نورالدین حمزه آذری طوسی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* منابع */

2019-04-08T11:32:20Z

‏منابع

عربصالحی در ‏۲۸ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۵۷

2013-10-28T05:57:07Z

عربصالحی در ‏۲۷ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۰۰

2013-10-27T07:00:59Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|اثر آفرینان}} '''''نورالدین حمزه آذری طوسی''''' قرن:9 (866 /864-784...' ایجاد کرد

2013-07-17T05:07:02Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|اثر آفرینان}} '''''نورالدین حمزه آذری طوسی''''' قرن:9 (866 /864-784...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[اثر آفرینان]]}}

'''''نورالدین حمزه آذری طوسی'''''

قرن:9

(866 /864-784 ق)

عارف و شاعر، متخلص به آذرى. وى از پیشوایان تصوف كه نسبش به خاندان سربداران مى‌رسید.

آذرى در اسفراین در ماه آذر متولد شد و به همین جهت آذرى تخلص مى‌كرد. او تیمور و پسرش شاهرخ را مدح مى‌گفت. تا آنكه به درك محضر [[شیخ محیى‌الدین غزالى]] نایل گردید و سپس به صحبت [[شاه نعمت‌اللَّه ولى]] رسید و دوبار پیاده به [[حج]] رفت و یكسال مجاور بیت‌اللَّه الحرام شد، و چند بار به هند سفر كرد.

در 832 ق ملازم احمدشاه بهمنى در دكن شد و منصب ملك‌الشعرایى یافت و به خواست او سرودن «بهمن نامه» را آغاز كرد و چون به [[اسفراین]] بازگشت پیوسته سروده‌هاى خود را براى اتمام «بهمن نامه» به دكن مى‌فرستاد. سپس انزوا را برگزید و بر در خانه هیچ كس نرفت و تنها به مدح [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله و بیان مناقب [[اهل ‌بیت]] علیهم السلام پرداخت.

آذرى در اسفراین بقع و رباطها ساخت. مزار وى در اسفرین است. از آثار او: «[[جواهر الاسرار]]»، مشتمل بر چند علم؛ «طغراى همایونى»؛ «عجایب الدنیا»؛ مثنوى «سعى الصفا»، در [[مناسك حج]]؛ «دیوان» اشعار كه اكثراً قصایدى است در منقبت عترت پیامبر صلی الله علیه و آله.

==منابع==
* [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج1، ص21.

[[رده:عارفان]]
[[رده:شعرا]]

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 (866 /864-784 ق)
-عارف و شاعر، [[تخلص|متخلص]] به آذرى. وى از پیشوایان تصوف كه نسبش به خاندان سربداران مى‌رسید.
+عارف و شاعر، [[تخلص|متخلص]] به آذرى. وى از پیشوایان [[تصوف]] که نسبش به خاندان [[سربداران]] مى‌رسید.
-آذرى در اسفراین در ماه آذر متولد شد و به همین جهت آذرى تخلص مى‌كرد. او تیمور و پسرش شاهرخ را مدح مى‌گفت. تا آنكه به درك محضر [[شیخ محیى‌ الدین غزالى]] نایل گردید و سپس به صحبت [[شاه نعمت ‌اللَّه ولى]] رسید و دوبار پیاده به [[حج]] رفت و یكسال مجاور بیت‌ اللَّه الحرام شد، و چند بار به هند سفر كرد.
+آذرى در اسفراین در ماه آذر متولد شد و به همین جهت آذرى تخلص مى‌کرد. او تیمور و پسرش شاهرخ را مدح مى‌گفت. تا آنکه به درک محضر شیخ محیى‌ الدین غزالى نایل گردید و سپس به صحبت [[شاه نعمت ‌اللَّه ولى]] رسید و دوبار پیاده به [[حج]] رفت و یکسال مجاور [[کعبه|بیت‌ اللَّه الحرام]] شد، و چند بار به هند سفر کرد.
-در 832 ق ملازم احمدشاه بهمنى در دكن شد و منصب ملك‌ الشعرایى یافت و به خواست او سرودن «بهمن نامه» را آغاز كرد و چون به [[اسفراین]] بازگشت پیوسته سروده‌هاى خود را براى اتمام «بهمن نامه» به دكن مى‌فرستاد. سپس انزوا را برگزید و بر در خانه هیچ كس نرفت و تنها به مدح [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله و بیان مناقب [[اهل ‌بیت]] علیهم السلام پرداخت.
+در ۸۳۲ ق ملازم احمدشاه بهمنى در دکن شد و منصب ملک‌ الشعرایى یافت و به خواست او سرودن «بهمن نامه» را آغاز کرد و چون به اسفراین بازگشت پیوسته سروده‌هاى خود را براى اتمام «بهمن نامه» به دکن مى‌فرستاد. سپس انزوا را برگزید و بر در خانه هیچ کس نرفت و تنها به مدح [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله و بیان مناقب [[اهل ‌بیت]] علیهم السلام پرداخت.
-آذرى در اسفراین بقع و رباطها ساخت. مزار وى در اسفرین است. از آثار او: «[[جواهر الاسرار]]»، مشتمل بر چند علم؛ «طغراى همایونى»؛ «عجایب الدنیا»؛ مثنوى «سعى الصفا»، در [[مناسك حج]]؛ دیوان شعر كه اكثراً [[قصیده|قصاید]] است در منقبت عترت پیامبر صلی الله علیه و آله.
+آذرى در اسفراین بقع و رباطها ساخت. مزار وى در اسفرین است.
 ==منابع==
 * [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج1، ص21.
 {{شعر فارسی}}

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 عارف و شاعر، [[تخلص|متخلص]] به آذرى. وى از پیشوایان تصوف كه نسبش به خاندان سربداران مى‌رسید.
-آذرى در اسفراین در ماه آذر متولد شد و به همین جهت آذرى تخلص مى‌كرد. او تیمور و پسرش شاهرخ را مدح مى‌گفت. تا آنكه به درك محضر [[شیخ محیى‌الدین غزالى]] نایل گردید و سپس به صحبت [[شاه نعمت‌اللَّه ولى]] رسید و دوبار پیاده به [[حج]] رفت و یكسال مجاور بیت‌اللَّه الحرام شد، و چند بار به هند سفر كرد.
+آذرى در اسفراین در ماه آذر متولد شد و به همین جهت آذرى تخلص مى‌كرد. او تیمور و پسرش شاهرخ را مدح مى‌گفت. تا آنكه به درك محضر [[شیخ محیى‌ الدین غزالى]] نایل گردید و سپس به صحبت [[شاه نعمت ‌اللَّه ولى]] رسید و دوبار پیاده به [[حج]] رفت و یكسال مجاور بیت‌ اللَّه الحرام شد، و چند بار به هند سفر كرد.
 در 832 ق ملازم احمدشاه بهمنى در دكن شد و منصب ملك‌ الشعرایى یافت و به خواست او سرودن «بهمن نامه» را آغاز كرد و چون به [[اسفراین]] بازگشت پیوسته سروده‌هاى خود را براى اتمام «بهمن نامه» به دكن مى‌فرستاد. سپس انزوا را برگزید و بر در خانه هیچ كس نرفت و تنها به مدح [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله و بیان مناقب [[اهل ‌بیت]] علیهم السلام پرداخت.
-آذرى در اسفراین بقع و رباطها ساخت. مزار وى در اسفرین است. از آثار او: «[[جواهر الاسرار]]»، مشتمل بر چند علم؛ «طغراى همایونى»؛ «عجایب الدنیا»؛ مثنوى «سعى الصفا»، در [[مناسك حج]]؛ [[دیوان (شعر)]] كه اكثراً [[قصیده|قصاید]] است در منقبت عترت پیامبر صلی الله علیه و آله.
+آذرى در اسفراین بقع و رباطها ساخت. مزار وى در اسفرین است. از آثار او: «[[جواهر الاسرار]]»، مشتمل بر چند علم؛ «طغراى همایونى»؛ «عجایب الدنیا»؛ مثنوى «سعى الصفا»، در [[مناسك حج]]؛ دیوان شعر كه اكثراً [[قصیده|قصاید]] است در منقبت عترت پیامبر صلی الله علیه و آله.
 ==منابع==