نهضت بزرگ علمى امام باقر علیه السلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۳

2024-12-13T13:03:29Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۰۸

2019-09-11T10:08:34Z

Aghajani در ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۰۶

2019-09-11T10:06:07Z

Aghajani در ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۰۵

2019-09-11T10:05:17Z

Aghajani در ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۵۸

2019-09-11T09:58:59Z

Aghajani در ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۵۸

2019-09-11T09:58:16Z

Aghajani در ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۵۸

2019-09-11T09:58:13Z

Aghajani در ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۵۰

2019-09-11T09:50:23Z

Aghajani در ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۴۹

2019-09-11T09:49:25Z

Aghajani در ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۴۶

2019-09-11T09:46:54Z

@@ سطر ۱۵۲: / سطر ۱۵۲: @@
 قتادة پس از سکوتى طولانى گفت: به خدا سوگند، من تا کنون، در برابر فقیهان بسیار و نیز پیش روى [[ابن عباس]] نشسته  ام، ولى آن گونه که اکنون در برابر شما مضطرب شده  ام، در مقابل هیچ کدام شان احساس نگرانى و اضطراب نداشته ام.
-امام باقر علیه السلام فرمود: تو مى دانى کجا نشسته اى؟ تو در مقابل خاندانى هستى که خداوند درباره آن فرموده است: «{{متن قرآن|فى بیوت اذن الله ان ترفع و یذکر فیها اسمه، یسبح  له فیها بالغدو و الآصال}}»-<ref> [[سوره نور]]/ ۳۶.</ref> و نیز فرموده است: «{{متن قرآن|رجال لاتلهیهم تجارة و لابیع عن ذکر الله، و اقام الصلاة و ایتاء الزکاة}}».-<ref> همان/ ۳۷.</ref>
+امام باقر علیه السلام فرمود: تو مى دانى کجا نشسته اى؟ تو در مقابل خاندانى هستى که خداوند درباره آن فرموده است: «{{متن قرآن|فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ}}»-<ref> [[سوره نور]]/ ۳۶.</ref> و نیز فرموده است: «{{متن قرآن|رِجَالٌ لَا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ...}}».-<ref> همان/ ۳۷.</ref>
 پس جایگاه تو آن جاست ـ که خود مى  دانى ـ و ما آن خاندانیم که خدا توصیف کرده است. در این هنگام قتاده گفت: به خدا سوگند، راست گفتى، فدایت شوم، آن خانه  ها که خدا اجازه داده است نام و یاد و تسبیح او در آن ها برده شود، نه خانه  هاى ساخته شده از سنگ و خاک است، که شما خاندانید.

@@ سطر ۶۲: / سطر ۶۲: @@
 در حقیقت این هر سه عنوان بر کسى که بدعتى را بپذیرد، منطبق شده و صدق  مى  کند، زیرا بدعت گذار، معصیت کار و افترازننده به خداست و کسى که سخنان او را بپذیرد بى  شک با حکم واقعى الهى که در قرآن و سنت یاد شده، مخالفت کرده است.
-امام باقر علیه السلام در تفسیر آیه: «{{متن قرآن|قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا...}}» (سوره کهف/آیه103)مى  فرمود: این گروه که زیان کارترین مردمند و سعى و تلاش خویش را در زندگى دنیا به هدر داده و گم کرده اند و جاهلانه مى  پندارند که راه درستى را در پیش گرفته اند، [[نصاری|نصارا]]، [[کشیش|کشیشان]]، [[رهبانیت|رهبانان]] و نیز آن دسته از مسلمانانند که در شبهات و هواهاى نفسانى فرو رفته  اند و گروه هایى چون [[خوارج]] و اهل بدعت، در زمره ایشان جاى دارند.-<ref> همان ۲/ ۲۹۸.</ref>
+امام باقر علیه السلام در تفسیر آیه: «{{متن قرآن|قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا}}» (سوره کهف/آیه103)مى  فرمود: این گروه که زیان کارترین مردمند و سعى و تلاش خویش را در زندگى دنیا به هدر داده و گم کرده اند و جاهلانه مى  پندارند که راه درستى را در پیش گرفته اند، [[نصاری|نصارا]]، [[کشیش|کشیشان]]، [[رهبانیت|رهبانان]] و نیز آن دسته از مسلمانانند که در شبهات و هواهاى نفسانى فرو رفته  اند و گروه هایى چون [[خوارج]] و اهل بدعت، در زمره ایشان جاى دارند.-<ref> همان ۲/ ۲۹۸.</ref>
 امام باقر علیه السلام در بیانى دیگر فرموده است: کسى که با گناه و ارتکاب کبائر، به مبارزه با خدا برخاسته و از خود جرأت نشان دهد، [[کفر|کافر]] است. کسى که روش و دینى غیر از دین خدا پى نهد، [[شرک|مشرک]] است.-<ref> [[المحاسن|محاسن]]، ۲۰۹، بحار، ۷۲/ ۲۲۲.</ref>

@@ سطر ۶۲: / سطر ۶۲: @@
 در حقیقت این هر سه عنوان بر کسى که بدعتى را بپذیرد، منطبق شده و صدق  مى  کند، زیرا بدعت گذار، معصیت کار و افترازننده به خداست و کسى که سخنان او را بپذیرد بى  شک با حکم واقعى الهى که در قرآن و سنت یاد شده، مخالفت کرده است.
-امام باقر علیه السلام در تفسیر آیه: «{{متن قرآن|هل ننبئکم بالاخسرین اعمالا...}}» مى  فرمود: این گروه که زیان کارترین مردمند و سعى و تلاش خویش را در زندگى دنیا به هدر داده و گم کرده اند و جاهلانه مى  پندارند که راه درستى را در پیش گرفته اند، [[نصاری|نصارا]]، [[کشیش|کشیشان]]، [[رهبانیت|رهبانان]] و نیز آن دسته از مسلمانانند که در شبهات و هواهاى نفسانى فرو رفته  اند و گروه هایى چون [[خوارج]] و اهل بدعت، در زمره ایشان جاى دارند.-<ref> همان ۲/ ۲۹۸.</ref>
+امام باقر علیه السلام در تفسیر آیه: «{{متن قرآن|قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا...}}» (سوره کهف/آیه103)مى  فرمود: این گروه که زیان کارترین مردمند و سعى و تلاش خویش را در زندگى دنیا به هدر داده و گم کرده اند و جاهلانه مى  پندارند که راه درستى را در پیش گرفته اند، [[نصاری|نصارا]]، [[کشیش|کشیشان]]، [[رهبانیت|رهبانان]] و نیز آن دسته از مسلمانانند که در شبهات و هواهاى نفسانى فرو رفته  اند و گروه هایى چون [[خوارج]] و اهل بدعت، در زمره ایشان جاى دارند.-<ref> همان ۲/ ۲۹۸.</ref>
 امام باقر علیه السلام در بیانى دیگر فرموده است: کسى که با گناه و ارتکاب کبائر، به مبارزه با خدا برخاسته و از خود جرأت نشان دهد، [[کفر|کافر]] است. کسى که روش و دینى غیر از دین خدا پى نهد، [[شرک|مشرک]] است.-<ref> [[المحاسن|محاسن]]، ۲۰۹، بحار، ۷۲/ ۲۲۲.</ref>

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 کسانى که در باطن و اعماق ضمیر خویش با پیام وحى بیگانه  اند، و با [[شریعت]] تضاد دارند، زمانى که قادر به مبارزه صریح و علنى با آن نباشند، مى  کوشند تا با نفوذ دادن ایده  هاى غیر دینى و برنامه  هاى غیر الهى در مجموعه باورها و دستورهاى  مکتبى، به گونه  اى خزنده، ماهیت و خاصیت اصلى دین را تضعیف کرده، آن را به انحراف بکشانند.
-این حرکت، حرکتى [[نفاق|منافقانه]] است که نسبت به ادیان قبل از [[اسلام]] نیز از سوى عناصر مغرض و ناسالم اعمال مى  شده است، تا راه [[ایمان]] را بر رهروان دین مخدوش سازند. خداوند در افشاى چهره این گروه و نیز تهدید آنان فرموده است: «{{متن قرآن|فویل للذین یکتبون الکتاب بایدیهم ثم یقولون هذا من عندالله لیشتروا به ثمنا قلیلا فویل لهم مما کتبت ایدیهم و ویل لهم مما یکسبون}}».-<ref> [[سوره بقره]]/ ۷۹.</ref>
+این حرکت، حرکتى [[نفاق|منافقانه]] است که نسبت به ادیان قبل از [[اسلام]] نیز از سوى عناصر مغرض و ناسالم اعمال مى  شده است، تا راه [[ایمان]] را بر رهروان دین مخدوش سازند. خداوند در افشاى چهره این گروه و نیز تهدید آنان فرموده است: «{{متن قرآن|فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتَابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هَٰذَا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ لِيَشْتَرُوا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا ۖ فَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا يَكْسِبُونَ}}».-<ref> [[سوره بقره]]/ ۷۹.</ref>
 واى بر آنان که با دست خویش مطالبى را نوشته و به [[دروغ]] مى  گویند: این از نزد خداست. هدفشان از این کار دستیابى به پولى اندک است. واى بر آنان از آن چه نوشتند و واى بر آنان از آن چه به دست آوردند!

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 کسانى که در باطن و اعماق ضمیر خویش با پیام وحى بیگانه  اند، و با [[شریعت]] تضاد دارند، زمانى که قادر به مبارزه صریح و علنى با آن نباشند، مى  کوشند تا با نفوذ دادن ایده  هاى غیر دینى و برنامه  هاى غیر الهى در مجموعه باورها و دستورهاى  مکتبى، به گونه  اى خزنده، ماهیت و خاصیت اصلى دین را تضعیف کرده، آن را به انحراف بکشانند.
-این حرکت، حرکتى [[نفاق|منافقانه]] است که نسبت به ادیان قبل از [[اسلام]] نیز از سوى عناصر مغرض و ناسالم اعمال مى  شده است، تا راه [[ایمان]] را بر رهروان دین مخدوش سازند. خداوند در افشاى چهره این گروه و نیز تهدید آنان فرموده است: «{{متن قرآن|فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتَابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هَٰذَا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ لِيَشْتَرُوا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا ۖ فَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا يَكْسِبُونَ}}».-<ref> [[سوره بقره]]/ ۷۹.</ref>
+این حرکت، حرکتى [[نفاق|منافقانه]] است که نسبت به ادیان قبل از [[اسلام]] نیز از سوى عناصر مغرض و ناسالم اعمال مى  شده است، تا راه [[ایمان]] را بر رهروان دین مخدوش سازند. خداوند در افشاى چهره این گروه و نیز تهدید آنان فرموده است: «{{متن قرآن|فویل للذین یکتبون الکتاب بایدیهم ثم یقولون هذا من عندالله لیشتروا به ثمنا قلیلا فویل لهم مما کتبت ایدیهم و ویل لهم مما یکسبون}}».-<ref> [[سوره بقره]]/ ۷۹.</ref>
 واى بر آنان که با دست خویش مطالبى را نوشته و به [[دروغ]] مى  گویند: این از نزد خداست. هدفشان از این کار دستیابى به پولى اندک است. واى بر آنان از آن چه نوشتند و واى بر آنان از آن چه به دست آوردند!

@@ سطر ۳۲: / سطر ۳۲: @@
 هرگاه مردم از این طریق معارف [[دین]] را دریافت کنند، ایمن از شک و گمراهى اند... اى حسن بصرى! اگر به تو بگویم جاهل اهل بصره  اى سخنى به گزاف نگفته ام، از اعتقاد به تفویض اجتناب کن، زیرا خداوند به دلیل ضعف و سستى، تمام کار خلق را به ایشان واننهاده و از سوى دیگر ایشان را به ناروا بر گناهان مجبور نساخته است.-<ref> [[الاحتجاج]]/ ۳۲۷.</ref>
-نظیر چنین مباحثه اى از امام باقر علیه السلام با [[قتاده|قتادة بن دعامة]] نیز نقل شده است: قتادة بن دعامة از محدثان و مفسران مشهور [[اهل سنت]] است و از فقهاى بصره به شمار مى آید. امام به او فرمود: آیا تو [[فقیه]] اهل بصره اى؟ قتاده گفت: چنین گمان مى  کنند. امام باقر علیه السلام فرمود: آیا قرآن را بر اساس شناخت و علم تفسیر مى  کنى یا از روى ناآگاهى؟ قتادة گفت: بر اساس علم و مبانى علمى، قرآن را تفسیر مى کنم. امام فرمود: اگر به راستى بر اساس علم تفسیر مى  کنى، از تو سؤال مى  کنم که مراد از آیه «{{متن قرآن|قدرنا فیها السیر سیروا فیها لیالى و ایاما آمنین}}» چیست؟ قتادة نظریه اى همانند سخنان حسن بصرى ابراز داشت، و امام همان پاسخ را به او یادآور شد.-<ref> [[بحارالأنوار|بحار]]، ۴۶/ ۳۴۹.</ref>
+نظیر چنین مباحثه اى از امام باقر علیه السلام با [[قتاده|قتادة بن دعامة]] نیز نقل شده است: قتادة بن دعامة از محدثان و مفسران مشهور [[اهل سنت]] است و از فقهاى بصره به شمار مى آید. امام به او فرمود: آیا تو [[فقیه]] اهل بصره اى؟ قتاده گفت: چنین گمان مى  کنند. امام باقر علیه السلام فرمود: آیا قرآن را بر اساس شناخت و علم تفسیر مى  کنى یا از روى ناآگاهى؟ قتادة گفت: بر اساس علم و مبانى علمى، قرآن را تفسیر مى کنم. امام فرمود: اگر به راستى بر اساس علم تفسیر مى  کنى، از تو سؤال مى  کنم که مراد از آیه «{{متن قرآن| سِيرُوا فِيهَا لَيَالِيَ وَأَيَّامًا آمِنِينَ}}» چیست؟ قتادة نظریه اى همانند سخنان حسن بصرى ابراز داشت، و امام همان پاسخ را به او یادآور شد.-<ref> [[بحارالأنوار|بحار]]، ۴۶/ ۳۴۹.</ref>
 '''رویارویى با بدعت و بدعت گذاران'''

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 آن آیه این است: «{{متن قرآن|وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ الْقُرَى الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا قُرًى ظَاهِرَةً وَقَدَّرْنَا فِيهَا السَّيْرَ سِيرُوا فِيهَا لَيَالِيَ وَأَيَّامًا آمِنِينَ}}».-<ref> سبأ/ ۱۸.</ref>؛ شنیده  ام که گفته اى مراد از سرزمین مبارک و امن، سرزمین [[مکه]] است؟ آیا کسانى که براى [[حج]] به مکه سفر مى  کنند مورد هجوم راهزنان قرار نمى  گیرند و در مسیر آن هیچ ترسى ندارند و اموالشان را از دست نمى  دهند؟ حسن بصرى گفت: چرا. امام فرمود: پس چگونه ایمن هستند و امنیت دارند؟! این آیه مثالى است که خداوند درباره ما [[اهل البیت|اهل بیت]] رسالت، بیان داشته است. ما سرزمین مبارکیم و سرزمین هاى آشکار (قرى ظاهرة) نمایندگان و فقهاى پیرو ما هستند که میان ما و [[شیعه|شیعیانمان]] قرار دارند و مطالب ما را به آنان مى  رساندند.
-<I>«قدرنا فیها السیر</I>» مثالى است از حرکت و کاوش علمى.
+<I>«قَدَّرْنَا فِيهَا السَّيْرَ</I>» مثالى است از حرکت و کاوش علمى.
-<I>«سیروا فیها لیالى و ایاما»</I> مثالى است از تهییج مردم براى کسب هماره دانش در زمینه [[حلال]] و [[حرام]] و واجبات و [[احکام]] از اهل بیت علیهم السلام.
+<I>«سِيرُوا فِيهَا لَيَالِيَ وَأَيَّامًا»</I> مثالى است از تهییج مردم براى کسب هماره دانش در زمینه [[حلال]] و [[حرام]] و واجبات و [[احکام]] از اهل بیت علیهم السلام.
 هرگاه مردم از این طریق معارف [[دین]] را دریافت کنند، ایمن از شک و گمراهى اند... اى حسن بصرى! اگر به تو بگویم جاهل اهل بصره  اى سخنى به گزاف نگفته ام، از اعتقاد به تفویض اجتناب کن، زیرا خداوند به دلیل ضعف و سستى، تمام کار خلق را به ایشان واننهاده و از سوى دیگر ایشان را به ناروا بر گناهان مجبور نساخته است.-<ref> [[الاحتجاج]]/ ۳۲۷.</ref>

@@ سطر ۲۴: / سطر ۲۴: @@
 امام باقر علیه السلام فرمود: اکنون آیه  اى را برایت مى  خوانم و سخنى با تو دارم، من گمان نمى  کنم که آن آیه را به گونه صحیح [[تفسیر قرآن|تفسیر]] کرده باشى، و اگر غلط تفسیر کرده  اى، هم خودت را هلاک کرده اى و هم پیروانت را.
-آن آیه این است: «{{متن قرآن|وجعلنا بینهم و بین القرى التى بارکنا فیها قرى ظاهرة و قدرنا فیها السیر سیروا فیها لیالى و ایاما آمنین}}».-<ref> سبأ/ ۱۸.</ref>؛ شنیده  ام که گفته اى مراد از سرزمین مبارک و امن، سرزمین [[مکه]] است؟ آیا کسانى که براى [[حج]] به مکه سفر مى  کنند مورد هجوم راهزنان قرار نمى  گیرند و در مسیر آن هیچ ترسى ندارند و اموالشان را از دست نمى  دهند؟ حسن بصرى گفت: چرا. امام فرمود: پس چگونه ایمن هستند و امنیت دارند؟! این آیه مثالى است که خداوند درباره ما [[اهل البیت|اهل بیت]] رسالت، بیان داشته است. ما سرزمین مبارکیم و سرزمین هاى آشکار (قرى ظاهرة) نمایندگان و فقهاى پیرو ما هستند که میان ما و [[شیعه|شیعیانمان]] قرار دارند و مطالب ما را به آنان مى  رساندند.
+آن آیه این است: «{{متن قرآن|وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ الْقُرَى الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا قُرًى ظَاهِرَةً وَقَدَّرْنَا فِيهَا السَّيْرَ سِيرُوا فِيهَا لَيَالِيَ وَأَيَّامًا آمِنِينَ}}».-<ref> سبأ/ ۱۸.</ref>؛ شنیده  ام که گفته اى مراد از سرزمین مبارک و امن، سرزمین [[مکه]] است؟ آیا کسانى که براى [[حج]] به مکه سفر مى  کنند مورد هجوم راهزنان قرار نمى  گیرند و در مسیر آن هیچ ترسى ندارند و اموالشان را از دست نمى  دهند؟ حسن بصرى گفت: چرا. امام فرمود: پس چگونه ایمن هستند و امنیت دارند؟! این آیه مثالى است که خداوند درباره ما [[اهل البیت|اهل بیت]] رسالت، بیان داشته است. ما سرزمین مبارکیم و سرزمین هاى آشکار (قرى ظاهرة) نمایندگان و فقهاى پیرو ما هستند که میان ما و [[شیعه|شیعیانمان]] قرار دارند و مطالب ما را به آنان مى  رساندند.
 <I>«قدرنا فیها السیر</I>» مثالى است از حرکت و کاوش علمى.