میرزا ابوالقاسم کلانتر تهرانی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۴۵

2023-06-03T05:45:49Z

مهدی موسوی: ویرایش

2021-09-13T06:15:42Z

ویرایش

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ میرزا ابوالقاسم کلانتری را به میرزا ابوالقاسم کلانتر تهرانی منتقل کرد

2021-09-12T11:41:27Z

مهدی موسوی صفحهٔ میرزا ابوالقاسم کلانتری را به میرزا ابوالقاسم کلانتر تهرانی منتقل کرد

مهدی موسوی: ویرایش

2020-09-13T11:33:24Z

ویرایش

Aghajani در ‏۱۲ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۰۵:۵۱

2020-03-12T05:51:09Z

مهدی موسوی در ‏۳۱ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۵۴

2019-08-31T07:54:38Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ ميرزا ابوالـقاسم کلانتری را به میرزا ابوالقاسم کلانتری منتقل کرد

2019-08-31T07:02:15Z

مهدی موسوی صفحهٔ ميرزا ابوالـقاسم کلانتری را به میرزا ابوالقاسم کلانتری منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۱ مهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۵:۰۱

2014-05-11T05:01:24Z

عربصالحی: افزودن محتوا با منبع جدید و افزودن 3رده

2014-05-10T05:59:34Z

افزودن محتوا با منبع جدید و افزودن 3رده

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۲ اوت ۲۰۱۳، ساعت ۰۸:۵۱

2013-08-12T08:51:17Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-'''میرزا ابوالقاسم کلانتر تهرانی''' (۱۲۹۲-۱۲۳۶ ق)، از علما و فقهای بزرگ [[شیعه]] در قرن ۱۳ هجری و از شاگردان [[شیخ مرتضی انصاری]] است. او را به عنوان [[فقیه]] اصولی، جامع علوم عقلی و نقلی و افتخار دانشمندان شیعه ستوده اند. این عالم ربانی از نفوذ اجتماعی خاصی در [[تهران]] برخوردار بود که این توانایی علمی و موقعیت اجتماعی را در جهت اعتلا و نشر [[احکام]] الهی و فرهنگ [[اهل بیت]] علیهم السلام بکار گرفت.
+'''میرزا ابوالقاسم کلانتر تهرانی''' (۱۲۹۲-۱۲۳۶ ق)، از علما و فقهای بزرگ [[شیعه]] در قرن ۱۳ هجری و از شاگردان [[شیخ مرتضی انصاری]] است. او را به عنوان [[فقیه]] اصولی، جامع علوم عقلی و نقلی و افتخار دانشمندان شیعه ستوده اند. این عالم ربانی از نفوذ اجتماعی خاصی در [[تهران]] برخوردار بود که این توانایی علمی و موقعیت اجتماعی را در جهت اعتلا و نشر [[احکام]] الهی و فرهنگ [[اهل بیت]] علیهم‌السلام بکار گرفت.
 {{شناسنامه عالم
 ||نام کامل = '''میرزا ابوالقاسم کلانتر تهرانی'''
@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 میرزا ابوالقاسم تهرانی سال ۱۲۳۶ قمری در [[تهران]] به دنیا آمد. پدرش حاج محمدعلی از تجار متدین بازار تهران بود که به [[امانت‌داری|امانتداری]] و [[صداقت]] در تجارت آراسته بود. شهرت وی به کلانتری به جهت انتساب به دایی خود، محمود خان کلانتر بوده است که در زمان ناصرالدین شاه، مأمور رسیدگی به امور اجتماعی و اقتصادی شهر تهران بود.
-==تحصیلات و استادان==
+==تحصیل و استادان==
 ابوالقاسم تهرانی در ده سالگی مقدمات علوم دینی را فراگرفت و مضامین مشکل را به خوبی می فهمید. وی چندی بعد به [[حوزه علمیه]] [[اصفهان]] که در آن زمان از رونق خوبی برخوردار بود، رفت و مدت سه سال در محضر پرفیض اساتید آن سامان، دروس سطح را پی گرفت و پایه های علمی خود را قوی کرد.
@@ سطر ۳۴: / سطر ۳۴: @@
 آیت اللّه کلانتر تهرانی علاوه بر تدریس و تربیت علمای برجسته، در عرصه قلم و نگارش نیز آثار نفیس و ارزنده ای از خود به جای گذاشت، از جمله:
-*مطارح الأنظار: معروفترین اثر ایشان، که شامل تقریرات درس [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]] استادش [[شیخ مرتضی انصاری|شیخ انصاری]] می باشد.
+*مطارح الأنظار، معروفترین اثر ایشان، که شامل تقریرات درس [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]] استادش [[شیخ مرتضی انصاری|شیخ انصاری]] می باشد.
-*رساله‌های [[اصول فقه‌‌‌‌|اصولی]] در موضوعاتِ حجیت قطع، حجیت ظنّ، [[اصل برائت|برائت]]، [[اصل استصحاب|استصحاب]] و [[تعادل و تراجیح]].
+*رساله‌های [[اصول فقه‌‌‌‌|اصولی]]، در موضوعاتِ حجیت قطع، حجیت ظنّ، [[اصل برائت|برائت]]، [[اصل استصحاب|استصحاب]] و [[تعادل و تراجیح]].
-*رساله‌های [[فقه|فقهی]] در موضوعات طهارت، صلاة، صلاة المسافر، زکات، غصب، وقف، لُقَطَه، رهن، احیاء موات، اجاره و قضا و شهادات که هیچیک از آنها به چاپ نرسیده است.
+*رساله‌های [[فقه|فقهی]]، در موضوعات طهارت، صلاة، صلاة المسافر، زکات، غصب، وقف، لُقَطَه، رهن، احیاء موات، اجاره و قضا و شهادات که هیچیک از آنها به چاپ نرسیده است.
 *الرد على الرسالة الإرثیة، وى این کتاب را در سال ۱۲۸۷ در شهر تهران نگاشته و سپس آن را به فارسى ترجمه نموده است. این کتاب در ردّ کتاب «الرسالة الإرثیة» نوشتۀ سید اسماعیل بهبهانى است.
-*رسالة فی الأدلة العقلیة. تقریرات درس اصول شیخ جعفر کرمانشاهی.
+*رسالة فی الأدلة العقلیة، تقریرات درس اصول شیخ جعفر کرمانشاهی.
 ==وفات==
@@ سطر ۴۷: / سطر ۴۷: @@
 *[[گلشن ابرار (کتاب)|گلشن ابرار]]، جلد ۴، زندگی نامه "میرزا ابوالقاسم کلانتری" از جمعی از پژوهشگران، [[پژوهشکده باقر العلوم علیه السلام]].
-*رحلت میرزا ابوالقاسم کلانتری فقیه و اصولی (۱۲۹۲ق)، [http://imamalmahdi.com/data/far/?p=6715 شبکه جهانی اطلاع رسانی امام المهدی عجل الله تعالی فرجه]، بازیابی: ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۳.
+*"رحلت میرزا ابوالقاسم کلانتری فقیه و اصولی"، [http://imamalmahdi.com/data/far/?p=6715 شبکه جهانی اطلاع‌رسانی امام المهدی عجل الله تعالی فرجه]، بازیابی: ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۳.
-[[رده:علمای قرن سیزدهم]]
+[[رده:علمای قرن سیزدهم]][[رده:علماء شیعه]]
 [[رده:فقیهان]]
 [[رده:مجتهدین]]
-[[رده:عارفان]]
+[[رده:اصولیون]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-'''میرزا ابوالقاسم کلانتر تهرانی''' (۱۲۹۲-۱۲۳۶ ق)، یکی از مشاهیر [[شیعه]] در قرن ۱۳ هجری و از شاگردان مبرز [[شیخ مرتضی انصاری]] است. او را به عنوان [[فقیه]] اصولی، جامع علوم عقلی و نقلی و افتخار دانشمندان شیعه و یکی از بزرگترین علمای عامل که به زیور [[زهد]] و [[تقوا]] آراسته بود، ستوده اند. این عالم ربانی از نفوذ اجتماعی و اقتدار معنوی خاصی در [[تهران]] برخوردار بود و این توانایی علمی و موقعیت اجتماعی را خالصانه در جهت اعتلا و نشر [[احکام]] الهی و فرهنگ [[اهل بیت]] علیهم السلام بکار گرفت.
+'''میرزا ابوالقاسم کلانتر تهرانی''' (۱۲۹۲-۱۲۳۶ ق)، از علما و فقهای بزرگ [[شیعه]] در قرن ۱۳ هجری و از شاگردان [[شیخ مرتضی انصاری]] است. او را به عنوان [[فقیه]] اصولی، جامع علوم عقلی و نقلی و افتخار دانشمندان شیعه ستوده اند. این عالم ربانی از نفوذ اجتماعی خاصی در [[تهران]] برخوردار بود که این توانایی علمی و موقعیت اجتماعی را در جهت اعتلا و نشر [[احکام]] الهی و فرهنگ [[اهل بیت]] علیهم السلام بکار گرفت.
+{{شناسنامه عالم
 ==ولادت و خاندان==
-میرزا ابوالقاسم تهرانی سال ۱۲۳۶ قمری در [[تهران]] به دنیا آمد. وی نوری الاصل و از علمای قرن سیزدهم هجری است. پدرش حاج محمدعلی از تجار متدین بازار تهران بود که به [[امانت‌داری|امانتداری]] و [[صداقت]] در تجارت آراسته بود. شهرت وی به کلانتری به جهت انتساب به دایی خود محمود خان کلانتر بوده است که در زمان ناصرالدین شاه، مأمور رسیدگی به امور اجتماعی و اقتصادی شهر تهران بود.
+میرزا ابوالقاسم تهرانی سال ۱۲۳۶ قمری در [[تهران]] به دنیا آمد. پدرش حاج محمدعلی از تجار متدین بازار تهران بود که به [[امانت‌داری|امانتداری]] و [[صداقت]] در تجارت آراسته بود. شهرت وی به کلانتری به جهت انتساب به دایی خود، محمود خان کلانتر بوده است که در زمان ناصرالدین شاه، مأمور رسیدگی به امور اجتماعی و اقتصادی شهر تهران بود.
 ==تحصیلات و استادان==
-از همان دوران کودکی نشانه های هوش و استعداد سرشار در او نمایان بود. چنان که در ده سالگی مقدمات علوم دینی را فراگرفت و مضامین مشکل را به خوبی می فهمید و به خاطر می سپرد. وی چندی بعد به [[حوزه علمیه]] [[اصفهان]] که در آن زمان از رونق خوبی برخوردار بود، رفت و مدت سه سال در محضر پرفیض اساتید آن سامان در کمال جدیت، دروس سطح را پی گرفت و پایه های علمی خود را قوی کرد.
+ابوالقاسم تهرانی در ده سالگی مقدمات علوم دینی را فراگرفت و مضامین مشکل را به خوبی می فهمید. وی چندی بعد به [[حوزه علمیه]] [[اصفهان]] که در آن زمان از رونق خوبی برخوردار بود، رفت و مدت سه سال در محضر پرفیض اساتید آن سامان، دروس سطح را پی گرفت و پایه های علمی خود را قوی کرد.
-او سالیانی چند از آبشار معرفت و اندیشه های زلال آن نادره زمان و اعجوبه دوران، جرعه های ناب نوشید و مراحل والای علمی و اخلاقی را به نحو شگفت انگیزی طی کرد، تا جایی که استادش بارها به [[اجتهاد]] وی تصریح کرد. مرحوم شیخ [[آقا بزرگ تهرانی]]، میرزا ابوالقاسم تهرانی را از مشهورترین شاگردان شیخ انصاری معرفی کرده و می گوید: ایشان بحث های استادش را به نحو احسن، تقریر نمود و مدت بیست سال این برنامه استمرار داشت.
+او که تشنه علم و کمال بود، به عشق تحصیل در حوزه با قدمت [[نجف]] اشرف، به [[عتبات عالیات|عتبات عالیات]] سفر کرد و به محضر شیخ اعظم [[شیخ مرتضی انصاری|مرتضی انصاری]] راه یافت و مراحل والای علمی و اخلاقی را طی کرد، تا جایی که استادش بارها به [[اجتهاد]] وی تصریح نمود. شیخ [[آقا بزرگ تهرانی]]، میرزا ابوالقاسم تهرانی را از مشهورترین شاگردان شیخ انصاری معرفی کرده و می گوید: ایشان بحث های استادش را به نحو احسن، تقریر نمود و مدت بیست سال این برنامه استمرار داشت.
-از دیگر اساتید وی عالمان بزرگی همچون: آقا سید ابراهیم قزوینی، [[ملا عبدالله زنوزی|ملاعبداللّه زنوزی]]، شیخ جعفر کرمانشاهی و... به شمار می روند.
+از دیگر اساتید وی عالمان بزرگی همچون: [[سید ابراهیم موسوی قزوینی|سید ابراهیم قزوینی]]، [[ملا عبدالله زنوزی|ملاعبداللّه زنوزی]]، شیخ جعفر کرمانشاهی و... به شمار می روند.
 این عالم فرزانه بنا به گفته نوه عالم و فاضلش، آیت اللّه میرزا محمد ثقفی، وقتی که خواست از نجف به [[ایران]] بیاید، به محضر شیخ انصاری رسید و استادش در لحظه تودیع و خداحافظی به وی چنین توصیه کرد: «وقتی به تهران رفتی، درس و بحث و تشکیل محافل علمی را ترک مکن. اگر خواستی [[امام جماعت‌|امام جماعت]] شوی در صورتی که قصدت خالصانه و برای [[خدا]] بود، بپذیر و اگر احساس کردی برای خدا نیست و کمّ و کیف جماعت و حمایت مأمومین در تو اثر می گذارد، از آن اعراض نما. دیگر این که در زمان حاکمیت جور و سلطه [[ظلم|ستم]]، [[قضاوت]] را نپذیر و از قاضی شدن دوری کن».
-ایشان پس از شاگردی نزد سیدابراهیم و شیخ مرتضی انصاری به تهران بازگشت و با اجازه ی [[اجتهاد]] شیخ انصاری، به مدت هفت سال در مدرسه ی فخریه ی تهران به تدریس [[فقه]] و [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]] مشغول شد.
+==تدریس و شاگردان==
-==تدریس و شاگردان==
+میرزا ابوالقاسم تهرانی، در سال ۱۲۷۷ قمری به [[تهران]] بازگشت و [[مرجعیت|مرجع]] امور دینی و علمی پایتخت گردید. او به مدت هفت سال در مدرسه فخریه به تدریس [[فقه]] و [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]] مشغول شد. علما و فضلای بسیاری در مجلس تدریس وی حاضر و از دانش و فضل او بهره می بردند. آن مجتهد جوان، در تهران رحل اقامت افکند و بنا به توصیه های ارزشمند استادش و دعوت آیت اللّه [[ملا علی کنی|حاج ملاعلی کنی]] در مدرسه مروی به تربیت و پرورش طلاب مبادرت ورزید. از کرسی درس او دانشوران زیادی بهره مند شدند که بعضا به مرتبه والای [[اجتهاد]] و [[مرجعیت]] نایل آمده و از رجال بزرگ و مشاهیر علم و دیانت و سیاست به شمار می آیند.
-این [[فقیه]] محقق که حقا عالمی به تمام معنی وارسته و آراسته به ملکات فاضله و سجایای حمیده بود، در سال ۱۲۷۷ قمری به [[تهران]] بازگشت و [[مرجعیت|مرجع]] امور دینی و علمی پایتخت گردید. علما و فضلای بسیاری در مجلس تدریس وی حاضر و از دانش و فضل او بهره می بردند. آن مجتهد جوان، در تهران رحل اقامت افکند و بنا به توصیه های ارزشمند استادش و دعوت آیت اللّه [[حاج ملا علی کنی|حاج ملاعلی کنی]] در مدرسه مروی به تربیت و پرورش طلاب مبادرت ورزید. از کرسی درس او دانشوران زیادی بهره مند شدند که بعضا به مرتبه والای [[اجتهاد]] و [[مرجعیت]] نایل آمده و از رجال بزرگ و مشاهیر علم و دیانت و سیاست به شمار می آیند. شهید [[شیخ فضل الله نوری]]، [[شیخ عبدالنبی نوری|شیخ عبدالنبی نوری]]، محمدصادق تهرانی (بلور)، [[ملا حبيب الله کاشانی|ملا حبیب اللّه کاشانی]]، میرزا ابوالفضل تهرانی (فرزندش) و... از شاگردان او هستند.
+[[شیخ فضل الله نوری]]، [[شیخ عبدالنبی نوری|شیخ عبدالنبی نوری]]، [[شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی]]، سید حسین قمی تهرانی، محمدصادق تهرانی (بلور)، [[ملا حبيب الله کاشانی|ملا حبیب اللّه کاشانی]]، میرزا ابوالفضل تهرانی (فرزندش)، از جمله شاگردان او هستند.
 ==آثار و تألیفات==
@@ سطر ۲۶: / سطر ۳۴: @@
 آیت اللّه کلانتر تهرانی علاوه بر تدریس و تربیت علمای برجسته، در عرصه قلم و نگارش نیز آثار نفیس و ارزنده ای از خود به جای گذاشت، از جمله:
-* مطارح الانظار: معروفترین اثر ایشان، همین کتاب است که برگرفته از افاضات درس اصول استادش [[شیخ مرتضی انصاری]] قدس سره می باشد.
+*مطارح الأنظار: معروفترین اثر ایشان، که شامل تقریرات درس [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]] استادش [[شیخ مرتضی انصاری|شیخ انصاری]] می باشد.
-* رساله‌های [[اصول فقه‌‌‌‌|اصولی]] در موضوعاتِ حجیت قطع، حجیت ظن، [[اصل برائت|برائت]]، [[اصل استصحاب|استصحاب]] و [[تعادل و تراجیح]].
+*رساله‌های [[اصول فقه‌‌‌‌|اصولی]] در موضوعاتِ حجیت قطع، حجیت ظنّ، [[اصل برائت|برائت]]، [[اصل استصحاب|استصحاب]] و [[تعادل و تراجیح]].
-* رساله‌های [[فقه|فقهی]] در موضوعات طهارت، صلاة، صلاة المسافر، زکات، غصب، وقف، لُقَطَه، رهن، احیاء موات، اجاره و قضا و شهادات که هیچیک از آنها به چاپ نرسیده است.
+*رساله‌های [[فقه|فقهی]] در موضوعات طهارت، صلاة، صلاة المسافر، زکات، غصب، وقف، لُقَطَه، رهن، احیاء موات، اجاره و قضا و شهادات که هیچیک از آنها به چاپ نرسیده است.
-* رساله‌ای در [[ارث]].
+*الرد على الرسالة الإرثیة، وى این کتاب را در سال ۱۲۸۷ در شهر تهران نگاشته و سپس آن را به فارسى ترجمه نموده است. این کتاب در ردّ کتاب «الرسالة الإرثیة» نوشتۀ سید اسماعیل بهبهانى است.
-* تقریرات درس اصول شیخ جعفر کرمانشاهی.
+*رسالة فی الأدلة العقلیة. تقریرات درس اصول شیخ جعفر کرمانشاهی.
 ==وفات==
-این [[فقیه]] محقق در اواخر عمر از نظر سلامت جسم، دچار مشکل شد و بینایی اش چنان به ضعف گرایید که قادر به دیدن نبود. آفتاب عمرش خیلی زود غروب کرد و درست در سالروز ولادتش یعنی سوم [[ربیع الثانی]] در سال ۱۲۹۲ قمری دعوت حق را اجابت کرد و بسرای باقی شتافت. پیکر پاکش پس از [[تشییع جنازه|تشییع]] باشکوهی در جوار بارگاه [[حضرت عبدالعظیم حسنی]] علیه السلام در مقبره مفسّر نامی، [[ابوالفتوح رازی|شیخ ابوالفتوح رازی]] به خاک سپرده شد.
+مرحوم میرزا ابوالقاسم کلانتری در اواخر عمر بینایی اش چنان به ضعف گرایید که قادر به دیدن نبود و سرانجام درست در سالروز ولادتش یعنی سوم [[ربیع الثانی]] سال ۱۲۹۲ قمری و در سن ۵۶ سالگی دعوت حق را اجابت کرد و به سرای باقی شتافت. پیکر پاکش پس از [[تشییع جنازه|تشییع]] باشکوهی، در جوار بارگاه [[حضرت عبدالعظیم حسنی]] علیه السلام در مقبره مفسّر نامی، [[ابوالفتوح رازی|شیخ ابوالفتوح رازی]] به خاک سپرده شد.
 ==منابع==
-*تلخیص از مجموعه [[گلشن ابرار (کتاب)|گلشن ابرار]]، جلد ۴، زندگی نامه "میرزا ابوالقاسم کلانتری" از جمعی از پژوهشگران [[پژوهشکده باقر العلوم علیه السلام]].
+*[[گلشن ابرار (کتاب)|گلشن ابرار]]، جلد ۴، زندگی نامه "میرزا ابوالقاسم کلانتری" از جمعی از پژوهشگران، [[پژوهشکده باقر العلوم علیه السلام]].
-*رحلت میرزا ابوالقاسم کلانتری فقیه و اصولی (۱۲۹۲ق)، [http://imamalmahdi.com/data/far/?p=6715 شبکه جهانی اطلاع رسانی امام المهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف]، بازیابی: ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۳.
+*رحلت میرزا ابوالقاسم کلانتری فقیه و اصولی (۱۲۹۲ق)، [http://imamalmahdi.com/data/far/?p=6715 شبکه جهانی اطلاع رسانی امام المهدی عجل الله تعالی فرجه]، بازیابی: ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۳.
 [[رده:علمای قرن سیزدهم]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آیت اللّه حاج میرزا ابوالقاسم کلانتر، یکی از مشاهیر [[شیعه]] در قرن 13 هجری است که او را به عنوان [[فقیه]] اصولی، جامع علوم عقلی و نقلی و افتخار دانشمندان شیعه و یکی از بزرگترین علمای عامل که به زیور [[زهد]] و [[تقوا]] آراسته بود، ستوده اند. این عالم ربانی که به کلانتر تهرانی شهرت یافته بود، از نفوذ اجتماعی و اقتدار معنوی خاصی در تهران برخوردار شد و این توانایی علمی و موقعیت اجتماعی را خالصانه در جهت اعتلا و نشر [[احکام]] الهی و فرهنگ [[اهل بیت]] علیهم السلام بکار گرفت.
+'''میرزا ابوالقاسم کلانتر تهرانی''' (۱۲۹۲-۱۲۳۶ ق)، یکی از مشاهیر [[شیعه]] در قرن ۱۳ هجری و از شاگردان مبرز [[شیخ مرتضی انصاری]] است. او را به عنوان [[فقیه]] اصولی، جامع علوم عقلی و نقلی و افتخار دانشمندان شیعه و یکی از بزرگترین علمای عامل که به زیور [[زهد]] و [[تقوا]] آراسته بود، ستوده اند. این عالم ربانی از نفوذ اجتماعی و اقتدار معنوی خاصی در [[تهران]] برخوردار بود و این توانایی علمی و موقعیت اجتماعی را خالصانه در جهت اعتلا و نشر [[احکام]] الهی و فرهنگ [[اهل بیت]] علیهم السلام بکار گرفت.
 ==ولادت و خاندان==
-میرزا ابوالقاسم بن حاج محمدعلی سال 1236 قمری در [[تهران]] به دنیا آمد. وی نوری الاصل و از علمای قرن سیزدهم هجری است. پدرش حاج محمدعلی از تجار متدین بازار تهران بود که به امانتداری و صداقت در تجارت آراسته بود. شهرت وی به کلانتری به جهت انتساب به دایی خود محمودخان کلانتر بوده است که در زمان ناصرالدین شاه، مأمور رسیدگی به امور اجتماعی و اقتصادی شهر تهران بود.
+میرزا ابوالقاسم تهرانی سال ۱۲۳۶ قمری در [[تهران]] به دنیا آمد. وی نوری الاصل و از علمای قرن سیزدهم هجری است. پدرش حاج محمدعلی از تجار متدین بازار تهران بود که به [[امانت‌داری|امانتداری]] و [[صداقت]] در تجارت آراسته بود. شهرت وی به کلانتری به جهت انتساب به دایی خود محمود خان کلانتر بوده است که در زمان ناصرالدین شاه، مأمور رسیدگی به امور اجتماعی و اقتصادی شهر تهران بود.
-== تحصیلات و اساتید ==
+==تحصیلات و استادان==
 از همان دوران کودکی نشانه های هوش و استعداد سرشار در او نمایان بود. چنان که در ده سالگی مقدمات علوم دینی را فراگرفت و مضامین مشکل را به خوبی می فهمید و به خاطر می سپرد. وی چندی بعد به [[حوزه علمیه]] [[اصفهان]] که در آن زمان از رونق خوبی برخوردار بود، رفت و مدت سه سال در محضر پرفیض اساتید آن سامان در کمال جدیت، دروس سطح را پی گرفت و پایه های علمی خود را قوی کرد.
-میرزا ابوالقاسم تشنه علم و کمال بود. وی به عشق تحصیل در حوزه بابرکت و با قدمت [[نجف]] اشرف، دو سفر به [[عتبات عالیات|عتبات]] کرد اما هر بار با مشکل و موانعی مواجه شده و به [[ایران]] بازگشت؛ تا این که بار سوم توفیق تشرف به عتبات عالیات او را دست داد و به محضر شیخ اعظم [[شیخ مرتضی انصاری|مرتضی انصاری]] راه یافت.
+میرزا ابوالقاسم که تشنه علم و کمال بود، به عشق تحصیل در حوزه بابرکت و با قدمت [[نجف]] اشرف، دو سفر به [[عتبات عالیات|عتبات عالیات]] کرد اما هر بار با مشکل و موانعی مواجه شده و به [[ایران]] بازگشت؛ تا این که بار سوم توفیق تشرف به عتبات او را دست داد و به محضر شیخ اعظم [[شیخ مرتضی انصاری|مرتضی انصاری]] راه یافت.
-او سالیانی چند از آبشار معرفت و اندیشه های زلال آن نادره زمان و اعجوبه دوران، جرعه های ناب نوشید و مراحل والای علمی، اخلاقی را به نحو شگفت انگیزی طی کرد تا جایی که استادش بارها به [[اجتهاد]] وی تصریح کرد. مرحوم شیخ [[آقا بزرگ تهرانی]]، میرزا ابوالقاسم تهرانی را از مشهورترین شاگردان شیخ انصاری معرفی کرده و می گوید: ایشان بحث های استادش را به نحو احسن، تقریر نمود و مدت بیست سال این برنامه استمرار داشت.
+او سالیانی چند از آبشار معرفت و اندیشه های زلال آن نادره زمان و اعجوبه دوران، جرعه های ناب نوشید و مراحل والای علمی و اخلاقی را به نحو شگفت انگیزی طی کرد، تا جایی که استادش بارها به [[اجتهاد]] وی تصریح کرد. مرحوم شیخ [[آقا بزرگ تهرانی]]، میرزا ابوالقاسم تهرانی را از مشهورترین شاگردان شیخ انصاری معرفی کرده و می گوید: ایشان بحث های استادش را به نحو احسن، تقریر نمود و مدت بیست سال این برنامه استمرار داشت.
-از دیگر اساتید وی عالمان بزرگی همچون: آقا سید ابراهیم قزوینی، ملاعبداللّه زنوزی، شیخ جعفر کرمانشاهی و... به شمار می روند.
+از دیگر اساتید وی عالمان بزرگی همچون: آقا سید ابراهیم قزوینی، [[ملا عبدالله زنوزی|ملاعبداللّه زنوزی]]، شیخ جعفر کرمانشاهی و... به شمار می روند.
-این عالم فرزانه بنا به گفته نوه عالم و فاضلش، آیت اللّه میرزا محمدثقفی وقتی که خواست از نجف به ایران بیاید، به محضر شیخ انصاری رسید و استادش در لحظه تودیع و خداحافظی به وی چنین توصیه کرد: وقتی به تهران رفتی، درس و بحث و تشکیل محافل علمی را ترک مکن. اگر خواستی [[امام جماعت‌|امام جماعت]] شوی در صورتی که قصدت خالصانه و برای خدا بود، بپذیر و اگر احساس کردی برای خدا نیست و کمّ و کیف جماعت و حمایت مأمومین در تو اثر می گذارد، از آن اعراض نما. دیگر این که در زمان حاکمیت جور و سلطه ستم، قضاوت را نپذیر و از قاضی شدن دوری کن.
+این عالم فرزانه بنا به گفته نوه عالم و فاضلش، آیت اللّه میرزا محمد ثقفی، وقتی که خواست از نجف به [[ایران]] بیاید، به محضر شیخ انصاری رسید و استادش در لحظه تودیع و خداحافظی به وی چنین توصیه کرد: «وقتی به تهران رفتی، درس و بحث و تشکیل محافل علمی را ترک مکن. اگر خواستی [[امام جماعت‌|امام جماعت]] شوی در صورتی که قصدت خالصانه و برای [[خدا]] بود، بپذیر و اگر احساس کردی برای خدا نیست و کمّ و کیف جماعت و حمایت مأمومین در تو اثر می گذارد، از آن اعراض نما. دیگر این که در زمان حاکمیت جور و سلطه [[ظلم|ستم]]، [[قضاوت]] را نپذیر و از قاضی شدن دوری کن».
-ایشان پس از شاگردی نزد سیدابراهیم و شیخ مرتضی انصاری به تهران بازگشت و با اجازه ی اجتهاد شیخ انصاری، به مدت هفت سال در مدرسه ی فخریه ی تهران به تدریس فقه و اصول مشغول شد. وی درباره ی موضوعات مختلفی از جمله: اجتهاد و تقلید، اجاره، حُسن و قُبح شرعی و عقلی، رَهن، زکات و... تألیفاتی دارد.
+ایشان پس از شاگردی نزد سیدابراهیم و شیخ مرتضی انصاری به تهران بازگشت و با اجازه ی [[اجتهاد]] شیخ انصاری، به مدت هفت سال در مدرسه ی فخریه ی تهران به تدریس [[فقه]] و [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]] مشغول شد.
-==شاگردان==
+==تدریس و شاگردان==
-این فقیه محقق که حقا عالمی به تمام معنی وارسته و آراسته به ملکات فاضله و سجایای حمیده بود، در سال 1277 قمری به تهران بازگشت و مرجع امور دینی و علمی پایتخت گردید. علما و فضلای بسیاری در مجلس تدریس وی حاضر و از دانش و فضل او بهره می بردند. آن مجتهد جوان، در تهران رحل اقامت افکند و بنا به توصیه های ارزشمند استادش و دعوت آیت اللّه [[حاج ملا علی کنی|حاج ملاعلی کنی]] در مدرسه مروی به تربیت و پرورش طلاب مبادرت ورزید. از کرسی درس او دانشوران زیادی بهره مند شدند که بعضا به مرتبه والای [[اجتهاد]] و مرجعیت نایل آمده و از رجال بزرگ و مشاهیر علم و دیانت و سیاست به شمار می آیند. شهید [[شيخ فضل الله نورى|شیخ فضل اللّه نوری]]، حاج [[شيخ عبدالنبی نوری|شیخ عبدالنبی نوری]]، محمدصادق تهرانی (بلور)، [[ملا حبيب الله کاشانی|ملا حبیب اللّه کاشانی]]، میرزا ابوالفضل تهرانی (فرزندش) و... از شاگردان او هستند.
+این [[فقیه]] محقق که حقا عالمی به تمام معنی وارسته و آراسته به ملکات فاضله و سجایای حمیده بود، در سال ۱۲۷۷ قمری به [[تهران]] بازگشت و [[مرجعیت|مرجع]] امور دینی و علمی پایتخت گردید. علما و فضلای بسیاری در مجلس تدریس وی حاضر و از دانش و فضل او بهره می بردند. آن مجتهد جوان، در تهران رحل اقامت افکند و بنا به توصیه های ارزشمند استادش و دعوت آیت اللّه [[حاج ملا علی کنی|حاج ملاعلی کنی]] در مدرسه مروی به تربیت و پرورش طلاب مبادرت ورزید. از کرسی درس او دانشوران زیادی بهره مند شدند که بعضا به مرتبه والای [[اجتهاد]] و [[مرجعیت]] نایل آمده و از رجال بزرگ و مشاهیر علم و دیانت و سیاست به شمار می آیند. شهید [[شیخ فضل الله نوری]]، [[شیخ عبدالنبی نوری|شیخ عبدالنبی نوری]]، محمدصادق تهرانی (بلور)، [[ملا حبيب الله کاشانی|ملا حبیب اللّه کاشانی]]، میرزا ابوالفضل تهرانی (فرزندش) و... از شاگردان او هستند.
-==تألیفات==
+==آثار و تألیفات==
-آیت اللّه کلانتر تهرانی علاوه بر تدریس و تربیت علمای برجسته در عرصه قلم و نگارش نیز آثار نفیس و ارزنده ای از خود به جای گذاشت، از جمله: مطارح الانظار، رساله ای در غصب، قضا و شهادت و... . معروفترین اثر ایشان، همان کتاب «مطارح الانظار» است که برگرفته از افاضات درس اصول استادش [[شیخ مرتضی انصاری]] قدس سره می باشد.
+آیت اللّه کلانتر تهرانی علاوه بر تدریس و تربیت علمای برجسته، در عرصه قلم و نگارش نیز آثار نفیس و ارزنده ای از خود به جای گذاشت، از جمله:
 ==وفات==
-این [[فقیه]] محقق در اواخر عمر از نظر سلامت جسم، دچار مشکل شد و بینایی اش چنان به ضعف گرایید که قادر به دیدن نبود. آفتاب عمرش خیلی زود غروب کرد و درست در سالروز ولادتش یعنی سوم [[ربیع الثانی]] در سال 1292 قمری دعوت حق را اجابت کرد و بسرای باقی شتافت. پیکر پاکش پس از [[تشییع جنازه|تشییع]] باشکوهی در جوار بارگاه [[حضرت عبدالعظیم حسنی]] علیه السلام در مقبره مفسّر نامی، [[ابوالفتوح رازی|شیخ ابوالفتوح رازی]] به خاک سپرده شد.
+این [[فقیه]] محقق در اواخر عمر از نظر سلامت جسم، دچار مشکل شد و بینایی اش چنان به ضعف گرایید که قادر به دیدن نبود. آفتاب عمرش خیلی زود غروب کرد و درست در سالروز ولادتش یعنی سوم [[ربیع الثانی]] در سال ۱۲۹۲ قمری دعوت حق را اجابت کرد و بسرای باقی شتافت. پیکر پاکش پس از [[تشییع جنازه|تشییع]] باشکوهی در جوار بارگاه [[حضرت عبدالعظیم حسنی]] علیه السلام در مقبره مفسّر نامی، [[ابوالفتوح رازی|شیخ ابوالفتوح رازی]] به خاک سپرده شد.
 ==منابع==
-*تلخيص از مجموعه [[گلشن ابرار (کتاب)|گلشن ابرار]]، جلد 4، زندگی نامه "ميرزا ابوالقاسم کلانتری" از جمعی از پژوهشگران [[پژوهشکده باقر العلوم علیه السلام]].
+*تلخیص از مجموعه [[گلشن ابرار (کتاب)|گلشن ابرار]]، جلد ۴، زندگی نامه "میرزا ابوالقاسم کلانتری" از جمعی از پژوهشگران [[پژوهشکده باقر العلوم علیه السلام]].
-*رحلت میرزا ابوالقاسم کلانتری فقیه و اصولی (1292ق)، [http://imamalmahdi.com/data/far/?p=6715 شبکه جهانی اطلاع رسانی امام المهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف]، بازیابی: 20 اردیبهشت 1393.
+*رحلت میرزا ابوالقاسم کلانتری فقیه و اصولی (۱۲۹۲ق)، [http://imamalmahdi.com/data/far/?p=6715 شبکه جهانی اطلاع رسانی امام المهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف]، بازیابی: ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۳.
 [[رده:علمای قرن سیزدهم]]

@@ سطر ۳۲: / سطر ۳۲: @@
 ==منابع==
-*تلخيص از مجموعه [[گلشن ابرار (کتاب)|گلشن ابرار]]، جلد 4، زندگی نامه "ميرزا ابوالقاسم کلانتری" از جمعی از پژوهشگران پژوهشکده باقرالعلوم علیه السلام.
+*تلخيص از مجموعه [[گلشن ابرار (کتاب)|گلشن ابرار]]، جلد 4، زندگی نامه "ميرزا ابوالقاسم کلانتری" از جمعی از پژوهشگران [[پژوهشکده باقر العلوم علیه السلام]].
 *رحلت میرزا ابوالقاسم کلانتری فقیه و اصولی (1292ق)، [http://imamalmahdi.com/data/far/?p=6715 شبکه جهانی اطلاع رسانی امام المهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف]، بازیابی: 20 اردیبهشت 1393.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-آیت اللّه حاج میرزا ابوالقاسم کلانتر، یکی از مشاهیر [[شیعه]] در قرن 13 هجری است که او را به عنوان فقیه اصولی، جامع علوم عقلی و نقلی و افتخار دانشمندان شیعه و یکی از بزرگترین علمای عامل که به زیور زهد و تقوا آراسته بود، ستوده اند.
+آیت اللّه حاج میرزا ابوالقاسم کلانتر، یکی از مشاهیر [[شیعه]] در قرن 13 هجری است که او را به عنوان [[فقیه]] اصولی، جامع علوم عقلی و نقلی و افتخار دانشمندان شیعه و یکی از بزرگترین علمای عامل که به زیور [[زهد]] و [[تقوا]] آراسته بود، ستوده اند. این عالم ربانی که به کلانتر تهرانی شهرت یافته بود، از نفوذ اجتماعی و اقتدار معنوی خاصی در تهران برخوردار شد و این توانایی علمی و موقعیت اجتماعی را خالصانه در جهت اعتلا و نشر [[احکام]] الهی و فرهنگ [[اهل بیت]] علیهم السلام بکار گرفت.
-==معرفی اجمالی==
+==ولادت و خاندان==
-میرزا ابوالقاسم بن حاج محمدعلی بن حاج هادی در تهران به دنیا آمد. وی نوری الاصل و از علمای قرن سیزدهم هجری است. شهرت وی به کلانتری به جهت انتساب به دایی خود محمودخان کلانتر بوده است. پدرش حاج محمدعلی از تجار متدین بازار تهران بود که به امانتداری و صداقت در تجارت آراسته بود.
+میرزا ابوالقاسم بن حاج محمدعلی سال 1236 قمری در [[تهران]] به دنیا آمد. وی نوری الاصل و از علمای قرن سیزدهم هجری است. پدرش حاج محمدعلی از تجار متدین بازار تهران بود که به امانتداری و صداقت در تجارت آراسته بود. شهرت وی به کلانتری به جهت انتساب به دایی خود محمودخان کلانتر بوده است که در زمان ناصرالدین شاه، مأمور رسیدگی به امور اجتماعی و اقتصادی شهر تهران بود.
-وی از خاندان دانش و تقوا همسری را برگزید که حاصل این پیوند مبارک، فرزندی سعادتمند به نام میرزا ابوالقاسم، آن فقیه و اصولی ژرفنگر و دقیق النظر بود.
+== تحصیلات و اساتید ==
-از همان دوران کودکی نشانه های هوش و استعداد سرشار در او نمایان بود. چنان که در ده سالگی مقدمات علوم دینی را فراگرفت و مضامین مشکل را به خوبی می فهمید و به خاطر می سپرد.
+میرزا ابوالقاسم تشنه علم و کمال بود. وی به عشق تحصیل در حوزه بابرکت و با قدمت [[نجف]] اشرف، دو سفر به [[عتبات عالیات|عتبات]] کرد اما هر بار با مشکل و موانعی مواجه شده و به [[ایران]] بازگشت؛ تا این که بار سوم توفیق تشرف به عتبات عالیات او را دست داد و به محضر شیخ اعظم [[شیخ مرتضی انصاری|مرتضی انصاری]] راه یافت.
 او سالیانی چند از آبشار معرفت و اندیشه های زلال آن نادره زمان و اعجوبه دوران، جرعه های ناب نوشید و مراحل والای علمی، اخلاقی را به نحو شگفت انگیزی طی کرد تا جایی که استادش بارها به [[اجتهاد]] وی تصریح کرد. مرحوم شیخ [[آقا بزرگ تهرانی]]، میرزا ابوالقاسم تهرانی را از مشهورترین شاگردان شیخ انصاری معرفی کرده و می گوید: ایشان بحث های استادش را به نحو احسن، تقریر نمود و مدت بیست سال این برنامه استمرار داشت.
-این فقیه محقق که حقا عالمی به تمام معنی وارسته و آراسته به ملکات فاضله و سجایای حمیده بود، در سال 1277 قمری به تهران بازگشت و مرجع امور دینی و علمی پایتخت گردید. علما و فضلای بسیاری در مجلس تدریس وی حاضر و از دانش و فضل او بهره می بردند.
+از دیگر اساتید وی عالمان بزرگی همچون: آقا سید ابراهیم قزوینی، ملاعبداللّه زنوزی، شیخ جعفر کرمانشاهی و... به شمار می روند.
-این عالم فرزانه بنا به گفته نوه عالم و فاضلش، آیت اللّه میرزا محمدثقفی وقتی که خواست از [[نجف]] به ایران بیاید، به محضر شیخ انصاری رسید و استادش در لحظه تودیع و خداحافظی به وی چنین توصیه کرد: وقتی به تهران رفتی، درس و بحث و تشکیل محافل علمی را ترک مکن. اگر خواستی امام جماعت شوی در صورتی که قصدت خالصانه و برای خدا بود، بپذیر و اگر احساس کردی برای خدا نیست و کمّ و کیف جماعت و حمایت مأمومین در تو اثر می گذارد، از آن اعراض نما. دیگر این که در زمان حاکمیت جور و سلطه ستم، قضاوت را نپذیر و از قاضی شدن دوری کن.
+این عالم فرزانه بنا به گفته نوه عالم و فاضلش، آیت اللّه میرزا محمدثقفی وقتی که خواست از نجف به ایران بیاید، به محضر شیخ انصاری رسید و استادش در لحظه تودیع و خداحافظی به وی چنین توصیه کرد: وقتی به تهران رفتی، درس و بحث و تشکیل محافل علمی را ترک مکن. اگر خواستی [[امام جماعت‌|امام جماعت]] شوی در صورتی که قصدت خالصانه و برای خدا بود، بپذیر و اگر احساس کردی برای خدا نیست و کمّ و کیف جماعت و حمایت مأمومین در تو اثر می گذارد، از آن اعراض نما. دیگر این که در زمان حاکمیت جور و سلطه ستم، قضاوت را نپذیر و از قاضی شدن دوری کن.
 ایشان پس از شاگردی نزد سیدابراهیم و شیخ مرتضی انصاری به تهران بازگشت و با اجازه ی اجتهاد شیخ انصاری، به مدت هفت سال در مدرسه ی فخریه ی تهران به تدریس فقه و اصول مشغول شد. وی درباره ی موضوعات مختلفی از جمله: اجتهاد و تقلید، اجاره، حُسن و قُبح شرعی و عقلی، رَهن، زکات و... تألیفاتی دارد.
 ==شاگردان==
-شهید شیخ فضل اللّه نوری، حاج شیخ عبدالنبی نوری، محمدصادق تهرانی (بلور)، ملا حبیب اللّه کاشانی، میرزا ابوالفضل تهرانی (فرزندش) و...
+این فقیه محقق که حقا عالمی به تمام معنی وارسته و آراسته به ملکات فاضله و سجایای حمیده بود، در سال 1277 قمری به تهران بازگشت و مرجع امور دینی و علمی پایتخت گردید. علما و فضلای بسیاری در مجلس تدریس وی حاضر و از دانش و فضل او بهره می بردند. آن مجتهد جوان، در تهران رحل اقامت افکند و بنا به توصیه های ارزشمند استادش و دعوت آیت اللّه [[حاج ملا علی کنی|حاج ملاعلی کنی]] در مدرسه مروی به تربیت و پرورش طلاب مبادرت ورزید. از کرسی درس او دانشوران زیادی بهره مند شدند که بعضا به مرتبه والای [[اجتهاد]] و مرجعیت نایل آمده و از رجال بزرگ و مشاهیر علم و دیانت و سیاست به شمار می آیند. شهید [[شيخ فضل الله نورى|شیخ فضل اللّه نوری]]، حاج [[شيخ عبدالنبی نوری|شیخ عبدالنبی نوری]]، محمدصادق تهرانی (بلور)، [[ملا حبيب الله کاشانی|ملا حبیب اللّه کاشانی]]، میرزا ابوالفضل تهرانی (فرزندش) و... از شاگردان او هستند.
-==آثار==
+==تألیفات==
-مطارح الانظار، رساله ای در غصب، قضا و شهادت و... معروفترین اثر ایشان، کتاب مطارح الانظار است که برگرفته از افاضات درس اصول استادش [[شیخ مرتضی انصاری]] قدس سره می باشد.
+آیت اللّه کلانتر تهرانی علاوه بر تدریس و تربیت علمای برجسته در عرصه قلم و نگارش نیز آثار نفیس و ارزنده ای از خود به جای گذاشت، از جمله: مطارح الانظار، رساله ای در غصب، قضا و شهادت و... . معروفترین اثر ایشان، همان کتاب «مطارح الانظار» است که برگرفته از افاضات درس اصول استادش [[شیخ مرتضی انصاری]] قدس سره می باشد.
 ==وفات==
-این فقیه محقق در اواخر عمر از نظر سلامت جسم، دچار مشکل شد و بینایی اش چنان به ضعف گرایید که قادر به دیدن نبود. آفتاب عمرش خیلی زود غروب کرد و درست در سالروز ولادتش یعنی سوم [[ربیع الثانی]] دعوت حق را اجابت کرد و بسرای باقی شتافت.
+این [[فقیه]] محقق در اواخر عمر از نظر سلامت جسم، دچار مشکل شد و بینایی اش چنان به ضعف گرایید که قادر به دیدن نبود. آفتاب عمرش خیلی زود غروب کرد و درست در سالروز ولادتش یعنی سوم [[ربیع الثانی]] در سال 1292 قمری دعوت حق را اجابت کرد و بسرای باقی شتافت. پیکر پاکش پس از [[تشییع جنازه|تشییع]] باشکوهی در جوار بارگاه [[حضرت عبدالعظیم حسنی]] علیه السلام در مقبره مفسّر نامی، [[ابوالفتوح رازی|شیخ ابوالفتوح رازی]] به خاک سپرده شد.
-پیکر پاکش پس از تشییع باشکوهی در جوار بارگاه [[حضرت عبدالعظیم حسنی]] علیه السلام در مقبره مفسّر نامی، شیخ ابوالفتوح رازی به خاک سپرده شد. از باقیات الصالحات این عالم ربانی فرزند علامه و نابغه اش میرزا ابوالفضل تهرانی بود که وارث علم و فضل و هنر پدر گردید و گوی سبقت را از همگنان ربود.
+==منابع==
-وی که هنگام رحلت جانگداز پدر تنها نوزده سال داشت، قصیده ای طولانی در سوگ پدر عالمش سرود که از نظر فنون بدیع و صنایع شعری و ادبی، ممتاز است.
+*تلخيص از مجموعه [[گلشن ابرار (کتاب)|گلشن ابرار]]، جلد 4، زندگی نامه "ميرزا ابوالقاسم کلانتری" از جمعی از پژوهشگران پژوهشکده باقرالعلوم علیه السلام.
 *رحلت میرزا ابوالقاسم کلانتری فقیه و اصولی (1292ق)، [http://imamalmahdi.com/data/far/?p=6715 شبکه جهانی اطلاع رسانی امام المهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف]، بازیابی: 20 اردیبهشت 1393.
 [[رده:علمای قرن سیزدهم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۲ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۴۱
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳۱ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۰۲
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{الگو:بخشی از یک کتاب}}
+{{نیازمند ویرایش فنی}}
-==شناسنامه==
+== معرفی اجمالی ==
-* تولد: 1236 قمری
+میرزا ابوالقاسم بن حاج محمدعلی بن حاج هادی در تهران به دنیا آمد. وی نوری الاصل و از علمای قرن سیزدهم هجری است. شهرت وی به کلانتری به جهت انتساب به دایی خود محمودخان کلانتر بوده است.پدرش حاج محمدعلی از تجار متدین بازار تهران بود که به امانت داری و صداقت در تجارت آراسته بود.
 وی از خاندان دانش و تقوا همسری را برگزید که حاصل این پیوند مبارک، فرزندی سعادتمند به نام میرزا ابوالقاسم، آن فقیه و اصولی ژرفنگر و دقیق النظر بود.
@@ سطر ۴۱: / سطر ۲۴: @@
 این عالم ربانی که به کلانتر تهرانی شهرت یافته بود، از نفوذ اجتماعی و اقتدار معنوی خاصی در تهران برخوردار شد و این توانایی علمی و موقعیت اجتماعی را خالصانه در جهت اعتلا و نشر [[احکام]] الهی و فرهنگ [[اهل بیت]] علیهم السلام بکار گرفت. در این که چرا این خاندان به کلانتر شهرت یافته اند، گفته شده که این لقب را از دایی ایشان محمود خان کلانتر گرفته اند که در زمان ناصرالدین شاه، مأمور رسیدگی به امور اجتماعی و اقتصادی شهر تهران بود. آیت اللّه کلانتر تهرانی علاوه بر تدریس و تربیت علمای برجسته در عرصه قلم و نگارش نیز آثار نفیس و ارزنده ای از خود به جای گذاشت.
-معروف ترین اثر ایشان، کتاب مطارح الانظار است که برگرفته از افاضات درس اصول استادش [[شیخ مرتضی انصاری]] قدس سره می باشد. این فقیه محقق در اواخر عمر از نظر سلامت جسم، دچار مشکل شد و بینایی اش چنان به ضعف گرایید که قادر به دیدن نبود. آفتاب عمرش خیلی زود غروب کرد و درست در سالروز ولادتش یعنی سوم [[ربیع الثانی]] دعوت حق را اجابت کرد و بسرای باقی شتافت.
+ایشان پس از شاگردی نزد سیدابراهیم و شیخ مرتضی انصاری به تهران بازگشت و با اجازه ی اجتهاد شیخ انصاری، به مدت هفت سال در مدرسه ی فخریه ی تهران به تدریس فقه و اصول مشغول شد. وی درباره ی موضوعات مختلفی از جمله: اجتهاد و تقلید، اجاره، حُسن و قُبح شرعی و عقلی، رَهن، زکات و … تألیفاتی دارد.
 پیکر پاکش پس از تشییع باشکوهی در جوار بارگاه حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام در مقبره مفسّر نامی، شیخ ابوالفتوح رازی به خاک سپرده شد. از باقیات الصالحات این عالم ربانی فرزند علامه و نابغه اش میرزا ابوالفضل تهرانی بود که وارث علم و فضل و هنر پدر گردید و گوی سبقت را از همگنان ربود.
@@ سطر ۴۷: / سطر ۴۷: @@
 وی که هنگام رحلت جانگداز پدر تنها نوزده سال داشت، قصیده ای طولانی در سوگ پدر عالمش سرود که از نظر فنون بدیع و صنایع شعری و ادبی، ممتاز است.
-او همچنین کتابی موسوم به صدح الحمامه فی احوال الوالد العلامه در معرفی شخصیت علمی و فکری پدرش به تحریر درآورد که از حیث نگارش با کتاب مقامات حریری برابری می کند.
+او همچنین کتابی موسوم به صدح الحمامه فی احوال الوالد العلامه در معرفی شخصیت علمی و فکری پدرش به تحریر درآورد که از حیث نگارش با کتاب مقامات حریری برابری می کند.روح پاکش با ائمه طاهرین علیهم السلام محشور باد.
-روح پاکش با ائمه طاهرین علیهم السلام محشور باد.
+==منابع==
-==منابع==
+* رحلت میرزا ابوالقاسم کلانتری فقیه و اصولی(1292 ق)،[http://imamalmahdi.com/data/far/?p=6715 شبکه جهانی اطلاع رسانی امام المهدی عج]،بازیابی: 20 اردیبهشت 1393.
 [[رده:علمای قرن سیزدهم]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{الگو:بخشی از یک کتاب}}
-'''منبع''':گلشن ابرار، جلد4.
+==شناسنامه==
-'''نویسنده''':جمعی از پژوهشگران پژوهشکده باقر العلوم(ع)
+* تولد: 1236 قمری
-'''شناسنامه'''
+عالمان بزرگی همچون: شیخ مرتضی انصاری، آقا سید ابراهیم قزوینی، ملاعبداللّه زنوزی، شیخ جعفر کرمانشاهی و...
-تولد: 1236 قمری
+==شاگردان==
-محل تولد: تهران
+شهید شیخ فضل اللّه نوری، حاج شیخ عبدالنبی نوری، محمدصادق تهرانی(بلور)، ملا حبیب اللّه کاشانی، میرزا ابوالفضل تهرانی (فرزندش) و...
-وفات: 1292 قمری
+==آثار==
-عمر: 56 سال
+مطارح الانظار، رساله ای در غصب، قضا و شهادت و...
-مزار: جوار بارگاه حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام
+آیت اللّه حاج میرزا ابوالقاسم کلانتر، یکی از مشاهیر [[شیعه]] در قرن 13 هجری است که در کتب تراجم و منابع تاریخی، او را به عنوان فقیه اصولی، جامع علوم عقلی و نقلی و افتخار دانشمندان شیعه و یکی از بزرگترین علمای عامل که به زیور زهد و تقوا آراسته بود، ستوده اند. پدرش حاج محمدعلی از تجار متدین بازار تهران بود که به امانت داری و صداقت در تجارت آراسته بود.
-'''اساتید'''
+وی از خاندان دانش و تقوا همسری را برگزید که حاصل این پیوند مبارک، فرزندی سعادتمند به نام میرزا ابوالقاسم، آن فقیه و اصولی ژرفنگر و دقیق النظر بود.
-عالمان بزرگی هم چون: شیخ مرتضی انصاری، آقا سید ابراهیم قزوینی، ملاعبداللّه زنوزی، شیخ جعفر کرمانشاهی و... .
+از همان دوران کودکی نشانه های هوش و استعداد سرشار در او نمایان بود. چنان که در ده سالگی مقدمات علوم دینی را فراگرفت و مضامین مشکل را به خوبی می فهمید و به خاطر می سپرد.
-'''شاگردان'''
+وی چندی بعد به [[حوزه علمیه]] اصفهان که در آن زمان از رونق خوبی برخوردار بود، رفت و مدت سه سال در محضر پرفیض اساتید آن سامان در کمال جدیت، دروس سطح را پی گرفت و پایه های علمی خود را قوی کرد.
-شهید شیخ فضل اللّه نوری، حاج شیخ عبدالنبی نوری، محمدصادق تهرانی(بلور)، ملا حبیب اللّه کاشانی، میرزا ابوالفضل تهرانی (فرزندش) و... .
+میرزا ابوالقاسم تشنه علم و کمال بود. وی به عشق تحصیل در حوزه بابرکت و با قدمت [[نجف]] اشرف، دو سفر به عتبات کرد اما هر بار با مشکل و موانعی مواجه شده و به ایران بازگشت؛ تا این که بار سوم توفیق تشرف به عتبات عالیات او را دست داد و به محضر شیخ اعظم مرتضی انصاری راه یافت.
-'''آثار'''
+او سالیانی چند از آبشار معرفت و اندیشه های زلال آن نادره زمان و اعجوبه دوران، جرعه های ناب نوشید و مراحل والای علمی، اخلاقی را به نحو شگفت انگیزی طی کرد تا جایی که استادش بارها به [[اجتهاد]] وی تصریح کرد. مرحوم شیخ [[آقا بزرگ تهرانی]]، میرزا ابوالقاسم تهرانی را از مشهورترین شاگردان شیخ انصاری معرفی کرده و می گوید: ایشان بحث های استادش را به نحو احسن، تقریر نمود و مدت بیست سال این برنامه استمرار داشت.
-مطارح الانظار، رساله ای در غصب، قضا و شهادت و... .
+این فقیه محقق که حقا عالمی به تمام معنی وارسته و آراسته به ملکات فاضله و سجایای حمیده بود، در سال 1277 قمری به تهران بازگشت و مرجع امور دینی و علمی پایتخت گردید. علما و فضلای بسیاری در مجلس تدریس وی حاضر و از دانش و فضل او بهره می بردند.
 پیکر پاکش پس از تشییع باشکوهی در جوار بارگاه حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام در مقبره مفسّر نامی، شیخ ابوالفتوح رازی به خاک سپرده شد. از باقیات الصالحات این عالم ربانی فرزند علامه و نابغه اش میرزا ابوالفضل تهرانی بود که وارث علم و فضل و هنر پدر گردید و گوی سبقت را از همگنان ربود.
-وی که هنگام رحلت جانگداز پدر، تنها نوزده سال داشت، قصیده ای طولانی در سوگ پدر عالمش سرود که از نظر فنون بدیع و صنایع شعری و ادبی، ممتاز است.
-او هم چنین کتابی موسوم به صدح الحمامه فی احوال الوالد العلامه در معرفی شخصیت علمی و فکری پدرش به تحریر درآورد که از حیث نگارش، با کتاب مقامات حریری برابری می کند.
+وی که هنگام رحلت جانگداز پدر تنها نوزده سال داشت، قصیده ای طولانی در سوگ پدر عالمش سرود که از نظر فنون بدیع و صنایع شعری و ادبی، ممتاز است.
 روح پاکش با ائمه طاهرین علیهم السلام محشور باد.
 [[رده:علمای قرن سیزدهم]]