هبل - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۸

2024-10-14T11:58:56Z

مهدی موسوی در ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۸

2024-10-14T11:58:42Z

مهدی موسوی در ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۸

2024-10-14T11:58:14Z

مهدی موسوی در ‏۲ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۴۱

2019-03-02T05:41:28Z

Saeed zamani: تعیین رده

2013-01-16T10:21:33Z

تعیین رده

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی 'از هباله گرفته شده كه به معناى غنیمت است؛ یعنى بتى كه عبادت او مغتنم مى باشد ی...' ایجاد کرد

2012-10-27T16:51:39Z

صفحه‌ای جدید حاوی 'از هباله گرفته شده كه به معناى غنیمت است؛ یعنى بتى كه عبادت او مغتنم مى باشد ی...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

از هباله گرفته شده كه به معناى غنیمت است؛ یعنى بتى كه [[عبادت]] او مغتنم مى باشد یا هر كس او را پرستش كند به غنیمت مى رسد.

هبل بت قبیله «بنى كنانه» بود كه قریش نیز آن را مى پرستیدند و قبیله كنانه نیز بت هاى «لات» و «عزّى» را كه مربوط به قریش بود، عبادت مى كردند و دیگر اقوام عرب هم مجموع آن‌ها را حرمت مى نهادند و در هر سال اجتماعى از آن‌ها برگرد، این بتان تشكیل مى شد.

به گفته «ابومنذر» بت هاى قریش در داخل [[كعبه]] و در اطراف آن بودند و بزرگترین بت ها از نظر قریش بت هبل بود كه «خزیمة بن مدركه» آن را در كعبه نصب كرده بود و از این رو به آن هبل خزیمه مى گفتند و هدایایى به آن تقدیم و در كنار آن قرعه كشى مى كردند.

این همان بتى است كه ابوسفیان در جریان [[جنگ احد]]، هنگامى كه احساس پیروزى كرد، شعار «اعل هبل؛ سربلند باشى اى هبل» سر مى داد، پیامبر خدا صلى الله علیه و آله فرمود: «اللّه اعلى و اجلّ؛ خداوند بالاتر و والاتر است».

هنگامى كه پیامبر خدا صلى الله علیه و آله در [[فتح مكه]] وارد [[مسجدالحرام]] شد، با كمان خویش بر چشم و صورت بت ها مى زد و مى فرمود: «جاء الحقّ و زهق الباطل إنّ الباطل كان زهوقا؛ حق آمد و باطل از میان رفت، همانا باطل از میان رفتنى است».<ref> بلادى، ج 9، ص 158-160.</ref>

[[امام على]] علیه‌السلام هبل را از بام كعبه زیر افكند و سپس دستور داد كه در درگاه «باب بنى شیبه» (زیر پاى زائران كعبه) دفن كنند.<ref> طریحى، ج 4، ص 404 ماده «هبل».</ref>

==پانویس ==
<references />

===منابع===

محمد محمدحسن شرّاب ، ترجمه حمیدرضا شیخی؛ فرهنگ اعلام جغرافیایى، تاریخى در حدیث و سیره نبوى.(مطلب نقل شده از جمله اضافات محمدرضا نعمتى بر این کتاب است)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 '''«هُبَل»''' از هباله گرفته شده كه به معناى غنیمت است؛ یعنى بُتى كه [[عبادت]] او مغتنم مى باشد، یا هر كس او را پرستش كند به غنیمت مى رسد.
-هُبل، بُت «[[قبیله کنانه]]» بود كه [[قریش]] نیز آن را مى پرستیدند و بنی كنانه نیز بت هاى «[[لات]]» و «[[عزّی|عُزّى]]» را كه مربوط به قریش بود، عبادت مى كردند و دیگر اقوام عرب هم مجموع آن‌ها را حرمت مى نهادند و در هر سال اجتماعى از آن‌ها بر گرد این بتان تشكیل مى شد.
+هُبل، بُت «[[قبیله کنانه]]» بود كه [[قریش]] نیز آن را مى پرستیدند و بنی‌كنانه نیز بت هاى «[[لات]]» و «[[عزّی|عُزّى]]» را كه مربوط به قریش بود، عبادت مى كردند و دیگر اقوام عرب هم مجموع آن‌ها را حرمت مى نهادند و در هر سال اجتماعى از آن‌ها بر گرد این بتان تشكیل مى شد.
 به گفته «ابومنذر» بت هاى قریش در داخل [[كعبه]] و در اطراف آن بودند و بزرگترین بت ها از نظر قریش بت هُبل بود كه «خزیمة بن مدركه» آن را در كعبه نصب كرده بود و از این رو به آن هبل خزیمه مى گفتند و هدایایى به آن تقدیم و در كنار آن قرعه كشى مى كردند.

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 هنگامى كه پیامبر صلى الله علیه وآله در [[فتح مكه]] وارد [[مسجدالحرام]] شد، با كمان خویش بر سر و صورت بت ها مى زد و مى فرمود: «{{متن قرآن|... جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا}}؛([[سوره اسراء]]، 81) حق آمد و باطل از میان رفت، همانا باطل از میان رفتنى است».<ref> بلادى، ج 9، ص 158-160.</ref>
-[[امام على]] علیه‌السلام هُبل را از بام كعبه به زیر افكند و سپس دستور داد كه در درگاه «باب بنى شیبه» (زیر پاى زائران كعبه) دفن كنند.<ref> طریحى، ج 4، ص 404، ماده «هبل».</ref>
+[[امام على]] علیه‌السلام هُبل را از بام كعبه به زیر افكند و سپس دستور داد كه در درگاه «باب بنى شیبه» (زیر پاى زائران كعبه) دفن كنند.<ref> مجمع البحرین، طریحى، ج 4، ص 404، ماده «هبل».</ref>
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-از هباله گرفته شده كه به معناى غنیمت است؛ یعنى بتى كه [[عبادت]] او مغتنم مى باشد یا هر كس او را پرستش كند به غنیمت مى رسد.
+'''«هُبَل»''' از هباله گرفته شده كه به معناى غنیمت است؛ یعنى بُتى كه [[عبادت]] او مغتنم مى باشد، یا هر كس او را پرستش كند به غنیمت مى رسد.
-هبل بت قبیله «بنى كنانه» بود كه [[قریش]] نیز آن را مى پرستیدند و قبیله كنانه نیز بت هاى «[[لات]]» و «[[عزّی|عزّى]]» را كه مربوط به قریش بود، عبادت مى كردند و دیگر اقوام عرب هم مجموع آن‌ها را حرمت مى نهادند و در هر سال اجتماعى از آن‌ها برگرد این بتان تشكیل مى شد.
+هُبل، بُت «[[قبیله کنانه]]» بود كه [[قریش]] نیز آن را مى پرستیدند و بنی كنانه نیز بت هاى «[[لات]]» و «[[عزّی|عُزّى]]» را كه مربوط به قریش بود، عبادت مى كردند و دیگر اقوام عرب هم مجموع آن‌ها را حرمت مى نهادند و در هر سال اجتماعى از آن‌ها بر گرد این بتان تشكیل مى شد.
-به گفته «ابومنذر» بت هاى قریش در داخل [[كعبه]] و در اطراف آن بودند و بزرگترین بت ها از نظر قریش بت هبل بود كه «خزیمة بن مدركه» آن را در كعبه نصب كرده بود و از این رو به آن هبل خزیمه مى گفتند و هدایایى به آن تقدیم و در كنار آن قرعه كشى مى كردند.
+به گفته «ابومنذر» بت هاى قریش در داخل [[كعبه]] و در اطراف آن بودند و بزرگترین بت ها از نظر قریش بت هُبل بود كه «خزیمة بن مدركه» آن را در كعبه نصب كرده بود و از این رو به آن هبل خزیمه مى گفتند و هدایایى به آن تقدیم و در كنار آن قرعه كشى مى كردند.
-این همان بتى است كه [[ابوسفیان]] در جریان [[جنگ احد]]، هنگامى كه احساس پیروزى كرد، شعار «اعل هبل؛ سربلند باشى اى هبل» سر مى داد، [[پیامبر اسلام|پیامبر]] خدا صلى الله علیه و آله فرمود: «اللّه اعلى و اجلّ؛ خداوند بالاتر و والاتر است».
+این همان بتى است كه [[ابوسفیان]] در جریان [[جنگ احد]]، هنگامى كه احساس پیروزى كرد، شعار «اُعلُ هُبل؛ سربلند باشى اى هبل» سر مى داد، و [[پیامبر اسلام|پیامبر خدا]] صلى الله علیه وآله نیز در جواب او فرمود: «اللّهُ أعلى و أجَلّ؛ خداوند بالاتر و والاتر است».
-هنگامى كه پیامبر خدا صلى الله علیه و آله در [[فتح مكه]] وارد [[مسجدالحرام]] شد، با كمان خویش بر چشم و صورت بت ها مى زد و مى فرمود: «جاء الحقّ و زهق الباطل إنّ الباطل كان زهوقا؛ حق آمد و باطل از میان رفت، همانا باطل از میان رفتنى است».<ref> بلادى، ج 9، ص 158-160.</ref>
+هنگامى كه پیامبر صلى الله علیه وآله در [[فتح مكه]] وارد [[مسجدالحرام]] شد، با كمان خویش بر سر و صورت بت ها مى زد و مى فرمود: «{{متن قرآن|... جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا}}؛([[سوره اسراء]]، 81) حق آمد و باطل از میان رفت، همانا باطل از میان رفتنى است».<ref> بلادى، ج 9، ص 158-160.</ref>
-[[امام على]] علیه‌السلام هبل را از بام كعبه زیر افكند و سپس دستور داد كه در درگاه «باب بنى شیبه» (زیر پاى زائران كعبه) دفن كنند.<ref> طریحى، ج 4، ص 404 ماده «هبل».</ref>
+[[امام على]] علیه‌السلام هُبل را از بام كعبه به زیر افكند و سپس دستور داد كه در درگاه «باب بنى شیبه» (زیر پاى زائران كعبه) دفن كنند.<ref> طریحى، ج 4، ص 404، ماده «هبل».</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 ==منابع==
-محمد محمدحسن شرّاب ،''فرهنگ اعلام جغرافیایى، تاریخى در حدیث و سیره نبوى''، ترجمه حمیدرضا شیخی (مطلب نقل شده از جمله اضافات محمدرضا نعمتى  بر این کتاب است)
+*فرهنگ اعلام جغرافیایى، تاریخى در حدیث و سیره نبوى، محمد محمدحسن شرّاب، ترجمه حمیدرضا شیخی.
 [[رده:دوران جاهلیت]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۲۱
سطر ۱۴:		سطر ۱۴:
	<references />		<references />

		+	==منابع==

		+	محمد محمدحسن شرّاب ،''فرهنگ اعلام جغرافیایى، تاریخى در حدیث و سیره نبوى''، ترجمه حمیدرضا شیخی (مطلب نقل شده از جمله اضافات محمدرضا نعمتى بر این کتاب است)

−	~~===منابع===~~	+	[[رده:دوران جاهلیت]]
−
−	محمد محمدحسن شرّاب ، ترجمه حمیدرضا شیخی؛ فرهنگ اعلام جغرافیایى، تاریخى در حدیث و سیره نبوى.(مطلب نقل شده از جمله اضافات محمدرضا نعمتى بر این کتاب است)