نفخ در صور - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-21T11:27:18Z

افزودن الگوی قرآن

Aghajani در ‏۵ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۳۱

2019-10-05T05:31:16Z

Aghajani در ‏۵ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۳۰

2019-10-05T05:30:25Z

مهدی موسوی در ‏۲۸ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۰۶

2019-03-28T08:06:37Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱ مهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۶:۲۱

2014-05-01T06:21:20Z

Zamani در ‏۲۶ آوریل ۲۰۱۴، ساعت ۱۲:۲۹

2014-04-26T12:29:13Z

Zamani در ‏۲۶ آوریل ۲۰۱۴، ساعت ۱۲:۲۴

2014-04-26T12:24:38Z

بهرامی: افزودن رده و تکمیل محتوا به کمک منبع جدید

2014-04-26T10:25:45Z

افزودن رده و تکمیل محتوا به کمک منبع جدید

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۴۸

2013-07-13T08:48:55Z

Saeed zamani: ویرایش اولیه

2013-06-29T07:44:20Z

ویرایش اولیه

@@ سطر ۳۳: / سطر ۳۳: @@
 *معرفت النفس والحشر، اصغر طاهرزاده.
 *[[قاموس قرآن قرشی|قاموس قرآن]]، سید علی اکبر قرشی.
+{{قرآن}}
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده:قیامت]]

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 اما [[علامه طباطبائی]] در [[تفسیر قرآن|تفسیر]] این آیه می گوید: «ظاهر آنچه در كلام خداى تعالى در معناى نفخ صور آمده اين است كه اين نفخه دو بار صورت مى‌گيرد، يكبار براى اين كه همه جانداران با هم بميرند و يك بار هم براى اين كه همه مردگان زنده شوند و اين معنا از روايات وارده از ائمه [[اهل بيت]] علیهم السلام و بعضى از روايات وارده از طرق [[اهل سنت]] از [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلی الله علیه و آله برمى‌آيد، هر چند كه بعضى ديگر از روايات اهل سنت خالى از ابهام نيست و همين جهت باعث شده كه‌ بعضى از علماى اهل سنت، اين نظريه را اختيار كنند كه: نفخه صور در سه نوبت صورت مى‌گيرد: اول براى ميراندن. دوم براى زنده كردن و بعث و سوم براى فزع و صعقه و بعضى ديگر بگويند كه: "چهار نفخه است" وليكن اثبات اين معنا از ظواهر آيات بسيار مشكل است.
-و شايد همين انحصار نفخ صور در دو نفخه "اماته" و "احيا"، باعث شده كه كلمه "صعق" را در نفخه اول به مردن خلايق تفسير كنند با اين كه معروف از معناى اين كلمه غش كردن است. صاحب صحاح مى‌گويد: وقتى گفته مى‌شود: "صعق الرجل صعقا و تصعقا" معنايش اين است كه غش كرد و "اصعقه غيره"، يعنى ديگرى او را به غش درآورد. آنگاه مى‌گويد: "صعقه" در آيه {{متن قرآن|«فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ»}} به معناى مردن است و جمله "إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ" استثنايى است از اهل آسمانها و زمين.
+و شايد همين انحصار نفخ صور در دو نفخه "اماته" و "احيا"، باعث شده كه كلمه "صعق" را در نفخه اول به مردن خلايق تفسير كنند با اين كه معروف از معناى اين كلمه غش كردن است. صاحب صحاح مى‌گويد: وقتى گفته مى‌شود: "صعق الرجل صعقا و تصعقا" معنايش اين است كه غش كرد و "اصعقه غيره"، يعنى ديگرى او را به غش درآورد. آنگاه مى‌گويد: "صعقه" در آيه {{متن قرآن|«فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ»}} به معناى مردن است و جمله {{متن قرآن|«إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ»}} استثنايى است از اهل آسمانها و زمين.
 و اما اين كه اين استثناءشدگان چه كسانى هستند، بعضى گفته ‌اند: [[جبرئيل]] و [[ميكائيل]] و [[اسرافیل|اسرافيل]] و [[عزرائیل|عزرائيل]] اند، كه پيشوايان [[فرشتگان|فرشتگانند]]، چون اين نامبردگان در هنگام نفخ صور نمى‌ميرند، بلكه بعد از آن مى‌ميرند.

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 اما [[علامه طباطبائی]] در [[تفسیر قرآن|تفسیر]] این آیه می گوید: «ظاهر آنچه در كلام خداى تعالى در معناى نفخ صور آمده اين است كه اين نفخه دو بار صورت مى‌گيرد، يكبار براى اين كه همه جانداران با هم بميرند و يك بار هم براى اين كه همه مردگان زنده شوند و اين معنا از روايات وارده از ائمه [[اهل بيت]] علیهم السلام و بعضى از روايات وارده از طرق [[اهل سنت]] از [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلی الله علیه و آله برمى‌آيد، هر چند كه بعضى ديگر از روايات اهل سنت خالى از ابهام نيست و همين جهت باعث شده كه‌ بعضى از علماى اهل سنت، اين نظريه را اختيار كنند كه: نفخه صور در سه نوبت صورت مى‌گيرد: اول براى ميراندن. دوم براى زنده كردن و بعث و سوم براى فزع و صعقه و بعضى ديگر بگويند كه: "چهار نفخه است" وليكن اثبات اين معنا از ظواهر آيات بسيار مشكل است.
-و شايد همين انحصار نفخ صور در دو نفخه "اماته" و "احيا"، باعث شده كه كلمه "صعق" را در نفخه اول به مردن خلايق تفسير كنند با اين كه معروف از معناى اين كلمه غش كردن است. صاحب صحاح مى‌گويد: وقتى گفته مى‌شود: "صعق الرجل صعقا و تصعقا" معنايش اين است كه غش كرد و "اصعقه غيره"، يعنى ديگرى او را به غش درآورد. آنگاه مى‌گويد: "صعقه" در آيه "فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ" به معناى مردن است و جمله "إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ" استثنايى است از اهل آسمانها و زمين.
+و شايد همين انحصار نفخ صور در دو نفخه "اماته" و "احيا"، باعث شده كه كلمه "صعق" را در نفخه اول به مردن خلايق تفسير كنند با اين كه معروف از معناى اين كلمه غش كردن است. صاحب صحاح مى‌گويد: وقتى گفته مى‌شود: "صعق الرجل صعقا و تصعقا" معنايش اين است كه غش كرد و "اصعقه غيره"، يعنى ديگرى او را به غش درآورد. آنگاه مى‌گويد: "صعقه" در آيه {{متن قرآن|«فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ»}} به معناى مردن است و جمله "إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ" استثنايى است از اهل آسمانها و زمين.
 و اما اين كه اين استثناءشدگان چه كسانى هستند، بعضى گفته ‌اند: [[جبرئيل]] و [[ميكائيل]] و [[اسرافیل|اسرافيل]] و [[عزرائیل|عزرائيل]] اند، كه پيشوايان [[فرشتگان|فرشتگانند]]، چون اين نامبردگان در هنگام نفخ صور نمى‌ميرند، بلكه بعد از آن مى‌ميرند.
@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 بله اگر براى خدا خلقى تصور شود كه در وراى آسمانها و زمين بوده باشند، آن وقت ممكن است بگوييم استثناى مزبور به طور منقطع آنان را استثنا كرده.
-و يا بگوييم مرگ عبارت است از جدايى روح از جسد و اين تنها در جانداران داراى جسد تصور دارد و اما ارواح نمى‌ميرند، و منظور از استثنا ايشانند و در اين صورت استثناى مزبور منقطع نيست، بلكه متصل است چون ارواح هم در بين "مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ" هستند. مؤيد اين وجه بعضى از رواياتى است كه از [[ائمه اطهار|ائمه]] اهل بيت علیهم السلام رسيده».<ref>ترجمه [[المیزان فی تفسیر القرآن|الميزان]]، ج‌17، ص443.</ref>
+و يا بگوييم مرگ عبارت است از جدايى روح از جسد و اين تنها در جانداران داراى جسد تصور دارد و اما ارواح نمى‌ميرند، و منظور از استثنا ايشانند و در اين صورت استثناى مزبور منقطع نيست، بلكه متصل است چون ارواح هم در بين {{متن قرآن|«مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ»}} هستند. مؤيد اين وجه بعضى از رواياتى است كه از [[ائمه اطهار|ائمه]] اهل بيت علیهم السلام رسيده».<ref>ترجمه [[المیزان فی تفسیر القرآن|الميزان]]، ج‌17، ص443.</ref>
 طاهرزاده دو نفخه صور را اینگونه توضیح میدهد: ایجاد حیات در نشئه ای عالی ملازم موت در نشئه ای سافل است و با نفخه اول جسدها میمیرند و روحها زنده می گردد و با نفخه دوم ارواح به قیام حق قائم میگردد به ذات خود.<ref>معرفت النفس والحشر، اصغر طاهرزاده، جلد2، صفحه62.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-لفظ صور ده بار در [[قرآن]] مجيد آمده و همه درباره قيامت است.<ref>قاموس قرآن، ج‌4، ص163.</ref> از پیامبر اکرم صلی اله علیه و آله در مورد صور سوال شد، فرمودند: شاخی از نور است که [[اسرافیل]] به دهان می گیرد و یک طرف آن تنگ و طرف دیگر آن گشاد است و صورتی نورانی دارد.<ref>به نقل از: اسفار، جلد9، صفحه274.</ref>
+لفظ صور ده بار در [[قرآن]] مجيد آمده و همه درباره [[قیامت|قيامت]] است.<ref>قاموس قرآن، ج‌4، ص163.</ref> از [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی اله علیه و آله در مورد صور سوال شد، فرمودند: شاخی از نور است که [[اسرافیل]] به دهان می گیرد و یک طرف آن تنگ و طرف دیگر آن گشاد است و صورتی نورانی دارد.<ref>به نقل از: اسفار، جلد9، صفحه274.</ref>
 اصلی ترین آیه ای که بحث نفخ صور در آن ذکر شده، آیه 68 [[سوره زمر]] است: {{متن قرآن|«وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرى‌ فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ»}}.
-غالباً مفسرین این آیه را اینگونه تبیین نموده اند که: با نفخه اول که در آیه ذکر شده تمام كسانى كه در آسمانها و زمين هستند، مى‌ميرند مگر كسانى كه خدا بخواهد و سپس بار ديگر در صور دميده مى‌شود، ناگهان همگى بپا مى‌خيزند و در انتظار حساب و جزا و سرنوشت خويشند.<ref>تفسير نمونه، ج‌19، ص535.</ref>
+غالباً مفسرین این آیه را اینگونه تبیین نموده اند که: با نفخه اول که در آیه ذکر شده تمام كسانى كه در آسمانها و زمين هستند، مى‌ميرند مگر كسانى كه خدا بخواهد و سپس بار ديگر در صور دميده مى‌شود، ناگهان همگى بپا مى‌خيزند و در انتظار حساب و جزا و سرنوشت خويشند.<ref>[[تفسیر نمونه|تفسير نمونه]]، ج‌19، ص535.</ref>
-اما [[علامه طباطبائی]] در تفسیر این آیه می گوید: «ظاهر آنچه در كلام خداى تعالى در معناى نفخ صور آمده اين است كه اين نفخه دو بار صورت مى‌گيرد، يكبار براى اين كه همه جانداران با هم بميرند و يك بار هم براى اين كه همه مردگان زنده شوند و اين معنا از روايات وارده از ائمه [[اهل بيت]] علیهم السلام و بعضى از روايات وارده از طرق اهل سنت از رسول خدا صلی الله علیه و آله برمى‌آيد، هر چند كه بعضى ديگر از روايات اهل سنت خالى از ابهام نيست و همين جهت باعث شده كه‌ بعضى از علماى اهل سنت، اين نظريه را اختيار كنند كه: نفخه صور در سه نوبت صورت مى‌گيرد: اول براى ميراندن. دوم براى زنده كردن و بعث و سوم براى فزع و صعقه و بعضى ديگر بگويند كه: "چهار نفخه است" وليكن اثبات اين معنا از ظواهر آيات بسيار مشكل است.
+اما [[علامه طباطبائی]] در [[تفسیر قرآن|تفسیر]] این آیه می گوید: «ظاهر آنچه در كلام خداى تعالى در معناى نفخ صور آمده اين است كه اين نفخه دو بار صورت مى‌گيرد، يكبار براى اين كه همه جانداران با هم بميرند و يك بار هم براى اين كه همه مردگان زنده شوند و اين معنا از روايات وارده از ائمه [[اهل بيت]] علیهم السلام و بعضى از روايات وارده از طرق [[اهل سنت]] از [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلی الله علیه و آله برمى‌آيد، هر چند كه بعضى ديگر از روايات اهل سنت خالى از ابهام نيست و همين جهت باعث شده كه‌ بعضى از علماى اهل سنت، اين نظريه را اختيار كنند كه: نفخه صور در سه نوبت صورت مى‌گيرد: اول براى ميراندن. دوم براى زنده كردن و بعث و سوم براى فزع و صعقه و بعضى ديگر بگويند كه: "چهار نفخه است" وليكن اثبات اين معنا از ظواهر آيات بسيار مشكل است.
 و شايد همين انحصار نفخ صور در دو نفخه "اماته" و "احيا"، باعث شده كه كلمه "صعق" را در نفخه اول به مردن خلايق تفسير كنند با اين كه معروف از معناى اين كلمه غش كردن است. صاحب صحاح مى‌گويد: وقتى گفته مى‌شود: "صعق الرجل صعقا و تصعقا" معنايش اين است كه غش كرد و "اصعقه غيره"، يعنى ديگرى او را به غش درآورد. آنگاه مى‌گويد: "صعقه" در آيه "فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ" به معناى مردن است و جمله "إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ" استثنايى است از اهل آسمانها و زمين.
-و اما اين كه اين استثناءشدگان چه كسانى هستند، بعضى گفته ‌اند: [[جبرئيل]] و [[ميكائيل]] و اسرافيل و عزرائيلند، كه پيشوايان فرشتگانند، چون اين نامبردگان در هنگام نفخ صور نمى‌ميرند، بلكه بعد از آن مى‌ميرند.
+و اما اين كه اين استثناءشدگان چه كسانى هستند، بعضى گفته ‌اند: [[جبرئيل]] و [[ميكائيل]] و [[اسرافیل|اسرافيل]] و [[عزرائیل|عزرائيل]] اند، كه پيشوايان [[فرشتگان|فرشتگانند]]، چون اين نامبردگان در هنگام نفخ صور نمى‌ميرند، بلكه بعد از آن مى‌ميرند.
 بعضى ديگر گفته ‌اند: آن چهار نفر با حاملان عرشند. بعضى هم گفته ‌اند: آن نامبردگان با رضوان و حور و مالك و زبانيه‌اند. بعضى ديگر - كه سخنشان از همه سخنان سخيف‌تر و بى‌پايه‌تر است - گفته‌اند: منظور از جمله "مَنْ شاءَ اللَّهُ"، خود خداى سبحان است.
@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 بله اگر براى خدا خلقى تصور شود كه در وراى آسمانها و زمين بوده باشند، آن وقت ممكن است بگوييم استثناى مزبور به طور منقطع آنان را استثنا كرده.
-و يا بگوييم مرگ عبارت است از جدايى روح از جسد و اين تنها در جانداران داراى جسد تصور دارد و اما ارواح نمى‌ميرند، و منظور از استثنا ايشانند و در اين صورت استثناى مزبور منقطع نيست، بلكه متصل است چون ارواح هم در بين "مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ" هستند. مؤيد اين وجه بعضى از رواياتى است كه از ائمه اهل بيت علیهم السلام رسيده».<ref>ترجمه الميزان، ج‌17، ص443.</ref>
+و يا بگوييم مرگ عبارت است از جدايى روح از جسد و اين تنها در جانداران داراى جسد تصور دارد و اما ارواح نمى‌ميرند، و منظور از استثنا ايشانند و در اين صورت استثناى مزبور منقطع نيست، بلكه متصل است چون ارواح هم در بين "مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ" هستند. مؤيد اين وجه بعضى از رواياتى است كه از [[ائمه اطهار|ائمه]] اهل بيت علیهم السلام رسيده».<ref>ترجمه [[المیزان فی تفسیر القرآن|الميزان]]، ج‌17، ص443.</ref>
 طاهرزاده دو نفخه صور را اینگونه توضیح میدهد: ایجاد حیات در نشئه ای عالی ملازم موت در نشئه ای سافل است و با نفخه اول جسدها میمیرند و روحها زنده می گردد و با نفخه دوم ارواح به قیام حق قائم میگردد به ذات خود.<ref>معرفت النفس والحشر، اصغر طاهرزاده، جلد2، صفحه62.</ref>
-متكلّمين شيعه معتقدند كه پس از نفخه اوّل، ارواح و اجسام به كلى از ميان نمى‌روند بلكه اجزاى جسمانى از هم مى‌گسلند و با نفخه دوم، دوباره پيوند مى‌خورند و زنده مى‌شوند.<ref>بحارالانوار، 6/336؛ حقّ اليقين، 2/97؛ كشف المراد، 402.</ref>
+متكلّمين [[شیعه|شيعه]] معتقدند كه پس از نفخه اوّل، ارواح و اجسام به كلى از ميان نمى‌روند بلكه اجزاى جسمانى از هم مى‌گسلند و با نفخه دوم، دوباره پيوند مى‌خورند و زنده مى‌شوند.<ref>[[بحارالأنوار|بحارالانوار]]، 6/336؛ [[حق اليقين|حقّ اليقين]]، 2/97؛ كشف المراد، 402.</ref>
 ==پانویس==
@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 ==منابع==
-* فرهنگ شیعه، صص 447-448.
-* تفسیر نمونه، مکارم شیرازی و همکاران.
+*[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، صص 447-448.
-* تفسیر المیزان، علامه طباطبائی.
+*[[تفسیر نمونه]]، مکارم شیرازی و همکاران.
-* معرفت النفس والحشر، اصغر طاهرزاده.
+*[[المیزان فی تفسیر القرآن|تفسیر المیزان]]، علامه طباطبائی.
-* قاموس قرآن، سید علی اکبر قرشی.
+*معرفت النفس والحشر، اصغر طاهرزاده.
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده:قیامت]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{نیازمند ویرایش فنی}}
+لفظ صور ده بار در [[قرآن]] مجيد آمده و همه درباره قيامت است.<ref>قاموس قرآن، ج‌4، ص163.</ref> از پیامبر اکرم صلی اله علیه و آله در مورد صور سوال شد، فرمودند: شاخی از نور است که [[اسرافیل]] به دهان می گیرد و یک طرف آن تنگ و طرف دیگر آن گشاد است و صورتی نورانی دارد.<ref>به نقل از: اسفار، جلد9، صفحه274.</ref>
-لفظ صور ده بار در قرآن مجيد آمده و همه درباره قيامت است.<ref> قاموس قرآن، ج‌4، ص: 163 </ref> از پیامبر اکرم صلی اله علیه و آله در مورد صور سوال شد، فرمودند: شاخی از نور است که [[اسرافیل]] به دهان می گیرد و یک طرف آن تنگ و طرف دیگر آن گشاد است و صورتی نورانی دارد.<ref> به نقل از : اسفار، جلد9، صفحه274. </ref>
+اصلی ترین آیه ای که بحث نفخ صور در آن ذکر شده، آیه 68 [[سوره زمر]] است: {{متن قرآن|«وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرى‌ فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ»}}.
-اصلی ترین آیه ای که بحث نفخ صور در آن ذکر شده، آیه 68 سوره زمر است:
+غالباً مفسرین این آیه را اینگونه تبیین نموده اند که: با نفخه اول که در آیه ذکر شده تمام كسانى كه در آسمانها و زمين هستند، مى‌ميرند مگر كسانى كه خدا بخواهد و سپس بار ديگر در صور دميده مى‌شود، ناگهان همگى بپا مى‌خيزند و در انتظار حساب و جزا و سرنوشت خويشند.<ref>تفسير نمونه، ج‌19، ص535.</ref>
-«وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرى‌ فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ»
+اما [[علامه طباطبائی]] در تفسیر این آیه می گوید: «ظاهر آنچه در كلام خداى تعالى در معناى نفخ صور آمده اين است كه اين نفخه دو بار صورت مى‌گيرد، يكبار براى اين كه همه جانداران با هم بميرند و يك بار هم براى اين كه همه مردگان زنده شوند و اين معنا از روايات وارده از ائمه [[اهل بيت]] علیهم السلام و بعضى از روايات وارده از طرق اهل سنت از رسول خدا صلی الله علیه و آله برمى‌آيد، هر چند كه بعضى ديگر از روايات اهل سنت خالى از ابهام نيست و همين جهت باعث شده كه‌ بعضى از علماى اهل سنت، اين نظريه را اختيار كنند كه: نفخه صور در سه نوبت صورت مى‌گيرد: اول براى ميراندن. دوم براى زنده كردن و بعث و سوم براى فزع و صعقه و بعضى ديگر بگويند كه: "چهار نفخه است" وليكن اثبات اين معنا از ظواهر آيات بسيار مشكل است.
-غالبا مفسرین این آیه را اینگونه تبیین نموده اند که :
+و شايد همين انحصار نفخ صور در دو نفخه "اماته" و "احيا"، باعث شده كه كلمه "صعق" را در نفخه اول به مردن خلايق تفسير كنند با اين كه معروف از معناى اين كلمه غش كردن است. صاحب صحاح مى‌گويد: وقتى گفته مى‌شود: "صعق الرجل صعقا و تصعقا" معنايش اين است كه غش كرد و "اصعقه غيره"، يعنى ديگرى او را به غش درآورد. آنگاه مى‌گويد: "صعقه" در آيه "فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ" به معناى مردن است و جمله "إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ" استثنايى است از اهل آسمانها و زمين.
-با نفخه اول که در آیه ذکر شده تمام كسانى كه در آسمانها و زمين هستند مى‌ميرند، مگر كسانى كه خدا بخواهد و سپس بار ديگر در صور دميده مى‌شود، ناگهان همگى بپا مى‌خيزند و در انتظار حساب و جزا و سرنوشت خويشند. <ref> تفسير نمونه، ج‌19، ص: 535 </ref>
+و اما اين كه اين استثناءشدگان چه كسانى هستند، بعضى گفته ‌اند: [[جبرئيل]] و [[ميكائيل]] و اسرافيل و عزرائيلند، كه پيشوايان فرشتگانند، چون اين نامبردگان در هنگام نفخ صور نمى‌ميرند، بلكه بعد از آن مى‌ميرند.
-اما علامه طباطبائی (ره) در تفسیر این آیه می گوید:
+بعضى ديگر گفته ‌اند: آن چهار نفر با حاملان عرشند. بعضى هم گفته ‌اند: آن نامبردگان با رضوان و حور و مالك و زبانيه‌اند. بعضى ديگر - كه سخنشان از همه سخنان سخيف‌تر و بى‌پايه‌تر است - گفته‌اند: منظور از جمله "مَنْ شاءَ اللَّهُ"، خود خداى سبحان است.
-«ظاهر آنچه در كلام خداى تعالى در معناى نفخ صور آمده اين است كه اين نفخه دو بار صورت مى‌گيرد، يك بار براى اينكه همه جانداران با هم بميرند، و يك بار هم براى اينكه همه مردگان زنده شوند. و اين معنا از روايات وارده از ائمه اهل بيت (ع)، و بعضى از روايات وارده از طرق اهل سنت از رسول خدا (ص) برمى‌آيد، هر چند كه بعضى ديگر از روايات اهل سنت خالى از ابهام نيست و همين جهت باعث شده كه‌ بعضى از علماى اهل سنت، اين نظريه را اختيار كنند كه: نفخه صور در سه نوبت صورت مى‌گيرد: اول براى ميراندن. دوم براى زنده كردن و بعث. و سوم براى فزع و صعقه. و بعضى ديگر بگويند كه:" چهار نفخه است" و ليكن اثبات اين معنا از ظواهر آيات بسيار مشكل است.
+و خواننده عزيز توجه دارد كه هيچيك از اين اقوال به دليلى از لفظ آيات كه بتوان بدان استناد جست مستند نيستند.
 بله اگر براى خدا خلقى تصور شود كه در وراى آسمانها و زمين بوده باشند، آن وقت ممكن است بگوييم استثناى مزبور به طور منقطع آنان را استثنا كرده.
-و يا بگوييم مرگ عبارت است از جدايى روح از جسد، و اين تنها در جانداران داراى جسد تصور دارد، و اما ارواح نمى‌ميرند، و منظور از استثنا ايشانند، و در اين صورت استثناى مزبور منقطع نيست، بلكه متصل است، چون ارواح هم در بين" مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ" هستند. مؤيد اين وجه بعضى از رواياتى است كه از ائمه اهل بيت (ع) رسيده.» <ref> ترجمه الميزان، ج‌17، ص: 443 </ref>
+و يا بگوييم مرگ عبارت است از جدايى روح از جسد و اين تنها در جانداران داراى جسد تصور دارد و اما ارواح نمى‌ميرند، و منظور از استثنا ايشانند و در اين صورت استثناى مزبور منقطع نيست، بلكه متصل است چون ارواح هم در بين "مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ" هستند. مؤيد اين وجه بعضى از رواياتى است كه از ائمه اهل بيت علیهم السلام رسيده».<ref>ترجمه الميزان، ج‌17، ص443.</ref>
-طاهر زاده دو نفخه صور را اینگونه توضیح میدهد: ایجاد حیات در نشئه ای عالی ملازم موت در نشئه ای سافل است و با نفخه اول جسدها میمیرند و روحها زنده می گردد و با نفخه دوم ارواح به قیام حق قائم میگردد به ذات خود.<ref> معرفت النفس والحشر، اصغر طاهرزاده، جلد2، صفحه62. </ref>
+طاهرزاده دو نفخه صور را اینگونه توضیح میدهد: ایجاد حیات در نشئه ای عالی ملازم موت در نشئه ای سافل است و با نفخه اول جسدها میمیرند و روحها زنده می گردد و با نفخه دوم ارواح به قیام حق قائم میگردد به ذات خود.<ref>معرفت النفس والحشر، اصغر طاهرزاده، جلد2، صفحه62.</ref>
-متكلّمين شيعه معتقدند كه پس از نفخه اوّل، ارواح و اجسام به كلّى از ميان نمى‌روند، بلكه اجزاى جسمانى از هم مى‌گسلند و با نفخه دوم، دوباره پيوند مى‌خورند و زنده مى‌شوند <ref>بحارالانوار، 6/ 336؛ حقّ اليقين، 2/ 97؛ كشف المراد، 402</ref>.
+متكلّمين شيعه معتقدند كه پس از نفخه اوّل، ارواح و اجسام به كلى از ميان نمى‌روند بلكه اجزاى جسمانى از هم مى‌گسلند و با نفخه دوم، دوباره پيوند مى‌خورند و زنده مى‌شوند.<ref>بحارالانوار، 6/336؛ حقّ اليقين، 2/97؛ كشف المراد، 402.</ref>
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
-== منابع ==
+==منابع==
-*فرهنگ شیعه، صص 447-448.
+* فرهنگ شیعه، صص 447-448.
-*تفسیر نمونه، مکارم شیرازی و همکاران
+* تفسیر نمونه، مکارم شیرازی و همکاران.
-*تفسیر المیزان، علامه طباطبائی
+* تفسیر المیزان، علامه طباطبائی.
-*معرفت النفس والحشر، اصغر طاهرزاده
+* معرفت النفس والحشر، اصغر طاهرزاده.
-*قاموس قرآن، سید علی اکبر قرشی
+* قاموس قرآن، سید علی اکبر قرشی.
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده:قیامت]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-از پیامبر اکرم صلی اله علیه و آله در مورد صور سوال شد، فرمودند: شاخی از نور است که [[اسرافیل]] به دهان می گیرد و یک طرف آن تنگ و طرف دیگر آن گشاد است و صورتی نورانی دارد.<ref>اسفار، جلد9، صفحه274.</ref>
+'''نفخ صور؛ فريادى آسمانى هنگام قيامت‌'''
-این که گفته اند نفخه اول برای [[مرگ]] و نفخه بعد برای احیاء است درست نیست زیرا در طریق حق تعالی جز حیات و روح افاضه نمی شود بلکه ایجاد حیات در نشئه ای عالی ملازم موت در نشئه ای سافل است و با نفخه اول جسدها میمیرند و روحها زنده می گردد و با نفخه دوم ارواح به قیام حق قائم میگردد به ذات خود.<ref>معرفت النفس والحشر، اصغر طاهرزاده، جلد2، صفحه62.</ref>
+«نفخ» به معناى دميدن است و «صور» به معناى شيپور.
 ==پانویس==
 {{پانویس}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-نفخ در صور :
+{{نیازمند ویرایش فنی}}
-پیامبر در توصیف نفخ فی الصور آن را به شا خی تشبیه میکند   که اسرافیل به دهان  میگیرد  و یک طرف آن تنگ و طرف دیگر آن
+از پیامبر اکرم (ص) در مورد صور سوال شد، فرمودند : شاخی از نور است که اسرافیل به دهان  میگیرد و یک طرف آن تنگ و طرف دیگر آن گشاد است و صورتی نورانی  دارد <ref> اسفار جلد 9 صفحه  274 </ref>
-گشاد است و صورتی نورانی  دارد و اینکه س گفته اند نفخه اول برای مرگ و نفخه بعد برای احیائ است درلصست نیست زیرا در طریق  حق تعالی جز حیات و روحوافاضه نمیشود بلکه ایجاد  حیات  در نشئه ای عالی ملازم موت در نشئه ای سافل است و با نفخه اول جسدها میمیرند  و روحها زنده میگردد .و بانفخه دوم ارواح به قیام  حق قائم میگردد به به ذات خود(اسفار جلد 9 صفحه  274)معرفت النفس و الحشر  اصغر طاهر زاده  جلد 2 صفحه 62