مکاتبه امام حسن علیه السلام و معاویه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۴۲

2025-05-11T06:42:42Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۰

2025-04-10T08:30:13Z

مهدی موسوی: ویرایش

2019-09-15T11:44:20Z

ویرایش

نمایش تغییرات

History of islam در ‏۳۰ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۰۳:۵۹

2018-04-30T03:59:55Z

History of islam در ‏۳ دسامبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۵:۳۸

2016-12-03T05:38:09Z

اله یاری در ‏۲۷ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۲۱

2013-10-27T07:21:36Z

Saeed zamani: /* منابع */

2013-09-26T18:53:30Z

‏منابع

Saeed zamani در ‏۲۳ آوریل ۲۰۱۳، ساعت ۱۱:۵۶

2013-04-23T11:56:45Z

Saeed zamani در ‏۲۳ آوریل ۲۰۱۳، ساعت ۱۱:۵۴

2013-04-23T11:54:18Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۱:۰۷

2013-02-16T11:07:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۰
سطر ۱:		سطر ۱:
−	{{بخشی از یک کتاب}}	+	{{بخشی از یک کتاب\|کتاب=صلح امام حسن علیه السلام\|نویسنده=یدالله حاجی زاده}}
−
	پس از شهادت [[امام علی علیه السلام\|حضرت علی]] علیه السلام در ماه [[رمضان]] سال ۴۰ هجری، عصر [[امامت]] و دوران حکومت [[امام حسن]] علیه السلام آغاز گردید و این در حالی بود که [[معاویه\|معاویه بن ابی سفیان]] در [[شام]] مدعی [[خلافت]] بود و حاضر به [[بیعت]] با امام حسن علیه السلام به عنوان حاکم جامعه اسلامی نبود.		پس از شهادت [[امام علی علیه السلام\|حضرت علی]] علیه السلام در ماه [[رمضان]] سال ۴۰ هجری، عصر [[امامت]] و دوران حکومت [[امام حسن]] علیه السلام آغاز گردید و این در حالی بود که [[معاویه\|معاویه بن ابی سفیان]] در [[شام]] مدعی [[خلافت]] بود و حاضر به [[بیعت]] با امام حسن علیه السلام به عنوان حاکم جامعه اسلامی نبود.

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
-{{ شناختنامه امام حسن (ع) }}
 پس از شهادت حضرت علي علیه السلام در ماه [[رمضان]] سال 40 هجري، عصر [[امامت]] و دوران حكومت [[امام حسن]] علیه السلام آغاز گرديد و اين در حالي بود که [[معاویه]] بن ابي سفيان در شام مدعي خلافت بود و حاضر به [[بيعت]] با امام حسن علیه السلام به عنوان حاكم جامعه اسلامي نبود.
@@ سطر ۱۲۶: / سطر ۱۲۶: @@
 ==منابع==
 يدالله حاجي زاده، صلح امام حسن عليه السلام.
 [[رده:وقایع دوران امامت امام حسن علیه السلام]]
 [[رده:نامه های ائمه علیهم السلام]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ دسامبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۵:۳۸
سطر ۳:		سطر ۳:


−		+	{{ شناختنامه امام حسن (ع) }}
−
	پس از شهادت حضرت علي علیه السلام در ماه [[رمضان]] سال 40 هجري، عصر [[امامت]] و دوران حكومت [[امام حسن]] علیه السلام آغاز گرديد و اين در حالي بود که [[معاویه]] بن ابي سفيان در شام مدعي خلافت بود و حاضر به [[بيعت]] با امام حسن علیه السلام به عنوان حاكم جامعه اسلامي نبود.		پس از شهادت حضرت علي علیه السلام در ماه [[رمضان]] سال 40 هجري، عصر [[امامت]] و دوران حكومت [[امام حسن]] علیه السلام آغاز گرديد و اين در حالي بود که [[معاویه]] بن ابي سفيان در شام مدعي خلافت بود و حاضر به [[بيعت]] با امام حسن علیه السلام به عنوان حاكم جامعه اسلامي نبود.

@@ سطر ۱۲۳: / سطر ۱۲۳: @@
 ==پانویس==
 <references/>
 ==منابع==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۸:۵۳
سطر ۱۲۸:		سطر ۱۲۸:

	[[رده:وقایع دوران امامت امام حسن علیه السلام]]		[[رده:وقایع دوران امامت امام حسن علیه السلام]]
		+	[[رده:نامه های ائمه علیهم السلام]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۱۳، ساعت ۱۱:۵۶
سطر ۱۲۶:		سطر ۱۲۶:
	==منابع==		==منابع==
	يدالله حاجي زاده، صلح امام حسن عليه السلام.		يدالله حاجي زاده، صلح امام حسن عليه السلام.
		+
		+	[[رده:وقایع دوران امامت امام حسن علیه السلام]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۱۳، ساعت ۱۱:۵۴
سطر ۴:		سطر ۴:


−	~~==مکاتبه امام==~~

	پس از شهادت حضرت علي علیه السلام در ماه [[رمضان]] سال 40 هجري، عصر [[امامت]] و دوران حكومت [[امام حسن]] علیه السلام آغاز گرديد و اين در حالي بود که [[معاویه]] بن ابي سفيان در شام مدعي خلافت بود و حاضر به [[بيعت]] با امام حسن علیه السلام به عنوان حاكم جامعه اسلامي نبود.		پس از شهادت حضرت علي علیه السلام در ماه [[رمضان]] سال 40 هجري، عصر [[امامت]] و دوران حكومت [[امام حسن]] علیه السلام آغاز گرديد و اين در حالي بود که [[معاویه]] بن ابي سفيان در شام مدعي خلافت بود و حاضر به [[بيعت]] با امام حسن علیه السلام به عنوان حاكم جامعه اسلامي نبود.

@@ سطر ۶۰: / سطر ۶۰: @@
 بعد از شهادت حضرت اميرالمؤمنين عليه السّلام و سبب صلح كردن آن حضرت با معاويه: بدان كه بعد از ثبوت عِصْمت و جلالت ائمه هدى عليهما السّلام بايد كه آن چه از ايشان واقع شود مؤمنان تسليم و انقياد نمايند و در مقام شبهه و اعتراض درنيايند؛ زيرا كه آن چه ايشان مى كنند از جانب خداوند عالميان است و اعتراض بر ايشان اعتراض بر خدا است؛ چه به روايت معتبر رسيده كه حق تعالى صحيفه اى از آسمان براى حضرت رسالت صلى اللّه عليه و آله و سلّم فرستاده و بر آن صحيفه دوازده مُهر بود، هر امامى مُهر خود را برمى داشت و به آن چه در تحت آن مهر نوشته بود عمل مى كرد، چگونه روا باشد به عقل ناقص خود اعتراض كردن بر گروهى كه حجّت هاى خداوند عالميانند در زمين، گفته ايشان گفته خداست و كرده ايشان كرده خداست.<ref> [[جلاءالعيون]]، [[علاّمه مجلسى]] ص 428.</ref>
-[[شيخ صدوق]] و مفيد و ديگران روايت كرده اند كه بعد از شهادت [[اميرالمؤمنين]] عليه السلام حضرت امام حسن عليه السّلام بر منبر برآمد، خطبه بليغى مشتمل بر معارف ربّانى و حقايق سبحانى ادا نمود فرمود كه مائيم حزب اللّه كه غالبيم، مائيم عترت رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلّم كه از همه كس به آن حضرت نزديك تريم، مائيم اهل بيت رسالت كه از گناه و بدي ها معصوم و مطهريم، مائيم از دو چيز بزرگ كه حضرت رسالت صلى اللّه عليه و آله و سلّم به جاى خود در ميان امّت گذاشت و فرمود كه: اِنّى تارِكٌ فيكُمُ الثِّقْلَيْن كِتابَ اللّهِ وَ عِتْرَتى. مائيم كه حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله و سلّم ما را جفت كتاب خدا گردانيد و علم تنزيل و تاويل قرآن را به ما داد و در قرآن به يقين سخن مى گوئيم و به ظنّ و گمان تاويل آيات آن نمى كنيم؛ پس اطاعت كنيد ما را كه اطاعت ما از جانب خدا بر شما واجب شده است و اطاعت ما را به اطاعت خود و رسول خود مقرون گردانيده است و فرموده است: {{متن قرآن|«يا اَيُّهَا الَّذينَ آمنُوا اَطيعُوا اللّهَ وَاَطيعُوا الرَّسولَ وَاءُولِى الاَْمْر مِنْكُم»}}.<ref> [[سوره نساء]] (4)، آيه 59.</ref>
+[[شيخ صدوق]] و مفيد و ديگران روايت كرده اند كه بعد از شهادت [[اميرالمؤمنين]] عليه السلام حضرت امام حسن عليه السّلام بر منبر برآمد، خطبه بليغى مشتمل بر معارف ربّانى و حقايق سبحانى ادا نمود فرمود كه مائيم حزب اللّه كه غالبيم، مائيم عترت رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلّم كه از همه كس به آن حضرت نزديك تريم، مائيم اهل بيت رسالت كه از گناه و بدي ها معصوم و مطهريم، مائيم از دو چيز بزرگ كه حضرت رسالت صلى اللّه عليه و آله و سلّم به جاى خود در ميان امّت گذاشت و فرمود كه: اِنّى تارِكٌ فيكُمُ الثِّقْلَيْن كِتابَ اللّهِ وَ عِتْرَتى. مائيم كه حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله و سلّم ما را جفت كتاب خدا گردانيد و علم تنزيل و تاويل قرآن را به ما داد و در قرآن به يقين سخن مى گوئيم و به ظنّ و گمان تاويل آيات آن نمى كنيم؛ پس اطاعت كنيد ما را كه اطاعت ما از جانب خدا بر شما واجب شده است و اطاعت ما را به اطاعت خود و رسول خود مقرون گردانيده است و فرموده است: {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ»}}.<ref> [[سوره نساء]] (4)، آيه 59.</ref>
 پس حضرت فرمود كه در اين شب مردى از دنيا برفت كه پيشينيان بر او سبقت نگرفتند به عمل خيرى، و به او نمى توانند رسيد بندگان در هيچ سعادتى، به تحقيق كه جهاد مى كرد با حضرت رسالت صلى اللّه عليه و آله و سلّم و جان خود را فداى او مى كرد و حضرت او را با رايت خود به هر طرف كه مى فرستاد، [[جبرئيل]] از جانب راست و [[ميكائيل]] از جانب چپ او بود، برنمى گشت تا حق تعالى فتح مى كرد بر دست او، و در شبى به عالم بقا رحلت كرد كه حضرت عيسى در آن شب به آسمان رفت و در آن شب [[يوشع بن نون]] وصىّ حضرت موسى از دنيا رفت، از طلا و نقره از او نماند مگر هفتصد درهم كه از بخشش هاى او زياد آمده بود و مى خواست كه خادمى از براى اهل خود بخرد؛ پس گريه در گلوى آن حضرت گرفت و خروش از مردم برآمد، پس فرمود: كه منم فرزند بشير، منم فرزند نذير، منم فرزند دعوت كننده به سوى خدا، منم فرزند سراج منير، منم از اهل بيتى كه حق تعالى در كتاب خود مودّت ايشان را واجب گردانيده است، فرموده است كه: {{متن قرآن|«قُلْ لا اَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرا إلا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبى وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فيها حُسْنا»}}.<ref> [[سوره شورى]] (42)، آيه 23.</ref>