میرزا بابا راز شیرازی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۳

2025-05-15T05:33:30Z

مهدی موسوی در ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۹

2025-05-14T15:39:41Z

مهدی موسوی: ویرایش

2019-09-17T12:13:32Z

ویرایش

عربصالحی در ‏۲۷ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۵۶

2013-10-27T10:56:27Z

عربصالحی در ‏۲۷ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۲۱

2013-10-27T05:21:45Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|اثر آفرینان}} '''راز شیرازی ذهبی، ابوالقاسم''' قرن: 13 (1286-120...' ایجاد کرد

2013-09-01T08:11:54Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|اثر آفرینان}} '''راز شیرازی ذهبی، ابوالقاسم''' قرن: 13 (1286-120...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل دائرة المعارف|[[اثر آفرینان]]}}

'''راز شیرازی ذهبی، ابوالقاسم'''

قرن: 13

(1286-1202 ق)

فقیه، عارف و شاعر متخلص به راز مشهور به میرزا بابا. وى در شیراز متولد شد و به اقتضاى حال خانوادگى و محیط زندگى به تحصیل علوم زمان خود همت گماشت و در امور مذهبى به درجه‌ى [[اجتهاد]] رسید.

او از مریدان پدر خود كه قطب سلسله‌ى ذهبیه بود، شد و پس از مرگ او به ارشاد آن سلسله پرداخت و تولیت آستانه‌ى شاهچراغ شیراز بدو محول گردید. وى به قصد [[زیارت]] مشهدالرضا به [[مشهد]] رفت و در مراجعت سه سال در [[تهران]] ماند از جانب ناصرالدین‌شاه لقب مجدالاشراقى یافت.

در سال 1286 ق، به هنگام مراجعت از تهران در مورچه خورت اصفهان وفات یافت. پیكرش را به مشهد منتقل كردند و در ایوان طلا به خاك سپردند. وى داراى تالیفات و تصانیف بسیار است از آن جمله: «آیات الولایه»؛ «اسرار التوحید والنبوه والولایه والمعاد»؛ «اسرار الولایه»؛ «انوار الشموس المطالعه» در عقاید ذهبیه؛ «اقطاب سلسله‌ى ذهبیه»؛ «براهین الامامه»؛ «تنبیه المرید»؛ «تباشیر الحكمه» و «مجموعه‌ى اشعار».

==منابع==
* [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج3، ص71.

[[رده:فقیهان]]
[[رده:عارفان]]
[[رده:شعرا]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-'''«میرزا ابوالقاسم شیرازی»''' (م، ۱۲۸۶ ق)، فقیه، متکلم، فیلسوف، عارف، شاعر [[تخلص|متخلّص]] به «راز» و مشهور به «میرزا بابا» و از شاگردان [[ملا علی نوری|ملا علی نوری اصفهانی]] بود. او یکی از اقطاب برجسته «سلسله ذهبیه» در قرن ۱۳ هجری به‌شمار می‌رود.
+'''«میرزا ابوالقاسم حسینی شیرازی»''' [[تخلص|متخلّص]] به «راز» و مشهور به «میرزا بابا» (م، ۱۲۸۶ ق)، عارف، مفسر، متکلم، فیلسوف و شاعر نامدار [[شیعه]] در قرن ۱۳ هجری و از شاگردان [[ملا علی نوری|ملا علی نوری اصفهانی]] بود. راز شیرازی یکی از اقطاب برجسته «سلسله ذهبیه» به‌شمار می‌رود. محوری‌ترین موضوع در تألیفات او، بحث [[ولایت]] است، به گونه‌ای که تعدادی از آثار خود مانند «آیات الولایة» و «اسرار الولایة» را به این موضوع اختصاص داده است.
 {{شناسنامه عالم
 ||نام کامل = میرزا ابوالقاسم راز شیرازی
 ||تصویر=
-||زادروز = ۱۲۱۲ قمری
+||زادروز = ۱۲۰۲ قمری
 |زادگاه = [[شیراز]]
 |وفات =  ۱۲۸۶ قمری
@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 |اساتید =  محمدحسن قزوینی، مولا احمد یزدی، [[ملا علی نوری|ملا علی نوری اصفهانی]]،...
 |شاگردان = زمان‌آقا افشار ارومیه‌ای، میرزا عبدالکریم رایض‌الدین زنجانی،...
-|آثار = آیات الولایة، اسرار التوحید والنبوة والولایة والمعاد، براهین الإمامة، تنبیه المرید، معالم التأویل و التبیان، مرصاد العباد لنجاة العباد، طباشیر الحکمة،...
+|آثار = تفسیر آیات الولایة، اسرار الولایة، براهین الإمامة، تنبیه المرید، معالم التأویل و التبیان، مرصاد العباد لنجاة العباد، طباشیر الحکمة،...
 }}
 ==زندگی‌نامه==
-میرزا ابوالقاسم شیرازی فرزند عبدالنبی، میان سال‌های ۱۲۱۲ و ۱۲۱۵ قمری در [[شیراز]]، به دنیا آمد.
+میرزا ابوالقاسم حسینی ذهبی شیرازی فرزند عبدالنبی، میان سال‌های ۱۲۰۲ و ۱۲۱۵ قمری در [[شیراز]]، به دنیا آمد.
 وی از آغاز جوانی در شیراز به تحصیل علوم رسمی همچون عربی، [[فقه]]، [[اصول فقه|اصول]]، [[تفسیر]] و [[فلسفه]] پرداخت و نزد استادانی چون محمدحسن قزوینی، مولا احمد یزدی و [[ملا علی نوری|ملا علی نوری اصفهانی]] شاگردی کرد و در امور مذهبى به درجه‌ى [[اجتهاد]] رسید.
@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 ==آثار و تألیفات==
 میرزا بابا شیرازی داراى تألیفات و تصانیف بسیار است، از جمله:
-*آیات الولایة؛
+*تفسیر آیات الولایة؛ راز شیرازی در [[تفسیر]] فارسی خود، ۱۰۰۱ [[آیه]] از [[قرآن کریم]] را در شأن [[ائمه]] علیهم السلام و دشمنانشان دانسته، از این رو، آنها را در پرتو تعالیم [[عرفان|عرفانی]] شرح کرده است.
-*اسرار التوحید والنبوة والولایة والمعاد؛
+*اسرار الولایة
 *انوار الشموس الطالعه، در عقاید ذهبیه؛
 *براهین الإمامة؛
@@ سطر ۴۰: / سطر ۴۱: @@
 *رساله قنوتیه؛
 *کبریت احمر؛
-*مجموعه‌ى اشعار.
+*دیوان شعر کوثرنامه.
 ==منابع==
 *[[دائرة المعارف بزرگ اسلامی (کتاب)|دایرة‎المعارف بزرگ اسلامی]]، غزال رادبان تهرانی، ج۲۴، تهران، مرکز دایرة‎المعارف بزرگ اسلامی، چاپ اول، ۱۳۸۸.
 *[[اثرآفرینان]]، محمدرضا نصیری، ج۳، تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگى، چاپ دوم، ۱۳۸۴.
 {{شعر فارسی}}
-[[رده:علمای قرن سیزدهم]][[رده:فیلسوفان]][[رده:عارفان]][[رده:شعرای پارسی گو]][[رده:شعرای پارسی گوی قرن سیزدهم]][[رده:مدفونین در حرم امام رضا علیه السلام]]
+[[رده:علمای قرن سیزدهم]][[رده:علماء شیعه]][[رده:فیلسوفان]][[رده:عارفان]][[رده:مفسرین قرآن]][[رده:شعرای پارسی گوی قرن سیزدهم]][[رده:مدفونین در حرم امام رضا علیه السلام]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{مدخل دائرة المعارف|[[اثر آفرینان]]}}
+'''«میرزا ابوالقاسم شیرازی»''' (م، ۱۲۸۶ ق)، فقیه، متکلم، فیلسوف، عارف، شاعر [[تخلص|متخلّص]] به «راز» و مشهور به «میرزا بابا» و از شاگردان [[ملا علی نوری|ملا علی نوری اصفهانی]] بود. او یکی از اقطاب برجسته «سلسله ذهبیه» در قرن ۱۳ هجری به‌شمار می‌رود.
-'''راز شیرازی ذهبی، ابوالقاسم'''
+وی از آغاز جوانی در شیراز به تحصیل علوم رسمی همچون عربی، [[فقه]]، [[اصول فقه|اصول]]، [[تفسیر]] و [[فلسفه]] پرداخت و نزد استادانی چون محمدحسن قزوینی، مولا احمد یزدی و [[ملا علی نوری|ملا علی نوری اصفهانی]] شاگردی کرد و در امور مذهبى به درجه‌ى [[اجتهاد]] رسید.
-قرن: ۱۳ (۱۲۸۶-۱۲۰۲ ق)
+او همچنین نزد چند تن از مشایخ زمان خود به سیر و سلوک [[عرفان|عرفانی]] مشغول شد. سرانجام نزد آقا محمد درویش کازرونی، رفت و با هدایت او تحت تربیت و ارشاد پدر خود، میرزا عبدالنبی که قطب سلسله ‌ذهبیه بود، قرار گرفت و به دست او خرقه پوشید و در طریقه ذهبیه به سیر و سلوک پرداخت.
-[[فقیه]]، [[عارف]] و شاعر [[تخلص|متخلص]] به راز و مشهور به میرزا بابا. وى در [[شیراز]] متولد شد و به اقتضاى حال خانوادگى و محیط زندگى به تحصیل علوم زمان خود همت گماشت و در امور مذهبى به درجه‌ى [[اجتهاد]] رسید.
+او پس از درگذشتِ پدرش در ۱۲۳۱ ق. هدایت طالبان را برعهده گرفت و نزدیک به ۴۰ سال در مسند ارشاد به دستگیری از مریدان پرداخت. از جمله شاگردان میرزا ابوالقاسم می‌توان به حاج زمان‌آقای افشار ارومیه‌ای و آقا میرزا عبدالکریم رایض‌الدین زنجانی ملقب به عارف‌علی‌شاه اشاره کرد. بنا بر برخی منابع، دو تن از بزرگ‌ترین مراجع [[شیعه]] آن زمان، یعنی [[شیخ انصاری]] و [[میرزا محمدحسن شیرازی|میرزای شیرازی]]، نیز از ارادتمندان و مریدان او بوده‌اند. وی علاوه ‌بر رهبری طریقه ذهبیه، تولیت آستان [[شاهچراغ]] شیراز را نیز برعهده داشت.
-او از مریدان پدر خود که قطب سلسله ‌ى ذهبیه بود، شد و پس از مرگ او به ارشاد آن سلسله پرداخت و تولیت آستانه‌ ى [[شاهچراغ|شاه چراغ]] شیراز بدو محول گردید. وى به قصد [[زیارت]] مشهدالرضا به [[مشهد]] رفت و در مراجعت سه سال در [[تهران]] ماند و از جانب ناصرالدین ‌شاه لقب مجدالاشراقى یافت.
+میرزا ابوالقاسم شیرازی به قصد [[زیارت]] مشهدالرضا به [[مشهد]] رفت و در مراجعت، سه سال در [[تهران]] ماند و از جانب ناصرالدین ‌شاه لقب «مجدالاشراق» یافت.
-وى داراى تألیفات و تصانیف بسیار است از آن جمله: «آیات الولایه»؛ «اسرار التوحید والنبوه والولایه والمعاد»؛ «اسرار الولایه»؛ «انوار الشموس الطالعه» در عقاید ذهبیه؛ «اقطاب سلسله ‌ى ذهبیه»؛ «براهین الامامه»؛ «تنبیه المرید»؛ «تباشیر الحکمه» و «مجموعه‌ ى اشعار».
+میرزا بابا شیرازی سرانجام در سال ۱۲۸۶ ق، به هنگام بازگشت از تهران در مورچه خورت [[اصفهان]] وفات یافت. پیکرش را به مشهد منتقل کردند و در ایوان طلای [[حرم امام رضا علیه السلام]] به خاک سپردند.
-میرزا بابا در سال ۱۲۸۶ ق، به هنگام مراجعت از تهران در مورچه خورت [[اصفهان]] وفات یافت. پیکرش را به مشهد منتقل کردند و در ایوان طلا به خاک سپردند.
+==آثار و تألیفات==
 ==منابع==
+*[[دائرة المعارف بزرگ اسلامی (کتاب)|دایرة‎المعارف بزرگ اسلامی]]، غزال رادبان تهرانی، ج۲۴، تهران، مرکز دایرة‎المعارف بزرگ اسلامی، چاپ اول، ۱۳۸۸.
-*[[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج۳، ص۷۱.
+*[[اثرآفرینان]]، محمدرضا نصیری، ج۳، تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگى، چاپ دوم، ۱۳۸۴.
 {{شعر فارسی}}
-[[رده:شعرای پارسی گو]]
+[[رده:علمای قرن سیزدهم]][[رده:فیلسوفان]][[رده:عارفان]][[رده:شعرای پارسی گو]][[رده:شعرای پارسی گوی قرن سیزدهم]][[رده:مدفونین در حرم امام رضا علیه السلام]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 '''راز شیرازی ذهبی، ابوالقاسم'''
-قرن: 13
+قرن: ۱۳ (۱۲۸۶-۱۲۰۲ ق)
-(1286-1202 ق)
+[[فقیه]]، [[عارف]] و شاعر [[تخلص|متخلص]] به راز و مشهور به میرزا بابا. وى در [[شیراز]] متولد شد و به اقتضاى حال خانوادگى و محیط زندگى به تحصیل علوم زمان خود همت گماشت و در امور مذهبى به درجه‌ى [[اجتهاد]] رسید.
-فقیه، عارف و شاعر [[تخلص|متخلص]]  به راز مشهور به میرزا بابا. وى در شیراز متولد شد و به اقتضاى حال خانوادگى و محیط زندگى به تحصیل علوم زمان خود همت گماشت و در امور مذهبى به درجه‌ى [[اجتهاد]] رسید.
+او از مریدان پدر خود که قطب سلسله ‌ى ذهبیه بود، شد و پس از مرگ او به ارشاد آن سلسله پرداخت و تولیت آستانه‌ ى [[شاهچراغ|شاه چراغ]] شیراز بدو محول گردید. وى به قصد [[زیارت]] مشهدالرضا به [[مشهد]] رفت و در مراجعت سه سال در [[تهران]] ماند و از جانب ناصرالدین ‌شاه لقب مجدالاشراقى یافت.
-او از مریدان پدر خود كه قطب سلسله ‌ى ذهبیه بود، شد و پس از مرگ او به ارشاد آن سلسله پرداخت و تولیت آستانه‌ ى شاه چراغ شیراز بدو محول گردید. وى به قصد [[زیارت]] مشهدالرضا به [[مشهد]] رفت و در مراجعت سه سال در [[تهران]] ماند از جانب ناصرالدین ‌شاه لقب مجدالاشراقى یافت.
+وى داراى تألیفات و تصانیف بسیار است از آن جمله: «آیات الولایه»؛ «اسرار التوحید والنبوه والولایه والمعاد»؛ «اسرار الولایه»؛ «انوار الشموس الطالعه» در عقاید ذهبیه؛ «اقطاب سلسله ‌ى ذهبیه»؛ «براهین الامامه»؛ «تنبیه المرید»؛ «تباشیر الحکمه» و «مجموعه‌ ى اشعار».
-در سال 1286 ق، به هنگام مراجعت از تهران در مورچه خورت اصفهان وفات یافت. پیكرش را به مشهد منتقل كردند و در ایوان طلا به خاك سپردند. وى داراى تالیفات و تصانیف بسیار است از آن جمله: «آیات الولایه»؛ «اسرار التوحید والنبوه والولایه والمعاد»؛ «اسرار الولایه»؛ «انوار الشموس المطالعه» در عقاید ذهبیه؛ «اقطاب سلسله ‌ى ذهبیه»؛ «براهین الامامه»؛ «تنبیه المرید»؛ «تباشیر الحكمه» و «مجموعه‌ ى اشعار».
+میرزا بابا در سال ۱۲۸۶ ق، به هنگام مراجعت از تهران در مورچه خورت [[اصفهان]] وفات یافت. پیکرش را به مشهد منتقل کردند و در ایوان طلا به خاک سپردند.
 ==منابع==
-* [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج3، ص71.
 {{شعر فارسی}}

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 (1286-1202 ق)
-فقیه، عارف و شاعر متخلص به راز مشهور به میرزا بابا. وى در شیراز متولد شد و به اقتضاى حال خانوادگى و محیط زندگى به تحصیل علوم زمان خود همت گماشت و در امور مذهبى به درجه‌ى [[اجتهاد]] رسید.
+فقیه، عارف و شاعر [[تخلص|متخلص]]  به راز مشهور به میرزا بابا. وى در شیراز متولد شد و به اقتضاى حال خانوادگى و محیط زندگى به تحصیل علوم زمان خود همت گماشت و در امور مذهبى به درجه‌ى [[اجتهاد]] رسید.
 او از مریدان پدر خود كه قطب سلسله ‌ى ذهبیه بود، شد و پس از مرگ او به ارشاد آن سلسله پرداخت و تولیت آستانه‌ ى شاه چراغ شیراز بدو محول گردید. وى به قصد [[زیارت]] مشهدالرضا به [[مشهد]] رفت و در مراجعت سه سال در [[تهران]] ماند از جانب ناصرالدین ‌شاه لقب مجدالاشراقى یافت.