نامه معاویه به امام علی علیه السلام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۷

2022-09-26T08:17:19Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ تقویم: نامه معاويه به امام على را به نامه معاویه به امام علی علیه السلام منتقل کرد

2022-09-26T06:37:46Z

مهدی موسوی صفحهٔ تقویم: نامه معاويه به امام على را به نامه معاویه به امام علی علیه السلام منتقل کرد

History of islam در ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۴:۵۵

2016-07-11T04:55:30Z

بهنام در ‏۱۴ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۰۲

2016-03-14T10:02:16Z

بهنام در ‏۱۴ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۰۱

2016-03-14T10:01:17Z

مرضیه الله وکیل جزی: نامه معاويه به امام على را به تقویم: نامه معاويه به امام على منتقل کرد

2012-10-28T10:04:05Z

نامه معاويه به امام على را به تقویم: نامه معاويه به امام على منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۷ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۳۰

2012-08-07T09:30:09Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی ' '''کلی...' ایجاد کرد

2012-07-16T12:48:00Z

صفحه‌ای جدید حاوی ' <keywords content='کلید واژه: 1 ربیع الاول، نامه معاويه به امام على علیه السلام، ' /> '''کلی...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''منبع:''' نرم‌افزار دایرة‌المعارف چهارده معصوم علیهم‌السلام

==نامه معاويه به امام على بن ابى‌طالب علیه‌السلام: سال 36 هجرى قمرى/ 1 ربیع الاول==

معاويه بن ابى‌سفيان كه از زمان عمر بن خطاب، حاكم شام بود و در زمان عثمان بر قدرت و استيلايش در آن منطقه افزوده شده بود از پذيرش خلافت [[امام علی]] علیه‌السلام و گردن نهادن به آراى اكثريت قاطع مردم، سرباز زد و ياغی‌گرى آغاز نمود. امام علي علیه‌السلام در آغاز نامه‌ اى براى معاويه نوشت و وى را به پذيرش آراى مردم و گردن نهادن به خلافت بر [[حق]] اسلامى فراخواند و نامه را به وسيله شخصى به نام "سبره جهنى" برايش ارسال كرد.

معاويه پس از دريافت نامه، پاسخى نداد و نامه‌رسان را معطل كرد و هرگاه سبره جهنى از او پاسخ‌نامه را مى‌ خواست، شعرى مى‌ خواند كه مضمونش در پيش گرفتن صبر و حوصله و سپس پرداختن به جنگ و آنگاه گرفتن حكومت بود.

وى سرانجام در [[صفر]] سال 36 قمرى، طومارى براى امام علي علیه‌السلام فرستاد كه تماماً سفيد و غيرنوشته بود و تنها در بالاى آن نگاشته شده بود: بسم الله الرحمن الرحيم. آنگاه اين عنوان را بر آن نوشته بود: مِن معاوية الى على بن ابى طالب! وى، اين نامه را به شخصى به نام "يزيد بن حر" كه معروف به "قبيصه عبسى" بود، سپرد و به وى سفارش كرد كه هنگام رسيدن به نزد امام علي علیه‌السلام چگونه آن را باز كند و به خواند.

به هر روى، قبيصه عبسى را به همراه نامه‌رسان امام علي علیه‌السلام به مدينه اعزام كرد. آن دو در اول [[ربيع الاول]] سال 36 قمرى وارد مدينه منوره گرديده و به نزد حضرت علي علیه‌السلام رسيدند. پيك معاويه به همان صورتى كه وى دستور داده بود، طومار را از پايين گرفت و بلند كرد و بدست امام علی علیه‌السلام داد.

آن حضرت، طومار را باز كرد و در آن چيزى جز كلمه "بسم الله" نيافت و با هوشيارى خويش فهميد كه معاويه قصد فتنه‌انگيزى و جنگ با آن حضرت را دارد. امام علي علیه‌السلام به پيك معاويه فرمود: در شام چه روى داده است؟ نامه‌رسان گفت: اگر بگويم در امانم؟ امام علیه‌السلام فرمود: آرى در امانى. قبيصه عبسى: مردمى را ترك گفتم كه جز [[قصاص]]، چيزى نمى‌ خواهند.

امام علیه‌السلام: قصاص از چه كسى؟ قبيصه عبسى: قصاص از تو! من در حالى شام را ترك كرده و به سوى تو آمدم كه شصت هزار پيرمرد شامى در زير پيراهن عثمان مقتول كه به منبر مسجد دمشق آويخته بود، مى‌ گريستند. امام علي علیه‌السلام سر به آسمان بلند كرد و گفت: بار خدايا تو مى‌ دانى كه من از خون عثمان برى‌ ام.

آنگاه آن حضرت پيك معاويه را به [[دمشق]] بازگردانيد و اين شخص، هنگامى كه مى‌ خواست از شهر [[مدينه]] عبور كند، گروهى اطرافش را گرفته و گفتند: اين سگ را كه از سوى سگان آمده است، بكشيد. پيك معاويه با جسارت تمام فرياد مى‌ زد: اى گروه قريش! سوارگان، سوارگان. سوگند به خدايى كه جانم به دست اوست، روزى چهار هزار رزمنده بر شما وارد مى‌ گردند. جوانان مدينه به خاطر بى‌ ادبى‌ اش، قصد كشتن او را نمودند كه از سوى مأموران امام علي علیه‌السلام پراكنده شدند و نامه‌رسان معاويه به سلامت به سوى دمشق رهسپار شد.<ref> نك: تاريخ ابن خلدون، ج 1، ص 577؛ تاريخ الطبرى، ج 4، ص 443؛ [[أنساب الاشراف]]، ص 122.</ref>

==پانویس ==
<references />

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{تقویم|روز= 1 ربیع الاول|سال= سال 36 هجری قمری}}
+{{تقویم|روز= 1 ربیع الاول|سال= سال ۳۶ هجری قمری}}
-[[معاویه بن ابی سفیان]] كه از زمان [[عمر بن خطاب]]، حاكم [[شام]] بود و در زمان [[عثمان]] بر قدرت و استيلايش در آن منطقه افزوده شده بود از پذيرش [[خلافت]] [[امام علی]] علیه‌السلام و گردن نهادن به آراى اكثريت قاطع مردم، سرباز زد و ياغی‌گرى آغاز نمود. امام علي علیه‌السلام در آغاز نامه‌ اى براى معاويه نوشت و وى را به پذيرش آراى مردم و گردن نهادن به خلافت بر [[حق]] اسلامى فراخواند و نامه را به وسيله شخصى به نام "[[سبره جهنى]]" برايش ارسال كرد.
+وى سرانجام در [[صفر]] سال ۳۶ قمرى، طومارى براى امام علی علیه‌السلام فرستاد که تماماً سفید و غیرنوشته بود و تنها در بالاى آن نگاشته شده بود: «بسم الله الرحمن الرحیم». آنگاه این عنوان را بر آن نوشته بود: «مِن معاویة الى على بن ابى طالب»! او، این نامه را به شخصى به نام "یزید بن حر" معروف به "قبیصه عبسى"، سپرد و به وى سفارش کرد که هنگام رسیدن به نزد امام علی علیه‌السلام چگونه آن را باز کند و بخواند.
-معاويه پس از دريافت نامه، پاسخى نداد و نامه‌رسان را معطل كرد و هرگاه سبره جهنى از او پاسخ‌نامه را مى‌ خواست، شعرى مى‌ خواند كه مضمونش در پيش گرفتن صبر و حوصله و سپس پرداختن به جنگ و آنگاه گرفتن حكومت بود.
+به هر روى، قبیصه عبسى را به همراه نامه‌رسان امام علی علیه‌السلام به [[مدینه]] اعزام کرد. آن دو در اول [[ربیع الاول]] سال ۳۶ قمرى وارد مدینه منوره گردیده و به نزد حضرت علی علیه‌السلام رسیدند. پیک معاویه به همان صورتى که وى دستور داده بود، طومار را از پایین گرفت و بلند کرد و بدست امام علی علیه‌السلام داد.
-وى سرانجام در [[صفر]] سال 36 قمرى، طومارى براى امام علي علیه‌السلام فرستاد كه تماماً سفيد و غيرنوشته بود و تنها در بالاى آن نگاشته شده بود: بسم الله الرحمن الرحيم. آنگاه اين عنوان را بر آن نوشته بود: مِن معاوية الى على بن ابى طالب! وى، اين نامه را به شخصى به نام "يزيد بن حر" كه معروف به "قبيصه عبسى" بود، سپرد و به وى سفارش كرد كه هنگام رسيدن به نزد امام علي علیه‌السلام چگونه آن را باز كند و به خواند.
+آن حضرت، طومار را باز کرد و در آن چیزى جز کلمه "بسم الله" نیافت و با هوشیارى خویش فهمید که معاویه قصد فتنه‌انگیزى و جنگ با آن حضرت را دارد. امام علی علیه‌السلام به پیک معاویه فرمود: در شام چه روى داده است؟ نامه‌رسان گفت: اگر بگویم، در امانم؟ امام علیه‌السلام فرمود: آرى در امانى. قبیصه عبسى: مردمى را ترک گفتم که جز [[قصاص]]، چیزى نمى‌ خواهند.
-به هر روى، قبيصه عبسى را به همراه نامه‌رسان امام علي علیه‌السلام به [[مدينه]] اعزام كرد. آن دو در اول [[ربيع الاول]] سال 36 قمرى وارد مدينه منوره گرديده و به نزد حضرت علي علیه‌السلام رسيدند. پيك معاويه به همان صورتى كه وى دستور داده بود، طومار را از پايين گرفت و بلند كرد و بدست امام علی علیه‌السلام داد.
+امام علیه‌السلام: قصاص از چه کسى؟ قبیصه عبسى: قصاص از تو! من در حالى شام را ترک کرده و به سوى تو آمدم که شصت هزار پیرمرد شامى در زیر پیراهن [[عثمان بن عفان|عثمان]] مقتول که به منبر مسجد [[دمشق]] آویخته بود، مى‌ گریستند. امام علی علیه‌السلام سر به آسمان بلند کرد و گفت: بار خدایا تو مى‌ دانى که من از خون عثمان برى‌ ام.
 ==پانویس==
-<references/>
+<references />
 ==منابع==
+* سید تقى واردى، روزشمار تاریخ اسلام، جلد سوم، ماه ربیع الاول.
 [[رده:وقایع ماه ربیع الاول]]
 [[رده:سال ۳۶ هجری قمری]]

@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 ==منابع==
-موسسه تبیان، نرم‌افزار دایرة‌المعارف چهارده معصوم علیهم‌السلام
+سيد تقى واردى، روز شمار تاريخ اسلام، جلد سوم، ماه ربیع الاول
 [[رده:وقایع ماه ربیع الاول]]
 [[رده:سال ۳۶ هجری قمری]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۰۲
سطر ۳:		سطر ۳:


−	[[~~معاويه~~]]~~بن ابى‌ سفيان~~ كه از زمان [[عمر بن خطاب]]، حاكم [[شام]] بود و در زمان [[عثمان]] بر قدرت و استيلايش در آن منطقه افزوده شده بود از پذيرش [[خلافت]] [[امام علی]] علیه‌السلام و گردن نهادن به آراى اكثريت قاطع مردم، سرباز زد و ياغی‌گرى آغاز نمود. امام علي علیه‌السلام در آغاز نامه‌ اى براى معاويه نوشت و وى را به پذيرش آراى مردم و گردن نهادن به خلافت بر [[حق]] اسلامى فراخواند و نامه را به وسيله شخصى به نام "[[سبره جهنى]]" برايش ارسال كرد.	+	[[معاویه بن ابی سفیان]] كه از زمان [[عمر بن خطاب]]، حاكم [[شام]] بود و در زمان [[عثمان]] بر قدرت و استيلايش در آن منطقه افزوده شده بود از پذيرش [[خلافت]] [[امام علی]] علیه‌السلام و گردن نهادن به آراى اكثريت قاطع مردم، سرباز زد و ياغی‌گرى آغاز نمود. امام علي علیه‌السلام در آغاز نامه‌ اى براى معاويه نوشت و وى را به پذيرش آراى مردم و گردن نهادن به خلافت بر [[حق]] اسلامى فراخواند و نامه را به وسيله شخصى به نام "[[سبره جهنى]]" برايش ارسال كرد.

	معاويه پس از دريافت نامه، پاسخى نداد و نامه‌رسان را معطل كرد و هرگاه سبره جهنى از او پاسخ‌نامه را مى‌ خواست، شعرى مى‌ خواند كه مضمونش در پيش گرفتن صبر و حوصله و سپس پرداختن به جنگ و آنگاه گرفتن حكومت بود.		معاويه پس از دريافت نامه، پاسخى نداد و نامه‌رسان را معطل كرد و هرگاه سبره جهنى از او پاسخ‌نامه را مى‌ خواست، شعرى مى‌ خواند كه مضمونش در پيش گرفتن صبر و حوصله و سپس پرداختن به جنگ و آنگاه گرفتن حكومت بود.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۳۷
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{تقویم|روز= 1 ربیع الاول|سال= سال 36 هجری قمری}}
-معاويه بن ابى‌سفيان كه از زمان عمر بن خطاب، حاكم شام بود و در زمان عثمان بر قدرت و استيلايش در آن منطقه افزوده شده بود از پذيرش خلافت [[امام علی]] علیه‌السلام و گردن نهادن به آراى اكثريت قاطع مردم، سرباز زد و ياغی‌گرى آغاز نمود. امام علي علیه‌السلام در آغاز نامه‌ اى براى معاويه نوشت و وى را به پذيرش آراى مردم و گردن نهادن به خلافت بر [[حق]] اسلامى فراخواند و نامه را به وسيله شخصى به نام "سبره جهنى" برايش ارسال كرد.
 معاويه پس از دريافت نامه، پاسخى نداد و نامه‌رسان را معطل كرد و هرگاه سبره جهنى از او پاسخ‌نامه را مى‌ خواست، شعرى مى‌ خواند كه مضمونش در پيش گرفتن صبر و حوصله و سپس پرداختن به جنگ و آنگاه گرفتن حكومت بود.
@@ سطر ۶: / سطر ۹: @@
 وى سرانجام در [[صفر]] سال 36 قمرى، طومارى براى امام علي علیه‌السلام فرستاد كه تماماً سفيد و غيرنوشته بود و تنها در بالاى آن نگاشته شده بود: بسم الله الرحمن الرحيم. آنگاه اين عنوان را بر آن نوشته بود: مِن معاوية الى على بن ابى طالب! وى، اين نامه را به شخصى به نام "يزيد بن حر" كه معروف به "قبيصه عبسى" بود، سپرد و به وى سفارش كرد كه هنگام رسيدن به نزد امام علي علیه‌السلام چگونه آن را باز كند و به خواند.
-به هر روى، قبيصه عبسى را به همراه نامه‌رسان امام علي علیه‌السلام به مدينه اعزام كرد. آن دو در اول [[ربيع الاول]] سال 36 قمرى وارد مدينه منوره گرديده و به نزد حضرت علي علیه‌السلام رسيدند. پيك معاويه به همان صورتى كه وى دستور داده بود، طومار را از پايين گرفت و بلند كرد و بدست امام علی علیه‌السلام داد.
+به هر روى، قبيصه عبسى را به همراه نامه‌رسان امام علي علیه‌السلام به [[مدينه]] اعزام كرد. آن دو در اول [[ربيع الاول]] سال 36 قمرى وارد مدينه منوره گرديده و به نزد حضرت علي علیه‌السلام رسيدند. پيك معاويه به همان صورتى كه وى دستور داده بود، طومار را از پايين گرفت و بلند كرد و بدست امام علی علیه‌السلام داد.
 آن حضرت، طومار را باز كرد و در آن چيزى جز كلمه "بسم الله" نيافت و با هوشيارى خويش فهميد كه معاويه قصد فتنه‌انگيزى و جنگ با آن حضرت را دارد. امام علي علیه‌السلام به پيك معاويه فرمود: در شام چه روى داده است؟ نامه‌رسان گفت: اگر بگويم در امانم؟ امام علیه‌السلام فرمود: آرى در امانى. قبيصه عبسى: مردمى را ترك گفتم كه جز [[قصاص]]، چيزى نمى‌ خواهند.
@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۵: @@
 امام علیه‌السلام: قصاص از چه كسى؟ قبيصه عبسى: قصاص از تو! من در حالى شام را ترك كرده و به سوى تو آمدم كه شصت هزار پيرمرد شامى در زير پيراهن عثمان مقتول كه به منبر مسجد دمشق آويخته بود، مى‌ گريستند. امام علي علیه‌السلام سر به آسمان بلند كرد و گفت: بار خدايا تو مى‌ دانى كه من از خون عثمان برى‌ ام.
-آنگاه آن حضرت پيك معاويه را به [[دمشق]] بازگردانيد و اين شخص، هنگامى كه مى‌ خواست از شهر [[مدينه]] عبور كند، گروهى اطرافش را گرفته و گفتند: اين سگ را كه از سوى سگان آمده است، بكشيد. پيك معاويه با جسارت تمام فرياد مى‌ زد: اى گروه قريش! سوارگان، سوارگان. سوگند به خدايى كه جانم به دست اوست، روزى چهار هزار رزمنده بر شما وارد مى‌ گردند. جوانان مدينه به خاطر بى‌ ادبى‌ اش، قصد كشتن او را نمودند كه از سوى مأموران امام علي علیه‌السلام پراكنده شدند و نامه‌رسان معاويه به سلامت به سوى دمشق رهسپار شد.<ref> نك: تاريخ ابن خلدون، ج 1، ص 577؛ تاريخ الطبرى، ج 4، ص 443؛ [[أنساب الاشراف]]، ص 122.</ref>
+آنگاه آن حضرت پيك معاويه را به [[دمشق]] بازگردانيد و اين شخص، هنگامى كه مى‌ خواست از شهر مدينه عبور كند، گروهى اطرافش را گرفته و گفتند: اين سگ را كه از سوى سگان آمده است، بكشيد. پيك معاويه با جسارت تمام فرياد مى‌ زد: اى گروه [[قريش]]! سوارگان، سوارگان. سوگند به خدايى كه جانم به دست اوست، روزى چهار هزار رزمنده بر شما وارد مى‌ گردند. جوانان مدينه به خاطر بى‌ ادبى‌ اش، قصد كشتن او را نمودند كه از سوى مأموران امام علي علیه‌السلام پراكنده شدند و نامه‌رسان معاويه به سلامت به سوى دمشق رهسپار شد.<ref> نك: [[تاريخ ابن خلدون]]، ج 1، ص 577؛ [[تاريخ الطبرى]]، ج 4، ص 443؛ [[أنساب الاشراف]]، ص 122.</ref>
 ==پانویس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۰۴
(بدون تفاوت)