس میکنى؟ گفت: آرى گفتم: این همان است که اول شب به شما گفتم، اینک مضطرب نباش و دلت را آرام نگهدار، پس از آن آرامشی به من و او دست داد و بعد متوجه شدم امام متولد شده است، در این هنگام جامه را از نرجس برداشتم و دیدم وى به سجده رفته است، او را در بر گرفتم و پاک و پاکیزه‌‏اش یافتم.
-حضرت ابو محمد علیه السّلام فرمود: اى عمه فرزندم را نزد من بیاور، پس کودک را نزد وى بردم، دست خود را بر پشت او قرار داد و پاهایش را به سینه چسبانید و زبانش را بدهان او آورد و دستش را هم بر گوش و چشم و مفاصل او کشید و بعد فرمود: اى فرزند من سخن بگو، فرمود: أشهد أن لا اله إلا اللَّه و أشهد أن محمّدا رسول اللَّه صلى اللَّه علیه و آله. بعد از این بر [[امیرالمومنین|امیرالمؤمنین]] و [[ائمه اطهار]] علیهم السّلام صلوات فرستاد تا آنگاه که به پدرش رسید توقف کرد.
+حضرت ابو محمد علیه السّلام فرمود: اى عمه فرزندم را نزد من بیاور، پس کودک را نزد وى بردم، دست خود را بر پشت او قرار داد و پاهایش را به سینه چسبانید و زبانش را بدهان او آورد و دستش را هم بر گوش و چشم و مفاصل او کشید و بعد فرمود: اى فرزند من سخن بگو، فرمود: أشهد أن لا إله إلا اللَّه و أشهد أن محمّداً رسول اللَّه صلى اللَّه علیه و آله. بعد از این بر [[امیرالمومنین|امیرالمؤمنین]] و [[ائمه اطهار]] علیهم السّلام صلوات فرستاد تا آنگاه که به پدرش رسید توقف کرد.
 حضرت ابو محمد علیه السّلام فرمود: اى عمه اکنون کودک را نزد مادرش ببرید تا بر او سلام کند و بعد از آن بار دیگر نزد ما بیاورید، حکیمه گوید: کودک را نزد مادرش بردم و بار دیگر نزد پدرش برگردانیدم و مقابل او گذاشتم.
@@ سطر ۱۶: / سطر ۲۱: @@
 حضرت عسکرى فرمود: اى عمه روز هفتم کودک را نزد ما حاضر کنید، حکیمه گوید: روز بعد رفتم به ابو محمد سلام کنم، هنگامى که پرده را برداشتم تا سید خود را مشاهده کنم او را در جاى خود ندیدم، عرض کردم: فدایت گردم پس سید ما چه شد؟ فرمود: اى عمه ما او را بکسى سپردیم که مادر موسى فرزندش را به او سپرد، حکیمه گوید: روز هفتم که خدمت حضرت ابو محمد علیه السّلام رسیدم و پس از اینکه بر وى سلام کردم فرمود: اینک پسرم را حاضر کنید، در این هنگام حضرت صاحب علیه السّلام را در حالى که در پارچه ‏اى پیچیده شده بود خدمت آن جناب بردم، وى مانند دفعه اول همان تشریفات را انجام داد و سپس زبانش را در دهان او گذاشت مثل اینکه او را غذا می داد و شیر و یا عسل به وى می خورانید.
-پس از این فرمود: اى پسرک من اکنون تکلم کن، فرمود: «أشهد أن لا إله إلا اللَّه» و بعد بر [[پیامبر اسلام|حضرت رسول]] و امیرالمؤمنین و ائمه اطهار علیهم السّلام صلوات فرستاد و در پدرش توقف کرد و بعد این [[آیه|آیه]] شریفه را قرائت کرد: «وَ نُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِینَ * وَ نُمَکنَ لَهُمْ فِی الْأَرْضِ وَ نُرِی فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما مِنْهُمْ ما کانُوا یحْذَرُونَ‏». راوی [[حدیث]] گوید: از عقبه خادم این مطالب را پرسیدم گفت: حکیمه راست گفته است.<ref>ترجمه إعلام الورى، ص۵۴۲ و ۵۴۳</ref>
+پس از این فرمود: اى پسرک من اکنون تکلم کن، فرمود: «أشهد أن لا إله إلا اللَّه» و بعد بر [[پیامبر اسلام|حضرت رسول]] و امیرالمؤمنین و ائمه اطهار علیهم السّلام صلوات فرستاد و در پدرش توقف کرد و بعد این [[آیه|آیه]] شریفه را قرائت کرد: {{متن قرآن|«وَ نُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِینَ * وَ نُمَکنَ لَهُمْ فِی الْأَرْضِ وَ نُرِی فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما مِنْهُمْ ما کانُوا یحْذَرُونَ‏»}}. راوی [[حدیث]] گوید: از عقبه خادم این مطالب را پرسیدم گفت: حکیمه راست گفته است.<ref>ترجمه إعلام الورى، ص۵۴۲ و ۵۴۳.</ref>
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
+==منابع==
 {{شناختنامه امام زمان (عج)}}
 {{مناسبت های شیعه}}

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 ==جریان ولادت امام زمان عجل الله تعالی فرجه==
-حكيمه خاتون دختر امام جواد علیه السلام گويد: ابو محمد حسن بن على عليهما السّلام دنبال من فرستاد و گفت: اى‏ عمه‏ افطارت‏ را در نزد ما باش‏، زيرا امشب‏ نيمه‏ شعبان‏ است‏ و خداوند حجت‏ خود را ظاهر مي‌كند، گويد: گفتم‏: مادر او كيست‏؟ فرمود: نرجس‏، گفتم‏: فدايت‏ گردم‏ در وى آثار حمل نيست، فرمود: مطلب همين است كه گفتم، حكيمه گويد: پس به درون اتاق رفتم و سلام كردم نرجس خاتون آمد و كفش‏ها را از پايم بيرون كرد و گفت: اى سيده من امشب حالت چگونه است؟
+[[حكيمه|حكيمه خاتون]] دختر امام جواد علیه السلام گويد: ابو محمد حسن بن على عليهما السّلام دنبال من فرستاد و گفت: اى‏ عمه‏ افطارت‏ را در نزد ما باش‏، زيرا امشب‏ نيمه‏ شعبان‏ است‏ و خداوند حجت‏ خود را ظاهر مي‌كند، گويد: گفتم‏: مادر او كيست‏؟ فرمود: نرجس‏، گفتم‏: فدايت‏ گردم‏ در وى آثار حمل نيست، فرمود: مطلب همين است كه گفتم، حكيمه گويد: پس به درون اتاق رفتم و سلام كردم نرجس خاتون آمد و كفش‏ها را از پايم بيرون كرد و گفت: اى سيده من امشب حالت چگونه است؟
 گفتم: سيده من و خانواده‌‏ام شما هستيد، گويد: وى از اين كلام من ناراحت شد و تعجب كرد و گفت: اين چه سخن است مي‌گوئيد، گفتم: اى دخترك من! خداوند در اين شب كودكى به تو خواهد داد كه سيد دنيا و آخرت خواهد بود. با شنیدن این کلام حیا در چهره او نمایان شد. پس از اينكه افطار كردم و نماز عشا را اداء نمودم به خواب رفتم. پس از نيمه شب بار ديگر بيدار شدم و شروع به اداى نماز شب كردم، هنگامى كه از نماز خود فارغ شدم نرجس هم چنان در خواب بود، پس از تعقيب نماز همان طور كه نشسته بودم خوابم ربود، بار ديگر كه بيدار شدم باز نرجس را خوابيده يافتم، بعد از مختصرى نرجس از خواب بيدار شد و نماز خود را خواند و باز بخواب رفت.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۳۳
سطر ۱:		سطر ۱:
−	[[امام مهدی]] علیه السلام در شب نيمه [[شعبان]] سال 255 ديده به جهان گشود.<ref>مسعودی، إثبات الوصية، ص258</ref> مادر آن حضرت نرجس خاتون کنیز امام حسن عسکری بود. بر اساس روایتی او دختر قیصر روم بود که در یکی از جنگهای مسلمانان با سپاه روم به اسیری گرفته شده بود و از طرف مادر نیز نسبش به شمعون وصی حضرت عیسی علیه السلام می رسید. آن بانو خود برای پیکی که برای خریداری اش از سوی امام علی نقی فرستاده شده ~~بود~~ جریان خوابی را بیان نمود که قبل از اسارت توسط مسلمانان دیده بود و در آن، پیامبر اسلام او را در حضور حضرت عیسی علیه السلام برای امام حسن عسکری از شمعون خواستگاری کرده بود.<ref>بحرانی، مدينة المعاجز، ج‏7، ص 653</ref>	+	[[امام مهدی]] علیه السلام در شب نيمه [[شعبان]] سال 255 ديده به جهان گشود.<ref>مسعودی، إثبات الوصية، ص258</ref> مادر آن حضرت نرجس خاتون کنیز امام حسن عسکری بود. بر اساس روایتی او دختر قیصر روم بود که در یکی از جنگهای مسلمانان با سپاه روم به اسیری گرفته شده بود و از طرف مادر نیز نسبش به شمعون وصی حضرت عیسی علیه السلام می رسید. آن بانو خود برای پیکی که برای خریداری اش از سوی امام علی نقی علیه السلام فرستاده شده بود، جریان خوابی را بیان نمود که قبل از اسارت توسط مسلمانان دیده بود و در آن، پیامبر اسلام او را در حضور حضرت عیسی علیه السلام برای امام حسن عسکری از شمعون خواستگاری کرده بود.<ref>بحرانی، مدينة المعاجز، ج‏7، ص 653</ref>

	==جریان ولادت امام زمان عجل الله تعالی فرجه==		==جریان ولادت امام زمان عجل الله تعالی فرجه==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{بخشی از یک کتاب}}
+[[امام مهدی]] علیه السلام در شب نيمه [[شعبان]] سال 255 ديده به جهان گشود.<ref>مسعودی، إثبات الوصية، ص258</ref> مادر آن حضرت نرجس خاتون کنیز امام حسن عسکری بود. بر اساس روایتی او دختر قیصر روم بود که در یکی از جنگهای مسلمانان با سپاه روم به اسیری گرفته شده بود و از طرف مادر نیز نسبش به شمعون وصی حضرت عیسی علیه السلام می رسید. آن بانو خود برای پیکی که برای خریداری اش از سوی امام علی نقی فرستاده شده بود جریان خوابی را بیان نمود که قبل از اسارت توسط مسلمانان دیده بود و در آن، پیامبر اسلام او را در حضور حضرت عیسی علیه السلام برای امام حسن عسکری از شمعون خواستگاری کرده بود.<ref>بحرانی، مدينة المعاجز، ج‏7، ص 653</ref>
-امام زمان علیه السلام از آغاز تولد خجسته خويش، به امر و مشيت الهی در پس پرده [[غيبت]] قرار گرفت و جز پدر گرامي اش امام حسن عسكري علیه السلام و مادرش [[نرجس خاتون|نرجس]] و عمه پدرش [[حكيمه|حكيمه خاتون]] و برخي از خواص و نزديكان، نمي توانستند به طور آزاد و دلخواه وي را ديدار و [[زيارت]] كنند.
+==جریان ولادت امام زمان عجل الله تعالی فرجه==
-زيرا خلفاي [[حکومت بنی عباس|عباسی]] و عاملان و حاكمان ستم پيشه آنان، وجود شريف آن حضرت را مانع ستمگري و ترك تازي هاي خويش مي ديدند و فرعون وار در صدد يافتن مهدي موعود و كشتن وي برمي آمدند و اين شيوه ستمگرانه در طول تاريخ برقرار بود و در آينده نيز استمرار خواهد يافت. تا آن هنگامي كه خداوند متعال، اراده اش بر اين تعلق گيرد كه آن حضرت آشكار شود و قيام سراسري خويش را آغاز و حكومت واحد جهاني را برقرار كند.
+گفتم: سيده من و خانواده‌‏ام شما هستيد، گويد: وى از اين كلام من ناراحت شد و تعجب كرد و گفت: اين چه سخن است مي‌گوئيد، گفتم: اى دخترك من! خداوند در اين شب كودكى به تو خواهد داد كه سيد دنيا و آخرت خواهد بود. با شنیدن این کلام حیا در چهره او نمایان شد. پس از اينكه افطار كردم و نماز عشا را اداء نمودم به خواب رفتم. پس از نيمه شب بار ديگر بيدار شدم و شروع به اداى نماز شب كردم، هنگامى كه از نماز خود فارغ شدم نرجس هم چنان در خواب بود، پس از تعقيب نماز همان طور كه نشسته بودم خوابم ربود، بار ديگر كه بيدار شدم باز نرجس را خوابيده يافتم، بعد از مختصرى نرجس از خواب بيدار شد و نماز خود را خواند و باز بخواب رفت.
-'''دوران کودکي'''
+حكيمه گويد: من بيرون شدم تا از طلوع فجر مطلع شوم، فجر اول گذشت نرجس باز هم در خواب بود، در اين هنگام براى من شك عارض شد، ناگهان ابو محمد فرياد زد: اى عمه شتاب مكن كه اينك موضوع انجام خواهد گرفت و فرزندم متولد خواهد گرديد، من نشستم و سوره «الم سجده» و «يس» را خواندم در اين بين كه مشغول قرائت قرآن بودم ناگهان نرجس با ناراحتى از خواب بيدار شد، من خود را به او رساندم و گفتم: نام خدا را بر زبان جارى كن.
-چنان چه گفته شد، حضرت مهدي عليه السلام از همان آغاز ولادت و دوران کودکي ـ بلکه پيش از ولادت ـ در خفا بسر مي ‌برد و جز تعداد کمي از شيعيان و ياران خاص پدرش، کسي موفق به ديدار و ملاقات با او نمي ‌شد. از اين ‌‌رو از حوادث دوران کودکي آن حضرت اطلاعات زيادي در دست نيست. در اين جا به برخي از حوادث دوران کودکي امام اشاره مي کنيم:
+گفتم: چيزى احساس ميكنى؟ گفت: آرى گفتم: اين همان است كه اول شب به شما گفتم، اينك مضطرب نباش و خود را جمع كن و دلت را آرام نگهدار، پس از آرامشی به من و او دست داد و بعد متوجه شدم امام متولد شده است، در اين هنگام جامه را از نرجس برداشتم و ديدم وى به سجده رفته است، او را در بر گرفتم و پاك و پاكيزه‌‏اش يافتم.
-'''<I>حضرت مهدي عليه السلام در روز اول ولادت:</I>'''
+حضرت ابو محمد عليه السّلام فرياد زد: اى عمه فرزندم را نزد من بياور، پس كودك را نزد وى بردم دست خود را بر پشت او قرار داد و پاهايش را به سينه چسبانيد و زبانش را بدهان او آورد و دستش را هم بر گوش و چشم و مفاصل او كشيد و بعد فرمود: اى فرزند من سخن بگو، فرمود: أشهد أن لا اله إلا اللَّه و أشهد أن محمّدا رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله.
-حکيمه در موارد متعدد به ديدار و زيارت امام مي ‌رفت. او در همان روز نخست ولادت امام براي عرض تبريک به خانه‌ي برادرزاده اش امام حسن عسکري علیه السلام رفت؛ ولي با کمال تعجب، حضرت مهدي علیه السلام را در جاي خودش نديد. وقتي از امام حسن عسکري علیه السلام پرسيد، آن حضرت فرمود: «او را به کسي سپرديم که مادر [[حضرت موسی علیه السلام|موسي]] فرزندش را به او سپرد.»
+بعد از اين بر امير المؤمنين و ائمه اطهار عليهم السّلام صلوات فرستاد تا آنگاه كه به پدرش رسيد توقف كرد، حضرت ابو محمد فرمود: اى عمه اكنون كودك را نزد مادرش ببريد تا بر او سلام كند و بعد از آن بار ديگر نزد ما بياوريد، حكيمه گويد: كودك را نزد مادرش بردم و بار ديگر نزد پدرش برگردانيدم و مقابل او گذاشتم.
-'''<I>روز سوم ولادت:</I>'''
+حضرت عسكرى عليه السّلام فرمود: اى عمه روز هفتم كودك را نزد ما حاضر كنيد، حكيمه گويد: روز بعد رفتم به ابو محمد سلام كنم، هنگامى كه پرده را برداشتم تا سيد خود را مشاهده كنم او را در جاى خود نديدم، عرض كردم: فدايت گردم پس سيد ما چه شد؟ فرمود: اى عمه ما او را بكسى سپرديم كه مادر موسى فرزندش را به او سپرد، حكيمه گويد: روز هفتم كه خدمت حضرت ابو محمد عليه السّلام رسيدم و پس از اينكه بر وى سلام كردم فرمود: اينك پسرم را حاضر كنيد، در اين هنگام حضرت صاحب عليه السّلام را در حالى كه در پارچه‏اى پيچيده شده بود خدمت آن جناب بردم، وى مانند دفعه اول همان تشريفات را انجام داد و سپس زبانش را در دهان او گذاشت مثل اينكه او را غذا ميداد و شير و يا عسل بوى ميخورانيد.
-حکيمه روز سوم ولادت حضرت مهدي نيز براي ديدار امام به آن جا رفت. در اين ديدار، حضرت مهدي عليه السلام را در آغوش گرفت و بوسيد. امام حسن عسکري علیه السلام از حکيمه خواست فرزندش را نزد او ببرد.
+پس از اين فرمود: اى پسرك من اكنون تكلم كنيد، فرمود: «أشهد أن لا إله إلا اللَّه» و بعد بر حضرت رسول و امير المؤمنين و ائمه اطهار عليهم السّلام صلوات فرستاد و در پدرش توقف كرد و بعد اين آيه شريفه را قرائت كرد: وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ* وَ نُمَكِّنَ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَ نُرِيَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما مِنْهُمْ ما كانُوا يَحْذَرُونَ‏
-هنگامي که حکيمه، حضرت مهدي عليه السلام را به پدر داد، امام حسن علیه السلام فرمود: «فرزندم سخن بگو!» و حضرت مهدي لب به سخن گشود و گفت: «اعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم. و نريد ان نمن علي الذين استضعفوا في الارض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثين و نمکن لهم في الارض و نري فرعون و هامان و جنودهما منهم ما کانوا يحذرون». «پناه مي برم به خدا از [[شيطان]] رانده ‌شده، به نام خداوند بخشايشگر مهربان. و ما اراده کرديم بر کساني که در زمين ضعيف شده‌اند، منت گذاريم و آنان را پيشوايان قرار دهيم و وارثان (زمين) قرار دهيم و آنان را در زمين قدرت دهيم و به [[فرعون]] و [[هامان]] و سپاهيان شان از سوي آنان چيزي نشان دهيم که آن ها را به ترس وادارد».
+راوی حدیث  گويد: از عقبه خادم اين مطالب را پرسيدم گفت: حكيمه راست گفته.<ref>ترجمه إعلام الورى، ص542 و 543</ref>
-سپس بر [[پیامبر اسلام|پيامبر اکرم]] صلي الله عليه و آله و سلم و حضرت [[امام علی]] عليه السلام و همه امامان درود فرستاد تا به نام پدرش رسيد و پس از ذکر نام پدرش ساکت شد. همچنين در روز سوم ولادت حضرت مهدي علیه السلام، پدرش اصحاب خود را جمع کرد، حضرت مهدي علیه السلام را به آن ها نشان داد و فرمود: «پس از من اين کودک، امام شما و جانشين من است. او همان کسي است که گردن ‌ها در انتظارش کشيده مي ‌شود و آن گاه که ظلم و جور پر شود، قيام مي ‌کند و دنيا را از عدل و داد پر مي ‌نمايد».
+==پانویس==
+{{پانویس}}
 {{شناختنامه امام زمان (عج)}}
 {{مناسبت های شیعه}}
 [[رده:امام زمان (عج)]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۲۹
سطر ۱:		سطر ۱:
	{{بخشی از یک کتاب}}		{{بخشی از یک کتاب}}
−	~~==ولادت==~~
−
	[[امام مهدی]] علیه السلام در شب نيمه [[شعبان]] سال 255 در روزگار [[خلافت]] [[معتمد]] ديده به جهان گشود. [[امام حسن عسکری]] علیه السلام براي فرزندش گوسفندان زيادي [[عقیقه\|عقيقه]] کرد و [[شيعيان]] را اطعام نمود. [[شيخ مفيد]] گويد: پدرش امام حسن عسكرى علیه السلام، جز وى فرزندى نه آشكارا و نه پنهانى بر جاى نگذارد و او را نيز در پنهان و خفا نگهدارى فرمود.		[[امام مهدی]] علیه السلام در شب نيمه [[شعبان]] سال 255 در روزگار [[خلافت]] [[معتمد]] ديده به جهان گشود. [[امام حسن عسکری]] علیه السلام براي فرزندش گوسفندان زيادي [[عقیقه\|عقيقه]] کرد و [[شيعيان]] را اطعام نمود. [[شيخ مفيد]] گويد: پدرش امام حسن عسكرى علیه السلام، جز وى فرزندى نه آشكارا و نه پنهانى بر جاى نگذارد و او را نيز در پنهان و خفا نگهدارى فرمود.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{بخشی از یک کتاب}}
 ==ولادت==
-[[امام مهدی]] علیه السلام در شب نيمه [[شعبان]] سال 255 در روزگار [[خلافت]] معتمد ديده به جهان گشود. [[امام حسن عسکری]] علیه السلام براي فرزندش گوسفندان زيادي [[عقيقه]] کرد و [[شيعيان]] را اطعام نمود. [[شيخ مفيد]] گويد: پدرش امام حسن عسكرى علیه السلام، جز وى فرزندى نه آشكارا و نه پنهانى بر جاى نگذارد و او را نيز در پنهان و خفا نگهدارى فرمود.
+[[امام مهدی]] علیه السلام در شب نيمه [[شعبان]] سال 255 در روزگار [[خلافت]] [[معتمد]] ديده به جهان گشود. [[امام حسن عسکری]] علیه السلام براي فرزندش گوسفندان زيادي [[عقیقه|عقيقه]] کرد و [[شيعيان]] را اطعام نمود. [[شيخ مفيد]] گويد: پدرش امام حسن عسكرى علیه السلام، جز وى فرزندى نه آشكارا و نه پنهانى بر جاى نگذارد و او را نيز در پنهان و خفا نگهدارى فرمود.
-امام زمان علیه السلام از آغاز تولد خجسته خويش، به امر و [[مشيت الهی]] در پس پرده [[غيبت]] قرار گرفت و جز پدر گرامي اش امام حسن عسكري علیه السلام و مادرش نرجس و عمه پدرش حكيمه خاتون و برخي از خواص و نزديكان، نمي توانستند به طور آزاد و دلخواه وي را ديدار و [[زيارت]] كنند.
+امام زمان علیه السلام از آغاز تولد خجسته خويش، به امر و مشيت الهی در پس پرده [[غيبت]] قرار گرفت و جز پدر گرامي اش امام حسن عسكري علیه السلام و مادرش [[نرجس خاتون|نرجس]] و عمه پدرش [[حكيمه|حكيمه خاتون]] و برخي از خواص و نزديكان، نمي توانستند به طور آزاد و دلخواه وي را ديدار و [[زيارت]] كنند.
-زيرا [[خلفاي عباسی]] و عاملان و حاكمان ستم پيشه آنان، وجود شريف آن حضرت را مانع ستمگري و ترك تازي هاي خويش مي ديدند و فرعون وار در صدد يافتن مهدي موعود و كشتن وي برمي آمدند و اين شيوه ستمگرانه در طول تاريخ برقرار بود و در آينده نيز استمرار خواهد يافت. تا آن هنگامي كه خداوند متعال، اراده اش بر اين تعلق گيرد كه آن حضرت آشكار شود و قيام سراسري خويش را آغاز و حكومت واحد جهاني را برقرار كند.
+زيرا خلفاي [[حکومت بنی عباس|عباسی]] و عاملان و حاكمان ستم پيشه آنان، وجود شريف آن حضرت را مانع ستمگري و ترك تازي هاي خويش مي ديدند و فرعون وار در صدد يافتن مهدي موعود و كشتن وي برمي آمدند و اين شيوه ستمگرانه در طول تاريخ برقرار بود و در آينده نيز استمرار خواهد يافت. تا آن هنگامي كه خداوند متعال، اراده اش بر اين تعلق گيرد كه آن حضرت آشكار شود و قيام سراسري خويش را آغاز و حكومت واحد جهاني را برقرار كند.
 '''دوران کودکي'''
@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۴: @@
 '''<I>حضرت مهدي عليه السلام در روز اول ولادت:</I>'''
-حکيمه در موارد متعدد به ديدار و زيارت امام مي ‌رفت. او در همان روز نخست ولادت امام براي عرض تبريک به خانه‌ي برادرزاده اش امام حسن عسکري علیه السلام رفت؛ ولي با کمال تعجب، حضرت مهدي علیه السلام را در جاي خودش نديد. وقتي از امام حسن عسکري علیه السلام پرسيد، آن حضرت فرمود: «او را به کسي سپرديم که مادر موسي فرزندش را به او سپرد.»
+حکيمه در موارد متعدد به ديدار و زيارت امام مي ‌رفت. او در همان روز نخست ولادت امام براي عرض تبريک به خانه‌ي برادرزاده اش امام حسن عسکري علیه السلام رفت؛ ولي با کمال تعجب، حضرت مهدي علیه السلام را در جاي خودش نديد. وقتي از امام حسن عسکري علیه السلام پرسيد، آن حضرت فرمود: «او را به کسي سپرديم که مادر [[حضرت موسی علیه السلام|موسي]] فرزندش را به او سپرد.»
 '''<I>روز سوم ولادت:</I>'''
@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۰: @@
 حکيمه روز سوم ولادت حضرت مهدي نيز براي ديدار امام به آن جا رفت. در اين ديدار، حضرت مهدي عليه السلام را در آغوش گرفت و بوسيد. امام حسن عسکري علیه السلام از حکيمه خواست فرزندش را نزد او ببرد.
-هنگامي که حکيمه، حضرت مهدي عليه السلام را به پدر داد، امام حسن علیه السلام فرمود: «فرزندم سخن بگو!» و حضرت مهدي لب به سخن گشود و گفت: «اعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم. و نريد ان نمن علي الذين استضعفوا في الارض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثين و نمکن لهم الارض و نري في الارض و نري فرعون و هامان و جنودهما منهم ما کانوا يحذرون». / «پناه مي برم به خدا از [[شيطان]] رانده ‌شده، به نام خداوند بخشايشگر مهربان. و ما اراده کرديم بر کساني که در زمين ضعيف شده‌اند، منت گذاريم و آنان را پيشوايان قرار دهيم و وارثان (زمين) قرار دهيم و آنان را در زمين قدرت دهيم و به [[فرعون]] و هامان و سپاهيان شان از سوي آنان چيزي نشان دهيم که آن ها را به ترس وادارد».
+هنگامي که حکيمه، حضرت مهدي عليه السلام را به پدر داد، امام حسن علیه السلام فرمود: «فرزندم سخن بگو!» و حضرت مهدي لب به سخن گشود و گفت: «اعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم. و نريد ان نمن علي الذين استضعفوا في الارض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثين و نمکن لهم في الارض و نري فرعون و هامان و جنودهما منهم ما کانوا يحذرون». «پناه مي برم به خدا از [[شيطان]] رانده ‌شده، به نام خداوند بخشايشگر مهربان. و ما اراده کرديم بر کساني که در زمين ضعيف شده‌اند، منت گذاريم و آنان را پيشوايان قرار دهيم و وارثان (زمين) قرار دهيم و آنان را در زمين قدرت دهيم و به [[فرعون]] و [[هامان]] و سپاهيان شان از سوي آنان چيزي نشان دهيم که آن ها را به ترس وادارد».
-سپس بر پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله و سلم و حضرت [[امام علی]] عليه السلام و همه امامان درود فرستاد تا به نام پدرش رسيد و پس از ذکر نام پدرش ساکت شد. همچنين در روز سوم ولادت حضرت مهدي علیه السلام، پدرش اصحاب خود را جمع کرد، حضرت مهدي علیه السلام را به آن ها نشان داد و فرمود: «پس از من اين کودک، امام شما و جانشين من است. او همان کسي است که گردن ‌ها در انتظارش کشيده مي ‌شود و آن گاه که ظلم و جور پر شود، قيام مي ‌کند و دنيا را از عدل و داد پر مي ‌نمايد».
+سپس بر [[پیامبر اسلام|پيامبر اکرم]] صلي الله عليه و آله و سلم و حضرت [[امام علی]] عليه السلام و همه امامان درود فرستاد تا به نام پدرش رسيد و پس از ذکر نام پدرش ساکت شد. همچنين در روز سوم ولادت حضرت مهدي علیه السلام، پدرش اصحاب خود را جمع کرد، حضرت مهدي علیه السلام را به آن ها نشان داد و فرمود: «پس از من اين کودک، امام شما و جانشين من است. او همان کسي است که گردن ‌ها در انتظارش کشيده مي ‌شود و آن گاه که ظلم و جور پر شود، قيام مي ‌کند و دنيا را از عدل و داد پر مي ‌نمايد».
 '''<I>روز هفتم ولادت:</I>'''
@@ سطر ۴۲: / سطر ۳۹: @@
 ==منابع==
-سيد محسن امين/ ترجمه: على حجتى كرمانى، سيره معصومان، ج5، ص263.
+[[آيت الله سيد محسن امين|سيد محسن امين]]/ ترجمه: على حجتى كرمانى، سيره معصومان، ج5، ص263.
 ==منابع برای مطالعه بیشتر==
@@ سطر ۴۹: / سطر ۴۶: @@
 {{شناختنامه امام زمان (عج)}}
 [[رده:امام زمان (عج)]]