نامه های کوفیان به امام حسین علیه السلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۵

2025-09-21T12:15:23Z

Zamani در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۵۲

2025-07-29T14:52:20Z

Zamani در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۲۳

2025-07-28T07:23:41Z

Zamani در ‏۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۲

2025-07-27T07:52:05Z

Zamani در ‏۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۸

2025-07-27T06:28:24Z

Zamani: Zamani صفحهٔ دعوتنامه کوفیان به امام حسین علیه السلام را به نامه های کوفیان به امام حسین علیه السلام منتقل کرد

2025-07-26T15:10:09Z

Zamani صفحهٔ دعوتنامه کوفیان به امام حسین علیه السلام را به نامه های کوفیان به امام حسین علیه السلام منتقل کرد

Zamani در ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۹

2025-07-26T15:09:44Z

مهدی موسوی: ویرایش

2021-07-15T10:43:05Z

ویرایش

سید مهدی خدایی: 10پروژه: درج شناسه

2020-02-23T07:36:02Z

10پروژه: درج شناسه

سید مهدی خدایی: 7پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-11-28T06:28:54Z

7پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
 مردم [[کوفه]] پس از مرگ [[معاویه]] و به خلافت رسیدن [[یزید بن معاویه|یزید]]، نامه‌ها و نماینده‌هایی جهت یاری و دعوت از [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]] علیه السلام به [[مکه]] فرستادند و از ایشان خواستند تا به کوفه بیاید و رهبری آنان را بپذیرد. در پی همین نامه ها بود که امام علیه السلام به سمت کوفه حرکت نمود، اما با تغییر اوضاع شهر، اهل کوفه پیمان شکنی کردند که منجر به واقعه [[کربلا]] و شهادت مظلومانه امام حسین و یارانش شد.
+[[پرونده:Nameha.jpg|thumb|230px|left|تصویرسازی حضرت مسلم بن عقیل - محسن فرجی]]
 ==نامه کوفیان به امام حسین پس از شهادت امام حسن ==
 شیخ مفید در کتاب ارشاد از كلبى، مداينى و ديگر سيره‏ نويسان نقل مى‏‌كند كه گفته‏‌اند: «هنگامى كه امام حسن عليه السلام از دنيا رفت شيعيان در عراق به جنبش درآمدند و درباره خلع معاويه و بيعت با امام حسين عليه السلام مكاتبه كردند. ولى امام عليه السلام نپذيرفت و يادآور شد كه ميان او و معاويه عهد و پيمانى است كه تا پايان يافتن مدتش، شكستن آن براى او جايز نيست؛ و پس از آن كه معاويه مرد، در اين موضوع خواهد نگريست.»<ref>ارشاد مفید، ج۲، ص۳۲.</ref>

@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۹: @@
 مضمون این نامه چنین بود: «پس از حمد و ثنای پروردگار؛ همانا باغ‌ها سرسبز شده و میوه‌ها رسیده است. پس هرگاه می‌خواهی به سوی لشگر فراوان و مجهزی که برای یاریت آمده است، بشتاب!»<ref>بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۳۴.</ref>
-نکته ای که در مورد این نامه وجود دارد آن است که تمامی نویسندگان این نامه از اشراف قبائل کوفه و از حامیان امویان بوده اند.<ref>قاضی خانی، حسین، «کاوشی در آمار نامه های کوفیان برای دعوت از امام حسین (ع)»، شیعه پژوهی، پاییز 1395، شماره 8.</ref>
+نکته ای که در مورد این نامه وجود دارد آن است که نویسندگان همگی از سرشناسان کوفه بودند که قبلا به درخواست ابن زیاد به راحتی علیه صحابی بزرگ پیامبر [[حجر بن عدی]] که مظلومانه توسط معاویه به شهادت رسید شهادت داده بودند.<ref>بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۲۵۴ و ۲۵۵</ref> متن این نامه نیز که در آن سعی دارند امام را با امور دنیایی به آمدن به کوفه ترغیب کنند نشان می دهد که معرفت درستی نسبت به امام حسین علیه السلام ندارند.
 . نامه ای از شیعیان کوفه که حامل آن [[هانی بن هانی سبعی|هانی بن هانی سبیعی]] و [[سعید بن عبدالله حنفی]] بودند و پیرو نامه قبلی بوده است. چرا که در ان بی مقدمه فقط از امام دعوت به شتاب در آمدن به کوفه کرده اند. مضمون این نامه که گفته شده آخرین نامه شیعیان به امام حسین بوده است چنین است: «بسم الله الرحمن الرحیم؛ این نامه‌ای است به حسین بن علی علیه السلام از طرف شیعیان مؤمن و مسلمان او: پس از حمد و ثنای پروردگار به سرعت به نزد ما بشتاب؛ زیرا مردم چشم به راه تو هستند و اندیشه‌ای جز تو ندارند. پس بشتاب، بشتاب، بشتاب، والسلام.»<ref>بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۳۴.</ref>

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 مردم [[کوفه]] پس از مرگ [[معاویه]] و به خلافت رسیدن [[یزید بن معاویه|یزید]]، نامه‌ها و نماینده‌هایی جهت یاری و دعوت از [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]] علیه السلام به [[مکه]] فرستادند و از ایشان خواستند تا به کوفه بیاید و رهبری آنان را بپذیرد. در پی همین نامه ها بود که امام علیه السلام به سمت کوفه حرکت نمود، اما با تغییر اوضاع شهر، اهل کوفه پیمان شکنی کردند که منجر به واقعه [[کربلا]] و شهادت مظلومانه امام حسین و یارانش شد.
-==اولین نامه‌ کوفیان به امام حسین علیه السلام==
+==نامه کوفیان به امام حسین پس از شهادت امام حسن ==
 وقتی خبر درگذشت [[معاویه]] به مردم کوفه رسید شیعیان در [[کوفه]] در منزل [[سلیمان بن صرد خزاعی]] گرد آمدند و درباره مرگ معاویه سخن گفتند و خدا را به این خاطر شکر کردند. آنگاه سلیمان بن صرد گفت معاویه مرده است و حسین بن علی با فرزندش بیعت نکرده و به مکه رفته است. اگر قصد دارید او را یاری کنید، به او خبر بدهید و اگر در یاری‌اش تردید دارید، او را به خطر نیندازید و فریبش ندهید. مردم تأکید کردند قصد یاری او را دارند و نامه‌ای خطاب به امام حسین علیه السلام نوشتند و از او خواستند که به کوفه آمده پیشوایی آنها را بر عهده بگیرد و در ضمن آن اوضاع کوفه را برای امام تشریح کردند. <ref>ارشاد مفید، ج۲، ص۳۴.</ref>
@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۹: @@
 ==منابع==
 * بلاذری، احمدبن یحیی، انساب الاشراف، بیروت: دارالفکر، ۱۴۱۷ق.
 * سید ابن طاوس‏، علی بن موسی، اللهوف على قتلى الطفوف‏، تهران‏، جهان، ۱۳۴۸ش‏.
 * طبری، محمدبن جریر، تاریخ الامم و الملوک، بیروت: دارالتراث، ۱۳۸۷ ش.

@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 مضمون این نامه چنین بود: «پس از حمد و ثنای پروردگار؛ همانا باغ‌ها سرسبز شده و میوه‌ها رسیده است. پس هرگاه می‌خواهی به سوی لشگر فراوان و مجهزی که برای یاریت آمده است، بشتاب!»<ref>بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۳۴.</ref>
-. نامه ای از شیعیان کوفه که حامل آن [[هانی بن هانی سبعی|هانی بن هانی سبیعی]] و [[سعید بن عبدالله حنفی]] بودند و پیرو نامه قبلی بوده است. چرا که در ان بی مقدمه فقط از امام دعوت به شتاب در آمدن به کوفه کرده اند. مضمون این نامه که گفته شده آخرین نامه به امام حسین بوده است چنین است: «بسم الله الرحمن الرحیم؛ این نامه‌ای است به حسین بن علی علیه السلام از طرف شیعیان مؤمن و مسلمان او: پس از حمد و ثنای پروردگار به سرعت به نزد ما بشتاب؛ زیرا مردم چشم به راه تو هستند و اندیشه‌ای جز تو ندارند. پس بشتاب، بشتاب، بشتاب، والسلام.»<ref>بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۳۴.</ref>
+نکته ای که در مورد این نامه وجود دارد آن است که تمامی نویسندگان این نامه از اشراف قبائل کوفه و از حامیان امویان بوده اند.<ref>قاضی خانی، حسین، «کاوشی در آمار نامه های کوفیان برای دعوت از امام حسین (ع)»، شیعه پژوهی، پاییز 1395، شماره 8.</ref>
 ==تعداد نامه های کوفیان به امام حسین علیه السلام==
@@ سطر ۲۹: / سطر ۳۳: @@
 در برخی منابع متاخر مانند منتهی الآمال و مقتل الحسین مقرم و ... نیز تعداد نامه های کوفیان به امام حسین علیه السلام دوازده هزار عدد نوشته شده است.
-لیکن این آمار با توجه به اختلاف زیادی که با گزارش منابعی چون تاریخ طبری دارد و حجم زیادی که نامه های آن زمان داشته اند نمی تواند درست باشد و به نظر می رسد آمار دوازده هزار نفر آمار افرادی باشد که به واسطه این نامه ها از امام حسین علیه السلام برای رفتن به کوفه دعوت به عمل آورده اند و منظور سید بن طاووس نیز همین بوده است. یعنی در مجموع افرادی که به صورت گروهی یا چند نفری یا تکی به امام نامه نوشتند 12 هزار نفر بودند.
+لیکن این آمار با توجه به اختلاف زیادی که با گزارش منابعی چون تاریخ طبری دارد و بزرگی اندازه یک نامه در آن زمان، نمی تواند درست باشد و به نظر می رسد آمار دوازده هزار نفر آمار افرادی باشد که به واسطه این نامه ها از امام حسین علیه السلام برای رفتن به کوفه دعوت به عمل آورده اند و منظور سید بن طاووس نیز همین بوده است. یعنی در مجموع افرادی که به صورت گروهی یا چند نفری یا تکی به امام نامه نوشتند 12 هزار نفر بودند.
 برخی نیز این احتمال را داده اند که بین آمار بیعت کنندگان با مسلم که 12 هزار یا 18 هزار گفته شده با آمار نامه ها اشتباه شده و امار بیعت کنندگان بجای نامه ها گرفته شده است. <ref>محسنی، محمد سالم، آمار نامه های کوفیان به امام حسین علیه السلام، فصلنامه سخن تاریخ، شماره ٢۸، زمستان ۱۴۰۱ش ، ص۷</ref>
@@ سطر ۳۷: / سطر ۴۱: @@
 ==منابع==
+* بلاذری، احمدبن یحیی، انساب الاشراف، بیروت: دارالفکر، ۱۴۱۷ق.
 * سید ابن طاوس‏، علی بن موسی، اللهوف على قتلى الطفوف‏، تهران‏، جهان، ۱۳۴۸ش‏.
 * مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بیروت)، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، چاپ دوم، ۱۴۰۳ ق.
 * مفید، محمد بن محمد، الإرشاد فی معرفة حجج الله على العباد، قم، کنگره شیخ مفید، چاپ اول، ۱۴۱۳ ق.
-*محسنی، محمد سالم، آمار نامه های کوفیان به امام حسین علیه السلام، فصلنامه سخن تاریخ، شماره ٢۸، زمستان ۱۴۰۱ش.
+* محسنی، محمد سالم، «آمار نامه های کوفیان به امام حسین علیه السلام»، فصلنامه سخن تاریخ، شماره ٢۸، زمستان ۱۴۰۱ش.
 [[رده:واقعه عاشورا]]
 [[رده: مقاله های مهم]]
@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۶: @@
 |سنجش=شده
 |شناسه= خوب
-|عنوان بندی مناسب= متوسط
+|عنوان بندی مناسب= خوب
-|کفایت منابع و پی نوشت ها= متوسط
+|کفایت منابع و پی نوشت ها= خوب
 |رعایت سطح مخاطب عام= خوب
 |رعایت ادبیات دانشنامه ای= خوب
-|جامعیت= متوسط
+|جامعیت= خوب
 |رعایت اختصار= خوب
 |سیر منطقی= خوب

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 مردم [[کوفه]] پس از مرگ [[معاویه]] و به خلافت رسیدن [[یزید بن معاویه|یزید]]، نامه‌ها و نماینده‌هایی جهت یاری و دعوت از [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]] علیه السلام به [[مکه]] فرستادند و از ایشان خواستند تا به کوفه بیاید و رهبری آنان را بپذیرد. در پی همین نامه ها بود که امام علیه السلام به سمت کوفه حرکت نمود، اما با تغییر اوضاع شهر، اهل کوفه پیمان شکنی کردند که منجر به واقعه [[کربلا]] و شهادت مظلومانه امام حسین و یارانش شد.
-==نامه‌های کوفیان به امام حسین==
+==اولین نامه‌ کوفیان به امام حسین علیه السلام==
-وقتی خبر درگذشت [[معاویه]] به مردم کوفه رسید شیعیان در [[کوفه]] در منزل [[سلیمان بن صرد خزاعی]] گرد آمدند و درباره مرگ معاویه سخن گفتند و خدا را به این خاطر شکر کردند. آنگاه سلیمان بن صرد گفت معاویه مرده است و حسین بن علی با فرزندش بیعت نکرده و به مکه رفته است. اگر قصد دارید او را یاری کنید، به او خبر بدهید و اگر در یاری‌اش تردید دارید، او را به خطر نیندازید و فریبش ندهید. مردم تأکید کردند قصد یاری او را دارند و نامه‌ای خطاب به امام حسین علیه السلام نوشتند:
+وقتی خبر درگذشت [[معاویه]] به مردم کوفه رسید شیعیان در [[کوفه]] در منزل [[سلیمان بن صرد خزاعی]] گرد آمدند و درباره مرگ معاویه سخن گفتند و خدا را به این خاطر شکر کردند. آنگاه سلیمان بن صرد گفت معاویه مرده است و حسین بن علی با فرزندش بیعت نکرده و به مکه رفته است. اگر قصد دارید او را یاری کنید، به او خبر بدهید و اگر در یاری‌اش تردید دارید، او را به خطر نیندازید و فریبش ندهید. مردم تأکید کردند قصد یاری او را دارند و نامه‌ای خطاب به امام حسین علیه السلام نوشتند و از او خواستند که به کوفه آمده پیشوایی آنها را بر عهده بگیرد و در ضمن آن اوضاع کوفه را برای امام تشریح کردند. <ref>ارشاد مفید، ج۲، ص۳۴.</ref>
 این نامه را عبدالله بن مسمع همدانی<ref>«عبدالله بن مسمع همدانی سبعی» از مبارزان بنام نهضت توابین بوده است.</ref> و عبدالله بن وال<ref>«عبدالله بن وال» از اشراف کوفه و از جمله فقها و عباد بوده است. او نیز از توابین است که در «عین الورده» با سلیمان بن صرد به شهادت رسید.</ref> در روز دهم ماه [[رمضان]] در [[مکه]] بدست امام رساندند.
 مردم [[کوفه]] دو روز پس از فرستادن آن نامه، نامه‌های دیگری به وسیله [[قیس بن مسهر صیداوی]] و عبدالرحمن بن عبدالله ارحبی و عماره بن عبدالله سلولی برای امام فرستادند که روی هم‌ رفته حدود ۱۵۰ عدد می‌شد و هر یک از آنها از طرف یک یا دو یا چهار نفر بود.<ref>مفید، الارشاد، ج۲، ص۳۷ و ۳۸. </ref>
-پس از دو روز دیگر، باز [[هانی بن هانی سبعی|هانی بن هانی سبیعی]] و [[سعید بن عبدالله حنفی]] را با نامه‌ای به مضمون زیر به جانب امام فرستادند: «بسم الله الرحمن الرحیم؛ این نامه‌ای است به حسین بن علی علیه السلام از طرف شیعیان مؤمن و مسلمان او: پس از حمد و ثنای پروردگار به سرعت به نزد ما بشتاب؛ زیرا مردم چشم به راه تو هستند و اندیشه‌ای جز تو ندارند. پس بشتاب، بشتاب، بشتاب، والسلام.»<ref>بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۳۴.</ref>
+در روزهای بعد نیز نامه‌رسان‌ها و فرستادگان یکی پس از دیگری نزد [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]] علیه السلام می‌رفتند و امام از آنها از حال مردم [[کوفه]] می‌پرسید. سرانجام امام نامه‌ای به کوفیان نوشت و به دست [[هانی بن هانی سبعی|هانی بن هانی]] و [[سعید بن عبدالله حنفی|سعید بن عبدالله]] که آخرین فرستاده مردم کوفه بودند، داد تا به کوفه ببرند.<ref>بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۳۴.</ref>
-آنگاه [[شبث بن ربعی]] و حجار بن ابجر و یزید بن رویم و عروة بن قیس و [[عمرو بن حجاج زبیدی|عمرو بن حجاج زیبدی]] و محمد بن عمرو تیمی، نامه‌ی دیگری به این مضمون برای امام نوشتند: «پس از حمد و ثنای پروردگار؛ همانا باغ‌ها سرسبز شده و میوه‌ها رسیده است. پس هرگاه می‌خواهی به سوی لشگر فراوان و مجهزی که برای یاریت آمده است، بشتاب!»<ref>بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۳۴.</ref>
+مضمون این نامه چنین بود: «پس از حمد و ثنای پروردگار؛ همانا باغ‌ها سرسبز شده و میوه‌ها رسیده است. پس هرگاه می‌خواهی به سوی لشگر فراوان و مجهزی که برای یاریت آمده است، بشتاب!»<ref>بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۳۴.</ref>
-نامه‌رسان‌ها و فرستادگان یکی پس از دیگری نزد [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]] علیه السلام می‌رفتند و امام از آنها از حال مردم [[کوفه]] می‌پرسید. سرانجام امام نامه‌ای به کوفیان نوشت و به دست [[هانی بن هانی سبعی|هانی بن هانی]] و [[سعید بن عبدالله حنفی|سعید بن عبدالله]] که آخرین فرستاده مردم کوفه بودند، داد تا به کوفه ببرند.<ref>بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۳۴.</ref>
+. نامه ای از شیعیان کوفه که حامل آن [[هانی بن هانی سبعی|هانی بن هانی سبیعی]] و [[سعید بن عبدالله حنفی]] بودند و پیرو نامه قبلی بوده است. چرا که در ان بی مقدمه فقط از امام دعوت به شتاب در آمدن به کوفه کرده اند. مضمون این نامه که گفته شده آخرین نامه به امام حسین بوده است چنین است: «بسم الله الرحمن الرحیم؛ این نامه‌ای است به حسین بن علی علیه السلام از طرف شیعیان مؤمن و مسلمان او: پس از حمد و ثنای پروردگار به سرعت به نزد ما بشتاب؛ زیرا مردم چشم به راه تو هستند و اندیشه‌ای جز تو ندارند. پس بشتاب، بشتاب، بشتاب، والسلام.»<ref>بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۳۴.</ref>
 ==تعداد نامه های کوفیان به امام حسین علیه السلام==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۱۰
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-مردم کوفه پس از مرگ معاویه و به خلافت رسیدن یزید، نامه‌ها و نماینده‌هایی جهت یاری و دعوت از امام علیه السلام به مکه فرستادند و از ایشان خواستند تا به کوفه بیاید و رهبری آنان را بپذیرد. در پی همین نامه ها بود که امام حسین علیه السلام به سمت کوفه حرکت نمود اما با تغییر اوضاع شهر، اهل کوفه پیمان شکنی کردند که منجر به واقعه کربلا و شهادت مظلومانه امام حسین و یارانش شد.
+مردم [[کوفه]] پس از مرگ [[معاویه]] و به خلافت رسیدن [[یزید بن معاویه|یزید]]، نامه‌ها و نماینده‌هایی جهت یاری و دعوت از [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]] علیه السلام به [[مکه]] فرستادند و از ایشان خواستند تا به کوفه بیاید و رهبری آنان را بپذیرد. در پی همین نامه ها بود که امام علیه السلام به سمت کوفه حرکت نمود، اما با تغییر اوضاع شهر، اهل کوفه پیمان شکنی کردند که منجر به واقعه [[کربلا]] و شهادت مظلومانه امام حسین و یارانش شد.
-==دعوتنامه کوفیان برای امام حسین علیه السلام==
+==نامه‌های کوفیان به امام حسین==
-مردم کوفه پس از اطلاع از مرگ [[معاویه]] و عدم بیعت [[امام حسین]] علیه السلام با یزید و رفتنش به [[مکه]]، نامه‌ها و نماینده‌هایی جهت یاری و دعوت از امام علیه السلام به مکه گسیل داشتند که مضمون آنها به این شرح است:
+مردم [[کوفه]] پس از اطلاع از مرگ [[معاویه]] و عدم بیعت [[امام حسین]] علیه السلام با [[یزید بن معاویه|یزید]] و رفتنش به [[مکه]]، نامه‌ها و نماینده‌هایی جهت یاری و دعوت از امام علیه السلام به مکه گسیل داشتند که مضمون آنها به این شرح است:
-«بسم الله الرحمن الرحیم؛ این نامه‌ای از سلیمان بن صرد خزاعی و مسیب بن نجبه و رفاعة بن شداد بجلی و حبیب مظاهر و شیعیان با [[ایمان]] او و مسلمانان [[کوفه]] به حسین بن علی علیه السلام است.
+«بسم الله الرحمن الرحیم؛ این نامه‌ای از [[سلیمان بن صرد خزاعی]] و [[مسیب بن نجبه فزاری|مسیب بن نجبه]] و [[رفاعة بن شداد|رفاعة بن شداد بجلی]] و [[حبیب بن مظاهر اسدی|حبیب بن مظاهر]] و [[شیعه|شیعیان]] با [[ایمان]] و مسلمانان [[کوفه]] به حسین بن علی علیه السلام است. درود بر تو! خدایی را که هیچ کس جز او شایسته پرستش نیست، برای وجود تو سپاس می‌گوییم. خدایی را که دشمن ستمکار و سرکش شما را درهم شکست و نابود کرد، می‌ستاییم. دشمنی که بر این امت یورش برده، [[خلافت]] بر آنان را به زور ربوده، اموال آنان را گرفته و بدون رضایت آنان، خود را فرمانروای آنان کرده بود. او نیکان و بزرگان را کناری نهاده و بدکاران و اشرار را بر جای آنها نشانده و اموال خدا را بدست گردنکشان و ثروتمندان داده بود. لعنت و نابودی بر او باد، همچنان‌که [[قوم ثمود]] لعنت و نابود شدند. به‌راستی که ما پیشوایی نداریم. پس به سوی ما بشتاب! امید است که خداوند به وسیله تو ما را گرد [[حق]] جمع کند. [[نعمان بن بشیر]]، فرماندار [[یزید بن معاویه|یزید]] و نماینده [[بنی امیه]] در قصر فرمانداری است، ولی ما در روزهای جمعه و عید با او [[نماز]] نمی‌خوانیم. اگر بدانیم که به سوی ما حرکت کرده‌ای، او را از شهر [[کوفه]] بیرون خواهیم کرد و اگر خدا بخواهد به [[شام]] خواهیم فرستاد.»
-درود بر تو! خدایی را که هیچ کس جز او شایسته پرستش نیست، برای وجود تو سپاس می‌گوییم. خدایی را که دشمن ستمکار و سرکش شما را درهم شکست و نابود کرد، می‌ستاییم. دشمنی که بر این امت یورش برده، خلافت بر آنان را به زور ربوده، اموال آنان را گرفته و بدون رضایت آنان، خود را فرمانروای آنان کرده بود. او نیکان و بزرگان را کناری نهاده و بدکاران و اشرار را بر جای آنها نشانده و اموال خدا را بدست گردنکشان و ثروتمندان داده بود. لعنت و نابودی بر او باد، همچنان‌که قوم ثمود لعنت و نابود شدند.
+این نامه را عبدالله بن مسمع همدانی<ref>«عبدالله بن مسمع همدانی سبعی» از مبارزان بنام نهضت توابین بوده است.</ref> و عبدالله بن وال<ref>«عبدالله بن وال» از اشراف کوفه و از جمله فقها و عباد بوده است. او نیز از توابین است که در «عین الورده» با سلیمان بن صرد به شهادت رسید.</ref> در روز دهم ماه [[رمضان]] در [[مکه]] بدست امام رساندند.
-به‌راستی که ما پیشوایی نداریم. پس به سوی ما بشتاب! امید است که خداوند به وسیله تو ما را گرد حق جمع کند. نعمان بن بشیر، فرماندار یزید و نماینده بنی امیه در قصر فرمانداری است ولی ما در روزهای جمعه و عید با او [[نماز]] نمی‌خوانیم. اگر بدانیم که به سوی ما حرکت کرده‌ای، او را از شهر کوفه بیرون خواهیم کرد و اگر خدا بخواهد به شام خواهیم فرستاد.»
+مردم [[کوفه]] دو روز پس از فرستادن آن نامه، نامه‌های دیگری به وسیله [[قیس بن مسهر صیداوی]] و عبدالله و عبدالرحمن، پسران شداد ارحبی و عمارة بن عبدالله سلولی که روی هم‌ رفته حدود ۱۵۰ عدد می‌شد، برای امام فرستادند که هر یک از آنها از طرف یک یا دو یا چهار نفر بود.
-این نامه را عبدالله بن مسمع همدانی<ref>«عبدالله بن مسمع همدانی سبعی» از مبارزان بنام نهضت توابین بوده است.</ref> و عبدالله بن وال<ref>«عبدالله بن وال» از اشراف کوفه و از جمله فقها و عباد بوده است. او نیز از توابین است که در «عین الورد» با سلیمان بن صرد به شهادت رسید.</ref> در روز دهم ماه [[رمضان]] در [[مکه]] بدست امام رساندند.
+پس از دو روز دیگر، باز [[هانی بن هانی سبعی|هانی بن هانی سبیعی]] و [[سعید بن عبدالله حنفی]] را با نامه‌ای به مضمون زیر به جانب امام فرستادند: «بسم الله الرحمن الرحیم؛ این نامه‌ای است به حسین بن علی علیه السلام از طرف شیعیان مؤمن و مسلمان او: پس از حمد و ثنای پروردگار به سرعت به نزد ما بشتاب؛ زیرا مردم چشم به راه تو هستند و اندیشه‌ای جز تو ندارند. پس بشتاب، بشتاب، بشتاب، والسلام.»
-مردم [[کوفه]] دو روز پس از فرستادن آن نامه، نامه‌های دیگری به وسیله قیس بن مسهر صیداوی و عبدالله و عبدالرحمن، پسران شداد ارحبی و عمارة بن عبدالله سلولی که روی هم‌ رفته حدود 150 عدد می‌شد، برای امام فرستادند که هر یک از آنها از طرف یک یا دو یا چهار نفر بود. پس از دو روز دیگر، باز هانی بن هانی سبیعی و سعید بن عبدالله حنفی را با نامه‌ای به مضمون زیر به جانب امام فرستادند:
+آنگاه [[شبث بن ربعی]] و حجار بن ابجر و یزید بن رویم و عروة بن قیس و [[عمرو بن حجاج زبیدی|عمرو بن حجاج زیبدی]] و محمد بن عمرو تیمی، نامه‌ی دیگری به این مضمون برای امام نوشتند: «پس از حمد و ثنای پروردگار؛ همانا باغ‌ها سرسبز شده و میوه‌ها رسیده است. پس هرگاه می‌خواهی به سوی لشگر فراوان و مجهزی که برای یاریت آمده است، بشتاب!»
-«بسم الله الرحمن الرحیم؛ این نامه‌ای است به حسین بن علی علیه السلام از طرف شیعیان مؤمن و مسلمان او: پس از حمد و ثنای پروردگار به سرعت به نزد ما بشتاب؛ زیرا مردم چشم به راه تو هستند و اندیشه‌ای جز تو ندارند. پس بشتاب، بشتاب، بشتاب، والسلام.»
+نامه‌رسان‌ها و فرستادگان یکی پس از دیگری نزد [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]] علیه السلام می‌رفتند و امام از آنها از حال مردم [[کوفه]] می‌پرسید. سرانجام امام نامه‌ای به کوفیان نوشت و به دست [[هانی بن هانی سبعی|هانی بن هانی]] و [[سعید بن عبدالله حنفی|سعید بن عبدالله]] که آخرین فرستاده مردم کوفه بودند، داد تا به کوفه ببرند.
-آنگاه شبت بن ربعی و حجار بن ابجر و یزید بن رویم و عروة بن قیس و عمرو بن حجاج زیبدی و محمد بن عمرو تیمی نامه‌ی دیگری به این مضمون برای امام نوشتند:
+==پانویس==
-«پس از حمد و ثنای پروردگار؛ همانا باغ‌ها سرسبز شده و میوه‌ها رسیده است. پس هرگاه می‌خواهی به سوی لشگر فراوان و مجهزی که برای یاریت آمده است، بشتاب!»
+==منابع مقاله==
-نامه‌رسان‌ها و فرستادگان یکی پس از دیگری نزد امام حسین علیه السلام می‌رفتند و امام از آنها از حال مردم کوفه می‌پرسید. سرانجام امام نامه‌ای به کوفیان نوشت و به دست هانی بن هانی و سعید بن عبدالله که آخرین فرستاده مردم کوفه بودند، داد تا به کوفه ببرند.
+*ارشاد مفید، ج۲، ص۳۴.
+*بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۳۳.
-==پانویس==
+*نفس المهموم، ص۵۶۹.
-<references/>
+*ابصارالعین.
 ==منابع==
-==ماخذ==
+* نامه های کوفیان به امام حسین علیه السلام، دانشنامه رشد.
 [[رده:واقعه عاشورا]]