نذر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۴

2026-03-02T11:04:45Z

Mohammadi در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۶

2025-07-29T18:06:04Z

Mohammadi: /* پیشینه نذر */

2025-07-29T17:28:32Z

‏پیشینه نذر

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-18T13:05:39Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۰۴

2024-11-25T07:04:07Z

نمایش تغییرات

Akbari در ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۴۲

2020-04-25T09:42:31Z

Aghajani در ‏۹ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۰۰

2020-03-09T11:00:12Z

Aghajani در ‏۹ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۵۹

2020-03-09T10:59:48Z

Aghajani در ‏۹ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۵۸

2020-03-09T10:58:59Z

سید مهدی خدایی: 9پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2020-01-20T16:58:15Z

9پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

@@ سطر ۲۰: / سطر ۲۰: @@
 توسل جستن برای رفع بلا، دفع مصیبت و جلب منفعت، در میان همه اقوام وجود داشته است و هر كسی می‌كوشید تا فضل و رحمت و محبت الهی را به شكلی به سوی خود و جامعه اش جلب نماید. شاید بتوان گفت كه برخی از احكام كه [[حضرت یعقوب علیه السلام|حضرت یعقوب]] علیه السلام برای رسیدن به مقاصد بر خود [[واجب]] یا [[حرام]] كرده بود، از باب نذر بوده باشد.
-خداوند در [[سوره آل عمران]] می‌فرماید: {{متن قرآن|«كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِبَنِي إِسْرَائِيلَ إِلَّا مَا حَرَّمَ إِسْرَائِيلُ عَلَىٰ نَفْسِهِ مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ التَّوْرَاةُ ۗ قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْرَاةِ فَاتْلُوهَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ»}}<ref>[[آیه 93 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۹۳.]]</ref>؛ همه خوراكیها بر فرزندان اسرائیل حلال بود، جز آنچه پیش از نزول تورات، اسرائیل (یعقوب) بر خویشتن حرام ساخته بود. بگو: اگر جز این است و راست می‌گویید، تورات را بیاورید و آن را بخوانید.
+خداوند در [[سوره آل عمران]] می‌فرماید: «{{متن قرآن|كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِبَنِي إِسْرَائِيلَ إِلَّا مَا حَرَّمَ إِسْرَائِيلُ عَلَىٰ نَفْسِهِ مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ التَّوْرَاةُ ۗ قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْرَاةِ فَاتْلُوهَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ}}<ref>[[آیه 93 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۹۳.]]</ref>؛ همه خوراكیها بر فرزندان اسرائیل حلال بود، جز آنچه پیش از نزول تورات، اسرائیل (یعقوب) بر خویشتن حرام ساخته بود. بگو: اگر جز این است و راست می‌گویید، تورات را بیاورید و آن را بخوانید».
 در حقیقت قوانین و مقررات شخصی را كه حضرت یعقوب علیه السلام برای خود وضع كرده بود، بعدها یهودیان به عنوان قوانین الهی مطرح می‌كردند و مخالفان با آن را مجازات و تنبیه می‌نمودند. همین شیوه غلط و نادرست یهودیان موجب شد تا خداوند با بیان این كه قوانین سخت گیرانه حضرت یعقوب علیه السلام ارتباطی به [[وحی]] و تورات ندارد، از یهودیان بخواهد تا مداركی از تورات درباره این قوانین و وضع الهی آن ارایه دهند.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
 «نَذر»، التزام به انجام يا ترک عملى به نحو خاص بخاطر [[خدا]] است كه با صيغه خاصى ‌منعقد مى‌شود. انجام آنچه كه نذر شده [[واجب]] است و تخلف از آن ‌[[گناه]] است و [[کفاره]] دارد.<ref>تحرير الوسيله، امام خمينى، ص 237.</ref>
+[[پرونده:Nazr.jpg|thumb|250px|left|نذر امام حسین علیه السلام - سید محمدرضا موسوی]]
 ==معنای نذر==
 «نذر» در لغت به معنای ملزم ساختن خود بر امری است كه از قبل الزامی بر انجام آن نداشته است.<ref>لسان العرب، ابن منظور، ج14، ذیل واژه نذر؛ مفردات قرآن راغب، ص797.</ref>

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 ==پیشینه نذر==
-با نگاهی به گزارش‌های [[قرآن|قرآنی]] این معنا به دست می‌آید كه نذر دارای پیشینه است و در میان اقوام پیش از [[اسلام]] نیز رواج داشته است. از جمله خداوند در آیه 35 [[سوره آل عمران]] گزارش می‌كند كه همسر عمران با خود نذر می‌كند تا فرزندش را برای خدمت در راه خدا آزاد كند و خداوند نذرش را پذیرفت و آن زن مومن، فرزندش [[حضرت مریم|مریم]](س) را به خدمت [[بیت المقدس]] فرستاد.
+با نگاهی به گزارش‌های [[قرآن|قرآنی]] این معنا به دست می‌آید كه نذر دارای پیشینه است و در میان اقوام پیش از [[اسلام]] نیز رواج داشته است. از جمله خداوند در آیه 35 [[سوره آل عمران]] گزارش می‌كند كه همسر عمران با خود نذر می‌كند تا فرزندش را برای خدمت در راه خدا آزاد كند و خداوند نذرش را پذیرفت و آن زن مومن، فرزندش [[حضرت مریم|مریم]] سلام الله علیها را به خدمت [[بیت المقدس]] فرستاد.
-نذر از نظر حضرت مریم(س) و [[یهود|یهودیان]]، امری مطلوب و معروف بوده و او و سایر یهودیان هم عصر وی به نذر اعتقاد داشته و براساس آن عمل می‌كردند. البته نذری كه در آن عصر متداول بود، اَشكال گوناگونی داشت كه از آن جمله می‌توان به نذر سكوت اشاره كرد. ([[سوره مریم]]، آیه26)
+نذر از نظر حضرت مریم سلام الله علیها و [[یهود|یهودیان]]، امری مطلوب و معروف بوده و او و سایر یهودیان هم عصر وی به نذر اعتقاد داشته و براساس آن عمل می‌كردند. البته نذری كه در آن عصر متداول بود، اَشكال گوناگونی داشت كه از آن جمله می‌توان به نذر سكوت اشاره كرد. ([[سوره مریم]]، آیه26)
-در میان مردم [[جاهلیت]] و پیش از [[اسلام]] در [[جزیرة العرب]] نیز نذر متداول و رایج بود و شاید از همین جا بتوان دریافت كه نذر از آیین‌های [[دین حنیف]] [[حضرت ابراهیم علیه السلام|ابراهیمی]](ع) بوده است كه در جزیره عربی باقیمانده بود. ([[سوره بقره]]، آیه270)
+در میان مردم [[جاهلیت]] و پیش از [[اسلام]] در [[جزیرة العرب]] نیز نذر متداول و رایج بود و شاید از همین جا بتوان دریافت كه نذر از آیین‌های [[دین حنیف]] [[حضرت ابراهیم علیه السلام|ابراهیمی]] علیه السلام بوده است كه در جزیره عربی باقیمانده بود. ([[سوره بقره]]، آیه270)
-توسل جستن برای رفع بلا، دفع مصیبت و جلب منفعت، در میان همه اقوام وجود داشته است و هر كسی می‌كوشید تا فضل و رحمت و محبت الهی را به شكلی به سوی خود و جامعه اش جلب نماید. شاید بتوان گفت كه برخی از احكام كه [[حضرت یعقوب علیه السلام|حضرت یعقوب]](ع) برای رسیدن به مقاصد بر خود [[واجب]] یا [[حرام]] كرده بود، از باب نذر بوده باشد.
+توسل جستن برای رفع بلا، دفع مصیبت و جلب منفعت، در میان همه اقوام وجود داشته است و هر كسی می‌كوشید تا فضل و رحمت و محبت الهی را به شكلی به سوی خود و جامعه اش جلب نماید. شاید بتوان گفت كه برخی از احكام كه [[حضرت یعقوب علیه السلام|حضرت یعقوب]] علیه السلام برای رسیدن به مقاصد بر خود [[واجب]] یا [[حرام]] كرده بود، از باب نذر بوده باشد.
-خداوند در آیه93 [[سوره آل عمران]] می‌فرماید: {{متن قرآن|«كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِبَنِي إِسْرَائِيلَ إِلَّا مَا حَرَّمَ إِسْرَائِيلُ عَلَىٰ نَفْسِهِ مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ التَّوْرَاةُ ۗ قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْرَاةِ فَاتْلُوهَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ»}}؛ همه خوراكیها بر فرزندان اسرائیل حلال بود، جز آنچه پیش از نزول تورات، اسرائیل (یعقوب) بر خویشتن حرام ساخته بود. بگو: اگر جز این است و راست می‌گویید، تورات را بیاورید و آن را بخوانید.
+خداوند در [[سوره آل عمران]] می‌فرماید: {{متن قرآن|«كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِبَنِي إِسْرَائِيلَ إِلَّا مَا حَرَّمَ إِسْرَائِيلُ عَلَىٰ نَفْسِهِ مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ التَّوْرَاةُ ۗ قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْرَاةِ فَاتْلُوهَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ»}}<ref>[[آیه 93 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۹۳.]]</ref>؛ همه خوراكیها بر فرزندان اسرائیل حلال بود، جز آنچه پیش از نزول تورات، اسرائیل (یعقوب) بر خویشتن حرام ساخته بود. بگو: اگر جز این است و راست می‌گویید، تورات را بیاورید و آن را بخوانید.
-در حقیقت قوانین و مقررات شخصی را كه حضرت یعقوب(ع) برای خود وضع كرده بود، بعدها یهودیان به عنوان قوانین الهی مطرح می‌كردند و مخالفان با آن را مجازات و تنبیه می‌نمودند. همین شیوه غلط و نادرست یهودیان موجب شد تا خداوند با بیان این كه قوانین سخت گیرانه حضرت یعقوب(ع) ارتباطی به [[وحی]] و تورات ندارد، از یهودیان بخواهد تا مداركی از تورات درباره این قوانین و وضع الهی آن ارایه دهند.
+در حقیقت قوانین و مقررات شخصی را كه حضرت یعقوب علیه السلام برای خود وضع كرده بود، بعدها یهودیان به عنوان قوانین الهی مطرح می‌كردند و مخالفان با آن را مجازات و تنبیه می‌نمودند. همین شیوه غلط و نادرست یهودیان موجب شد تا خداوند با بیان این كه قوانین سخت گیرانه حضرت یعقوب علیه السلام ارتباطی به [[وحی]] و تورات ندارد، از یهودیان بخواهد تا مداركی از تورات درباره این قوانین و وضع الهی آن ارایه دهند.
 بنابراین، این شیوه‌ها را می‌توان بخشی از همان الزامی دانست كه در نذر از سوی شخص بر خود تحمیل می‌شود، ولی هرگز این بدان معنا نیست كه بر دیگران هم این الزام شود.
-از گزارش‌های قرآنی درباره چرایی نذر كردن به دست می‌آید كه مردم برای دست یابی به اهداف گوناگونی نذر می‌كردند و انگیزه‌های چندی، آنان را به این عمل می‌كشاند. از جمله از آیه 26 [[سوره مریم]] ({{متن قرآن|«... فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَدًا فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمَٰنِ صَوْمًا فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنْسِيًّا»}}) می‌توان دریافت كه برای رهایی و فرار از تنگناهای اجتماعی از نذر بهره گرفته می‌شده است. همچنین از آیه 7 [[سوره انسان]] ({{متن قرآن|«يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا»}}) این معنا به دست می‌آید كه اشخاص برای شفای بیماران و درمان آنان به نذر متوسل می‌شدند.
+از گزارش‌های قرآنی درباره چرایی نذر كردن به دست می‌آید كه مردم برای دست یابی به اهداف گوناگونی نذر می‌كردند و انگیزه‌های چندی، آنان را به این عمل می‌كشاند. از جمله در [[سوره مریم]] {{متن قرآن|«... فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَدًا فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمَٰنِ صَوْمًا فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنْسِيًّا»}}<ref>[[آیه 26 سوره مریم|سوره مریم، آیه ۲۶.]]</ref>، می‌توان دریافت كه برای رهایی و فرار از تنگناهای اجتماعی از نذر بهره گرفته می‌شده است. همچنین در [[سوره انسان]] {{متن قرآن|«يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا»}}<ref>[[آیه 7 سوره انسان|سوره دهر، آیه ۷.]]</ref>، این معنا به دست می‌آید كه اشخاص برای شفای بیماران و درمان آنان به نذر متوسل می‌شدند.
-در روایات درباره [[اسباب نزول|شان نزول]] سوره انسان آمده است كه [[امام علی علیه السلام|امام علی]](ع) و [[حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها|حضرت فاطمه]](س) و [[فضه خدمتکار حضرت زهرا|فضه]] برای شفای بیماری [[امام حسن علیه السلام|حسن]] و [[امام حسین علیه السلام|حسین]](ع) به پیشنهاد [[پیامبر اسلام|پیامبر]](ص) نذر [[روزه]] كردند.<ref>تفسیر كبیر، فخر رازى، ج 10، ص 746؛ مجمع البیان، ج 9 ص 611؛ انوار التنزیل، بیضاوی، ج 4، ص 674؛ الكشاف، زمخشری، ج 4، ص 670.</ref>
+در روایات درباره [[اسباب نزول|شان نزول]] سوره انسان آمده است كه [[امام علی علیه السلام|امام علی]] علیه السلام و [[حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها|حضرت فاطمه]] سلام الله علیها و [[فضه خدمتکار حضرت زهرا|فضه]] برای شفای بیماری [[امام حسن علیه السلام|حسن]] و [[امام حسین علیه السلام|حسین]] علیه السلام به پیشنهاد [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله نذر [[روزه]] كردند.<ref>تفسیر كبیر، فخر رازى، ج 10، ص 746؛ مجمع البیان، ج 9 ص 611؛ انوار التنزیل، بیضاوی، ج 4، ص 674؛ الكشاف، زمخشری، ج 4، ص 670.</ref>
 ==اهداف و انگیزه‌های نذر==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۵
سطر ۱۰۶:		سطر ۱۰۶:
	\|رده= دارد		\|رده= دارد
	}}		}}
		+	{{قرآن}}

@@ سطر ۹۸: / سطر ۹۸: @@
 فرشته محیطی، نذر بهره گیری از نصرت الهی، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، بازیابی: 7 اردیبهشت 1394
+{{فقه/احکام}}
 [[رده:احکام عبادی]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۹۷: / سطر ۹۷: @@
 تحرير الوسيله، امام خمينى ره
-فرشته محیطی،نذر بهره گیری از نصرت الهی، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، بازیابی: 7 اردیبهشت 1394
+فرشته محیطی، نذر بهره گیری از نصرت الهی، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، بازیابی: 7 اردیبهشت 1394
 [[رده:احکام عبادی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 نذر، التزام به انجام يا ترك عملى به نحو خاص بخاطر خداست كه با صيغه خاصى ‌منعقد مى‌شود، مثل ‌«لله على...» و انجام آنچه كه نذر شده واجب است و تخلف از آن ‌گناه است و كفاره دارد.<ref>تحرير الوسيله، امام خمينى ره، ص 237.</ref>
@@ سطر ۱۰۲: / سطر ۱۰۳: @@
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده:سنت های عزاداران ابا عبدالله]]