موعظه (اسامی و اوصاف قرآن) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۳ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۰

2026-03-03T11:00:47Z

مهدی موسوی در ‏۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۱

2025-05-07T08:31:09Z

مهدی موسوی در ‏۲۸ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۱۲

2019-08-28T12:12:25Z

مرضیه الله وکیل جزی: /* منابع */

2014-02-13T06:51:09Z

‏منابع

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۹ مارس ۲۰۱۳، ساعت ۱۲:۴۲

2013-03-09T12:42:16Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{الگو:منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} «موعظه» ا...' ایجاد کرد

2013-03-04T10:12:59Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{الگو:منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} «موعظه» ا...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{الگو:منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}}

{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}

«موعظه» از «وعظ» به معنای پند و اندرز، تذکر و یادآوری سخنی که با خیر و خوبی همراه باشد و موجب رقت و نرمی دل شود و نیز به معنای واداشتن به کاری آمده است که با بیم دادن همراه باشد؛ به عبارت دیگر، هرگونه اندرزی که در مخاطب اثر بگذارد و او را از بدی‌ها بترساند یا قلب او را متوجه نیکی‌ها گرداند، وعظ و موعظه نامیده می‌شود.

«موعظه» یکی از اسامی و صفات قرآن است:

«یَا أَیُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءتْکُم مَّوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّکُمْ»‌؛ «ای مردم! اندرزی از سوی پروردگارتان برای شما آمده است» (یونس// 57)

در این آیه و آیات 138سوره آل‌عمران، 34 سوره نور و 120 سوره هود، لفظ «موعظه» به‌کار رفته است.

قرآن، نصیحت و پندی است برای انسان و او را از سرکشی و طغیان و تمرد و عصیان بازمی‌دارد و به سوی خدا و پذیرش حق مایل می‌سازد و مانند طبیب است که بیمار را از آن‌چه که برایش مضرّ است نهی می‌کند و هرچه را که برای وی شفا بخش است تجویز می‌کند، و همین ویژگی سبب نامگذاری قرآن به «موعظه» است.

== منابع ==

[http://islamicdoc.org/wiki/index.php/%D9%85%D9%88%D8%B9%D8%B8%D9%87_(%D9%82%D8%B1%D8%A2%D9%86) ویکی علوم اسلامی (اصطلاح نامه علوم قرآنی، بخش اسامی و صفات قرآن)]

[[رده:واژگان قرآنی]]

[[رده:اسامی و اوصاف قرآن]]

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 «موعظه» یکی از اسامی و صفات [[قرآن کریم]] است، چنانکه در آیاتی می فرماید:
-*{{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءتْكُم مَّوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ»‌}}؛ ای مردم! اندرزی از سوی پروردگارتان برای شما آمده است. ([[سوره یونس]]/۵۷)
+*«{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءتْكُم مَّوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ}}<ref>[[آیه 57 سوره یونس|سوره یونس، آیه ۵۷.]]</ref>؛ ای مردم! اندرزی از سوی پروردگارتان برای شما آمده است».
-*{{متن قرآن|«هَٰذَا بَيَانٌ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَمَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقِينَ»}}؛ این [قرآن] برای مردم، بیانگر [حوادث و واقعیات] و برای پرهیزکاران، سراسر هدایت و اندرز است. ([[سوره آل‌ عمران]]/۱۳۸)
+*«{{متن قرآن|هَٰذَا بَيَانٌ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَمَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقِينَ}}<ref>[[آیه 138 سوره آل عمران|سوره آل عمران، آیه ۱۳۸.]]</ref>؛ این [قرآن] برای مردم، بیانگر [حوادث و واقعیات] و برای پرهیزکاران، سراسر هدایت و اندرز است».
-*{{متن قرآن|«وَلَقَدْ أَنْزَلْنَا إِلَيْكُمْ آيَاتٍ مُبَيِّنَاتٍ وَمَثَلًا مِنَ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ وَمَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ»}}؛ و بی تردید آیاتی روشن و سرگذشتی از آنان که پیش از شما درگذشتند و پندی برای پرهیزکاران به سوی شما نازل کردیم. ([[سوره نور]]/۳۴)
+*«{{متن قرآن|وَلَقَدْ أَنْزَلْنَا إِلَيْكُمْ آيَاتٍ مُبَيِّنَاتٍ وَمَثَلًا مِنَ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ وَمَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ}}<ref>[[آیه 34 سوره نور|سوره نور، آیه ۳۴.]]</ref>؛ و بی تردید آیاتی روشن و سرگذشتی از آنان که پیش از شما درگذشتند و پندی برای پرهیزکاران به سوی شما نازل کردیم».
-*{{متن قرآن|«وَكُلًّا نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْبَاءِ الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهِ فُؤَادَكَ ۚ وَجَاءَكَ فِي هَٰذِهِ الْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَذِكْرَىٰ لِلْمُؤْمِنِينَ»}}؛ و هر سرگذشتی از سرگذشت های [پندآموز] پیامبران را که برایت می‌خوانیم، حقیقتی است که دل تو را به آن پابرجا و استوار کنیم، و برای تو در این سرگذشت ها حق و برای بهره بردن مؤمنان پند و تذکّری آمده است. ([[سوره هود]]/۱۲۰).
+*«{{متن قرآن|وَكُلًّا نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْبَاءِ الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهِ فُؤَادَكَ ۚ وَجَاءَكَ فِي هَٰذِهِ الْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَذِكْرَىٰ لِلْمُؤْمِنِينَ}}<ref>[[آیه 120 سوره هود|سوره هود، آیه ۱۲۰.]]</ref>؛ و هر سرگذشتی از سرگذشت های [پندآموز] پیامبران را که برایت می‌خوانیم، حقیقتی است که دل تو را به آن پابرجا و استوار کنیم، و برای تو در این سرگذشت ها حق و برای بهره بردن مؤمنان پند و تذکّری آمده است».
 قرآن، نصیحت و پندی است برای [[انسان]] و او را از سرکشی و طغیان و تمرد و عصیان بازمی‌دارد و به سوی [[خدا]] و پذیرش [[حق]] مایل می‌سازد و مانند طبیب است که بیمار را از آن‌چه که برایش مضر است نهی می‌کند و هرچه را که برای وی شفابخش است، تجویز می‌کند و همین ویژگی سبب نامگذاری قرآن به «موعظه» است.
 ==منابع==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{الگو:منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}}
-«موعظه» از «وعظ» به معنای پند و اندرز، تذکر و یادآوری سخنی که با خیر و خوبی همراه باشد و موجب رقّت و نرمی دل شود و نیز به معنای واداشتن به کاری آمده است که با بیم دادن همراه باشد؛ به عبارت دیگر هر گونه اندرزی که در مخاطب اثر بگذارد و او را از بدی‌ها بترساند یا قلب او را متوجه نیکی‌ها گرداند، وعظ و موعظه نامیده می‌شود.
+«موعظه» از «وعظ» به معنای پند و اندرز، تذکر و یادآوری سخنی که با خیر و خوبی همراه باشد و موجب رقّت و نرمی دل شود و نیز به معنای بازداشتنِ آميخته با هشدار و [[انذار]] و بیم دادن است؛ به عبارت دیگر، هر گونه اندرزی که در مخاطب اثر بگذارد و او را از بدی‌ها بترساند یا قلب او را متوجه نیکی‌ها گرداند، موعظه نامیده می‌شود.
-«موعظه» یکی از اسامی و صفات [[قرآن]] است: {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءتْكُم مَّوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ»‌}}؛ ای مردم! اندرزی از سوی پروردگارتان برای شما آمده است.([[سوره یونس]]/57)
+«موعظه» یکی از اسامی و صفات [[قرآن کریم]] است، چنانکه در آیاتی می فرماید:
+*{{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءتْكُم مَّوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ»‌}}؛ ای مردم! اندرزی از سوی پروردگارتان برای شما آمده است. ([[سوره یونس]]/۵۷)
-در این آیه و آیات 138 [[سوره آل‌ عمران]]، 34 [[سوره نور]] و 120 [[سوره هود]]، لفظ «موعظه» به‌کار رفته است.
+*{{متن قرآن|«هَٰذَا بَيَانٌ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَمَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقِينَ»}}؛ این [قرآن] برای مردم، بیانگر [حوادث و واقعیات] و برای پرهیزکاران، سراسر هدایت و اندرز است. ([[سوره آل‌ عمران]]/۱۳۸)
 قرآن، نصیحت و پندی است برای [[انسان]] و او را از سرکشی و طغیان و تمرد و عصیان بازمی‌دارد و به سوی [[خدا]] و پذیرش [[حق]] مایل می‌سازد و مانند طبیب است که بیمار را از آن‌چه که برایش مضر است نهی می‌کند و هرچه را که برای وی شفابخش است، تجویز می‌کند و همین ویژگی سبب نامگذاری قرآن به «موعظه» است.
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۳: @@
 ==منابع==
-*[http://islamicdoc.org/wiki/index.php/%D9%85%D9%88%D8%B9%D8%B8%D9%87_(%D9%82%D8%B1%D8%A2%D9%86) ویکی علوم اسلامی (اصطلاح نامه علوم قرآنی، بخش اسامی و صفات قرآن)]
+*[http://islamicdoc.org/wiki/index.php/%D9%85%D9%88%D8%B9%D8%B8%D9%87_(%D9%82%D8%B1%D8%A2%D9%86) ویکی علوم اسلامی (اصطلاح‌نامه علوم قرآنی، بخش اسامی و صفات قرآن)].
 {{قرآن}}

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{الگو:منبع الکترونیکی معتبر|ماخذ=پایگاه}}
-«موعظه» از «وعظ» به معنای پند و اندرز، تذکر و یادآوری سخنی که با خیر و خوبی همراه باشد و موجب رقت و نرمی دل شود و نیز به معنای واداشتن به کاری آمده است که با بیم دادن همراه باشد؛ به عبارت دیگر هر گونه اندرزی که در مخاطب اثر بگذارد و او را از بدی‌ها بترساند یا قلب او را متوجه نیکی‌ها گرداند، وعظ و موعظه نامیده می‌شود.
+«موعظه» از «وعظ» به معنای پند و اندرز، تذکر و یادآوری سخنی که با خیر و خوبی همراه باشد و موجب رقّت و نرمی دل شود و نیز به معنای واداشتن به کاری آمده است که با بیم دادن همراه باشد؛ به عبارت دیگر هر گونه اندرزی که در مخاطب اثر بگذارد و او را از بدی‌ها بترساند یا قلب او را متوجه نیکی‌ها گرداند، وعظ و موعظه نامیده می‌شود.
-«موعظه» یکی از اسامی و صفات قرآن است: {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءتْكُم مَّوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ»‌}}؛ ای مردم! اندرزی از سوی پروردگارتان برای شما آمده است.([[سوره یونس]]/57)
+«موعظه» یکی از اسامی و صفات [[قرآن]] است: {{متن قرآن|«يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءتْكُم مَّوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ»‌}}؛ ای مردم! اندرزی از سوی پروردگارتان برای شما آمده است.([[سوره یونس]]/57)
 در این آیه و آیات 138 [[سوره آل‌ عمران]]، 34 [[سوره نور]] و 120 [[سوره هود]]، لفظ «موعظه» به‌کار رفته است.
-[[قرآن]]، نصیحت و پندی است برای انسان و او را از سرکشی و طغیان و تمرد و عصیان بازمی‌دارد و به سوی خدا و پذیرش حق مایل می‌سازد و مانند طبیب است که بیمار را از آن‌چه که برایش مضر است نهی می‌کند و هرچه را که برای وی شفابخش است، تجویز می‌کند و همین ویژگی سبب نامگذاری قرآن به «موعظه» است.
+قرآن، نصیحت و پندی است برای [[انسان]] و او را از سرکشی و طغیان و تمرد و عصیان بازمی‌دارد و به سوی [[خدا]] و پذیرش [[حق]] مایل می‌سازد و مانند طبیب است که بیمار را از آن‌چه که برایش مضر است نهی می‌کند و هرچه را که برای وی شفابخش است، تجویز می‌کند و همین ویژگی سبب نامگذاری قرآن به «موعظه» است.
 ==منابع==
 * [http://islamicdoc.org/wiki/index.php/%D9%85%D9%88%D8%B9%D8%B8%D9%87_(%D9%82%D8%B1%D8%A2%D9%86) ویکی علوم اسلامی (اصطلاح نامه علوم قرآنی، بخش اسامی و صفات قرآن)]
 {{قرآن}}

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 ==منابع==
 * [http://islamicdoc.org/wiki/index.php/%D9%85%D9%88%D8%B9%D8%B8%D9%87_(%D9%82%D8%B1%D8%A2%D9%86) ویکی علوم اسلامی (اصطلاح نامه علوم قرآنی، بخش اسامی و صفات قرآن)]
 [[رده:واژگان قرآنی]]
 [[رده:اسامی و اوصاف قرآن]]