مهمانی و مهمانداری - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۵

2025-05-03T13:15:41Z

نمایش تغییرات

Mohammadi: /* مهمانی و مهماندارى در روایات */

2025-04-18T11:25:29Z

‏مهمانی و مهماندارى در روایات

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۴۳

2025-03-01T10:43:49Z

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ پذیرایی از مهمان را به مهمانی و مهمانداری منتقل کرد

2022-12-10T12:23:44Z

مهدی موسوی صفحهٔ پذیرایی از مهمان را به مهمانی و مهمانداری منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۳

2022-12-10T12:23:01Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۸

2022-12-10T11:18:50Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۲۳ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۹:۴۳

2013-11-23T09:43:50Z

بهرامی: تصحیح منبع

2013-01-20T06:51:04Z

تصحیح منبع

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۹ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۲۷

2012-12-29T10:27:24Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۳ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۲:۱۶

2012-10-03T12:16:43Z

نمایش تغییرات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۴۳
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~{{الگو:منبع الکترونیکی پایگاه معتبر}}~~
−
	مهمانى و مهمان‌نوازى و داشتن دستى باز و سفره‌اى گشوده، از نشانه‌هاى روحیه [[فتوت]] و جوانمردى است. معاشرت‌ها، دید و بازدیدها و رفت و آمدها، گاهى به صورت مهمانى است. از این رو آشنایى با آداب ضیافت و رسوم دینى مهمانى، در محدوده [[اخلاق]] معاشرت مى‌گنجد. این موضوع، دو جنبه و دو طرف دارد: یکى کسى که مهمان‌داری مى کند، دیگرى آن که مهمان مى‌شود و هر کدام را آداب و حدودى است.		مهمانى و مهمان‌نوازى و داشتن دستى باز و سفره‌اى گشوده، از نشانه‌هاى روحیه [[فتوت]] و جوانمردى است. معاشرت‌ها، دید و بازدیدها و رفت و آمدها، گاهى به صورت مهمانى است. از این رو آشنایى با آداب ضیافت و رسوم دینى مهمانى، در محدوده [[اخلاق]] معاشرت مى‌گنجد. این موضوع، دو جنبه و دو طرف دارد: یکى کسى که مهمان‌داری مى کند، دیگرى آن که مهمان مى‌شود و هر کدام را آداب و حدودى است.

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 ميهمان: كسى كه بر ديگرى وارد شود و از او با طعـام و ديگر وسائل پذيرايى كنند.
-{{بیت|سوى دين هديه خدايش دان|آن كه ناخوانده آيدت مهمان}} سنائى
+{{بیت|سوى دين هديه خدايش دان|آن كه ناخوانده آيدت مهمان|منبع=سنائى}}
-{{بیت|بى طلب زنهار بر خوان كسى مهمان مشو|گوهر بى قيمتى ريگ ته دندان مشو}} صائب
+{{بیت|بى طلب زنهار بر خوان كسى مهمان مشو|گوهر بى قيمتى ريگ ته دندان مشو|منبع=صائب}}
 {{بیت|خرج كه از كيسه مهمان بود|حاتم طائى شدن آسان بود}}

@@ سطر ۳۴۱: / سطر ۳۴۱: @@
 ==منابع==
-گروهی از پژوهشگران و محققان، سایت تربیت.
+[http://www.downloadbook.org/maasumin/p/mehmani.htm گروهی از پژوهشگران، پذیرایی از مهمان، سایت دانلود بوک، بخش با معصومین]، بازیابی :1 بهمن 1391.
 [[رده:اخلاق اجتماعی]]
 [[رده:صفات پسندیده]]

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 ==مهمانى==
@@ سطر ۱۳: / سطر ۹: @@
 ميهمان: كسى كه بر ديگرى وارد شود و از او با طعـام و ديگر وسائل پذيرايى كنند.
-سوى دين هديه خدايش دان × آن كه ناخوانده آيدت مهمان. سنائى
+{{بیت|سوى دين هديه خدايش دان|آن كه ناخوانده آيدت مهمان}} سنائى
+{{بیت|بى طلب زنهار بر خوان كسى مهمان مشو|گوهر بى قيمتى ريگ ته دندان مشو}} صائب
-بى طلب زنهار بر خوان كسى مهمان مشو × گوهر بى قيمتى ريگ ته دندان مشو. صائب
+{{بیت|خرج كه از كيسه مهمان بود|حاتم طائى شدن آسان بود}}
 '''<I>روايات</I>'''
@@ سطر ۳۹: / سطر ۳۳: @@
 '''<I>ج ـ اقراء الضيف (نيكى كردن به مهمان)</I>'''
-* عـَنْ أَبِي عبْدِ اللَّهِ عليه السلام قَالَ الْمَكَارِمُ عـَشْرٌ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَكُونَ فِيكَ فَلْتَكُنْ فَإِنَّهَا تَكُونُ فِي الرَّجُلِ وَلَا تَكُونُ فِي وَلَدِهِ وَ تَكُونُ فِي الْوَلَدِ وَ لَا تَكُونُ فِي أَبِيهِ وَ تَكُونُ فِي الْعَبْدِ وَ لَا تَكُونُ فِي الْحُرِّ قِيلَ وَ مَا هُنَّ قَالَ صِدْقُ الْبَأْسِ وَ صِدْقُ اللِّسَانِ وَ أَدَاءُ الْأَمَانَةِ وَصِلَةُ الرَّحِمِ وَ إِقْرَاءُ الضَّيْفِ وَ إِطْعـَامُ السَّائِلِ وَ الْمُكَافَأَةُ عـَلَى الصَّنَائِعِ وَ التَّذَمُّمُ لِلْجَارِ وَ التَّذَمُّمُ لِلصَّاحِبِ وَ رَأْسُهُنَّ الْحَيَاءُ؛ [[امام صادق]] عليه السلام: مكارم اخلاق ده چـيز است اگر مي توانى آن ها را داشته باش زيرا گاهى شخصى آن ها را دارد و فرزندش ‍ ندارد و گاهى در فرزند هست در پدر نيست گاهى در برده هست در آزاد نيست، عرض شد آن ها چه هستند؟ حضرت فرمود: نوميدى حقيقى از آن چه در دست مردم است، راستى زبان و اداء امانت و صله رحم و پذيرائى از مهمان و غذا دادن به سائل و جبران نيكى ها و مراعات حق همسايه و رفيق و عالي تر از همه شرم و حيا است زيرا كسي كه در برابر خدا شرم داشته باشد همه اين مكارم را انجام مي دهد. ([[الكافي]]، ج2، ص55)
+* عـَنْ أَبِي عبْدِ اللَّهِ عليه السلام قَالَ الْمَكَارِمُ عـَشْرٌ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَكُونَ فِيكَ فَلْتَكُنْ فَإِنَّهَا تَكُونُ فِي الرَّجُلِ وَلَا تَكُونُ فِي وَلَدِهِ وَ تَكُونُ فِي الْوَلَدِ وَ لَا تَكُونُ فِي أَبِيهِ وَ تَكُونُ فِي الْعَبْدِ وَ لَا تَكُونُ فِي الْحُرِّ قِيلَ وَ مَا هُنَّ قَالَ صِدْقُ الْبَأْسِ وَ صِدْقُ اللِّسَانِ وَ أَدَاءُ الْأَمَانَةِ وَصِلَةُ الرَّحِمِ وَ إِقْرَاءُ الضَّيْفِ وَ إِطْعـَامُ السَّائِلِ وَ الْمُكَافَأَةُ عـَلَى الصَّنَائِعِ وَ التَّذَمُّمُ لِلْجَارِ وَ التَّذَمُّمُ لِلصَّاحِبِ وَ رَأْسُهُنَّ الْحَيَاءُ؛ [[امام صادق]] عليه السلام: مكارم اخلاق ده چـيز است اگر مي توانى آن ها را داشته باش زيرا گاهى شخصى آن ها را دارد و فرزندش ‍ ندارد و گاهى در فرزند هست در پدر نيست گاهى در برده هست در آزاد نيست، عرض شد آن ها چه هستند؟ حضرت فرمود: نوميدى حقيقى از آن چه در دست مردم است، راستى زبان و اداء امانت و صله رحم و پذيرائى از مهمان و غذا دادن به سائل و جبران نيكى ها و مراعات حق همسايه و رفيق و عالي تر از همه شرم و حيا است زيرا كسي كه در برابر خدا شرم داشته باشد همه اين مكارم را انجام مي دهد.([[الكافي]]، ج2، ص55)
 * وَ بِالْإِسْنَادِ أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله و سلم فَقَالَ إِنِّي أُحْسِنُ الْوُضُوءَ وَ أُقِيمُ الصَّلَاةَ وَ أُوتِي الزَّكَاةَ فِي وَقْتِهَا وَ أُقْرِئُ الضَّيْفَ طَيِّبَةً بِهَا نَفْسِي فَقَالَ (رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله و سلم) مَا لِجَهَنَّمَ عَلَيْكَ سَبِيلٌ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَرَّأَكَ مِنَ الشُّحِّ إِنْ كُنْتَ كَذَلِكَ ثُمَّ نَهَى عَنِ التَّكَلُّفِ لِلضَّيْفِ بِمَا لَا يَقْدِرُ عَلَيْهِ إِلَّا بِمَشَقَّةٍ وَ مَا مِنْ ضَيْفٍ نَزَلَ بِقَوْمٍ إِلَّا وَ رِزْقُهُ مَعَهُ؛ مردى آمد خدمت رسول خدا عرض كرد من زيبا [[وضو]] مي گيرم و [[نماز]] مي خوانم و [[زکات]] مي پردازم و به مهمان نيكى مي كنم رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم: جهنم بر تو راهى ندارد و از فقر و تنگدستى دور هستى اگر اين چنين هستى سپس نهى فرمودند از تكلف و مشقت بخاطر مهمان و فرمودند هر مهمانى وقتى بر كسى وارد شود روزى خود را همراه مي برد. ([[وسائل الشيعة]]، ج24، ص 279)
@@ سطر ۸۳: / سطر ۷۷: @@
 ثواب آن بسيار و پاداش آن نيكو و عالى است، و فضيلت آن بزرگ و فايده اش سترگ است. رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود: كسى كه مهمانى نمى كند خيرى در او نيست.
-روزى آن حضـرت به مردى كه صـاحب شتر و گاو بسيار بود گذشت، و آن مرد از او مهمانى نكرد، و به زنى گذشت كه گوسفندانى خرد داشت، يكى را براى آن حضرت ذبح كرد، پيغـمبر صلى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود: به اين دو بنگريد، كه اين اخلاق و رفتار به دست خداى عزوجل است، پس هر كه را بخواهد خلق و خوئى نيكو مى بخشد و فرمود: الضـّيف إذا جاء فنزل بالقوم جاء برزقه معه من السّماء، فإذا أكل غـفر اللّه لهم بنزوله
+روزى آن حضـرت به مردى كه صـاحب شتر و گاو بسيار بود گذشت، و آن مرد از او مهمانى نكرد، و به زنى گذشت كه گوسفندانى خرد داشت، يكى را براى آن حضرت ذبح كرد، پيغـمبر صلى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود: به اين دو بنگريد، كه اين اخلاق و رفتار به دست خداى عزوجل است، پس هر كه را بخواهد خلق و خوئى نيكو مى بخشد و فرمود: الضـّيف إذا جاء فنزل بالقوم جاء برزقه معه من السّماء، فإذا أكل غـفر اللّه لهم بنزوله؛ هرگاه مهمانى بر قومى وارد شود روزيش با او از آسمان فرود مى آيد، و چون چيزى بخورد خداوند به سبب ورود مهمان آن قوم را مى آمرزد و فرمود: هيچ مهمانى بر قومى وارد نمى شود مگر آن كه روزيش در كنار او است.
 و فرمود: هر كه به خدا و آخرت [[ايمان]] دارد بايد مهمان خود را گرامى دارد و فرمود: امّت من مادام كه به يكديگر محبّت ورزند، و امانت را ادا كنند، و از حرام اجتناب نمايند، و مهمان فرا خوانند، و نماز برپا دارند، و [[زكات]] بدهند در خير خواهند بود، و چون اين كارها نكنند به قحط و خشك سالى گرفتار شوند.
@@ سطر ۱۲۳: / سطر ۱۱۵: @@
 و فرمود: هر كه مؤمنى را از جائى كه در دسترس اوست شربت آبى بنوشاند، خداوند او را به هر شربت آبى هفتاد هزار حسنه مى دهد، و اگر از جائى كه آب در دسترس نيست آب دهد مثل اين است كه ده برده از فرزندان اسماعيل را آزاد كرده است.
-'''<I> آن چه در ميهمانى بايد مقصود باشد</I>'''
+'''<I> آنچه در ميهمانى بايد مقصود باشد</I>'''
 سزاوار است كه مقصود از ميهمانى تقرّب به خدا و پيروى از سنّت رسول اللّه صـلى اللّه عـليه و آله و سلّم و دلجوئى برادران و شاد كردن دل مؤمنان بوده باشد، و به قصـد خودنمائى و فخر فروشى و نازيدن و باليدن نباشد، و گر نه عمل ميزبان ضايع و تباه مى شود. و شايسته است كه فقيران و اهل تقوا را مهمان كند اگر چه مهمانى اغنياء و مطلق مردم نيز فضيلت دارد.
@@ سطر ۱۶۳: / سطر ۱۵۵: @@
 '''<I> مهمان، بركت خانه</I>'''
-بعضى، از مهمان گريزانند. برخى هم مهمان دوستند. هر كدام هم نشان دهنده خصلت درونى افراد است. حضرت على عليه السلام را اندوهگين ديدند. پرسيدند: يا على ! سبب اندوه شما چيست؟ فرمود: يك هفته است كه مهمانى برايم نيامده است...!<ref>ميزان الحكمه ج5 ص521.</ref>
+بعضى، از مهمان گريزانند. برخى هم مهمان دوستند. هر كدام هم نشان دهنده خصلت درونى افراد است. حضرت على عليه السلام را اندوهگين ديدند. پرسيدند: يا على! سبب اندوه شما چيست؟ فرمود: يك هفته است كه مهمانى برايم نيامده است...!<ref>ميزان الحكمه ج5 ص521.</ref>
 اين كجا؟ و آن كه آمدن مهمان را نزول بلا مى شمارد و كوه غم بردلش مى افتد و عزا مى گيرد، كجا؟ بركت خانه، در آمد و شد مهمان است. مهمان رحمت الهى است و پذيرايى از مهمان، توفيقى ارجمند است كه نصيب هر كس نمى شود. مهمان حبيب خداست.
@@ سطر ۳۴۷: / سطر ۳۳۹: @@
 ==پانویس==
 <references/>
 [[رده:اخلاق اجتماعی]]
 [[رده:صفات پسندیده]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۳
(بدون تفاوت)