میزان اعمال - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* میزان در قرآن */

2026-03-02T14:49:59Z

‏میزان در قرآن

Mohammadi در ‏۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۴۸

2026-03-02T14:48:58Z

Mohammadi در ‏۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۷

2026-03-02T14:27:21Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۰

2025-05-24T07:30:20Z

نمایش تغییرات

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-20T10:40:12Z

افزودن الگوی قرآن

Aghajani در ‏۴ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۱۰

2020-03-04T12:10:07Z

Aghajani در ‏۴ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۰۹

2020-03-04T12:09:05Z

Aghajani در ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۴۶

2020-02-24T06:46:40Z

Aghajani در ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۳۲

2020-02-24T06:32:10Z

مهدی موسوی: ویرایش

2019-09-23T10:39:44Z

ویرایش

نمایش تغییرات

@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۸: @@
 ۱. میزانی که به وسیله آن کالا را وزن می‌کنند: «{{متن قرآن|وَيَا قَوْمِ أَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ}}<ref>[[آیه 85 سوره هود|سوره هود، آیه ۸۵.]]</ref>؛ و ای قوم من پیمانه و وزن را با عدالت، تمام دهید».
-۲. میزان به معنای انسجام و نظمی که در عالم خلقت وجود دارد؛ «{{متن قرآن|وَالسَّمَاءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِيزَانَ}}<ref>[[آیه 85 سوره الرحمن|سوره الرحمن، آیه ۷.]]</ref>؛ و آسمان را برافراشت و میزان و قانون در آن گذاشت».
+۲. میزان به معنای انسجام و نظمی که در عالم خلقت وجود دارد؛ «{{متن قرآن|وَالسَّمَاءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِيزَانَ}}<ref>[[آیه 7 سوره الرحمن|سوره الرحمن، آیه ۷.]]</ref>؛ و آسمان را برافراشت و میزان و قانون در آن گذاشت».
 ۳. میزان به معنای قوانین عادلانه‌ای که وضع شده در راه خدمت به انسان و مجامع انسانی: «{{متن قرآن|لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ}}<ref>[[آیه 25 سوره حدید|سوره حدید، آیه ۲۵.]]</ref>؛ ما رسولان خود را با دلایل روشن فرستادیم، و با آنها کتاب (آسمانی) و میزان (شناسایی حق از باطل و قوانین عادلانه) نازل کردیم تا مردم قیام به عدالت کنند».

@@ سطر ۲۰: / سطر ۲۰: @@
 ۲. میزان به معنای انسجام و نظمی که در عالم خلقت وجود دارد؛ «{{متن قرآن|وَالسَّمَاءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِيزَانَ}}<ref>[[آیه 85 سوره الرحمن|سوره الرحمن، آیه ۷.]]</ref>؛ و آسمان را برافراشت و میزان و قانون در آن گذاشت».
-۳. میزان به معنای قوانین عادلانه‌ای که وضع شده در راه خدمت به انسان و مجامع انسانی: «{{متن قرآن|لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ»}}<ref>[[آیه 25 سوره حدید|سوره حدید، آیه ۲۵.]]</ref>؛ ما رسولان خود را با دلایل روشن فرستادیم، و با آنها کتاب (آسمانی) و میزان (شناسایی حق از باطل و قوانین عادلانه) نازل کردیم تا مردم قیام به عدالت کنند».
+۳. میزان به معنای قوانین عادلانه‌ای که وضع شده در راه خدمت به انسان و مجامع انسانی: «{{متن قرآن|لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ}}<ref>[[آیه 25 سوره حدید|سوره حدید، آیه ۲۵.]]</ref>؛ ما رسولان خود را با دلایل روشن فرستادیم، و با آنها کتاب (آسمانی) و میزان (شناسایی حق از باطل و قوانین عادلانه) نازل کردیم تا مردم قیام به عدالت کنند».
 همچنین آیات وارد شده در مورد «میزان اعمال» را به دو قسم می‌توان تقسیم کرد:
-۱. آیاتی که متذکر اصل وجود داشتن میزان است، مانند آیه {{متن قرآن|«وَنَضَعُ الْمَوَازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيَامَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئًا وَإِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا وَكَفَىٰ بِنَا حَاسِبِينَ»}}<ref name=":7">[[آیه 47 سوره انبیاء|سوره انبیاء، آیه ۴۷.]]</ref>؛ و آیه {{متن قرآن|«... فَلَا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَزْنًا»}}<ref>[[آیه 105 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۱۰۵.]].
+۱. آیاتی که متذکر اصل وجود داشتن میزان است، مانند آیه {{متن قرآن|«وَنَضَعُ الْمَوَازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيَامَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئًا وَإِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا وَكَفَىٰ بِنَا حَاسِبِينَ»}}<ref name=":7">[[آیه 47 سوره انبیاء|سوره انبیاء، آیه ۴۷.]]</ref>؛ و آیه {{متن قرآن|«... فَلَا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَزْنًا»}}<ref>[[آیه 105 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۱۰۵.]]</ref>.
 ۲. آیاتی که ناظر به نتیجه و ثمره این میزان است، مانند آیات {{متن قرآن|«{{آیه|23|102}} 💠<ref>[[آیه 102 سوره مؤمنون|سوره مؤمنون، آیه ۱۰۲.]]</ref> {{آیه|23|103}}<ref name=":2">[[آیه 103 سوره مؤمنون|همان، آیه ۱۰۳.]]</ref>»}}، {{متن قرآن|«{{آیه|101|6}} 💠<ref name=":3">[[آیه 6 سوره قارعة|سوره قارعة، آیه ۶.]]</ref> {{آیه|101|7}} 💠<ref name=":4">[[آیه 7 سوره قارعة|همان، آیه ۷.]]</ref> {{آیه|101|8}} 💠<ref name=":5">[[آیه 8 سوره قارعة|همان، آیه ۸.]]</ref> {{آیه|101|9}}<ref name=":6">[[آیه 9 سوره قارعة|همان، آیه ۹.]]</ref>»}} و {{متن قرآن|«{{آیه|7|8}} 💠<ref name=":۰">[[آیه 8 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۸.]]</ref> {{آیه|7|9}}<ref name=":1">[[آیه 9 سوره اعراف|همان، آیه ۹.]]</ref>»}}<ref> جعفر سبحانی، مفاهیم القرآن، موسسه امام صادق، ۱۴۲۸ هـ ق، ج ۸، ص ۲۵۰-۲۵۹؛ جعفر سبحانی، منشور جاوید، انتشارات موسسه سید الشهداء، ۱۳۶۹، ج ۹، ص ۳۱۷-۳۲۷. </ref>.

@@ سطر ۵۳: / سطر ۵۳: @@
 {{اعتقادات شیعه}}
 [[رده:معاد]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 {{پانویس}}
 ==منبع==
-محسن فتاحی اردکانی، حقیقت میزان، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، بازیابی: بیست و نهم اردیبهشت 1394.
+محسن فتاحی اردکانی، حقیقت میزان، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، بازیابی: 29 اردیبهشت 1394.
 {{اعتقادات شیعه}}
 [[رده:معاد]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 {{پانویس}}
 ==منبع==
-محسن فتاحی اردکانی، حقیقت میزان، [http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=34211 پژوهشکده باقرالعلوم]، بازیابی: بیست و نهم اردیبهشت 1394.
+محسن فتاحی اردکانی، حقیقت میزان، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، بازیابی: بیست و نهم اردیبهشت 1394.
 {{اعتقادات شیعه}}
 [[رده:معاد]]
 [[رده:واژگان قرآنی]]

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 در [[قرآن]] میزان در موارد مختلفی به کار رفته است:
-۱- میزانی که به وسیله آن کالا را وزن می‌کنند: {{متن قرآن|«وَیا قَوْمِ أَوْفُواْ الْمِکیالَ وَالْمِیزَانَ بِالْقِسْطِ»}} ([[سوره هود|هود]]/۸۵) «و ای قوم من پیمانه و وزن را با عدالت، تمام دهید.»
+۱- میزانی که به وسیله آن کالا را وزن می‌کنند: {{متن قرآن|«وَيَا قَوْمِ أَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ»}} ([[سوره هود|هود]]/۸۵) «و ای قوم من پیمانه و وزن را با عدالت، تمام دهید.»
-۲- میزان به معنای انسجام و نظمی که در عالم خلقت وجود دارد؛ {{متن قرآن|«وَالسَّمَاء رَفَعَهَا وَ وَضَعَ الْمِیزَانَ» ([[سوره الرحمن|الرحمن]]/۷) «و آسمان را برافراشت و میزان و قانون در آن گذاشت.»
+۲- میزان به معنای انسجام و نظمی که در عالم خلقت وجود دارد؛ {{متن قرآن|«وَالسَّمَاءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِيزَانَ»}} ([[سوره الرحمن|الرحمن]]/۷) «و آسمان را برافراشت و میزان و قانون در آن گذاشت.»
-۳- میزان به معنای قوانین عادلانه‌ای که وضع شده در راه خدمت به انسان و مجامع انسانی: {{متن قرآن|«لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَینَاتِ وَ أنزَلْنَا مَعَهُمُ الْکتَابَ وَ الْمِیزَانَ لِیقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ»}} ([[سوره حدید|حدید]]/ ۲۵) «ما رسولان خود را با دلایل روشن فرستادیم، و با آنها کتاب (آسمانی) و میزان (شناسایی حق از باطل و قوانین عادلانه) نازل کردیم تا مردم قیام به عدالت کنند».
+۳- میزان به معنای قوانین عادلانه‌ای که وضع شده در راه خدمت به انسان و مجامع انسانی: {{متن قرآن|«لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ»}} ([[سوره حدید|حدید]]/ ۲۵) «ما رسولان خود را با دلایل روشن فرستادیم، و با آنها کتاب (آسمانی) و میزان (شناسایی حق از باطل و قوانین عادلانه) نازل کردیم تا مردم قیام به عدالت کنند».
 همچنین آیات وارد شده در مورد میزان اعمال را به دو قسم می‌توان تقسیم کرد:
@@ سطر ۳۳: / سطر ۳۳: @@
 برخی از الفاظی که در قرآن وارد شده است ممکن است برای آنها حقایقی وجود داشته باشد که برای ما معلوم نباشد، از جمله این الفاظ لفظ «میزان» است که احتمال دارد که واقعیتی داشته باشد غیر از میزانها و ترازوهای متعارف دنیوی که با آن آشنا هستیم. توضیح آنکه میزان و ترازو در یک زمان طولانی تنها دارای یک مصداق بود و فقط منحصر به چیزی بود که دارای دو کفه و یک زبانه باشد ولی کم‌کم بر اثر پیشرفت بشر میزانهایی به وجود آمد که قبلاً انسان تصور آن را نمی‌کرد مانند میزانهایی برای سنجش درجه حرارت هوا و دمای بدن و یا وسایلی که استهلاک آب و برق و غیره را اندازه‌گیری می‌کند. اینها نشان دهنده یک مطلب است و آن اینکه برای هر چیزی وسیله سنجشی است مناسب با خود آن چیز و میزان منحصر در آنچه که دارای یک زبانه و دو کفه باشد نیست. بنابراین می‌توانیم بگوئیم که میزان نصب شده در قیامت چیزی است که به وسیله آن اعمال صالح از بد و عقاید صحیح از باطل شناخته می‌شود اگر چه برای ما خصوصیات و ویژگی‌های آن میزان دانسته نشود.
-بعد از آنچه ذکر کردیم ببینم مقصود از وزن در آیه ذیل چیست؟ خداوند می‌فرماید: {{متن قرآن|«وَالْوَزْنُ یوْمَئِذٍ الْحَقُّ فَمَن ثَقُلَتْ مَوَازِینُهُ فَأُوْلَـئِک هُمُ الْمُفْلِحُونَ وَ مَنْ خَفَّتْ مَوَازِینُهُ فَأُوْلَـئِک الَّذِینَ خَسِرُواْ أَنفُسَهُم بِمَا کانُواْ بِآیاتِنَا یظْلِمُونَ»}} ([[سوره اعراف|اعراف]]/ ۸و۹) «و وزن کردن (اعمال و سنجش ارزش آنها) در آن روز حق است کسانی که غیر القای عمل آنها سنگین است رستگارانند. و کسانی که میزانهای (عمل) آنها سبک است افرادی هستند که سرمایه وجود خود را به خاطر ظلم و ستمی که به آیات ما می‌کرده‌اند از دست داده‌اند.»
+بعد از آنچه ذکر کردیم ببینم مقصود از وزن در آیه ذیل چیست؟ خداوند می‌فرماید: {{متن قرآن|«وَالْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ *وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَٰئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ بِمَا كَانُوا بِآيَاتِنَا يَظْلِمُونَ»}} ([[سوره اعراف|اعراف]]/ ۸و۹) «و وزن کردن (اعمال و سنجش ارزش آنها) در آن روز حق است کسانی که غیر القای عمل آنها سنگین است رستگارانند. و کسانی که میزانهای (عمل) آنها سبک است افرادی هستند که سرمایه وجود خود را به خاطر ظلم و ستمی که به آیات ما می‌کرده‌اند از دست داده‌اند.»
 در [[تفسیر قرآن|تفسیر]] آیه مفسرین اختلاف دارند که ما در اینجا ۳ احتمال را ذکر می‌کنیم:
@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 ۲.اینکه وزن به معنای میزان باشد یعنی وسیله‌ای که با آن وزن می‌کنند و آن حق است، یعنی اینکه حق چیزی است که اعمال بندگان با مقایسه با آن سنجیده می‌شوند.<ref> پیشین، مفاهیم القرآن، ج ۸، ص ۲۵۰- ۲۵۹. </ref> همین معنی را [[علامه طباطبایى|علامه طباطبایی]] در [[المیزان فی تفسیر القرآن (کتاب)|المیزان]] آورده است، ایشان می‌فرمایند: «بسیار به نظر قریب می‌رسد که مراد از آیه {{متن قرآن|«و الوزنُ یومئذ الحقّ»}} این باشد که آن میزانی که در قیامت اعمال با آن سنجیده می‌شوند همانا حق است به این معنی که هر قدر عمل مشتمل بر حق باشد به همان اندازه اعتبار و ارزش دارد و چون اعمال نیک مشتمل بر حق است از این رو دارای ثقل است و بر عکس عمل بد از آنجایی که مشتمل بر چیزی نیست و باطل حرف است لذا دارای وزنی نیست پس خدای سبحان در قیامت اعمال را با حق می‌سنجد و وزن هر عملی به مقدار حقی است که در آن است .
-بنابراین وزن در آیه مورد بحث به معنای ثقل است نه به معنای مصدریش (سنجیدن) و اگر در آیه {{متن قرآن|«وَ مَنْ خَفَّتْ مَوَازِینُهُ فَأُوْلَئِک الَّذِینَ خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ فِی جَهَنَّمَ خَالِدُونَ»}} ([[سوره مؤمنون|مؤمنون]]/ ۱۰۳) و آیه {{متن قرآن|«فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَازِینُهُ فَهُوَ فِی عِیشَةٍ رَّاضِیةٍ وَ أَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِینُهُ فَأُمُّهُ هَاوِیةٌ»}} ([[سوره قارعه|قارعه]]/ ۶ – ۹) آن را به صیغه جمع آورده برای این است که دلالت کند بر اینکه میزان اعمال یکی نیست بلکه برای هر کس میزانهای زیادی به اختلاف اعمال وی است. حق در نمازش نماز واقعی و جامع همه اجزاء و شرائط است و حق در زکاتش زکات جامع شرائط است خلاصه حق در [[نماز]] غیر از حق در [[روزه]] و [[زکات|زکات]] و [[حج]] و امثال آن است.<ref> طباطبایی، محمد حسین، ترجمه المیزان، سید محمد باقر موسوی همدانی، دفتر انتشارات اسلامی، ج ۸، ص ۱۲. </ref>
+بنابراین وزن در آیه مورد بحث به معنای ثقل است نه به معنای مصدریش (سنجیدن) و اگر در آیه {{متن قرآن|«وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَٰئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِي جَهَنَّمَ خَالِدُونَ»}} ([[سوره مؤمنون|مؤمنون]]/ ۱۰۳) و آیه {{متن قرآن|«فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ* فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ* وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ * فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ»}} ([[سوره قارعه|قارعه]]/ ۶ – ۹) آن را به صیغه جمع آورده برای این است که دلالت کند بر اینکه میزان اعمال یکی نیست بلکه برای هر کس میزانهای زیادی به اختلاف اعمال وی است. حق در نمازش نماز واقعی و جامع همه اجزاء و شرائط است و حق در زکاتش زکات جامع شرائط است خلاصه حق در [[نماز]] غیر از حق در [[روزه]] و [[زکات|زکات]] و [[حج]] و امثال آن است.<ref> طباطبایی، محمد حسین، ترجمه المیزان، سید محمد باقر موسوی همدانی، دفتر انتشارات اسلامی، ج ۸، ص ۱۲. </ref>
 ۳.اینکه حق به منزله ثقل در میزانهای متعارف باشد و برای آن حق در روز قیامت تجسم واقعی باشد و با مطابقت و یا عدم مطابقت اعمال با آن اعمال صالح از فاسد شناخته شود.
-بین قسم دوّم و سوّم فرق است در قسم دوم حق داخل در جوهر و حقیقت اعمال بود، امّا احتمال سوم خود حق در روز قیامت یک موجود مجسمی است و اعمال بندگان بر این حق مجّسم عرضه می‌شود و به همان مقداری که مشابهت با آن حق دارد جزاء داده می‌شود. این احتمال سوم از برخی از روایات استفاده می‌شود. [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] (علیه السلام) در تفسیر قول خدای تعالی {{متن قرآن|«و َنَضَعُ الموازین القسط»}}  ([[سوره انبیاء|انبیاء]]/ ۴۷) می‌فرمایند ایشان [[انبیاء]] و اوصیاء می‌باشند.<ref> بحارالانوار ۷/۲۴۹ الباب العاشر من کتاب العدل و المعاد حدیث ۶ نقل از مفاهیم القرآن ص ۲۵۷. </ref> از روایت استفاده می‌شود که گویا اعمال هر امتی بر انبیاء خودشان عرضه می‌شود پس با مطابقت و مخالفت با اعمال انبیاء دانسته می‌شود که آیا او شقی است یا رستگار. همین مطلب در زیارت حضرت [[امیرالمومنین|امیرالمؤمنین]] وارد شده است آنجا که می‌فرماید: «السلام علی یعسوب الایمان و میزان الاعمال.<ref> قمی، شیخ عباس، مفاتیح الجنان، زیارت اربعة امیرالمؤمنین، نقل از مفاهیم القرآن ص ۲۵۷. </ref> [[امام علی علیه السلام|حضرت علی]] (علیه السلام) حق مجّسم است، هر کس در اعمال و رفتارش مشابهت با او داشته باشد «فَهوَ مَن ثَقُلت موازینُه» کسی است که ترازوهای اعمالش سنگین است، و کسی که مشابهت با او نداشته باشد «فهو ممن خفّت موازینُه» کسی است که ترازوهای اعمالش سبک است.<ref> سبحانی، جعفر؛ مفاهیم القرآن، ص ۲۵۰- ۲۵۹. </ref>
+بین قسم دوّم و سوّم فرق است در قسم دوم حق داخل در جوهر و حقیقت اعمال بود، امّا احتمال سوم خود حق در روز قیامت یک موجود مجسمی است و اعمال بندگان بر این حق مجّسم عرضه می‌شود و به همان مقداری که مشابهت با آن حق دارد جزاء داده می‌شود. این احتمال سوم از برخی از روایات استفاده می‌شود. [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]] (علیه السلام) در تفسیر قول خدای تعالی {{متن قرآن|«وَنَضَعُ الْمَوَازِينَ الْقِسْطَ»}}  ([[سوره انبیاء|انبیاء]]/ ۴۷) می‌فرمایند ایشان [[انبیاء]] و اوصیاء می‌باشند.<ref> بحارالانوار ۷/۲۴۹ الباب العاشر من کتاب العدل و المعاد حدیث ۶ نقل از مفاهیم القرآن ص ۲۵۷. </ref> از روایت استفاده می‌شود که گویا اعمال هر امتی بر انبیاء خودشان عرضه می‌شود پس با مطابقت و مخالفت با اعمال انبیاء دانسته می‌شود که آیا او شقی است یا رستگار. همین مطلب در زیارت حضرت [[امیرالمومنین|امیرالمؤمنین]] وارد شده است آنجا که می‌فرماید: «السلام علی یعسوب الایمان و میزان الاعمال.<ref> قمی، شیخ عباس، مفاتیح الجنان، زیارت اربعة امیرالمؤمنین، نقل از مفاهیم القرآن ص ۲۵۷. </ref> [[امام علی علیه السلام|حضرت علی]] (علیه السلام) حق مجّسم است، هر کس در اعمال و رفتارش مشابهت با او داشته باشد {{متن قرآن|«فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ»}} کسی است که ترازوهای اعمالش سنگین است، و کسی که مشابهت با او نداشته باشد {{متن قرآن|«وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ »}} کسی است که ترازوهای اعمالش سبک است.<ref> سبحانی، جعفر؛ مفاهیم القرآن، ص ۲۵۰- ۲۵۹. </ref>
 ==پانویس==