مهیمن (اسم الله) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۳ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۴

2026-03-03T11:04:38Z

مهدی موسوی در ‏۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۵

2025-05-03T14:05:39Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-20T11:36:11Z

افزودن الگوی قرآن

Aghajani در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۲۰

2020-02-23T12:20:10Z

Aghajani در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۱۷

2020-02-23T12:17:23Z

مهدی موسوی در ‏۲۶ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۵۱

2019-08-26T10:51:45Z

Goodosuser: صفحه‌ای جدید حاوی '«مهيمن» به معناى حافظ، شاهد، مراقب، امين، نگهبان و ايمنى‌بخش، و يکى از اسامى و ...' ایجاد کرد

2014-12-25T21:15:59Z

صفحه‌ای جدید حاوی '«مهيمن» به معناى حافظ، شاهد، مراقب، امين، نگهبان و ايمنى‌بخش، و يکى از اسامى و ...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

«مهيمن» به معناى حافظ، شاهد، مراقب، امين، نگهبان و ايمنى‌بخش، و يکى از اسامى و صفات خدا و قرآن است:((وَأَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ) ؛ «و اين کتاب قرآن را به حق بر تو نازل کرديم؛ در حالى که کتب پيشين را تصديق مى‌کند و حاکم بر آن‌ها است» ([[سوره مائده]]// 48) . )

قرآن، حافظ کتاب‌هاى گذشته است و اصل وجود آن‌ها را تثبيت و تصديق مى‌کند و مراقب است و بر آن‌ها اشراف دارد و در نتيجه مى‌تواند بعضى از احکام آن‌ها را نسخ و بعضى ديگر را امضا و تثبيت کند و هر غلط و تحريف راه يافته در آن‌ها را بيان مى‌کند.

واژه «مهيمن» دو بار در قرآن به کار رفته است؛ يکى آيه فوق که به عنوان وصف قرآن است، و ديگرى در آيه 23 [[سوره حشر]] که وصف خداوند متعالى قرار گرفته است.

== منابع ==
فرهنگ نامه علوم قرآن نویسنده : دفتر تبلیغات اسلامی جلد : 1 صفحه : 4643 به نقل از [http://lib.eshia.ir/26683/1/4643 کتابخانه مدرسه فقاهت]

{{اسماء الله}}
[[رده: واژگان قرآنی]]
[[رده: اسماء و صفات الهی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 لفظ '''«مُهَیمِن»''' در [[قرآن کریم]] دوبار آمده و در یک مورد وصف «[[خدا]]» و در مورد دیگر وصف «قرآن» قرار گرفته است. در مورد خدای متعال چنین مى فرماید:
-{{متن قرآن|«...الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ...»}}.([[سوره حشر|حشر]]/۲۳) «فرمانرواى منزه، ایمنى بخش، مراقب، قدرتمند، مسلط، شایسته تعظیم...».
+«{{متن قرآن|...الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ...»}}<ref>[[آیه 23 سوره حشر|سوره حشر، آیه ۲۳.]]</ref>؛ فرمانرواى منزه، ایمنى بخش، مراقب، قدرتمند، مسلط، شایسته تعظیم...».
-و نیز در مورد قرآن مى فرماید: {{متن قرآن|«وَأَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ...»}}.([[سوره مائده|مائده]]/۴۸) «کتاب را به حق بر تو نازل کردیم تصدیق کننده کتابهاى آسمانى پیشین و حاکم بر آنها است...».
+و نیز در مورد قرآن مى فرماید: «{{متن قرآن|وَأَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ ...}}<ref>[[آیه 48 سوره مائده|سوره مائده، آیه ۴۸.]]</ref>؛ کتاب را به حق بر تو نازل کردیم تصدیق کننده کتابهاى آسمانى پیشین و حاکم بر آنها است ...».
 درباره ریشه «مُهیمن» دو نظر است: یکى این که از: «آمن، یؤمن» گرفته شده، که اسم فاعل آن «مؤیمن» است و هرگاه همزه تبدیل به هاء شود، مُهیمن خواهد شد، در این صورت به معنى پدید آورنده امن و امان است. دیگرى این که این اسم از فعل «هیمن» اخذ شده که به معنى سیطره و حکومت و مراقبت و شهود است، از آنجا که در [[آیه]] نخست لفظ «مؤمن» نیز آمده است، طبعاً دومى متعین است، خصوصاً که قرآن نسبت به سایر کتب مُهیمن معرفى شده است، و چون قبلاً «مُصَدِّقاً» آمده است، قطعاً معنى دوم مناسب تر است، یعنى قرآن حاکم بر کتب پیشین است.
-در هر حال، خدا هم برتر و غالب بر بندگان است، چنان که قرآن به هنگام اختلاف حاکم بر تمام کتابهاى پیشینیان است، چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّ هَٰذَا الْقُرْآنَ يَقُصُّ عَلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَكْثَرَ الَّذِي هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ»}}.([[سوره نمل|نمل]]/۷۶) «این قرآن بیشترین چیزهایى که [[بنی اسرائیل|بنى اسرائیل]] در آن اختلاف مى کنند، بیان مى کند».
+در هر حال، خدا هم برتر و غالب بر بندگان است، چنان که قرآن به هنگام اختلاف حاکم بر تمام کتابهاى پیشینیان است، چنان که مى فرماید: «{{متن قرآن|إِنَّ هَٰذَا الْقُرْآنَ يَقُصُّ عَلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَكْثَرَ الَّذِي هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ}}<ref>[[آیه 76 سوره نمل|سوره نمل، آیه ۷۶.]]</ref>؛ این قرآن بیشترین چیزهایى که [[بنی اسرائیل|بنى اسرائیل]] در آن اختلاف مى کنند، بیان مى کند».
 بنابر این هرگاه در [[تورات]] و [[انجیل]] مسایلى در معارف و قصص و غیره دیدیم، قرآن بر همه آنها حاکم است، و براى رفع اختلاف باید به قرآن رجوع کرد.
 ==منابع==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-اسم صد و بیست و ششم: '''المُهیمن؛'''
+لفظ '''«مُهَیمِن»''' در [[قرآن کریم]] دوبار آمده و در یک مورد وصف «[[خدا]]» و در مورد دیگر وصف «قرآن» قرار گرفته است. در مورد خدای متعال چنین مى فرماید:
-لفظ «مهیمن» در [[قرآن]] دوبار آمده و در یک مورد وصف [[خدا]] و در مورد دیگر وصف قرآن قرار گرفته است، در مورد خدا چنین مى فرماید:
+{{متن قرآن|«...الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ...»}}.([[سوره حشر|حشر]]/۲۳) «فرمانرواى منزه، ایمنى بخش، مراقب، قدرتمند، مسلط، شایسته تعظیم...».
-{{متن قرآن|«...الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ...»}}.([[سوره حشر|حشر]]/۲۳) «فرمانرواى منزه، ایمنى بخش، مراقب، قدرتمند، مسلط، شایسته تعظیم».
+و نیز در مورد قرآن مى فرماید: {{متن قرآن|«وَأَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ...»}}.([[سوره مائده|مائده]]/۴۸) «کتاب را به حق بر تو نازل کردیم تصدیق کننده کتابهاى آسمانى پیشین و حاکم بر آنها است...».
-و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«وَأَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ...»}}.([[سوره مائده|مائده]]/۴۸) «کتاب را به حق بر تو نازل کردیم تصدیق کننده کتابهاى آسمانى پیشین و حاکم بر آنها است».
+درباره ریشه «مُهیمن» دو نظر است: یکى این که از: «آمن، یؤمن» گرفته شده، که اسم فاعل آن «مؤیمن» است و هرگاه همزه تبدیل به هاء شود، مُهیمن خواهد شد، در این صورت به معنى پدید آورنده امن و امان است. دیگرى این که این اسم از فعل «هیمن» اخذ شده که به معنى سیطره و حکومت و مراقبت و شهود است، از آنجا که در [[آیه]] نخست لفظ «مؤمن» نیز آمده است، طبعاً دومى متعین است، خصوصاً که قرآن نسبت به سایر کتب مُهیمن معرفى شده است، و چون قبلاً «مُصَدِّقاً» آمده است، قطعاً معنى دوم مناسب تر است، یعنى قرآن حاکم بر کتب پیشین است.
-درباره ریشه «مهیمن» دو نظر است: یکى این که از: آمن، یؤمن گرفته شده، که اسم فاعل آن مؤیمن است و هرگاه همزه تبدیل به هاء شود، مهیمن خواهد شد، در این صورت به معنى پدید آورنده امن و امان است. دیگرى این که این اسم از فعل «هیمن» اخذ شده که به معنى سیطره و حکومت و مراقبت و شهود است، از آنجا که در آیه لفظ «مؤمن» نیز آمده است طبعاً دومى متعین است، خصوصاً که قرآن نسبت به سایر کتب مهیمن معرفى شده است، و چون قبلاً (مُصَدِّقاً) آمده است، قطعاً معنى دوم مناسب تر است، یعنى قرآن حاکم بر کتب پیشین است.
+در هر حال، خدا هم برتر و غالب بر بندگان است، چنان که قرآن به هنگام اختلاف حاکم بر تمام کتابهاى پیشینیان است، چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّ هَٰذَا الْقُرْآنَ يَقُصُّ عَلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَكْثَرَ الَّذِي هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ»}}.([[سوره نمل|نمل]]/۷۶) «این قرآن بیشترین چیزهایى که [[بنی اسرائیل|بنى اسرائیل]] در آن اختلاف مى کنند، بیان مى کند».
-در هر حال خدا هم برتر و غالب بر بندگان است، چنان که قرآن به هنگام اختلاف حاکم بر تمام کتابهاى پیشینیان است، چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّ هَٰذَا الْقُرْآنَ يَقُصُّ عَلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَكْثَرَ الَّذِي هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ»}}.([[سوره نمل|نمل]]/۷۶) «این قرآن بیشترین چیزهایى که [[بنی اسرائیل|بنى اسرائیل]] در آن اختلاف مى کنند، بیان مى کند».
+بنابر این هرگاه در [[تورات]] و [[انجیل]] مسایلى در معارف و قصص و غیره دیدیم، قرآن بر همه آنها حاکم است، و براى رفع اختلاف باید به قرآن رجوع کرد.
 ==منابع==
-[[منشور جاوید]]، آیت الله [[جعفر سبحانی]]، جلد2  ص371.
+*[https://tohid.ir/fa/index/book?bookID=167&page=14#id370_p370 منشور جاوید، پایگاه آیت‌الله جعفر سبحانی، ج۲ ص۳۷۱].
 {{اسماء الله}}

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 لفظ «مهیمن» در [[قرآن]] دوبار آمده و در یک مورد وصف [[خدا]] و در مورد دیگر وصف قرآن قرار گرفته است، در مورد خدا چنین مى فرماید:
-{{متن قرآن|«...المَلِک القُدُّوسُ السَّلامُ المؤمِنُ الْمُهَیمِنُ العَزیزُ الجَبّارُ المُتَکبِّر...»}}.([[سوره حشر|حشر]]/۲۳) «فرمانرواى منزه، ایمنى بخش، مراقب، قدرتمند، مسلط، شایسته تعظیم».
+{{متن قرآن|«...الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ...»}}.([[سوره حشر|حشر]]/۲۳) «فرمانرواى منزه، ایمنى بخش، مراقب، قدرتمند، مسلط، شایسته تعظیم».
-و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«وَ أَنْزَلْنا إِلَیک الکتابَ بِالحَقّ مُصَدِّقاً لِما بَینَ یدَیهِ مِنَ الکتابِ وَمُهَیمِناً عَلَیهِ...»}}.([[سوره مائده|مائده]]/۴۸) «کتاب را به حق بر تو نازل کردیم تصدیق کننده کتابهاى آسمانى پیشین و حاکم بر آنها است».
+و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«وَأَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ...»}}.([[سوره مائده|مائده]]/۴۸) «کتاب را به حق بر تو نازل کردیم تصدیق کننده کتابهاى آسمانى پیشین و حاکم بر آنها است».
 درباره ریشه «مهیمن» دو نظر است: یکى این که از: آمن، یؤمن گرفته شده، که اسم فاعل آن مؤیمن است و هرگاه همزه تبدیل به هاء شود، مهیمن خواهد شد، در این صورت به معنى پدید آورنده امن و امان است. دیگرى این که این اسم از فعل «هیمن» اخذ شده که به معنى سیطره و حکومت و مراقبت و شهود است، از آنجا که در آیه لفظ «مؤمن» نیز آمده است طبعاً دومى متعین است، خصوصاً که قرآن نسبت به سایر کتب مهیمن معرفى شده است، و چون قبلاً (مُصَدِّقاً) آمده است، قطعاً معنى دوم مناسب تر است، یعنى قرآن حاکم بر کتب پیشین است.
-در هر حال خدا هم برتر و غالب بر بندگان است، چنان که قرآن به هنگام اختلاف حاکم بر تمام کتابهاى پیشینیان است، چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّ هذَا القُرآنَ یقُصُّ عَلى بَنِى إِسرائِیلَ أَکثَرَ الَّذِى هُمْ فِیهِ یخْتَلِفُونَ»}}.([[سوره نمل|نمل]]/۷۶) «این قرآن بیشترین چیزهایى که [[بنی اسرائیل|بنى اسرائیل]] در آن اختلاف مى کنند، بیان مى کند».
+در هر حال خدا هم برتر و غالب بر بندگان است، چنان که قرآن به هنگام اختلاف حاکم بر تمام کتابهاى پیشینیان است، چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّ هَٰذَا الْقُرْآنَ يَقُصُّ عَلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَكْثَرَ الَّذِي هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ»}}.([[سوره نمل|نمل]]/۷۶) «این قرآن بیشترین چیزهایى که [[بنی اسرائیل|بنى اسرائیل]] در آن اختلاف مى کنند، بیان مى کند».
 بنابر این هرگاه در [[تورات]] و [[انجیل]] مسایلى در معارف و قصص وغیره دیدیم، قرآن بر همه آنها حاکم است، و براى رفع اختلاف باید به قرآن رجوع کرد.

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 لفظ «مهیمن» در [[قرآن]] دوبار آمده و در یک مورد وصف [[خدا]] و در مورد دیگر وصف قرآن قرار گرفته است، در مورد خدا چنین مى فرماید:
-(...المَلِک القُدُّوسُ السَّلامُ المؤمِنُ الْمُهَیمِنُ العَزیزُ الجَبّارُ المُتَکبِّر...).([[سوره حشر|حشر]]/۲۳) «فرمانرواى منزه، ایمنى بخش، مراقب، قدرتمند، مسلط، شایسته تعظیم».
+{{متن قرآن|«...المَلِک القُدُّوسُ السَّلامُ المؤمِنُ الْمُهَیمِنُ العَزیزُ الجَبّارُ المُتَکبِّر...»}}.([[سوره حشر|حشر]]/۲۳) «فرمانرواى منزه، ایمنى بخش، مراقب، قدرتمند، مسلط، شایسته تعظیم».
-و نیز مى فرماید: (وَ أَنْزَلْنا إِلَیک الکتابَ بِالحَقّ مُصَدِّقاً لِما بَینَ یدَیهِ مِنَ الکتابِ وَمُهَیمِناً عَلَیهِ...).([[سوره مائده|مائده]]/۴۸) «کتاب را به حق بر تو نازل کردیم تصدیق کننده کتابهاى آسمانى پیشین و حاکم بر آنها است».
+و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«وَ أَنْزَلْنا إِلَیک الکتابَ بِالحَقّ مُصَدِّقاً لِما بَینَ یدَیهِ مِنَ الکتابِ وَمُهَیمِناً عَلَیهِ...»}}.([[سوره مائده|مائده]]/۴۸) «کتاب را به حق بر تو نازل کردیم تصدیق کننده کتابهاى آسمانى پیشین و حاکم بر آنها است».
 درباره ریشه «مهیمن» دو نظر است: یکى این که از: آمن، یؤمن گرفته شده، که اسم فاعل آن مؤیمن است و هرگاه همزه تبدیل به هاء شود، مهیمن خواهد شد، در این صورت به معنى پدید آورنده امن و امان است. دیگرى این که این اسم از فعل «هیمن» اخذ شده که به معنى سیطره و حکومت و مراقبت و شهود است، از آنجا که در آیه لفظ «مؤمن» نیز آمده است طبعاً دومى متعین است، خصوصاً که قرآن نسبت به سایر کتب مهیمن معرفى شده است، و چون قبلاً (مُصَدِّقاً) آمده است، قطعاً معنى دوم مناسب تر است، یعنى قرآن حاکم بر کتب پیشین است.
-در هر حال خدا هم برتر و غالب بر بندگان است، چنان که قرآن به هنگام اختلاف حاکم بر تمام کتابهاى پیشینیان است، چنان که مى فرماید: (إِنَّ هذَا القُرآنَ یقُصُّ عَلى بَنِى إِسرائِیلَ أَکثَرَ الَّذِى هُمْ فِیهِ یخْتَلِفُونَ).([[سوره نمل|نمل]]/۷۶) «این قرآن بیشترین چیزهایى که [[بنی اسرائیل|بنى اسرائیل]] در آن اختلاف مى کنند، بیان مى کند».
+در هر حال خدا هم برتر و غالب بر بندگان است، چنان که قرآن به هنگام اختلاف حاکم بر تمام کتابهاى پیشینیان است، چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«إِنَّ هذَا القُرآنَ یقُصُّ عَلى بَنِى إِسرائِیلَ أَکثَرَ الَّذِى هُمْ فِیهِ یخْتَلِفُونَ»}}.([[سوره نمل|نمل]]/۷۶) «این قرآن بیشترین چیزهایى که [[بنی اسرائیل|بنى اسرائیل]] در آن اختلاف مى کنند، بیان مى کند».
 بنابر این هرگاه در [[تورات]] و [[انجیل]] مسایلى در معارف و قصص وغیره دیدیم، قرآن بر همه آنها حاکم است، و براى رفع اختلاف باید به قرآن رجوع کرد.

@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 {{اسماء الله}}
 [[رده: واژگان قرآنی]]
 [[رده: اسماء و صفات الهی]]