نافله های شبانه روز - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* اقسام نافله‌های شبانه‌روز */

2024-12-29T15:53:07Z

‏اقسام نافله‌های شبانه‌روز

Mohammadi: /* مشروعيت نافله */

2024-12-29T15:48:34Z

‏مشروعيت نافله

Mohammadi: /* مشروعيت نافله */

2024-12-29T15:48:13Z

‏مشروعيت نافله

Mohammadi: /* اهميت نافله */

2024-12-29T15:45:52Z

‏اهميت نافله

مهدی موسوی در ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۳

2024-11-19T06:33:22Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۱۴ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۰۲

2019-03-14T11:02:27Z

نمایش تغییرات

سید مهدی خدایی در ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۲:۲۵

2016-01-11T12:25:52Z

بهرامی: افزودن و تکمیل محتوا به کمک منبع جدید

2013-10-08T11:58:48Z

افزودن و تکمیل محتوا به کمک منبع جدید

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۳ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۵۹

2012-10-03T07:59:39Z

شهاب در ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۳:۴۰

2012-07-16T13:40:18Z

@@ سطر ۳۰: / سطر ۳۰: @@
 یعنی نافله‌های شبانه روز، كه سي‌وچهار [[رکعت]] مي‌باشند؛ هشت ركعت از آنها نافله ظهر و هشت ركعت نافله عصر و چهار ركعت نافله مغرب و دو ركعت نافله عشاء و يازده ركعت نافله شب و دو ركعت نافله صبح مي‌باشد و چون دو ركعت نافله عشاء نشسته خوانده مي‌شود يك ركعت حساب مي‌شود. و در روز [[جمعه]] بر شانزده ركعت نافله ظهر و عصر چهار ركعت اضافه مي‌شود.
-[[امام صادق]] عليه السلام به جا آوردن نوافل يوميه را از جمله نشانه هاى [[شيعه]] دانسته، مى فرمايد: «شيعَتُنا... اصْحابُ الْاحْدى  وَ خَمْسينَ رَكْعَةً فِى الْيَوْمِ وَ اللَّيْلَةِ<ref> وسائل الشيعه، ج 4، ص 57</ref>؛ پيروان ما به  جا آورندگان پنجاه و يك ركعت نماز در شبانه روز هستند».
+[[امام صادق]] عليه السلام به جا آوردن نوافل يوميه را از جمله نشانه هاى [[شيعه]] دانسته، مى فرمايد: {{متن حدیث|«شيعَتُنا... اصْحابُ الْاحْدى  وَ خَمْسينَ رَكْعَةً فِى الْيَوْمِ وَ اللَّيْلَةِ»}}<ref> وسائل الشيعه، ج 4، ص 57</ref>؛ پيروان ما به  جا آورندگان پنجاه و يك ركعت نماز در شبانه روز هستند.
 منظور از پنجاه و يك ركعت، هفده ركعت نماز واجب و سى و چهار ركعت نوافل يوميه است كه عبارتند از:<ref> احكام عبادى، يوسفيان/منتظرى، ص 72.</ref>
@@ سطر ۴۳: / سطر ۴۳: @@
 #چهار نماز دو ركعتى به نيت نافله شب.
 #دو ركعت نماز «شفع» كه [[مستحب]] است در ركعت اول بعد از [[سوره حمد|حمد]]، [[سوره ناس]] و در ركعت دوم بعد از حمد؛ [[سوره فلق]] خوانده شود.
-#يك ركعت نماز «وتر» كه بهتر است پس از حمد، سه مرتبه [[سوره اخلاص]]، يك بار سوره مباركه «ناس» و يك بار سوره مباركه «فلق» خوانده شود. در [[قنوت]] نماز «وتر» بهتر است براى چهل مؤمن طلب آمرزش شود و هفتاد بار «استغفرالله ربى و اتوب اليه» و هفت بار «هذا مَقامُ الْعائِذِ بِكَ مِنَ النَّارِ» و سيصد مرتبه «العفو» گفته شود و در پايان اين ذكر خوانده شود: «رَبِّ اغْفِرْلى وَارْحَمْنى وَتُبْ عَلَىَّ انَّكَ انْتَ التَّوابُ الْغَفُورُ الرَّحيمُ».<ref> ناز و نياز، ص 56.</ref>
+#يك ركعت نماز «وتر» كه بهتر است پس از حمد، سه مرتبه [[سوره اخلاص]]، يك بار سوره مباركه «ناس» و يك بار سوره مباركه «فلق» خوانده شود. در [[قنوت]] نماز «وتر» بهتر است براى چهل مؤمن طلب آمرزش شود و هفتاد بار '''«استغفرالله ربى و اتوب اليه»''' و هفت بار '''«هذا مَقامُ الْعائِذِ بِكَ مِنَ النَّارِ»''' و سيصد مرتبه '''«العفو»''' گفته شود و در پايان اين ذكر خوانده شود: '''«رَبِّ اغْفِرْلى وَارْحَمْنى وَتُبْ عَلَىَّ انَّكَ انْتَ التَّوابُ الْغَفُورُ الرَّحيمُ»'''.<ref> ناز و نياز، ص 56.</ref>
 *'''ب. نوافل غير رواتب:'''

@@ سطر ۲۰: / سطر ۲۰: @@
 *الف. [[حدیث|روايات]] موجود در مورد نمازهای نافله: بالاسناد عن فضيل بن يسار عن ابي عبدالله علیه السلام قال: {{متن حدیث|«الفريضةُ و النافلةُ احدي و خمسون ركعةً. منها ركعتان بعد العتديةِ جالساً تعدّان بركعةٍ وهو قائمٌ الفريضةُ منها سبع عشرة ركعةً والنافلةُ اربعُ و ثلاثون ركعةً»}}.<ref> وسايل الشيعه، ج 4، ص 46، باب 13 حديث 3. </ref> «نمازهای واجب و نافله پنجاه و يك ركعت هستند. از آنها دو ركعت بعد از عشاء نشسته خوانده مي‌شود و ايستاده بخواند يك ركعت محسوب مي‌شود. نمازهاي واجب هفده ركعت و نمازهاي نافله سي و چهار ركعت مي‌باشند».
-*ب. سیره [[پیامبر اسلام|پيامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله و [[ائمه اطهار|ائمه معصومين]] علیهم السلام، كه در تاريخ نقل شده است نمازهای مستحبّی فراوان مي‌خواندند و قول و فعل آنان برای ما حجّت است و اين نافله خواندن آنان دليل بر مشروعيّت نافله است. چنانکه از امام صادق (ع) نقل شده‌ كه فرمودند: «[[امام علی علیه السلام|حضرت علی]] علیه السلام در آخر عمرش در هر روز و شب، هزار [[رکعت]] نماز مي‌خواندند».<ref> وسايل الشيعه، ج 4، ص 97، باب 30 حديث 1. </ref>
+*ب. سیره [[پیامبر اسلام|پيامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله و [[ائمه اطهار|ائمه معصومين]] علیهم السلام، كه در تاريخ نقل شده است نمازهای مستحبّی فراوان مي‌خواندند و قول و فعل آنان برای ما حجّت است و اين نافله خواندن آنان دليل بر مشروعيّت نافله است. چنانکه از امام صادق علیه السلام نقل شده‌ كه فرمودند: «[[امام علی علیه السلام|حضرت علی]] علیه السلام در آخر عمرش در هر روز و شب، هزار [[رکعت]] نماز مي‌خواندند».<ref> وسايل الشيعه، ج 4، ص 97، باب 30 حديث 1. </ref>
 ==اقسام نافله‌های شبانه‌روز==

@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 ادله متعدّدی بر مشروعيّت نافله دلالت دارد:
-*الف. [[حدیث|روايات]] موجود در مورد نمازهای نافله: بالاسناد عن فضيل بن يسار عن ابي عبدالله (ع) قال: «الفريضةُ و النافلةُ احدي و خمسون ركعةً. منها ركعتان بعد العتديةِ جالساً تعدّان بركعةٍ وهو قائمٌ الفريضةُ منها سبع عشرة ركعةً والنافلةُ اربعُ و ثلاثون ركعةً».<ref> وسايل الشيعه، ج 4، ص 46، باب 13 حديث 3. </ref> «نمازهای واجب و نافله پنجاه و يك ركعت هستند. از آنها دو ركعت بعد از عشاء نشسته خوانده مي‌شود و ايستاده بخواند يك ركعت محسوب مي‌شود. نمازهاي واجب هفده ركعت و نمازهاي نافله سي و چهار ركعت مي‌باشند».
+*الف. [[حدیث|روايات]] موجود در مورد نمازهای نافله: بالاسناد عن فضيل بن يسار عن ابي عبدالله علیه السلام قال: {{متن حدیث|«الفريضةُ و النافلةُ احدي و خمسون ركعةً. منها ركعتان بعد العتديةِ جالساً تعدّان بركعةٍ وهو قائمٌ الفريضةُ منها سبع عشرة ركعةً والنافلةُ اربعُ و ثلاثون ركعةً»}}.<ref> وسايل الشيعه، ج 4، ص 46، باب 13 حديث 3. </ref> «نمازهای واجب و نافله پنجاه و يك ركعت هستند. از آنها دو ركعت بعد از عشاء نشسته خوانده مي‌شود و ايستاده بخواند يك ركعت محسوب مي‌شود. نمازهاي واجب هفده ركعت و نمازهاي نافله سي و چهار ركعت مي‌باشند».
 ==اقسام نافله‌های شبانه‌روز==

@@ سطر ۸: / سطر ۸: @@
 ==اهميت نافله==
-در دين [[اسلام]] تأكيد فراوانی بر انجام [[نماز|نمازهای]] مستحبّی شده و [[ثواب]] فراوان براي آن منظور گرديده است. و در ميان نمازهاي مستحبّي، [[نماز شب]] از فضيلت بيشتری برخوردار است، که بر اساس روايات رسيده از معصومين (ع)، نماز شب به خاطر عظمت شأن آن، خداوند ثوابش را آشكار نكرده است.
+در دين [[اسلام]] تأكيد فراوانی بر انجام [[نماز|نمازهای]] مستحبّی شده و [[ثواب]] فراوان براي آن منظور گرديده است. و در ميان نمازهاي مستحبّي، [[نماز شب]] از فضيلت بيشتری برخوردار است، که بر اساس روايات رسيده از معصومين علیهم السلام، نماز شب به خاطر عظمت شأن آن، خداوند ثوابش را آشكار نكرده است.
-روايات متعددی در مورد اهميّت نافله از معصومين (ع) وارد شده است، از جمله:
+روايات متعددی در مورد اهميّت نافله از معصومين علیهم السلام وارد شده است، از جمله:
-*محمّد بن علی بن محبوب عن ابی عبدالله (ع): «إِيّاكم والكسل. إِنَّ رَبّكُم رحيمٌ يشكُر القليل. إِنَّ الرَجُل ليصّلي ركعتين تطوّعاً يريد بِهما وجهُ اللهِ فيدخِله اللهُ بِهما الجَنّة». [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] عليه السلام مي‌فرمايند: بر شما باد دوري از تنبلي و كسلي! همانا پروردگار شما مهربان است كه چيز كم را سپاس و شكر مي‌گويد. همانا مردي براي رضا و خشنودي خدا دو ركعت نماز مستحبّي بجا آورد خداوند به خاطر خواندن اين دو ركعت مستحبّي او را داخل [[بهشت]] مي‌كند.<ref> وسايل الشيعه، شيخ حر عاملی ج 4، ص 44، باب 12 حديث 4. </ref>
+*محمّد بن علی بن محبوب عن ابی عبدالله علیه السلام: {{متن حدیث|«إِيّاكم والكسل. إِنَّ رَبّكُم رحيمٌ يشكُر القليل. إِنَّ الرَجُل ليصّلي ركعتين تطوّعاً يريد بِهما وجهُ اللهِ فيدخِله اللهُ بِهما الجَنّة»}}. [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] عليه السلام مي‌فرمايند: بر شما باد دوري از تنبلي و كسلي! همانا پروردگار شما مهربان است كه چيز كم را سپاس و شكر مي‌گويد. همانا مردي براي رضا و خشنودي خدا دو ركعت نماز مستحبّي بجا آورد خداوند به خاطر خواندن اين دو ركعت مستحبّي او را داخل [[بهشت]] مي‌كند.<ref> وسايل الشيعه، شيخ حر عاملی ج 4، ص 44، باب 12 حديث 4. </ref>
-*از [[امام صادق]] عليه السلام به نقل از [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله درباره اهميت نمازهاى مستحبى چنين آمده كه خداوند مى فرمايد: «ما تَحَبَّبَ الَىَّ عَبْدى  بِشَىْ ءٍ احَبُّ الَىَّ مِمَّا افْتَرَضْتُهُ عَلَيْهِ، وَ انَّهُ لَيَتَحَبَّبُ الَىَّ بِالنَّافِلَةِ حَتَّى احِبَّهُ فَاذا احْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذى  يَسْمَعُ بِهِ وَ بَصَرَهُ الَّذى  يَبْصُرُ بِهِ وَلِسانَهُ الَّذى  يَنْطِقُ بِهِ وَ يَدَهُ الَّذى  يَبْطِشُ بِها وَ رِجْلَهُ الَّتى  يَمْشى  بِها، اذا دَعانى  اجِبْتُهُ وَ اذا سَأَلَنى  اعْطَيْتُهُ».<ref> بحارالانوار، ج 84، ص 31.</ref> هيچ چيز همانند واجبات بنده را محبوب من نمى گرداند، و گاهى بنده من به  واسطه انجام نوافل به تدريج به من نزديك مى شود تا آن جا كه او را دوست مى دارم و وقتى او را دوست داشته  باشم گوش شنوا، چشم بينا، زبان گويا، دست توانا و پاى رهوار او خواهم شد. هرگاه مرا بخواند اجابتش مى كنم و هرگاه حاجتى از من بخواهد، عطايش مى كنم.
+*از [[امام صادق]] عليه السلام به نقل از [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله درباره اهميت نمازهاى مستحبى چنين آمده كه خداوند مى فرمايد: {{متن حدیث|«ما تَحَبَّبَ الَىَّ عَبْدى  بِشَىْ ءٍ احَبُّ الَىَّ مِمَّا افْتَرَضْتُهُ عَلَيْهِ، وَ انَّهُ لَيَتَحَبَّبُ الَىَّ بِالنَّافِلَةِ حَتَّى احِبَّهُ فَاذا احْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذى  يَسْمَعُ بِهِ وَ بَصَرَهُ الَّذى  يَبْصُرُ بِهِ وَلِسانَهُ الَّذى  يَنْطِقُ بِهِ وَ يَدَهُ الَّذى  يَبْطِشُ بِها وَ رِجْلَهُ الَّتى  يَمْشى  بِها، اذا دَعانى  اجِبْتُهُ وَ اذا سَأَلَنى  اعْطَيْتُهُ»}}.<ref> بحارالانوار، ج 84، ص 31.</ref> هيچ چيز همانند واجبات بنده را محبوب من نمى گرداند، و گاهى بنده من به  واسطه انجام نوافل به تدريج به من نزديك مى شود تا آن جا كه او را دوست مى دارم و وقتى او را دوست داشته  باشم گوش شنوا، چشم بينا، زبان گويا، دست توانا و پاى رهوار او خواهم شد. هرگاه مرا بخواند اجابتش مى كنم و هرگاه حاجتى از من بخواهد، عطايش مى كنم.
 ==مشروعيت نافله==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۲:۲۵
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
		+
		+
		+
	'''نافله''' به كار مستحبي، كار نيكو، كه بر انسان واجب نيست. اطلاق می شود. هم چنين به معني نوه، غنيمت و عطاء نيز آمده است.<ref> المنجد ج2، ص 1986، مولف: لويس معلوف مترجم: محمّد بندريگي ناشر: ايران چاپ هاتف نوبت چاپ: سوم 1380. </ref>و در اصطلاح فقهاء: به نمازهاي مستحبي در شرع مقدس اسلام نافله می گويند. بيشترين استعمال نافله در نمازهاي مستحبّي است.<ref> مصطلحات الفقه ص 528 ؟؟؟: آيت‌ الله مشكيني موسسه چاپ الهادي قسم چاپ دوم 1379 </ref>		'''نافله''' به كار مستحبي، كار نيكو، كه بر انسان واجب نيست. اطلاق می شود. هم چنين به معني نوه، غنيمت و عطاء نيز آمده است.<ref> المنجد ج2، ص 1986، مولف: لويس معلوف مترجم: محمّد بندريگي ناشر: ايران چاپ هاتف نوبت چاپ: سوم 1380. </ref>و در اصطلاح فقهاء: به نمازهاي مستحبي در شرع مقدس اسلام نافله می گويند. بيشترين استعمال نافله در نمازهاي مستحبّي است.<ref> مصطلحات الفقه ص 528 ؟؟؟: آيت‌ الله مشكيني موسسه چاپ الهادي قسم چاپ دوم 1379 </ref>
	معناي اصطلاحي نافله اخصّ است و فقط شامل نماز مستحبّي می شود. ولي معناي لغوي اعّم است. هم شامل نماز مستحبّي و هم شامل غنيمت و عطاء می شود. بين معناي لغوي و اصطلاحي عموم و خصوص من وجه است.		معناي اصطلاحي نافله اخصّ است و فقط شامل نماز مستحبّي می شود. ولي معناي لغوي اعّم است. هم شامل نماز مستحبّي و هم شامل غنيمت و عطاء می شود. بين معناي لغوي و اصطلاحي عموم و خصوص من وجه است.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-==نافله‌های شبانه‌روز==
+'''نافله''' به كار مستحبي، كار نيكو، كه بر انسان واجب نيست. اطلاق می شود. هم چنين به معني نوه، غنيمت و عطاء نيز آمده است.<ref> المنجد ج2، ص 1986، مولف: لويس معلوف مترجم: محمّد بندريگي ناشر: ايران چاپ هاتف  نوبت چاپ: سوم 1380. </ref>و در اصطلاح فقهاء: به نمازهاي مستحبي در شرع مقدس اسلام نافله می گويند. بيشترين استعمال نافله در نمازهاي مستحبّي است.<ref> مصطلحات الفقه ص 528 ؟؟؟: آيت‌ الله مشكيني موسسه چاپ الهادي قسم چاپ دوم 1379 </ref>
-نمازهای مستحب زیادند و به طور كلی به دو دسته تقسیم می‌شوند:
+== اهميّت نافله ==
-* نوافل؛
+در دين اسلام تأكيد فراواني بر انجام نمازهاي مستحبّي شده و ثوابهاي فراوان براي آن منظور گرديده است. و در ميان نمازهاي مستحبّي نماز شب از فضيلت بيشتري برخوردار است. و در روايات رسيده از معصومين (ع) كه نماز شب به خاطر عظمت شأن آن خداوند ثوابش را آشكار نكرده است.
-* سایر نمازهای مستحب.
+روايات در مورد اهميّت نافله فراوان از معصومين (ع) است كه براي تبرّك چند نمونه ذكر مي‌شود.
-نوافل جمع «نافله» و به  معناى انجام دادن كارهايى است كه بر انسان، فرض و واجب نباشد و منظور از نوافل يوميه، نمازهاى مستحبى شبانه روزى است كه بيشتر به انجام آن ها سفارش شده است.
+== مشروعيت نافله ==
 از [[امام صادق]] عليه السلام به نقل از [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله درباره اهميت نمازهاى مستحبى چنين آمده كه خداوند مى فرمايد: «ما تَحَبَّبَ الَىَّ عَبْدى  بِشَىْ ءٍ احَبُّ الَىَّ مِمَّا افْتَرَضْتُهُ عَلَيْهِ، وَ انَّهُ لَيَتَحَبَّبُ الَىَّ بِالنَّافِلَةِ حَتَّى احِبَّهُ فَاذا احْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذى  يَسْمَعُ بِهِ وَ بَصَرَهُ الَّذى  يَبْصُرُ بِهِ وَلِسانَهُ الَّذى  يَنْطِقُ بِهِ وَ يَدَهُ الَّذى  يَبْطِشُ بِها وَ رِجْلَهُ الَّتى  يَمْشى  بِها، اذا دَعانى  اجِبْتُهُ وَ اذا سَأَلَنى  اعْطَيْتُهُ».<ref> [[بحارالانوار]]، ج 84، ص 31.</ref>
@@ سطر ۱۹: / سطر ۴۳: @@
 * نافله مغرب: 4 ركعت (دو نماز دو ركعتى) است كه بعد از [[نماز مغرب]] خوانده مى شود.
 * نافله عشاء: دو ركعت نماز نشسته است كه بعد از [[نماز عشاء]] خوانده مى شود و يك ركعت محسوب مى شود.
-'''نماز شب:'''
+از مهم ترين نوافل يوميه است كه خواندن آن فضيلت فراوانى دارد و '''يازده ركعت''' مى باشد و به صورت ذيل خوانده مى شود:
 * چهار نماز دو ركعتى به نيت نافله شب.
@@ سطر ۲۹: / سطر ۵۳: @@
 در قنوت نماز «وتر» بهتر است براى چهل مؤمن طلب آمرزش شود و هفتار بار «استغفرالله ربى و اتوب اليه» و هفت بار «هذا مَقامُ الْعائِذِ بِكَ مِنَ النَّارِ» و سيصد مرتبه «العفو» گفته شود و در پايان اين ذكر خوانده شود: «رَبِّ اغْفِرْلى  وَارْحَمْنى  وَتُبْ عَلَىَّ انَّكَ انْتَ التَّوابُ الْغَفُورُ الرَّحيمُ».<ref> ناز ونياز، ص 56.</ref>
 ==پانویس==
 <references/>
 [[Category:نمازهای مستحبی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۳:۴۰
سطر ۴۴:		سطر ۴۴:
	==پانویس ==		==پانویس ==
	<references />		<references />
		+	[[Category:نمازهای مستحبی]]