واثق (خلیفه عباسی) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ واثق عباسی را به واثق (خلیفه عباسی) منتقل کرد

2024-10-26T07:30:17Z

مهدی موسوی صفحهٔ واثق عباسی را به واثق (خلیفه عباسی) منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۹

2024-10-26T07:29:12Z

مهدی موسوی: /* ولادت */

2019-03-05T12:07:01Z

‏ولادت

History of islam در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۰۹

2019-02-23T10:09:25Z

Zamani در ‏۲۷ اوت ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۲۸

2018-08-27T11:28:37Z

Zamani در ‏۲۷ اوت ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۲۴

2018-08-27T10:24:38Z

Zamani در ‏۱۲ مارس ۲۰۱۴، ساعت ۱۱:۴۹

2014-03-12T11:49:01Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۶ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۲:۴۶

2013-01-06T12:46:21Z

Saeed zamani: واثق را به واثق عباسی منتقل کرد

2013-01-02T09:55:49Z

واثق را به واثق عباسی منتقل کرد

Saeed zamani: ایجاد

2013-01-02T09:54:55Z

ایجاد

صفحهٔ تازه

{{نیازمند ویرایش فنی}}
{{بخشی از یک کتاب}}
هارون ملقب به الواثق پسر معتصم در شعبان سال 186 تولد یافت. مادرش کنیزکی بود رومی قراطیس نام. واثق از جوانی خردمند و مدبر و سیاستمدار بود و معتصم هنگام غیاب از پایتخت مهمات امور را بدو می سپرد. به سال 220 که برای ساختن شهر سامره می رفت ویرا در بغداد نایب خویش کرد و هم به سال 223 وی را به نیابت خویش به استقبال افشین فرستاد که از جنگ بابک خرمی فیروز آمده بود. معتصم به هنگام حیات واثق را ولیعهد کرد، و وی از پس مرگ پدر به سال 227 خلافت یافت و مانند پدر تکیه وی به سرداران ترک بود که تعدادشان فزون شده بود و مقامات بلند یافته بودند. اشناس ترک را قدرتی فوق العاده بخشوده بود و تاجی مرصع نشان بر سر او نهاده بود.

== اوضاع حکومت الواثق ==

در آغاز دوران وی قبایل قیس در دمشق بشوریدند و ولایتدار شهر را محاصره کردند، وجاء بن ایوب بفرماندهی سپاهی مأمور سرکوب ایشان شد و در مرج راهط بر شورشیان فیروز شد و هزار و پانصد کس از ایشان را بکشت. بقیه فراری شدند و آرامش استقرار یافت.

طبری گوید: بنی سلیم و طوایف دیگر در حجاز فساد آغازیدند و بازارها را یغما کردند و مردم آزاریشان بالا گرفت. راهها را بریدند و سپاه ولایتدار مدینه را تارومار کردند. الواثق به سال 230 سپاهی به فرماندهی بغای بزرگ سردار ترک سوی بنی سلیم فرستاد که پنجاه تن از ایشان را بکشت و به همین شمار اسیر گرفت و نیز یک هزار کس از مفسدان قوم را گرفت و در مدینه به زندان کرد آنگاه برای مطیع کردن بنی مره سوی عدن رفت. زندانیان مدینه خواستند از زندان درآیند و در مدینه فساد کنند. مردم مدینه اطرافشان را گرفتند و همه را تا آخر بکشتند و بغا از آن پس که شمال جزیره را آرام کرده بود و در جنوب و مرکز جزیره با قبایل مخالف خلیفه جنگهای بیهوده کرده بود به سامره بازگشت.

واثق نیز چون معتصم در رواج عقاید معتزله می کوشید و اندیشه های آنها را با خشونت به مردم تحمیل می کرد و همین قضیه مردم بغداد را برانگیخت که بر ضد او توطئه کردند. احمد بن نصر سرگروه ناراضی بود که مخلوق بودن قرآن را منکر بودند و کینه واثق را بدل داشتند و عزل او را می خواستند. گروه بسیار به دور نصر گرد آمدند و روزی را برای انجام توطئه معین کردند که شب پیش به علامت کار طبل بزنند اما آن دو مرد که عهده دار طبل زدن بودند در شب موعود شراب بسیار نوشیدند چنانکه سر از پا نمی شناختند.

آن گروه که بر ناحیه شرقی بغداد بودند طبل همی زدند اما از آن گروه که در ناحیه غربی بودند جواب نیامد که طبالان مست بودند و توطئه از آن پیش که خطرناک شود فاش شد. احمد بن نصر و یاران وی دستگیر شدند و ایشان را به سامره به نزد واثق بردند و او مجلسی برای مناظره ترتیب داد و شورش و قیام بر ضد خلافت را مسکوت گذاشت و با احمد بن نصر درباره خلق قرآن به گفتگو پرداخت بدو گفت: احمد درباره قرآن چه می گویی؟

گفت: کلام خداست.

گفت: مخلوق است؟

گفت: کلام خداست.

گفت: درباره خدا چه می گویی آیا به روز قیامت او را توانی دید؟

گفت: ای امیرمؤمنان در حدیث آمده که پیمبر فرموده روز رستاخیز پروردگارتان را خواهید دید چنانکه ماهتاب را می بینید و ما پیرو حدیثیم.

واثق به حاضران گفت: درباره او چه می گوئید؟

قاضی عبدالرحمن بن اسحاق گفت: خونش مباح است.

دیگری گفت: ای امیرمؤمنان خون وی را بده تا بنوشم! حاضران همه موافقت کردند جز ابن ابی داود قاضی القضاة که گفت: ای امیرمؤمنان! کافریست که باید به توبه وادارش کرد شاید بیمار است و یا عقلش خلل دارد. اما وی از عقیده خود باز نگشت و واثق شمشیر عمرو بن معدیکرب قهرمان معروف عرب را که در خاندان عباسی به یادگار بود بخواست و چند ضربت بسر و گردن وی زد. یکی از خاصان خلافت نیز ضربتی زد و گردن نصر را ببرید و سرش را جدا کرد آنگاه سر را به بغداد فرستادند و روزی چند در ناحیه غربی و چند روز در ناحیه شرقی بیاویختند . بر گوش وی رقعه ای بود که این سر مشرک گمراه احمد بن نصر است که خدایش بدست هارون الواثق بالله بکشت که حجت در کار خلق قرآن و انکار تشبیه بر او تمام بود و توبه بر او عرضه شد و انکار ورزید و خدا را شکر که وی را به جهنم خویش برد.

در عهد واثق ولایتداران نفوذ فراوان یافتند عبد الله بن طاهر ولایت خراسان و طبرستان و کرمان داشت. کار جزیره و شام و مصر و مغرب با اشناس ترک بود و از جانب خویش ولایتداران به این نواحی می فرستاد و عبد الله و اشناس هر دو مقیم سامره بودند.

واثق در سال 232 درگذشت و نتوانست بیش از شش سال خلافت نماید، بعد از او فرزند دیگر معتصم به نام متوکل خلیفه شد.

مورخین می گویند با مرگ واثق دوران طلایی دولت عباسیان هم سپری شد و این به سبب روشی بود که پدرش در پیش گرفته بود و او هم آن را ادامه داد.

==منبع==
حسن ابراهیم حسن، تاریخ سیاسی اسلام، نقل از [http://www.hawzah.net/fa/article/articleview/5455 سایت حوزه]، تاریخ بازیابی: 13 دیماه 1391

[[رده:خلفای عباسی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{بخشی از یک کتاب}}
+«هارون بن محمد» ملقّب به «الواثق بالله» (196-232 ق)، پسر [[معتصم]] و نهمين خليفه [[عباسیان|عباسی]] بود. واثق به خردمندی و تدبیر سیاسی مشهور بود و پس از مرگ پدرش در سال 227 هجری به [[خلافت]] رسيد. او طرفدار شديد [[معتزله]] بود و تا تفتيش عقايد مسلمانان در مورد خلق [[قرآن]] پيش رفت.
-==ولادت==
+==دوران خلافت واثق==
-هارون ملقب به الواثق پسر [[معتصم]] در [[شعبان]] سال 186 تولد یافت. مادرش کنیزکی بود رومی قراطیس نام.
+واثق عباسی در دوران پدرش [[معتصم]]، به خردمندی و تدبیر سیاسی مشهور بود؛ این مسأله پدرش را واداشت تا در غیاب خود در مقر خلافت، به او اعتماد کند و سپس او را به ولایت‌عهدی برگزیند.
-==واثق در دوران پدرش معتصم==
+واثق پس از مرگ معتصم، در سال 227 هجری [[خلافت]] یافت و مانند پدر، تکیه وی به سرداران ترک بود که تعدادشان فزون شده بود و مقامات بلند یافته بودند. اشناس ترک را قدرتی فوق العاده بخشوده بود و تاجی مرصع نشان بر سر او نهاده بود.
-==خلافت واثق==
+واثق در آغاز زمامداری خود، با حرکت‌های اعراب بنی سلیم و دیگر بدویانی که در محله‌های [[مدینه]] فساد می‌کردند، مقابله کرد و امنیت را در راه‌های تجاری شمال [[جزیرة العرب]] برقرار کرد.
-واثق پس از [[مرگ]] پدر به سال 227 خلافت یافت و مانند پدر تکیه وی به سرداران ترک بود که تعدادشان فزون شده بود و مقامات بلند یافته بودند. اشناس ترک را قدرتی فوق العاده بخشوده بود و تاجی مرصع نشان بر سر او نهاده بود.
+تشکیلات اداری واثق به ضعف و استبداد استانداران و اطرافیانش دچار شد. در دوران او [[رشوه خواری]] گسترش یافت و [[فساد]] بسیار شد. این خلیفه به پیروی جدش [[هارون الرشید]]، سیاستی سخت‌گیرانه در برابر کارگزاران و دبیرانش پی گرفت و سخن مشهور جدش را که: «فقط افراد ناتوان زور نمی‌گویند» مد نظر قرار داد. او به دبیرانش توجه کرد و اموال هر یک از آنان را که متهم به ثروت‌اندوزی در سایه حکومت بودند، گرفت.
-==اوضاع حکومت الواثق==
+واثق نیز چون معتصم در رواج عقاید [[معتزله]] می کوشید و اندیشه های آنها را با خشونت به مردم تحمیل می کرد و همین قضیه مردم [[بغداد]] را برانگیخت که بر ضد او توطئه کردند. احمد بن نصر خزاعی سرگروه ناراضی بود که مخلوق بودن [[قرآن]] را منکر بودند و کینه واثق را به دل داشتند و عزل او را می خواستند. گروه بسیاری به دور نصر گرد آمدند و روزی را برای انجام توطئه معین کردند. اما توطئه پیش از آن که خطرناک شود فاش شد. احمد بن نصر و یاران وی دستگیر شدند. ایشان را به سامره به نزد واثق بردند و او مجلسی برای مناظره ترتیب داد و شورش و قیام بر ضد خلافت را مسکوت گذاشت و با احمد بن نصر درباره خلق قرآن به گفتگو پرداخت و بدو گفت: احمد درباره قرآن چه می گویی؟ گفت: کلام خداست. گفت: مخلوق است؟ گفت: کلام خداست. گفت: درباره خدا چه می گویی؟ آیا به روز [[قیامت]] او را توانی دید؟ گفت: ای امیرمؤمنان در [[حدیث]] آمده که پیامبر فرموده روز رستاخیز پروردگارتان را خواهید دید چنان که ماهتاب را می بینید و ما پیرو حدیثیم. واثق به حاضران گفت: درباره او چه می گوئید؟ قاضی عبدالرحمن بن اسحاق گفت: خونش مباح است. دیگری گفت: ای امیرمؤمنان خون وی را بده تا بنوشم! حاضران همه موافقت کردند جز ابن ابی داود قاضی القضاة که گفت: ای امیرمؤمنان! کافریست که باید به [[توبه]] وادارش کرد شاید بیمار است و یا عقلش خلل دارد. اما وی از عقیده خود بازنگشت و واثق شمشیر عمرو بن معدی کرب قهرمان معروف عرب را که در خاندان [[حکومت بنی عباس|عباسی]] به یادگار بود، بخواست و چند ضربت به سر و گردن وی زد. یکی از خاصان خلافت نیز ضربتی زد و گردن نصر را ببرید و سرش را جدا کرد. آنگاه سر را به بغداد فرستادند و روزی چند در ناحیه غربی و چند روز در ناحیه شرقی بیاویختند.
-در آغاز دوران وی قبایل قیس در [[دمشق]] بشوریدند و ولایتدار شهر را محاصره کردند، وجاء بن ایوب بفرماندهی سپاهی مأمور سرکوب ایشان شد و در مرج راهط بر شورشیان فیروز شد و هزار و پانصد کس از ایشان را بکشت. بقیه فراری شدند و آرامش استقرار یافت.
+در عهد واثق ولایتداران نفوذ فراوان یافتند. عبدالله بن طاهر ولایت [[خراسان]] و طبرستان و کرمان داشت. کار جزیره و [[شام]] و [[مصر]] و [[مراکش|مغرب]] با اشناس ترک بود و از جانب خویش ولایتداران به این نواحی می فرستاد.
-طبری گوید: بنی سلیم و طوایف دیگر در حجاز فساد آغازیدند و بازارها را یغما کردند و مردم آزاریشان بالا گرفت. راهها را بریدند و سپاه ولایتدار [[مدینه]] را تارومار کردند. الواثق به سال 230 سپاهی به فرماندهی بغای بزرگ سردار ترک سوی بنی سلیم فرستاد که پنجاه تن از ایشان را بکشت و به همین شمار اسیر گرفت و نیز یک هزار کس از مفسدان قوم را گرفت و در مدینه به زندان کرد آنگاه برای مطیع کردن بنی مره سوی عدن رفت. زندانیان مدینه خواستند از زندان درآیند و در مدینه فساد کنند. مردم مدینه اطرافشان را گرفتند و همه را تا آخر بکشتند و بغا از آن پس که شمال جزیره را آرام کرده بود و در جنوب و مرکز جزیره با قبایل مخالف خلیفه جنگ های بیهوده کرده بود به سامره بازگشت.
+واثق عباسی در سالی که به [[حج]] رفت، دستور داد تعمیراتی در [[مکه]] صورت پذیرد. از جمله تعمیراتی که به دستور واثق عباسی انجام شد، تعمیر بنای بیت الشراب، احداث برکه‌ها و تأمین روشنایی [[مسجدالحرام]] بود. همچنین سفارش ساخت منبرهایی را برای خود داد که تا سده سوم ق. وجود داشت. واثق چندان به ساکنان حرمین عطا نمود که رسم گدایی در روزگار وی در حرمین برچیده شد. همچنین گفته شده او با آل ابی‌طالب نيز رفتاری کريمانه داشته است.
-واثق نیز چون معتصم در رواج عقاید [[معتزله]] می کوشید و اندیشه های آنها را با خشونت به مردم تحمیل می کرد و همین قضیه مردم [[بغداد]] را برانگیخت که بر ضد او توطئه کردند. احمد بن نصر سرگروه ناراضی بود که مخلوق بودن [[قرآن]] را منکر بودند و کینه واثق را بدل داشتند و عزل او را می خواستند. گروه بسیار به دور نصر گرد آمدند و روزی را برای انجام توطئه معین کردند که شب پیش به علامت کار طبل بزنند اما آن دو مرد که عهده دار طبل زدن بودند در شب موعود شراب بسیار نوشیدند چنان که سر از پا نمی شناختند.
+==وفات==
-آن گروه که بر ناحیه شرقی بغداد بودند طبل همی زدند اما از آن گروه که در ناحیه غربی بودند جواب نیامد که طبالان مست بودند و توطئه از آن پیش که خطرناک شود فاش شد. احمد بن نصر و یاران وی دستگیر شدند و ایشان را به سامره به نزد واثق بردند و او مجلسی برای مناظره ترتیب داد و شورش و قیام بر ضد خلافت را مسکوت گذاشت و با احمد بن نصر درباره خلق قرآن به گفتگو پرداخت بدو گفت: احمد درباره قرآن چه می گویی؟ گفت: کلام خداست. گفت: مخلوق است؟ گفت: کلام خداست. گفت: درباره خدا چه می گویی؟ آیا به روز قیامت او را توانی دید؟ گفت: ای امیرمؤمنان در [[حدیث]] آمده که پیمبر فرموده روز رستاخیز پروردگارتان را خواهید دید چنان که ماهتاب را می بینید و ما پیرو حدیثیم. واثق به حاضران گفت: درباره او چه می گوئید؟ قاضی عبدالرحمن بن اسحاق گفت: خونش مباح است.
+مورخین می گویند با مرگ واثق، دوران طلایی دولت [[حکومت بنی عباس|عباسیان]] (دوران اول عباسی) سپری شد و این به سبب روشی بود که پدرش در پیش گرفته بود و او هم آن را ادامه داد.
-دیگری گفت: ای امیرمؤمنان خون وی را بده تا بنوشم! حاضران همه موافقت کردند جز ابن ابی داود قاضی القضاة که گفت: ای امیرمؤمنان! کافریست که باید به [[توبه]] وادارش کرد شاید بیمار است و یا عقلش خلل دارد. اما وی از عقیده خود بازنگشت و واثق شمشیر عمرو بن معدی کرب قهرمان معروف عرب را که در خاندان [[حکومت بنی عباس|عباسی]] به یادگار بود، بخواست و چند ضربت بسر و گردن وی زد. یکی از خاصان خلافت نیز ضربتی زد و گردن نصر را ببرید و سرش را جدا کرد. آنگاه سر را به بغداد فرستادند و روزی چند در ناحیه غربی و چند روز در ناحیه شرقی بیاویختند. بر گوش وی رقعه ای بود که این سر مشرک گمراه احمد بن نصر است که خدایش بدست هارون الواثق بالله بکشت که حجت در کار خلق [[قرآن]] و انکار تشبیه بر او تمام بود و توبه بر او عرضه شد و انکار ورزید و خدا را شکر که وی را به [[جهنم]] خویش برد.
+==منابع==
+*تاریخ سیاسی اسلام، حسن ابراهیم حسن، نقل از [http://www.hawzah.net/fa/article/articleview/5455 سایت حوزه]، تاریخ بازیابی: 13/10/1391.
-در عهد واثق ولایتداران نفوذ فراوان یافتند. عبدالله بن طاهر ولایت خراسان و طبرستان و کرمان داشت. کار جزیره و شام و مصر و مغرب با اشناس ترک بود و از جانب خویش ولایتداران به این نواحی می فرستاد و عبدالله و اشناس هر دو مقیم سامره بودند. واثق در سال 232 درگذشت و نتوانست بیش از شش سال خلافت نماید، بعد از او فرزند دیگر معتصم به نام [[متوکل]] خلیفه شد.
+*"بنی‌ عباس"، حوزه نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارت، تاریخ بازیابی: ۱۳۹۵/۴/۲۶.
+*دولت عباسیان، محمد سهیل طقوش، ص 178-179.
 {{خلفای بنی عباس}}
 [[رده:خلفای عباسی]]

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 ==ولادت==
-هارون ملقب به الواثق پسر معتصم در [[شعبان]] سال 186 تولد یافت. مادرش کنیزکی بود رومی قراطیس نام.
+هارون ملقب به الواثق پسر [[معتصم]] در [[شعبان]] سال 186 تولد یافت. مادرش کنیزکی بود رومی قراطیس نام.
 ==واثق در دوران پدرش معتصم==
-واثق از جوانی خردمند و مدبر و سیاستمدار بود و معتصم هنگام غیاب از پایتخت مهمات امور را بدو می سپرد. به سال 220 که برای ساختن شهر سامره می رفت وی را در [[بغداد]] نایب خویش کرد و هم به سال 223 وی را به نیابت خویش به استقبال افشین فرستاد که از جنگ بابک خرمی فیروز آمده بود.
+واثق از جوانی خردمند و مدبر و سیاستمدار بود و معتصم هنگام غیاب از پایتخت مهمات امور را بدو می سپرد. به سال 220 که برای ساختن شهر سامره می رفت وی را در [[بغداد]] نایب خویش کرد و هم به سال 223 وی را به نیابت خویش به استقبال افشین فرستاد که از جنگ بابک خرمی فیروز آمده بود. معتصم به هنگام حیات واثق را ولیعهد کرد.
 ==خلافت واثق==
@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۷: @@
 طبری گوید: بنی سلیم و طوایف دیگر در حجاز فساد آغازیدند و بازارها را یغما کردند و مردم آزاریشان بالا گرفت. راهها را بریدند و سپاه ولایتدار [[مدینه]] را تارومار کردند. الواثق به سال 230 سپاهی به فرماندهی بغای بزرگ سردار ترک سوی بنی سلیم فرستاد که پنجاه تن از ایشان را بکشت و به همین شمار اسیر گرفت و نیز یک هزار کس از مفسدان قوم را گرفت و در مدینه به زندان کرد آنگاه برای مطیع کردن بنی مره سوی عدن رفت. زندانیان مدینه خواستند از زندان درآیند و در مدینه فساد کنند. مردم مدینه اطرافشان را گرفتند و همه را تا آخر بکشتند و بغا از آن پس که شمال جزیره را آرام کرده بود و در جنوب و مرکز جزیره با قبایل مخالف خلیفه جنگ های بیهوده کرده بود به سامره بازگشت.
-واثق نیز چون معتصم در رواج عقاید معتزله می کوشید و اندیشه های آنها را با خشونت به مردم تحمیل می کرد و همین قضیه مردم بغداد را برانگیخت که بر ضد او توطئه کردند. احمد بن نصر سرگروه ناراضی بود که مخلوق بودن [[قرآن]] را منکر بودند و کینه واثق را بدل داشتند و عزل او را می خواستند. گروه بسیار به دور نصر گرد آمدند و روزی را برای انجام توطئه معین کردند که شب پیش به علامت کار طبل بزنند اما آن دو مرد که عهده دار طبل زدن بودند در شب موعود شراب بسیار نوشیدند چنان که سر از پا نمی شناختند.
+واثق نیز چون معتصم در رواج عقاید [[معتزله]] می کوشید و اندیشه های آنها را با خشونت به مردم تحمیل می کرد و همین قضیه مردم [[بغداد]] را برانگیخت که بر ضد او توطئه کردند. احمد بن نصر سرگروه ناراضی بود که مخلوق بودن [[قرآن]] را منکر بودند و کینه واثق را بدل داشتند و عزل او را می خواستند. گروه بسیار به دور نصر گرد آمدند و روزی را برای انجام توطئه معین کردند که شب پیش به علامت کار طبل بزنند اما آن دو مرد که عهده دار طبل زدن بودند در شب موعود شراب بسیار نوشیدند چنان که سر از پا نمی شناختند.
-آن گروه که بر ناحیه شرقی [[بغداد]] بودند طبل همی زدند اما از آن گروه که در ناحیه غربی بودند جواب نیامد که طبالان مست بودند و توطئه از آن پیش که خطرناک شود فاش شد. احمد بن نصر و یاران وی دستگیر شدند و ایشان را به سامره به نزد واثق بردند و او مجلسی برای مناظره ترتیب داد و شورش و قیام بر ضد خلافت را مسکوت گذاشت و با احمد بن نصر درباره خلق قرآن به گفتگو پرداخت بدو گفت: احمد درباره قرآن چه می گویی؟ گفت: کلام خداست. گفت: مخلوق است؟ گفت: کلام خداست. گفت: درباره خدا چه می گویی؟ آیا به روز قیامت او را توانی دید؟ گفت: ای امیرمؤمنان در [[حدیث]] آمده که پیمبر فرموده روز رستاخیز پروردگارتان را خواهید دید چنان که ماهتاب را می بینید و ما پیرو حدیثیم. واثق به حاضران گفت: درباره او چه می گوئید؟ قاضی عبدالرحمن بن اسحاق گفت: خونش مباح است.
+آن گروه که بر ناحیه شرقی بغداد بودند طبل همی زدند اما از آن گروه که در ناحیه غربی بودند جواب نیامد که طبالان مست بودند و توطئه از آن پیش که خطرناک شود فاش شد. احمد بن نصر و یاران وی دستگیر شدند و ایشان را به سامره به نزد واثق بردند و او مجلسی برای مناظره ترتیب داد و شورش و قیام بر ضد خلافت را مسکوت گذاشت و با احمد بن نصر درباره خلق قرآن به گفتگو پرداخت بدو گفت: احمد درباره قرآن چه می گویی؟ گفت: کلام خداست. گفت: مخلوق است؟ گفت: کلام خداست. گفت: درباره خدا چه می گویی؟ آیا به روز قیامت او را توانی دید؟ گفت: ای امیرمؤمنان در [[حدیث]] آمده که پیمبر فرموده روز رستاخیز پروردگارتان را خواهید دید چنان که ماهتاب را می بینید و ما پیرو حدیثیم. واثق به حاضران گفت: درباره او چه می گوئید؟ قاضی عبدالرحمن بن اسحاق گفت: خونش مباح است.
-دیگری گفت: ای امیرمؤمنان خون وی را بده تا بنوشم! حاضران همه موافقت کردند جز ابن ابی داود قاضی القضاة که گفت: ای امیرمؤمنان! کافریست که باید به [[توبه]] وادارش کرد شاید بیمار است و یا عقلش خلل دارد. اما وی از عقیده خود بازنگشت و واثق شمشیر عمرو بن معدی کرب قهرمان معروف عرب را که در خاندان عباسی به یادگار بود، بخواست و چند ضربت بسر و گردن وی زد. یکی از خاصان خلافت نیز ضربتی زد و گردن نصر را ببرید و سرش را جدا کرد. آنگاه سر را به [[بغداد]] فرستادند و روزی چند در ناحیه غربی و چند روز در ناحیه شرقی بیاویختند. بر گوش وی رقعه ای بود که این سر مشرک گمراه احمد بن نصر است که خدایش بدست هارون الواثق بالله بکشت که حجت در کار خلق [[قرآن]] و انکار تشبیه بر او تمام بود و توبه بر او عرضه شد و انکار ورزید و خدا را شکر که وی را به [[جهنم]] خویش برد.
+دیگری گفت: ای امیرمؤمنان خون وی را بده تا بنوشم! حاضران همه موافقت کردند جز ابن ابی داود قاضی القضاة که گفت: ای امیرمؤمنان! کافریست که باید به [[توبه]] وادارش کرد شاید بیمار است و یا عقلش خلل دارد. اما وی از عقیده خود بازنگشت و واثق شمشیر عمرو بن معدی کرب قهرمان معروف عرب را که در خاندان [[حکومت بنی عباس|عباسی]] به یادگار بود، بخواست و چند ضربت بسر و گردن وی زد. یکی از خاصان خلافت نیز ضربتی زد و گردن نصر را ببرید و سرش را جدا کرد. آنگاه سر را به بغداد فرستادند و روزی چند در ناحیه غربی و چند روز در ناحیه شرقی بیاویختند. بر گوش وی رقعه ای بود که این سر مشرک گمراه احمد بن نصر است که خدایش بدست هارون الواثق بالله بکشت که حجت در کار خلق [[قرآن]] و انکار تشبیه بر او تمام بود و توبه بر او عرضه شد و انکار ورزید و خدا را شکر که وی را به [[جهنم]] خویش برد.
-در عهد واثق ولایتداران نفوذ فراوان یافتند. عبدالله بن طاهر ولایت خراسان و طبرستان و کرمان داشت. کار جزیره و شام و مصر و مغرب با اشناس ترک بود و از جانب خویش ولایتداران به این نواحی می فرستاد و عبدالله و اشناس هر دو مقیم سامره بودند. واثق در سال 232 درگذشت و نتوانست بیش از شش سال خلافت نماید، بعد از او فرزند دیگر معتصم به نام متوکل خلیفه شد.
+در عهد واثق ولایتداران نفوذ فراوان یافتند. عبدالله بن طاهر ولایت خراسان و طبرستان و کرمان داشت. کار جزیره و شام و مصر و مغرب با اشناس ترک بود و از جانب خویش ولایتداران به این نواحی می فرستاد و عبدالله و اشناس هر دو مقیم سامره بودند. واثق در سال 232 درگذشت و نتوانست بیش از شش سال خلافت نماید، بعد از او فرزند دیگر معتصم به نام [[متوکل]] خلیفه شد.
-مورخین می گویند با مرگ واثق دوران طلایی دولت عباسیان هم سپری شد و این به سبب روشی بود که پدرش در پیش گرفته بود و او هم آن را ادامه داد.
+مورخین می گویند با مرگ واثق دوران طلایی دولت [[حکومت بنی عباس|عباسیان]] هم سپری شد و این به سبب روشی بود که پدرش در پیش گرفته بود و او هم آن را ادامه داد.
 ==منابع==
-حسن ابراهیم حسن، تاریخ سیاسی اسلام، نقل از [http://www.hawzah.net/fa/article/articleview/5455  سایت حوزه]، تاریخ بازیابی: 13 دی ماه 1391.
+حسن ابراهیم حسن، تاریخ سیاسی اسلام، نقل از [http://www.hawzah.net/fa/article/articleview/5455 سایت حوزه]، تاریخ بازیابی: 13 دی ماه 1391.
 {{خلفای بنی عباس}}
 [[رده:خلفای عباسی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{بخشی از یک کتاب}}
-{{خلفای بنی عباس}}
 ==ولادت==
 هارون ملقب به الواثق پسر معتصم در [[شعبان]] سال 186 تولد یافت. مادرش کنیزکی بود رومی قراطیس نام.
@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۱: @@
 ==منابع==
 حسن ابراهیم حسن، تاریخ سیاسی اسلام، نقل از [http://www.hawzah.net/fa/article/articleview/5455  سایت حوزه]، تاریخ بازیابی: 13 دی ماه 1391.
+{{خلفای بنی عباس}}
 [[رده:خلفای عباسی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اوت ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۲۸
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{بخشی از یک کتاب}}
	{{خلفای بنی عباس}}		{{خلفای بنی عباس}}
	==ولادت==		==ولادت==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خلفای بنی عباس}}
-هارون ملقب به الواثق پسر معتصم در [[شعبان]] سال 186 تولد یافت. مادرش کنیزکی بود رومی قراطیس نام. واثق از جوانی خردمند و مدبر و سیاستمدار بود و معتصم هنگام غیاب از پایتخت مهمات امور را بدو می سپرد. به سال 220 که برای ساختن شهر سامره می رفت وی را در [[بغداد]] نایب خویش کرد و هم به سال 223 وی را به نیابت خویش به استقبال افشین فرستاد که از جنگ بابک خرمی فیروز آمده بود.
+==ولادت==
-معتصم به هنگام حیات واثق را ولیعهد کرد و وی از پس [[مرگ]] پدر به سال 227 خلافت یافت و مانند پدر تکیه وی به سرداران ترک بود که تعدادشان فزون شده بود و مقامات بلند یافته بودند. اشناس ترک را قدرتی فوق العاده بخشوده بود و تاجی مرصع نشان بر سر او نهاده بود.
+==واثق در دوران پدرش معتصم==
 ==اوضاع حکومت الواثق==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۰
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۹:۵۵
(بدون تفاوت)