مهدی رفیعا معزالدوله ای - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۰۷

2025-05-03T05:07:34Z

نمایش تغییرات

Mohammadi: /* آرشیو عکس و تصویر */

2022-10-07T16:59:37Z

‏آرشیو عکس و تصویر

Mohammadi: /* آثار و تألیفات */

2022-10-07T16:59:03Z

‏آثار و تألیفات

Mohammadi: /* آرشیو عکس و تصویر */

2022-08-10T08:17:54Z

‏آرشیو عکس و تصویر

Mohammadi: /* آرشیو عکس و تصویر */

2021-12-10T07:02:16Z

‏آرشیو عکس و تصویر

Mohammadi: /* منابع */

2021-12-10T06:59:36Z

‏منابع

Mohammadi: /* فعالیتهای اجتماعی و سیاسی */

2021-12-10T06:39:54Z

‏فعالیتهای اجتماعی و سیاسی

Mohammadi: /* تحصیلات و استادان */

2021-12-10T06:37:31Z

‏تحصیلات و استادان

Mohammadi در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۳۳

2021-12-10T06:33:21Z

Mohammadi: Mohammadi صفحهٔ شیخ مهدی رفیعا معزالدوله ای را به مهدی رفیعا معزالدوله ای منتقل کرد

2021-12-07T06:56:08Z

Mohammadi صفحهٔ شیخ مهدی رفیعا معزالدوله ای را به مهدی رفیعا معزالدوله ای منتقل کرد

@@ سطر ۸۷: / سطر ۸۷: @@
 <gallery mode="packed" heights="170">
 پرونده:رفیعا (5).JPG|مهدی رفیعا معزالدوله ای
 پرونده:رفیعا (7).JPG|مهدی رفیعا معزالدوله ای
 پرونده:رفیعا (4).JPG|مهدی رفیعا معزالدوله ای (نفر وسط)
 پرونده:رفیعا (6).JPG|مهدی رفیعا معزالدوله ای
 پرونده:رفیعا (1).JPG|مهدی رفیعا معزالدوله ای
 پرونده:رفیعا (2).JPG|مهدی رفیعا معزالدوله ای
 </gallery>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۵۹
سطر ۴۰:		سطر ۴۰:

	==آثار و تألیفات==		==آثار و تألیفات==
		+	[[پرونده:Tazkereh.jpg\|thumb\|left\|تذکرة الصلوة؛ تذکرة الصوم؛ الدعا و الغیبة - از آثار آیت الله رفیعا]]

	آیت الله معزالدوله ای تهرانی، برای تربیت نفس های آماده، بیشتر از منبر و سخن بهره می گرفت؛ ولی در ضمن، رساله‌هایی با زبان ساده درباره مسایل گوناگون از وی به یادگار مانده که چندین بار به چاپ رسیده است، از جمله:		آیت الله معزالدوله ای تهرانی، برای تربیت نفس های آماده، بیشتر از منبر و سخن بهره می گرفت؛ ولی در ضمن، رساله‌هایی با زبان ساده درباره مسایل گوناگون از وی به یادگار مانده که چندین بار به چاپ رسیده است، از جمله:

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۷
سطر ۹۵:		سطر ۹۵:

	[[رده:علمای معاصر\|رفیعا،مهدی]]		[[رده:علمای معاصر\|رفیعا،مهدی]]
		+	[[رده:مدفونین در قبرستان نو]]

@@ سطر ۶۷: / سطر ۶۷: @@
 آن عالم با[[اخلاص]]، ویژگی هایی داشت که می توان گفت موجب موفقیت او شده بود:
-* زندگی‌اش بسیار ساده و محقرانه بود. از تجملات و زرق و برق دوری می گزید. او از دنیاطلبان دل بریده بود. در همسایگی مسجد، امیری از امرای پرقدرت ارتش بود که گاهی در سلک درویشان درمی‌آمد و طرح دوستی می ریخت؛ اما حاج شیخ مهدی یکبار به منزلش نرفت و کاری به او ارجاع نداد. اعیان و اشرافی بودند که آرزو داشتند حاج شیخ یک بار به منزلشان برود؛ اما وی نرفت؛ ولی با فقرا همنشین بود.
+*زندگی‌اش بسیار ساده و محقرانه بود. از تجملات و زرق و برق دوری می گزید. او از دنیاطلبان دل بریده بود. در همسایگی مسجد، امیری از امرای پرقدرت ارتش بود که گاهی در سلک درویشان درمی‌آمد و طرح دوستی می ریخت؛ اما حاج شیخ مهدی یکبار به منزلش نرفت و کاری به او ارجاع نداد. اعیان و اشرافی بودند که آرزو داشتند حاج شیخ یک بار به منزلشان برود؛ اما وی نرفت؛ ولی با فقرا همنشین بود.
-* برای مردم و شاگردانش، بسیار وقت می گذاشت و از همنشینی با آنان اظهار خرسندی می کرد. در مسجد و خانه خود منبر می رفت. گاهی نزدیک به دو ساعت سخنرانی می کرد؛ آن چنان شیرین و جذاب که کمتر کسی اظهار خستگی می کرد. هر هفته صبح جمعه و نیز ایام [[محرم]] و [[صفر]] و فاطمیه و نیز روزهای ولادت و وفات امامان: در خانه‌اش مراسم عزاداری و جشن برگزار می کرد.
+*برای مردم و شاگردانش، بسیار وقت می گذاشت و از همنشینی با آنان اظهار خرسندی می کرد. در مسجد و خانه خود منبر می رفت. گاهی نزدیک به دو ساعت سخنرانی می کرد؛ آن چنان شیرین و جذاب که کمتر کسی اظهار خستگی می کرد. هر هفته صبح جمعه و نیز ایام [[محرم]] و [[صفر]] و فاطمیه و نیز روزهای ولادت و وفات امامان: در خانه‌اش مراسم عزاداری و جشن برگزار می کرد.
-* او به آن چه می گفت، معتقد بود. از دل می گفت و چون دلسوخته بود، سخنش بر دل ها می نشست و مخاطب خود را سخت تحت تأثیر قرار می داد. او در این زمینه بسیار موفق بود. کسانی بودند که یک بار پای منبر و سخن او می نشستند و دلباخته می شدند و برای همیشه دست از گناه و آلودگی شسته و در زمره نیکان زمان درمی‌آمدند.
+*او به آن چه می گفت، معتقد بود. از دل می گفت و چون دلسوخته بود، سخنش بر دل ها می نشست و مخاطب خود را سخت تحت تأثیر قرار می داد. او در این زمینه بسیار موفق بود. کسانی بودند که یک بار پای منبر و سخن او می نشستند و دلباخته می شدند و برای همیشه دست از گناه و آلودگی شسته و در زمره نیکان زمان درمی‌آمدند.
-* عاشق شیدای [[اهل البیت|اهل بیت]] بود. آن چنان عاشقانه و خالصانه از [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله و اصحابش یاد می کرد که مستمعان را به شدت می گریاند. عالمی بزرگوار می گفت: «شبی به مسجد آیت الله معزوالدوله رفتم. وی بر منبر بود و از [[ابوذر]]، صحابی عالی مقدار پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله سخن می گفت. مردم پای منبر او چنان می گریستند، که شگفت زده شدم مثل آن که مصیبت عاشورا می خواند.<ref> مصاحبه با حجة الاسلام والمسلمین حاج شیخ حسن برزویی تهرانی.</ref>
+*عاشق شیدای [[اهل البیت|اهل بیت]] بود. آن چنان عاشقانه و خالصانه از [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله و اصحابش یاد می کرد که مستمعان را به شدت می گریاند. عالمی بزرگوار می گفت: «شبی به مسجد آیت الله معزوالدوله رفتم. وی بر منبر بود و از [[ابوذر]]، صحابی عالی مقدار پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله سخن می گفت. مردم پای منبر او چنان می گریستند، که شگفت زده شدم مثل آن که مصیبت عاشورا می خواند.<ref> مصاحبه با حجة الاسلام والمسلمین حاج شیخ حسن برزویی تهرانی.</ref>
-* خط زیبا، پوشش ساده و تمیز، همیشه معطر بودن، آرام و مطمئن سخن گفتن، موقر راه رفتن، سیمای جذاب و نورانی، متبسم بودن، از دیگر ویژگی‌های ایشان بود.
+*خط زیبا، پوشش ساده و تمیز، همیشه معطر بودن، آرام و مطمئن سخن گفتن، موقر راه رفتن، سیمای جذاب و نورانی، متبسم بودن، از دیگر ویژگی‌های ایشان بود.
-==وفات ==
+==وفات==
 مرحوم آیت الله حاج شیخ مهدی معزالدوله‌ای، سرانجام پس از هشتاد و پنج سال عمر پرخیر و برکت و مجاهدت دائم در راه خدمت به مکتب تشیع و اهل بیت علیهم السلام، سرانجام در نیمه شب ۲۱ [[ربیع الاول]] سال ۱۴۰۲ ق. در [[تهران]] دار فانی را وداع گفت. از آن جا که به قبرستان مرحوم آیت الله [[شیخ عبد الکریم حائری یزدی|شیخ عبدالکریم حایری]]، معروف به «قبرستان نو» در [[قم]] بسیار علاقمند بود، طبق وصیت وی، در فضایی باز و زیر آسمان، در این گورستان به خاک سپرده شد.<ref> مجله مسجد، ش ۱۰، سال ۶۰، ص ۸۱.</ref>
@@ سطر ۸۱: / سطر ۸۱: @@
 ==منابع==
-* سید محمد سجادی نژاد دامغانی، [[ستارگان حرم (کتاب)|ستارگان حرم]]، جلد ۱۷، صفحه ۱۵۲، ۱۶۷.
+*سید محمد سجادی نژاد دامغانی، [[ستارگان حرم (کتاب)|ستارگان حرم]]، جلد ۱۷، صفحه ۱۵۲، ۱۶۷.
 ==آرشیو عکس و تصویر==
 <gallery mode="packed" heights="170">
-پرونده:آشتیانی (4).jpg|سید جلال الدین میری آشتیانی در جوانی
+پرونده:رفیعا (5).JPG|مهدی رفیعا معزالدوله ای
+پرونده:رفیعا (3).JPG|مهدی رفیعا معزالدوله ای
 </gallery>
 [[رده:علمای معاصر|رفیعا،مهدی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۵۹
سطر ۸۲:		سطر ۸۲:

	* سید محمد سجادی نژاد دامغانی، [[ستارگان حرم (کتاب)\|ستارگان حرم]]، جلد ۱۷، صفحه ۱۵۲، ۱۶۷.		* سید محمد سجادی نژاد دامغانی، [[ستارگان حرم (کتاب)\|ستارگان حرم]]، جلد ۱۷، صفحه ۱۵۲، ۱۶۷.
		+
		+	==آرشیو عکس و تصویر==
		+	<gallery mode="packed" heights="170">
		+	پرونده:آشتیانی (4).jpg\|سید جلال الدین میری آشتیانی در جوانی
		+
		+	</gallery>

	[[رده:علمای معاصر\|رفیعا،مهدی]]		[[رده:علمای معاصر\|رفیعا،مهدی]]

@@ سطر ۶۱: / سطر ۶۱: @@
 '''''مبارزات سیاسی:'''''
-آیت الله معزالدوله‌ای، هنگامی فعالیت و تلاش تعلیمی و تربیتی خود را آغاز کرد که انگلیس زخم خورده از [[اسلام]] و روحانیت - در ماجرای تنباکو و نهضت [[مشروطیت|مشروطیت]] - بنیاد سیاست اسلام زدایی را در ایران اسلامی، به وسیله نوکرانی حلقه به گوش چون رضاخان پی می ریخت. نخستین هدف در اجرای این سیاست شوم، فروپاشاندن دستگاه روحانیت و از پای درآوردن آنان بود. در راستای همین سیاست، در سال ۱۳۰۶ ش، لایحه تشکیلات عدلیه (دادگستری) و قوانین مربوط به آنان، به مجلس شورای ملی رفت. با تصویب این قانون، محاضر شرع که محل آن، خانه عالمان برجسته شهرها بود، بسته شد. در محاضر شرع هم قوانین اسلام اجرا می شد و هم بهترین وسیله ارتباط مردم با روحانیان بود. تصویب این قانون و تشکیل سازمان های مربوط به آن، ضربه سختی بر روحانیت وارد کرد. البته بودند کسانی که تاب مقاومت و پایمردی در برابر سختی روزگار را نداشتند و خود را به تشکیلات رضاخانی فروختند؛ ولی روحانیت هشیار و آزاده‌ای هم بودند که در این یورش ناجوانمردانه، از [[اسلام]] و روحانیت دفاع کردند و دست رد بر سینه رضاخان و اربابش زدند. آیت الله معزالدوله‌ای از زمره این مردان راستین بشمار می آید.
+آیت الله معزالدوله‌ای، هنگامی فعالیت و تلاش تعلیمی و تربیتی خود را آغاز کرد که انگلیس زخم خورده از [[اسلام]] و روحانیت - در ماجرای تنباکو و نهضت [[مشروطیت|مشروطیت]] - بنیاد سیاست اسلام زدایی را در ایران اسلامی، به وسیله نوکرانی حلقه به گوش چون رضاخان پی می ریخت. نخستین هدف در اجرای این سیاست شوم، فروپاشاندن دستگاه روحانیت و از پای درآوردن آنان بود.
 ==ویژگی‌های اخلاقی==

@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 *حاج آقا بزرگ ساوجی؛
-*حاج میرزا احمد آشتیانی.<ref> مقدمه الدعا والغیبة، شیخ مهدی معزالدوله تهرانی، با اهتمام ناصر شکوری؛ گنجینه دانشمندان، ج ۳، ص ۳۶۳.</ref>
+*حاج [[میرزا مهدی آشتیانی|میرزا احمد آشتیانی]].<ref> مقدمه الدعا والغیبة، شیخ مهدی معزالدوله تهرانی، با اهتمام ناصر شکوری؛ گنجینه دانشمندان، ج ۳، ص ۳۶۳.</ref>
 حاج شیخ مهدی در مدت کوتاهی، به مراتب بلند و ارزشمند علم دست یافت و به عنوان شاگردی ممتاز مطرح گردید. اجازات وی از تمامی مراجع تقلید و بزرگان علم و دانشِ دوران زندگی‌اش، گواه روشنی بر این مدعا است.
-آیت الله حاج شیخ مهدی معزالدوله‌ای از سوی همه مراجع تقلید زمان خود، تأیید شده بود. وی در ۲۶ سالگی از سوی مرحوم آیت الله [[شیخ عبدالنبی نوری|شیخ عبدالنبی نوری]] که از شاگردان [[میرزا محمدحسن شیرازی|میرزای شیرازی]] و از عالمان برجسته و مراجع زمان خود در تهران بود، تأیید گردید. وی در اجازه خود پس از حمد و ثنا، چنین نوشته است: «و بعد، جناب مستطاب شریعتمدار، خلایق افتخار، علم الاعلام، مروج الاحکام، آقای آقاشیخ مهدی دامت تأییداته سلیل جلیل مرحوم مبرور، خلد مقام حجة الاسلام آقا شیخ باقر تهرانی اعلی الله مقامه که در عنفوان شباب مراحل کهولت و تکمیل را طی کرده و به صلاح و تقوا و فضل و علم و کمالات اخلاقیه، موجه درانظار گردیده...». در ذیل همین اجازه، مرحوم آیت الله [[شیخ عبد الکریم حائری یزدی|شیخ عبدالکریم حائری یزدی]]، مرجع تقلید و مؤسس [[حوزه علمیه قم]]، عیناً آن را تأیید نموده است.
+وی در ۲۶ سالگی از سوی مرحوم آیت الله [[شیخ عبدالنبی نوری|شیخ عبدالنبی نوری]] که از شاگردان [[میرزا محمدحسن شیرازی|میرزای شیرازی]] و از عالمان برجسته و مراجع زمان خود در [[تهران]] بود، تأیید گردید. وی در اجازه خود پس از حمد و ثنا، چنین نوشته است: «و بعد، جناب مستطاب شریعتمدار، خلایق افتخار، علم الاعلام، مروج الاحکام، آقای آقاشیخ مهدی دامت تأییداته سلیل جلیل مرحوم مبرور، خلد مقام حجة الاسلام آقا شیخ باقر تهرانی اعلی الله مقامه که در عنفوان شباب مراحل کهولت و تکمیل را طی کرده و به صلاح و تقوا و فضل و علم و کمالات اخلاقیه، موجه درانظار گردیده...». در ذیل همین اجازه، مرحوم آیت الله [[شیخ عبد الکریم حائری یزدی|شیخ عبدالکریم حائری یزدی]]، مرجع تقلید و مؤسس [[حوزه علمیه قم]]، عیناً آن را تأیید نموده است.
-مانند این تعریض ها، در بیش از ۲۵ اجازه دیگر از سوی مراجع تقلید و عالمان جهان تشیع، جهت حاج شیخ مهدی صادر شده است. مراجع تقلید بزرگی چون: [[سید ابوالحسن اصفهانی|سید ابوالحسن اصفهانی]]، [[آیت الله بروجردی|سید حسین طباطبایی برورجردی]] و [[سید حسین طباطبائی قمی|حاج آقاحسین طباطبایی قمی]]، در اجازات خود، مردم را به استفاده از وجود پربرکت وی تشویق و ترغیب کرده اند.<ref> مجله مسجد، سال دهم، ش ۶۰، ص ۸۱-۲.</ref>
+مانند این تعریض ها، در بیش از ۲۵ اجازه دیگر از سوی مراجع تقلید و عالمان جهان تشیع، جهت حاج شیخ مهدی صادر شده است. مراجع تقلید بزرگی چون: [[سید ابوالحسن اصفهانی|سید ابوالحسن اصفهانی]]، [[آیت الله بروجردی|سید حسین طباطبایی برورجردی]]، مرحوم آیت الله [[محمدحسین غروی اصفهانی|شیخ محمدحسین غروی اصفهانی]] و [[سید حسین طباطبائی قمی|حاج آقاحسین طباطبایی قمی]]، در اجازات خود، مردم را به استفاده از وجود پربرکت وی تشویق و ترغیب کرده اند.<ref> مجله مسجد، سال دهم، ش ۶۰، ص ۸۱-۲.</ref>
 همچنین آیت الله معزالدوله‌ای جهت مستحکم‌تر کردن رشته نقل [[حدیث]] و روایات، از استادان و [[مشایخ|مشایخ]] حدیث، مانند: [[شیخ آقا بزرگ تهرانی|آقا بزرگ تهرانی]]، آیت الله [[سید محمدهادی میلانی|سید محمدهادی میلانی]] و آیت الله [[سید شهاب الدین مرعشی نجفی|سید شهاب الدین مرعشی نجفی]]، [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه]] نقل روایت داشتند.<ref> المسلسلات فی الاجازات، ج ۱، بخش اجازات، تألیف حجة الاسلام والمسلمین سید محمود مرعشی.</ref>

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-'''آیت الله شیخ مهدی معزالدوله‌ای تهرانی''' (۱۴۰۲-۱۳۱۷ ق) مشهور به «رفیعا»، از علمای مجاهد [[شیعه]] معاصر بود. اجازات و تأییدات مراجع بزرگ مانند [[شیخ عبدالنبی نوری|شیخ عبدالنبی نوری]] و [[شیخ عبد الکریم حائری یزدی|شیخ عبدالکریم حائری]]، گواه مراتب علمی و اخلاقی این روحانی برجسته است. وی در سراسر حکومت دیکتاتوری رضاخان، با وجود مشکلات و سختی‌های توان فرسا، به اقامه [[نماز جماعت]] و سخنرانی‌های آگاهانه و ارشاد مردم در مسجد معزالدوله ادامه داد.
+'''آیت الله شیخ مهدی معزالدوله‌ای تهرانی''' (۱۳۱۷ - ۱۴۰۲ ق) مشهور به «رفیعا»، از علمای مجاهد [[شیعه]] معاصر بود. اجازات و تأییدات مراجع بزرگ مانند [[شیخ عبدالنبی نوری|شیخ عبدالنبی نوری]] و [[شیخ عبد الکریم حائری یزدی|شیخ عبدالکریم حائری]]، گواه مراتب علمی و اخلاقی این روحانی برجسته است. وی در سراسر حکومت دیکتاتوری رضاخان، با وجود مشکلات و سختی‌های توان فرسا، به اقامه [[نماز جماعت]] و سخنرانی‌های آگاهانه و ارشاد مردم در مسجد معزالدوله ادامه داد.
 {{شناسنامه عالم
 |نام کامل = مهدی رفیعا معزالدوله‌ای

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۵۶
(بدون تفاوت)