وصیت - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* اخلاق وصيت */

2025-07-03T12:52:00Z

‏اخلاق وصيت

Mohammadi: /* جایگاه وصیت در اسلام */

2025-07-03T12:48:06Z

‏جایگاه وصیت در اسلام

Mohammadi: /* وصیت در لغت و اصطلاح */

2025-07-03T12:45:19Z

‏وصیت در لغت و اصطلاح

Mohammadi: /* وصیت در لغت و اصطلاح */

2025-07-03T12:43:34Z

‏وصیت در لغت و اصطلاح

مهدی موسوی در ‏۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۲۳

2024-11-02T06:23:21Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۲۰ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۴۱

2020-06-20T07:41:12Z

Akbari در ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۴۹

2020-04-25T09:49:04Z

Zamani در ‏۱۰ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۱۵

2019-03-10T07:15:38Z

مهدی موسوی در ‏۱۰ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۰۲

2019-03-10T06:02:59Z

نمایش تغییرات

بهرامی: افزودن رده های جدید

2013-02-26T08:59:57Z

افزودن رده های جدید

@@ سطر ۶۱: / سطر ۶۱: @@
 *1. شايسته آن است كه انسان، وصىّ خودش باشد و دل به انجام وصيت خود به دست ديگران خوش ندارد. [[امام على]] علیه السلام مى فرمايد: اى فرزند آدم! خود وصى خويش در مالت باش و آنچه مى خواهى ديگران بعد از تو انجام دهند، خودت انجام بده.<ref> نهج البلاغه، حكمت 246.</ref>
-*2. انسان بايد وصيت خود را وسيله اى براى جبران كوتاهي‌هاى گذشته قرار دهد، حتى اگر كسانى از بستگان نسبت به او بى مهرى داشته اند، از طريق وصيت به آنان محبت كند. [[امام صادق]] علیه السلام هنگام [[احتضار]] فرمود: به حسن بن على بن الحسين علیه السلام ملقب به افطس، هفتاد دينار، به فلانى اين مقدار و به فلان كس، آن مقدار بدهيد. راوى گفت: آيا به مردى كه به قصد كشتن با شمشیر به شما حمله كرد بخشش مى كنى؟ امام علیه السلام فرمود: تو مى خواهى در زمره كسانى نباشم كه خداوند بزرگ (آن‌ها را به [[صله رحم]] نمودن ستوده و در وصف آنان) فرموده: {{متن قرآن|«وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ...»}} ([[سوره رعد]]، آیه 21).<ref> مستدرك الوسائل، ج 14، ص 138.</ref>
+*2. انسان بايد وصيت خود را وسيله اى براى جبران كوتاهي‌هاى گذشته قرار دهد، حتى اگر كسانى از بستگان نسبت به او بى مهرى داشته اند، از طريق وصيت به آنان محبت كند. [[امام صادق]] علیه السلام هنگام [[احتضار]] فرمود: به حسن بن على بن الحسين علیه السلام ملقب به افطس، هفتاد دينار، به فلانى اين مقدار و به فلان كس، آن مقدار بدهيد. راوى گفت: آيا به مردى كه به قصد كشتن با شمشیر به شما حمله كرد بخشش مى كنى؟ امام علیه السلام فرمود: تو مى خواهى در زمره كسانى نباشم كه خداوند بزرگ (آن‌ها را به [[صله رحم]] نمودن ستوده و در وصف آنان) فرموده: {{متن قرآن|«وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ ...»}}<ref>[[آیه ۲۱ الرعد|سوره رعد، آیه ۲۱.]]</ref>.<ref> مستدرك الوسائل، ج 14، ص 138.</ref>
 *3. وصيت بايد «معروف» و مورد پسند [[شریعت|شرع]] و [[عقل]] باشد؛ و بى رويه، غيرمنطقى و تابع حبّ و بغض شخصى نباشد. اگر كسى به طور غيرمتعارف و بى‌توجه به موازين [[اسلام|اسلامى]] وصيت كند و عامل ناراحتى و [[فتنه]] در ميان بازماندگانش گردد، تمام كارهاى خيرش از بين مى رود.
@@ سطر ۶۷: / سطر ۶۷: @@
 [[رسول خدا]] صلی الله علیه وآله مى فرمايد: مرد يا زن 60 سال خدا را [[عبادت]] مى كند، ولى چون هنگام مرگ در وصيت خود ناعادلانه رفتار مى كند، [[جهنم]] بر او واجب مى شود.<ref> نهج الفصاحة، حديث 626.</ref>
-در بعضى روايات، وصيت ناعادلانه از [[گناه|گناهان كبيره]] شمرده شده است. [[امام على]] علیه السلام مى فرمايد: «...الْحَيْفُ فِى الْوَصِيَّهِ مِنَ الْكَبائِرِ»؛ [[ظلم]] و ستم در وصيت، از گناهان كبيره است.<ref> وسائل الشيعه، ج 13، ص 359.</ref> ظلم در وصيت، آن است كه انسان بيش از ثلث وصيت كند و ورثه را از حق مشروع خويش بازدارد، يا با حب و بغض شخصى و به طور ناروا ميان بازماندگانش تبعيض قائل شود.<ref> احكام اقتصادى خانواده، نعمت الله يوسفيان، ص 48.</ref>
+در بعضى روايات، وصيت ناعادلانه از [[گناه|گناهان كبيره]] شمرده شده است. [[امام على]] علیه السلام مى فرمايد: {{متن حدیث|«...الْحَيْفُ فِى الْوَصِيَّهِ مِنَ الْكَبائِرِ»}}<ref> وسائل الشيعه، ج 13، ص 359.</ref>؛ [[ظلم]] و ستم در وصيت، از گناهان كبيره است. ظلم در وصيت، آن است كه انسان بيش از ثلث وصيت كند و ورثه را از حق مشروع خويش بازدارد، يا با حب و بغض شخصى و به طور ناروا ميان بازماندگانش تبعيض قائل شود.<ref> احكام اقتصادى خانواده، نعمت الله يوسفيان، ص 48.</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 ==جایگاه وصیت در اسلام==
-[[قرآن كريم]]، وصيت را حقى بر عهده پرهيزكاران دانسته، مى فرمايد: {{متن قرآن|«كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِن تَرَكَ خَيْراً الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقّاً عَلَى الْمُتَّقِينَ»}}؛ ([[سوره بقره]]: آیه 180) بر شما نوشته شده: «هنگامى كه يكى از شما را [[مرگ]] فرارسد، اگر چيز خوبى (:مالى) از خود به جاى گذارده، براى پدر و مادر و نزديكان، به طور شايسته وصيت كند. اين حقى است بر پرهيزكاران.
+[[قرآن كريم]]، وصيت را حقى بر عهده پرهيزكاران دانسته، مى فرمايد: {{متن قرآن|«كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِن تَرَكَ خَيْراً الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقّاً عَلَى الْمُتَّقِينَ»}}<ref>[[آیه 180 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۱۸۰.]]</ref>؛ بر شما نوشته شده: «هنگامى كه يكى از شما را [[مرگ]] فرارسد، اگر چيز خوبى (:مالى) از خود به جاى گذارده، براى پدر و مادر و نزديكان، به طور شايسته وصيت كند. اين حقى است بر پرهيزكاران.
 [[رسول خدا]] صلی الله علیه وآله مى فرمايد: سزاوار نيست مسلمان شب بخوابد، مگر اين كه وصيت نامه اش زير سر او باشد.<ref> وسائل الشيعه، ج 13، ص 352.</ref> نيز مى فرمايد: هر كس هنگام مرگ، وصيتش نيكو نباشد در مروّت و عقل او نقصان است.<ref> همان، ص 353.</ref>

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 ==وصیت در لغت و اصطلاح==
-«وصيّت» در لغت به معناى سفارش كردن، اندرز دادن، عهدكردن و امركردن آمده است، و هرگاه از جانب خداى تعالى باشد معناى امر و فرمان را مى رساند، چنانكه در آيه {{متن قرآن|«وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَاناً ...»}}<ref>[[آیه ۱۵ احقاف|سوره احقاف، آیه ۱۵.]]</ref>؛ و آيه {{متن قرآن|«...وَأَوْصَانِي بِالصَّلوةِ وَالزَّكوةِ مَادُمْتُ حَيّاً»}}<ref>[[آیه 31 سوره مریم
+«وصيّت» در لغت به معناى سفارش كردن، اندرز دادن، عهدكردن و امركردن آمده است، و هرگاه از جانب خداى تعالى باشد معناى امر و فرمان را مى رساند، چنانكه در آيه {{متن قرآن|«وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَاناً ...»}}<ref>[[آیه ۱۵ احقاف|سوره احقاف، آیه ۱۵.]]</ref>؛ و آيه {{متن قرآن|«... وَأَوْصَانِي بِالصَّلوةِ وَالزَّكوةِ مَادُمْتُ حَيّاً»}}<ref>[[آیه 31 سوره مریم|سوره مريم، آیه ۳۱.]]</ref>، در همين معنا به كار رفته است؛<ref> نثر طوبى (دائرة المعارف لغات قرآن مجيد)، ميرزا ابوالحسن شعرانى، ص 558-559.</ref> و هرگاه از جانب غيرخداوند باشد در ديگر معانى به كار مى رود.
 و در اصطلاح [[فقه|فقهى]]، وصيت آن است كه انسان سفارش كند بعد از مرگش براى او كارهايى انجام دهند، يا بگويد بعد از مرگش چيزى از مال او ملك كسى باشد، يا براى اولاد خود و كسانى كه اختيار آنان با اوست، قيّم و سرپرست معين كند.<ref> توضيح المسائل، مسئله 2694.</ref>

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 ==وصیت در لغت و اصطلاح==
-«وصيّت» در لغت به معناى سفارش كردن، اندرز دادن، عهدكردن و امركردن آمده است، و هرگاه از جانب خداى تعالى باشد معناى امر و فرمان را مى رساند، چنانكه در آيه {{متن قرآن|«وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَاناً...»}}؛ ([[سوره احقاف]]: آیه 15) و آيه {{متن قرآن|«...وَأَوْصَانِي بِالصَّلوةِ وَالزَّكوةِ مَادُمْتُ حَيّاً»}} ([[سوره مريم]]: 31)، در همين معنا به كار رفته است؛<ref> نثر طوبى (دائرة المعارف لغات قرآن مجيد)، ميرزا ابوالحسن شعرانى، ص 558-559.</ref> و هرگاه از جانب غيرخداوند باشد در ديگر معانى به كار مى رود.
+«وصيّت» در لغت به معناى سفارش كردن، اندرز دادن، عهدكردن و امركردن آمده است، و هرگاه از جانب خداى تعالى باشد معناى امر و فرمان را مى رساند، چنانكه در آيه {{متن قرآن|«وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَاناً ...»}}<ref>[[آیه ۱۵ احقاف|سوره احقاف، آیه ۱۵.]]</ref>؛ و آيه {{متن قرآن|«...وَأَوْصَانِي بِالصَّلوةِ وَالزَّكوةِ مَادُمْتُ حَيّاً»}}<ref>[[آیه 31 سوره مریم
 و در اصطلاح [[فقه|فقهى]]، وصيت آن است كه انسان سفارش كند بعد از مرگش براى او كارهايى انجام دهند، يا بگويد بعد از مرگش چيزى از مال او ملك كسى باشد، يا براى اولاد خود و كسانى كه اختيار آنان با اوست، قيّم و سرپرست معين كند.<ref> توضيح المسائل، مسئله 2694.</ref>

@@ سطر ۷۹: / سطر ۷۹: @@
 ==منابع برای مطالعه بیشتر==
-[http://www.razemandegari.com/category/%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C/%D9%88%D8%B5%DB%8C%D8%AA سایت راز ماندگاری،وصیت].
+[http://raz.ahlolbait.com/category/%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C/%D9%88%D8%B5%DB%8C%D8%AA سایت راز ماندگاری،وصیت].
 {{فقه/احکام}}
 [[رده:احکام خانواده]]
 [[رده:اخلاق فردی]]
 [[رده:صفات پسندیده]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-==وصيت==
+==لغت ==
 وصيت كه در لغت به معناى سفارش كردن، اندرز دادن، عهدكردن و امركردن آمده است، هرگاه از جانب خداى تعالى باشد معناى امر و فرمان را مى رساند، چنان كه در آيه «وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَاناً...».<ref> انسان را به نيكى كردن با پدر و مادرش امر كرديم و دستور داديم.</ref> ([[سوره احقاف]]: آیه 15) و آيه «...وَأَوْصَانِي بِالصَّلوةِ وَالزَّكوةِ مَادُمْتُ حَيّاً».<ref> ([[حضرت عيسى]]‌ علیه السلام گفت:) خداى تعالى به من دستور داده است كه در دوران زندگى، [[نماز]] را به پاى دارم و [[زكات]] بدهم.</ref> ([[سوره مريم]]: 31) در همين معنا به كار رفته است؛<ref> نثر طوبى يا دائرة المعارف لغات [[قرآن]] مجيد، ميرزا ابوالحسن شعرانى، ص 558-559.</ref> و هرگاه از جانب غيرخداوند باشد در ديگر معانى به كار مى رود.
 در اصطلاح [[فقه|فقهى]]، وصيت آن است كه انسان سفارش كند بعد از مرگش براى او كارهايى انجام دهند، يا بگويد بعد از مرگش چيزى از مال او ملك كسى باشد، يا براى اولاد خود و كسانى كه اختيار آنان با اوست قيم و سرپرست معين كند.<ref> توضيح المسائل، مسئله 2694.</ref>
 [[قرآن كريم]]، وصيت را حقى بر عهده پرهيزكاران دانسته، مى فرمايد: «كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِن تَرَكَ خَيْراً الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقّاً عَلَى الْمُتَّقِينَ». ([[سوره بقره]]: آیه 180)
@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۶: @@
 [[امام باقر]] علیه السلام مى فرمايد: كسى كه هنگام مرگ براى خويشاوندانش وصيت نكند، عمل خود را با [[گناه|معصيت]] ختم كرده است.<ref> همان، ص 355.</ref>
-'''فلسفه وصيت '''
+==فلسفه وصيت==
 آيا با وجود قانون [[ارث]]، وصيت كردن ضرورتى دارد؟ در پاسخ مى توان گفت: تنها يك عده از بستگان، از قانون ارث آن هم روى حساب معينى، بهره مند مى شوند، در حالى كه چه بسا عده اى ديگر از فاميل نياز مبرم به كمك‌هاى مالى داشته باشند. از سوى ديگر، گاهى مبلغ ارث در مورد بعضى از وارثان پاسخگوى نيازشان نيست. همچنين گاهى انسان مايل است كارهاى خيرى انجام دهد؛ اما در زمان حياتش موفق به آن نشده است؛ از اين رو، عقل و منطق ايجاب مى كند كه از اموال خود براى پس از مرگش برخوردار شود.
@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۴: @@
 مجموعه اين امور موجب شده است كه در كنار قانون ارث، وصيت نيز مقرر گردد و به مسلمانان اجازه داده شود كه نسبت به 1/3 از اموال خود براى پس از مرگ خويش تصميم بگيرند. وصيت، نوعى دورانديشى و واقع‌بينى غيرقابل انكار است و اگر مايه طول عمر نباشد، هرگز كوتاهى عمر را در پى نخواهد داشت.<ref> «وصيت از نظر اسلام»، محمد سبحانى نيا، نشريه راه مردم تاريخ 20/7/1378.</ref>
-'''انواع وصيت '''
+==انواع وصيت==
 '''<I>1. تمليكى :</I>'''
@@ سطر ۳۷: / سطر ۳۸: @@
 وصيت فكى، آن است كه كسى را براى آزادسازى ملكى وصيت كند؛ مانند وصيت به [[وقف]] مال يا آزادكردن بنده.<ref> تحريرالوسيله، ج 2، ص 82.</ref>
-'''احكام وصيت '''
+==احكام وصيت==
 . كسى كه نشانه هاى مرگ را در خود مى بيند:

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۵۹
سطر ۸۱:		سطر ۸۱:

	[[رده:احکام خانواده]]		[[رده:احکام خانواده]]
		+	[[رده:اخلاق فردی]]
		+	[[رده:صفات پسندیده]]