ودود (اسم الله) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۳۹

2026-02-28T16:39:43Z

Mohammadi در ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۲۹

2025-12-19T16:29:39Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-18T13:15:06Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ ودود را به ودود (اسم الله) منتقل کرد

2024-10-28T12:36:51Z

مهدی موسوی صفحهٔ ودود را به ودود (اسم الله) منتقل کرد

Aghajani در ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۱۷

2020-02-25T06:17:45Z

Aghajani در ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۱۲

2020-02-25T06:12:23Z

Aghajani در ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۱۱

2020-02-25T06:11:51Z

مهدی موسوی در ‏۹ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۳۴

2019-03-09T06:34:19Z

Goodosuser: ویرایش جزئی‌

2015-05-19T13:29:53Z

ویرایش جزئی‌

Goodosuser: صفحه جدید-نیازمند ویرایش

2015-05-19T13:29:24Z

صفحه جدید-نیازمند ویرایش

صفحهٔ تازه

{{بخشی از یک کتاب}}
اسم صد و سى و دوم: '''الودود'''

لفظ «ودود» در [[قرآن]] دو بار آمده و وصف خدا قرار گرفته است، چنان که مى فرماید:

(وَاسْتَغْفِرُوا رَبَّـکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ إِنَّ رَبِّى رَحِیمٌ وَدود).(هود/90)

«از پروردگارتان طلب [[مغفرت]] کنید پس به سوى او برگردید، [[پروردگار]] من مهربان و دوستدار([[بندگان]] خویش) است».
صفحه 386

(إِنَّهُ هُوَ یُبْدِئُ وَ یُعِید*وَ هُوَ الغَفُورُ الوَدُود).(بروج/13ـ14)

«او است که مى آفریند و پس از مرگ باز مى گرداند، او آمرزنده و دوستدار است».

ابن فارس مى گوید:«ودود» بر وزن فعول حاکى از محبت است، و مى تواند به معنى مفعول (محبوب) باشد زیرا خدا محبوب اولیاء ومؤمنان است، و مى تواند به معنى فاعل باشد(دوستدار) مانند غفور که به معنى غافر است و مفاد آن این است که خدا بندگان صالح خود را دوست مى دارد.و از این که در کنار رحیم و غفور آمده است مناسب همان معنى دوم است.

نمایش این اسم در زندگى بشر روشن است، بشر با اعمال صالح خود مى تواند محبوبیتى در میان مردم کسب کند چنان که مى فرماید:

(إِنَّ الّذینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدّاً).(مریم/96)

«آنان که [[ایمان]] آورده و عمل صالح انجام داده اند، خدا دوستى آنان را در دلها مى افکند». <ref> [http://shia.ir/fa/persian/book?bookID=167&page=15#id385_p385 منشور جاوید-جلد دوم، جعفر سبحانی، صفحه۳۸۵ و ۳۸۶، پایگاه اطلاع رسانی آیت الله سبحانی] </ref>

== پانویس ==

<references/>

{{اسماء الله}}

[[رده:اسماء و صفات الهی]]
[[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 لفظ «ودود» در [[قرآن]] دو بار آمده و وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است، چنان که مى فرماید:
-{{متن قرآن|«{{آیه|11|90}}}}<ref>[[آیه 90 سوره هود|سوره هود، آیه ۹۰.]]</ref>؛ از پروردگارتان طلب مغفرت کنید پس به سوى او برگردید، [[پروردگار]] من مهربان و دوستدار(بندگان خویش) است».
+«{{متن قرآن|{{آیه|11|90}}}}<ref>[[آیه 90 سوره هود|سوره هود، آیه ۹۰.]]</ref>؛ از پروردگارتان طلب مغفرت کنید پس به سوى او برگردید، [[پروردگار]] من مهربان و دوستدار(بندگان خویش) است».
-{{متن قرآن|«{{آیه|85|13}} 💠<ref>[[آیه 13 سوره بروج|سوره بروج، آیه ۱۳.]]</ref> {{آیه|85|14}}<ref>[[آیه 14 سوره بروج|همان، آیه ۱۴.]]</ref>}}؛ او است که مى آفریند و پس از [[مرگ]] باز مى گرداند، او آمرزنده و دوستدار است».
+«{{متن قرآن|{{آیه|85|13}} 💠<ref>[[آیه 13 سوره بروج|سوره بروج، آیه ۱۳.]]</ref> {{آیه|85|14}}<ref>[[آیه 14 سوره بروج|همان، آیه ۱۴.]]</ref>}}؛ او است که مى آفریند و پس از [[مرگ]] باز مى گرداند، او آمرزنده و دوستدار است».
 [[ابن فارس]] مى گوید: «ودود» بر وزن فعول حاکى از محبت است، و مى تواند به معنى مفعول (محبوب) باشد زیرا خدا محبوب اولیاء ومؤمنان است، و مى تواند به معنى فاعل باشد(دوستدار) مانند [[غفور (اسم الله)|غفور]] که به معنى غافر است و مفاد آن این است که خدا بندگان صالح خود را دوست مى دارد. و از این که در کنار [[رحیم]] و غفور آمده است مناسب همان معنى دوم است.
@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 نمایش این اسم در زندگى [[بشر]] روشن است، بشر با اعمال صالح خود مى تواند محبوبیتى در میان مردم کسب کند چنان که مى فرماید:
-{{متن قرآن|«{{آیه|19|96}}}}<ref>[[آیه 96 سوره مریم|سوره مریم، آیه ۹۶.]]</ref>؛ آنان که [[ایمان]] آورده و عمل صالح انجام داده اند، خدا دوستى آنان را در دلها مى افکند».<ref> [http://shia.ir/fa/persian/book?bookID=167&page=15#id385_p385 منشور جاوید-جلد دوم، جعفر سبحانی، صفحه۳۸۵ و ۳۸۶،  پایگاه اطلاع رسانی آیت الله سبحانی] </ref>
+«{{متن قرآن|{{آیه|19|96}}}}<ref>[[آیه 96 سوره مریم|سوره مریم، آیه ۹۶.]]</ref>؛ آنان که [[ایمان]] آورده و عمل صالح انجام داده اند، خدا دوستى آنان را در دلها مى افکند».<ref> [http://shia.ir/fa/persian/book?bookID=167&page=15#id385_p385 منشور جاوید-جلد دوم، جعفر سبحانی، صفحه۳۸۵ و ۳۸۶،  پایگاه اطلاع رسانی آیت الله سبحانی] </ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 لفظ «ودود» در [[قرآن]] دو بار آمده و وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است، چنان که مى فرماید:
-{{متن قرآن|«وَاسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ»}}.([[سوره هود]]/90)
+{{متن قرآن|«{{آیه|11|90}}}}<ref>[[آیه 90 سوره هود|سوره هود، آیه ۹۰.]]</ref>؛ از پروردگارتان طلب مغفرت کنید پس به سوى او برگردید، [[پروردگار]] من مهربان و دوستدار(بندگان خویش) است».
-«از پروردگارتان طلب مغفرت کنید پس به سوى او برگردید، [[پروردگار]] من مهربان و دوستدار(بندگان خویش) است».
+{{متن قرآن|«{{آیه|85|13}} 💠<ref>[[آیه 13 سوره بروج|سوره بروج، آیه ۱۳.]]</ref> {{آیه|85|14}}<ref>[[آیه 14 سوره بروج|همان، آیه ۱۴.]]</ref>}}؛ او است که مى آفریند و پس از [[مرگ]] باز مى گرداند، او آمرزنده و دوستدار است».
 [[ابن فارس]] مى گوید: «ودود» بر وزن فعول حاکى از محبت است، و مى تواند به معنى مفعول (محبوب) باشد زیرا خدا محبوب اولیاء ومؤمنان است، و مى تواند به معنى فاعل باشد(دوستدار) مانند [[غفور (اسم الله)|غفور]] که به معنى غافر است و مفاد آن این است که خدا بندگان صالح خود را دوست مى دارد. و از این که در کنار [[رحیم]] و غفور آمده است مناسب همان معنى دوم است.
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۲: @@
 نمایش این اسم در زندگى [[بشر]] روشن است، بشر با اعمال صالح خود مى تواند محبوبیتى در میان مردم کسب کند چنان که مى فرماید:
-{{متن قرآن|«إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَٰنُ وُدًّا»}}.([[سوره مریم]]/96)
+{{متن قرآن|«{{آیه|19|96}}}}<ref>[[آیه 96 سوره مریم|سوره مریم، آیه ۹۶.]]</ref>؛ آنان که [[ایمان]] آورده و عمل صالح انجام داده اند، خدا دوستى آنان را در دلها مى افکند».<ref> [http://shia.ir/fa/persian/book?bookID=167&page=15#id385_p385 منشور جاوید-جلد دوم، جعفر سبحانی، صفحه۳۸۵ و ۳۸۶،  پایگاه اطلاع رسانی آیت الله سبحانی] </ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 لفظ «ودود» در [[قرآن]] دو بار آمده و وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است، چنان که مى فرماید:
-{{متن قرآن|«وَاسْتَغْفِرُوا رَبَّـکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ إِنَّ رَبِّى رَحِیمٌ وَدود»}}.([[سوره هود]]/90)
+{{متن قرآن|«وَاسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ»}}.([[سوره هود]]/90)
 «از پروردگارتان طلب مغفرت کنید پس به سوى او برگردید، [[پروردگار]] من مهربان و دوستدار(بندگان خویش) است».
-{{متن قرآن|«إِنَّهُ هُوَ یُبْدِئُ وَ یُعِید*وَ هُوَ الغَفُورُ الوَدُود»}}.([[سوره بروج]]/13ـ14)
+{{متن قرآن|«إِنَّهُ هُوَ يُبْدِئُ وَيُعِيدُ * وَهُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ»}}.([[سوره بروج]]/13ـ14)
 «او است که مى آفریند و پس از [[مرگ]] باز مى گرداند، او آمرزنده و دوستدار است».
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 نمایش این اسم در زندگى [[بشر]] روشن است، بشر با اعمال صالح خود مى تواند محبوبیتى در میان مردم کسب کند چنان که مى فرماید:
-{{متن قرآن|«إِنَّ الّذینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدّاً»}}.([[سوره مریم]]/96)
+{{متن قرآن|«إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَٰنُ وُدًّا»}}.([[سوره مریم]]/96)
 «آنان که [[ایمان]] آورده و عمل صالح انجام داده اند، خدا دوستى آنان را در دلها مى افکند».<ref> [http://shia.ir/fa/persian/book?bookID=167&page=15#id385_p385 منشور جاوید-جلد دوم، جعفر سبحانی، صفحه۳۸۵ و ۳۸۶،  پایگاه اطلاع رسانی آیت الله سبحانی] </ref>

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 لفظ «ودود» در [[قرآن]] دو بار آمده و وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است، چنان که مى فرماید:
-{{متن قرآن|«وَاسْتَغْفِرُوا رَبَّـکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ إِنَّ رَبِّى رَحِیمٌ وَدود).([[سوره هود]]/90)
+{{متن قرآن|«وَاسْتَغْفِرُوا رَبَّـکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ إِنَّ رَبِّى رَحِیمٌ وَدود»}}.([[سوره هود]]/90)
 «از پروردگارتان طلب مغفرت کنید پس به سوى او برگردید، [[پروردگار]] من مهربان و دوستدار(بندگان خویش) است».
-{{متن قرآن|«إِنَّهُ هُوَ یُبْدِئُ وَ یُعِید*وَ هُوَ الغَفُورُ الوَدُود).([[سوره بروج]]/13ـ14)
+{{متن قرآن|«إِنَّهُ هُوَ یُبْدِئُ وَ یُعِید*وَ هُوَ الغَفُورُ الوَدُود»}}.([[سوره بروج]]/13ـ14)
 «او است که مى آفریند و پس از [[مرگ]] باز مى گرداند، او آمرزنده و دوستدار است».
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 نمایش این اسم در زندگى [[بشر]] روشن است، بشر با اعمال صالح خود مى تواند محبوبیتى در میان مردم کسب کند چنان که مى فرماید:
-{{متن قرآن|«إِنَّ الّذینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدّاً).([[سوره مریم]]/96)
+{{متن قرآن|«إِنَّ الّذینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدّاً»}}.([[سوره مریم]]/96)
 «آنان که [[ایمان]] آورده و عمل صالح انجام داده اند، خدا دوستى آنان را در دلها مى افکند».<ref> [http://shia.ir/fa/persian/book?bookID=167&page=15#id385_p385 منشور جاوید-جلد دوم، جعفر سبحانی، صفحه۳۸۵ و ۳۸۶،  پایگاه اطلاع رسانی آیت الله سبحانی] </ref>

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 لفظ «ودود» در [[قرآن]] دو بار آمده و وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است، چنان که مى فرماید:
-(وَاسْتَغْفِرُوا رَبَّـکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ إِنَّ رَبِّى رَحِیمٌ وَدود).([[سوره هود]]/90)
+{{متن قرآن|«وَاسْتَغْفِرُوا رَبَّـکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ إِنَّ رَبِّى رَحِیمٌ وَدود).([[سوره هود]]/90)
 «از پروردگارتان طلب مغفرت کنید پس به سوى او برگردید، [[پروردگار]] من مهربان و دوستدار(بندگان خویش) است».
-(إِنَّهُ هُوَ یُبْدِئُ وَ یُعِید*وَ هُوَ الغَفُورُ الوَدُود).([[سوره بروج]]/13ـ14)
+{{متن قرآن|«إِنَّهُ هُوَ یُبْدِئُ وَ یُعِید*وَ هُوَ الغَفُورُ الوَدُود).([[سوره بروج]]/13ـ14)
 «او است که مى آفریند و پس از [[مرگ]] باز مى گرداند، او آمرزنده و دوستدار است».
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 نمایش این اسم در زندگى [[بشر]] روشن است، بشر با اعمال صالح خود مى تواند محبوبیتى در میان مردم کسب کند چنان که مى فرماید:
-(إِنَّ الّذینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدّاً).([[سوره مریم]]/96)
+{{متن قرآن|«إِنَّ الّذینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدّاً).([[سوره مریم]]/96)
 «آنان که [[ایمان]] آورده و عمل صالح انجام داده اند، خدا دوستى آنان را در دلها مى افکند».<ref> [http://shia.ir/fa/persian/book?bookID=167&page=15#id385_p385 منشور جاوید-جلد دوم، جعفر سبحانی، صفحه۳۸۵ و ۳۸۶،  پایگاه اطلاع رسانی آیت الله سبحانی] </ref>

@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 {{اسماء الله}}
+{{قرآن}}
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۶
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 اسم صد و سى و دوم: '''الودود'''
-لفظ «ودود» در [[قرآن]] دو بار آمده و وصف خدا قرار گرفته است، چنان که مى فرماید:
+لفظ «ودود» در [[قرآن]] دو بار آمده و وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است، چنان که مى فرماید:
-(وَاسْتَغْفِرُوا رَبَّـکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ إِنَّ رَبِّى رَحِیمٌ وَدود).(هود/90)
+(وَاسْتَغْفِرُوا رَبَّـکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ إِنَّ رَبِّى رَحِیمٌ وَدود).([[سوره هود]]/90)
-«از پروردگارتان طلب [[مغفرت]] کنید پس به سوى او برگردید، [[پروردگار]] من مهربان و دوستدار([[بندگان]] خویش) است».
+«از پروردگارتان طلب مغفرت کنید پس به سوى او برگردید، [[پروردگار]] من مهربان و دوستدار(بندگان خویش) است».
-(إِنَّهُ هُوَ یُبْدِئُ وَ یُعِید*وَ هُوَ الغَفُورُ الوَدُود).(بروج/13ـ14)
+(إِنَّهُ هُوَ یُبْدِئُ وَ یُعِید*وَ هُوَ الغَفُورُ الوَدُود).([[سوره بروج]]/13ـ14)
-«او است که مى آفریند و پس از مرگ باز مى گرداند، او آمرزنده و دوستدار است».
+«او است که مى آفریند و پس از [[مرگ]] باز مى گرداند، او آمرزنده و دوستدار است».
-ابن فارس مى گوید:«ودود» بر وزن فعول حاکى از محبت است، و مى تواند به معنى مفعول (محبوب) باشد زیرا خدا محبوب اولیاء ومؤمنان است، و مى تواند به معنى فاعل باشد(دوستدار) مانند غفور که به معنى غافر است و مفاد آن این است که خدا بندگان صالح خود را دوست مى دارد.و از این که در کنار رحیم و غفور آمده است مناسب همان معنى دوم است.
+[[ابن فارس]] مى گوید: «ودود» بر وزن فعول حاکى از محبت است، و مى تواند به معنى مفعول (محبوب) باشد زیرا خدا محبوب اولیاء ومؤمنان است، و مى تواند به معنى فاعل باشد(دوستدار) مانند [[غفور (اسم الله)|غفور]] که به معنى غافر است و مفاد آن این است که خدا بندگان صالح خود را دوست مى دارد. و از این که در کنار [[رحیم]] و غفور آمده است مناسب همان معنى دوم است.
 نمایش این اسم در زندگى [[بشر]] روشن است، بشر با اعمال صالح خود مى تواند محبوبیتى در میان مردم کسب کند چنان که مى فرماید:
-(إِنَّ الّذینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدّاً).(مریم/96)
+(إِنَّ الّذینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدّاً).([[سوره مریم]]/96)
-«آنان که [[ایمان]] آورده و عمل صالح انجام داده اند، خدا دوستى آنان را در دلها مى افکند». <ref> [http://shia.ir/fa/persian/book?bookID=167&page=15#id385_p385  منشور جاوید-جلد دوم، جعفر سبحانی، صفحه۳۸۵ و ۳۸۶،  پایگاه اطلاع رسانی آیت الله سبحانی] </ref>
+«آنان که [[ایمان]] آورده و عمل صالح انجام داده اند، خدا دوستى آنان را در دلها مى افکند».<ref> [http://shia.ir/fa/persian/book?bookID=167&page=15#id385_p385 منشور جاوید-جلد دوم، جعفر سبحانی، صفحه۳۸۵ و ۳۸۶،  پایگاه اطلاع رسانی آیت الله سبحانی] </ref>
-== پانویس ==
+==پانویس==
-<references/>
+<references />
 {{اسماء الله}}