نوحه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۲۹

2025-07-31T17:29:46Z

مهدی موسوی در ‏۸ آوریل ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۱۶

2019-04-08T10:16:26Z

مرضیه الله وکیل جزی: /* منابع */

2013-11-17T06:59:04Z

‏منابع

Saeed zamani: تعیین رده

2012-11-27T12:36:06Z

تعیین رده

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۰۷

2012-10-30T11:07:05Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{بخشی از یک کتاب}} بيان مصيبت، گريه كردن با آواز، آواز ماتم، شيون و زارى، مويه‏...' ایجاد کرد

2012-10-23T10:12:06Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{بخشی از یک کتاب}} بيان مصيبت، گريه كردن با آواز، آواز ماتم، شيون و زارى، مويه‏...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{بخشی از یک کتاب}}

بيان مصيبت، گريه كردن با آواز، آواز ماتم، شيون و زارى، مويه‌گرى، زارى بر مرده، شعرى كه در ماتم و سوگوارى با صوت حزين و ناله و زارى خوانند، اعم از سوگوارى ‌براى كسى كه تازه مرده يا براى امامان شيعه.<ref>لغت‌نامه، دهخدا.</ref>

تركيبات ديگر آن عبارت است از: نوحه‌ آراستن، نوحه ساختن، نوحه سرودن، نوحه‌خوانى. نوحه‌گرى بر مرده، رسم جاهليت ‌بوده است و كارى مكروه است،<ref>بحارالانوار، ج 79، ص 88.</ref> مگر براى معصومين‌ علیهم السلام كه نوحه و گريه بر آنان از شعائر مهم و از عوامل نشر فضيلت ها و احياى ياد اسوه‌هاى كمال است و خود امامان بر [[سیدالشهدا]] علیهم السلام مى‌گريستند و امر به نوحه‌خوانى مى‌كردند.

بر جعفر طيار و حمزه‌ سيدالشهدا نوحه‌خوانى شد. آنچه كه از كراهت نوحه و ناپسند بودن شغل نوحه‌گرى و زشت بودن اجرت نوحه‌گر در روايات ياد شده، ناظر به نوحه‌گري هاى جاهلى است كه ‌آميخته به باطل و گاهى حرام بود.<ref>به روايات مربوط به تعزيه و ماتم و نوحه در [[بحارالانوار]]، ج 79، ص 71 تا 113 مراجعه كنيد.</ref>

در فرهنگ عزادارى براى [[امام حسين]] علیه السلام، نوحه به نوعى خاص از شعر مرثيه مى‌گويند كه ‌در مجالس به صورت جمعى اجرا مى‌شود. «اشعار نوحه را براى سينه زدن مى‌ساختند، يكى نوحه مى‌خواند و ديگران به نوا و آهنگ و وزن اشعار نوحه‌خوان سينه مى‌زدند. ولى‌ اشعار مرثيه را با آهنگ در مجالس سوگوارى براى به گريه افكندن و اظهار تاسف‌ شنوندگان بر قتل شهداى كربلا مى‌خواندند و عنوان روضه نداشت».<ref>موسيقى مذهبى ايران، ص 7.</ref>

«...از معروفترين‌ شعراى عصر قاجار كه مرثيه و نوحه ساخته‌اند، مى‌توان يغماى جندقى و وصال شيرازى‌ را نام برد».<ref>همان، ص 29.</ref> اين شيوه در بين عرب ها هم متداول است و سبك مرثيه سرايى و نوحه‌خوانى‌ بر سالار شهيدان مخصوص است. با توجه به گستردگى اين مراسم و رواج آن در طول‌ سال، حتى در سوگ امامان ديگر، ضرورت دارد كه سروده‌هاى ناب و نوحه‌هاى صحيح و دور از تحريف ها و دروغ ها پديد آيد و فرهنگ عاشورا در قالب نوحه نيز ترويج گردد و نوحه خوانان نيز، بيش از هدف قرار دادن گريه، نشر فضيلت هاى اهل بيت را هدف قرار دهند.<ref>نگرشى به مرثيه سرايى در ايران، عبدالرضا افسرى، بررسى گسترده‌اى از سابقه اين كار در ايران و انواع مرثيه‌سرايي ها دارد.</ref>

==پانویس==
<references/>

==منابع==
جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۲۹
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	[[پرونده:Nuheh.jpg\|thumb\|330px\|left\|تصویر نوحه خوانی رزمندگان قبل از اعزام به خط مقدم جبهه - عکاس: محمد نوروزشاد]]
		+
	{{مدخل دائرة المعارف\|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]}}		{{مدخل دائرة المعارف\|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{مدخل دائرة المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
-بيان مصيبت، گريه كردن با آواز، آواز ماتم، شيون و زارى، مويه‌گرى، زارى بر مرده، شعرى كه در ماتم و سوگوارى با صوت حزين و ناله و زارى خوانند، اعم از سوگوارى ‌براى كسى كه تازه مرده يا براى امامان شيعه.<ref>لغت‌نامه، دهخدا.</ref>
+بیان مصیبت، گریه کردن با آواز، آواز ماتم، شیون و زارى، مویه‌گرى، زارى بر مرده، شعرى که در ماتم و سوگوارى با صوت حزین و ناله و زارى خوانند، اعم از سوگوارى ‌براى کسى که تازه مرده یا براى [[ائمه اطهار|امامان]] [[شیعه]].<ref>لغت‌نامه، [[علی اکبر دهخدا|دهخدا]].</ref>
-تركيبات ديگر آن عبارت است از: نوحه‌ آراستن، نوحه ساختن، نوحه سرودن، نوحه‌خوانى. نوحه‌گرى بر مرده، رسم جاهليت ‌بوده است و كارى مكروه است،<ref>بحارالانوار، ج 79، ص 88.</ref> مگر براى معصومين‌ علیهم السلام كه نوحه و گريه بر آنان از شعائر مهم و از عوامل نشر فضيلت ها و احياى ياد اسوه‌هاى كمال است و خود امامان بر [[سیدالشهدا]] علیهم السلام مى‌گريستند و امر به نوحه‌خوانى مى‌كردند.
+ترکیبات دیگر آن عبارت است از: نوحه‌ آراستن، نوحه ساختن، نوحه سرودن، نوحه‌خوانى. نوحه‌گرى بر مرده، رسم [[جاهلیت]] ‌بوده است و کارى مکروه است،<ref>بحارالانوار، ج 79، ص 88.</ref> مگر براى [[عصمت|معصومین‌]] علیهم السلام که نوحه و گریه بر آنان از شعائر مهم و از عوامل نشر فضیلت ها و احیاى یاد اسوه‌هاى کمال است و خود امامان بر [[سیدالشهدا]] علیه السلام مى‌گریستند و امر به نوحه‌خوانى مى‌کردند.
-بر جعفر طيار و حمزه‌ سيدالشهدا نوحه‌خوانى شد. آنچه كه از كراهت نوحه و ناپسند بودن شغل نوحه‌گرى و زشت بودن اجرت نوحه‌گر در روايات ياد شده، ناظر به نوحه‌گري هاى جاهلى است كه ‌آميخته به باطل و گاهى حرام بود.<ref>به روايات مربوط به تعزيه و ماتم و نوحه در [[بحارالانوار]]، ج 79، ص 71 تا 113 مراجعه كنيد.</ref>
+بر [[جعفر طیار]] و [[حضرت حمزه سيد الشهداء علیه السلام|حمزه‌ سیدالشهدا]] نوحه‌خوانى شد. آنچه که از کراهت نوحه و ناپسند بودن شغل نوحه‌گرى و زشت بودن اجرت نوحه‌گر در روایات یاد شده، ناظر به نوحه‌گری هاى جاهلى است که ‌آمیخته به باطل و گاهى [[حرام]] بود.<ref>به روايات مربوط به تعزيه و ماتم و نوحه در [[بحارالانوار]]، ج 79، ص 71 تا 113 مراجعه كنيد.</ref>
-در فرهنگ عزادارى براى [[امام حسين]] علیه السلام، نوحه به نوعى خاص از شعر مرثيه مى‌گويند كه ‌در مجالس به صورت جمعى اجرا مى‌شود. «اشعار نوحه را براى سينه زدن مى‌ساختند، يكى نوحه مى‌خواند و ديگران به نوا و آهنگ و وزن اشعار نوحه‌خوان سينه مى‌زدند. ولى‌ اشعار مرثيه را با آهنگ در مجالس سوگوارى براى به گريه افكندن و اظهار تاسف‌ شنوندگان بر قتل شهداى كربلا مى‌خواندند و عنوان روضه نداشت».<ref>موسيقى مذهبى ايران، ص 7.</ref>
+در فرهنگ عزادارى براى [[امام حسين|امام حسین]] علیه السلام، نوحه به نوعى خاص از شعر [[مرثیه]] مى‌گویند که ‌در مجالس به صورت جمعى اجرا مى‌شود. «اشعار نوحه را براى سینه زدن مى‌ساختند، یکى نوحه مى‌خواند و دیگران به نوا و آهنگ و وزن اشعار نوحه‌خوان سینه مى‌زدند. ولى‌ اشعار مرثیه را با آهنگ در مجالس سوگوارى براى به گریه افکندن و اظهار تاسف‌ شنوندگان بر قتل شهداى [[کربلا]] مى‌خواندند و عنوان روضه نداشت».<ref>موسيقى مذهبى ايران، ص 7.</ref>
-«...از معروفترين‌ شعراى عصر قاجار كه مرثيه و نوحه ساخته‌اند، مى‌توان يغماى جندقى و وصال شيرازى‌ را نام برد».<ref>همان، ص 29.</ref> اين شيوه در بين عرب ها هم متداول است و سبك مرثيه سرايى و نوحه‌خوانى‌ بر سالار شهيدان مخصوص است. با توجه به گستردگى اين مراسم و رواج آن در طول‌ سال، حتى در سوگ امامان ديگر، ضرورت دارد كه سروده‌هاى ناب و نوحه‌هاى صحيح و دور از تحريف ها و دروغ ها پديد آيد و فرهنگ عاشورا در قالب نوحه نيز ترويج گردد و نوحه خوانان نيز، بيش از هدف قرار دادن گريه، نشر فضيلت هاى اهل بيت را هدف قرار دهند.<ref>نگرشى به مرثيه سرايى در ايران، عبدالرضا افسرى، بررسى گسترده‌اى از سابقه اين كار در ايران و انواع مرثيه‌سرايي ها دارد.</ref>
+«...از معروفترین‌ شعراى عصر قاجار که مرثیه و نوحه ساخته‌اند، مى‌توان یغماى جندقى و وصال شیرازى‌ را نام برد».<ref>همان، ص 29.</ref> این شیوه در بین عرب ها هم متداول است و سبک مرثیه سرایى و نوحه‌خوانى‌ بر سالار شهیدان مخصوص است. با توجه به گستردگى این مراسم و رواج آن در طول‌ سال، حتى در سوگ امامان دیگر، ضرورت دارد که سروده‌هاى ناب و نوحه‌هاى صحیح و دور از تحریف ها و دروغ ها پدید آید و فرهنگ [[روز عاشورا|عاشورا]] در قالب نوحه نیز ترویج گردد و نوحه خوانان نیز، بیش از هدف قرار دادن گریه، نشر فضیلت هاى [[اهل البیت|اهل بیت]] علیهم السلام را هدف قرار دهند.<ref>نگرشى به مرثيه سرايى در ايران، عبدالرضا افسرى، بررسى گسترده‌اى از سابقه اين كار در ايران و انواع مرثيه‌سرايي ها دارد.</ref>
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
-جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.
+جواد محدثی، [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، نشر معروف.
 [[رده:مرثیه عاشورا]]
 {{الگو:واقعه عاشورا}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۵۹
سطر ۱۸:		سطر ۱۸:

	[[رده:مرثیه عاشورا]]		[[رده:مرثیه عاشورا]]
		+	{{الگو:واقعه عاشورا}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{مدخل دائره المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
+{{مدخل دائرة المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
 بيان مصيبت، گريه كردن با آواز، آواز ماتم، شيون و زارى، مويه‌گرى، زارى بر مرده، شعرى كه در ماتم و سوگوارى با صوت حزين و ناله و زارى خوانند، اعم از سوگوارى ‌براى كسى كه تازه مرده يا براى امامان شيعه.<ref>لغت‌نامه، دهخدا.</ref>
@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 ==منابع==
 جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۱:۰۷
سطر ۱:		سطر ۱:
−	{{~~بخشی از یک~~ کتاب}}	+	{{مدخل دائره المعارف\|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]}}

	بيان مصيبت، گريه كردن با آواز، آواز ماتم، شيون و زارى، مويه‌گرى، زارى بر مرده، شعرى كه در ماتم و سوگوارى با صوت حزين و ناله و زارى خوانند، اعم از سوگوارى ‌براى كسى كه تازه مرده يا براى امامان شيعه.<ref>لغت‌نامه، دهخدا.</ref>		بيان مصيبت، گريه كردن با آواز، آواز ماتم، شيون و زارى، مويه‌گرى، زارى بر مرده، شعرى كه در ماتم و سوگوارى با صوت حزين و ناله و زارى خوانند، اعم از سوگوارى ‌براى كسى كه تازه مرده يا براى امامان شيعه.<ref>لغت‌نامه، دهخدا.</ref>