مناوله (علم الحدیث) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ مناوله را به مناوله (علم الحدیث) منتقل کرد

2024-10-28T05:15:31Z

مهدی موسوی صفحهٔ مناوله را به مناوله (علم الحدیث) منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۱۴

2024-10-28T05:14:40Z

مهدی موسوی در ‏۱۵ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۴۸

2019-08-15T07:48:31Z

سید مهدی خدایی در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۳:۳۷

2016-02-23T13:37:57Z

Saeed zamani در ‏۳ ژوئن ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۲۳

2013-06-03T07:23:10Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۶ مهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۱۰

2013-05-06T07:10:54Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۶ مهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۱۰

2013-05-06T07:10:42Z

اسماعیل: صفحه‌ای جدید حاوی '{{نیازمند ویرایش فنی}} ==مناوله== این قسم از طرق تحمل حدیث نوعا با اجازه توام است،...' ایجاد کرد

2013-04-27T05:58:39Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{نیازمند ویرایش فنی}} ==مناوله== این قسم از طرق تحمل حدیث نوعا با اجازه توام است،...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{نیازمند ویرایش فنی}}

==مناوله==

این قسم از طرق تحمل حدیث نوعا با اجازه توام است، مثل اين شیخ كه كتاب خود را به شاگرد داده و به وى اجازه نقل آن را دهد يا تلميذ، رواياتى كه از شیخ سماع‌ نموده به نظر وی برساند و شيخ به وى اجازه نقل آن را دهد. اين قسم (مناوله) را «عرض‌» هم گفته‌ اند. <ref> تقريب، ص 270 </ref>

در مناوله ممكن است‌ شيخ، فقط اصل يا كتابى را كه خود سماع‌ نموده به شاگرد دهد، بدون اين كه صريحا به وى اجازه نقل آن را داده باشد.

مستند مناوله، روايتى است كه بخارى نقل نموده است كه رسول‌ خدا به امير سريه‌ اى، مكتوبى داد و فرمود:هنگامى كه به فلان محل‌ رسيدى باز نموده بخوان، وى چنين نمود. <ref> تدريب الراوى، ص 168 </ref>

در نقل از شيخ به عنوان مناوله، بعضى استعمال لفظ حدثنا و اخبرنا را جايز دانسته ‌اند، ولى بهتر آن است كه بگويد: حدثنا يا اخبرنا اجازه يا مناولة.

قسم ديگرى براى مناوله نوشته‌ اند و آن نقل از كتاب حديث استاد است‌ بدون داشتن اجازه از وى، ولى اين قسم نزد بسيارى از محدثين، صلاحيت ‌براى نقل ندارد، البته نقل از شيخ به لفظ حدثنى يا اخبرنى، والا نقل از كتب مصحح حديث كه تصحيح شده باشد، بدون مانع است.
==پانویس==
{{پانویس}}

==منبع==
[http://islamicdoc.org/Multimedia/fbook/10150/index.htm#124 درایه الحدیث، کاظم مدیر شانه چی، ص 126 و 127]، بازیابی: 7 اردیبهشت 1392

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-این قسم از طرق [[تحمل حدیث]] نوعا با [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه]] توام است، مثل این [[شیخ (علم الحدیث)|شیخ]] که کتاب خود را به شاگرد داده و به وى اجازه نقل آن را دهد؛ یا تلمیذ، روایاتى که از شیخ سماع‌ نموده به نظر وی برساند و شیخ به وى اجازه نقل آن را دهد. این قسم (مناوله) را «عرض‌» هم گفته‌ اند.<ref>تقريب، ص 270.</ref>
+«مُناوله» قسمی از طرق [[تحمل حدیث]] است که نوعا با [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه]] توأم می‌باشد، مثل این که [[شیخ (علم الحدیث)|شیخ]]، کتاب خود را به شاگرد داده و به وى اجازه نقل آن را دهد؛ یا شاگرد، روایاتى که از شیخ سماع‌ نموده به نظر وی برساند و شیخ به وى اجازه نقل آن را دهد. این قسم (مناوله) را «عرض‌» هم گفته‌ اند.<ref>تقريب، ص 270.</ref>
 در مناوله ممکن است‌ شیخ، فقط اصل یا کتابى را که خود سماع‌ نموده به شاگرد دهد، بدون این که صریحاً به وى اجازه نقل آن را داده باشد.
-مستند مناوله، روایتى است که بخارى نقل نموده است که [[رسول‌ خدا]] صلی الله علیه و آله به امیر [[سریه|سریه‌]] اى، مکتوبى داد و فرمود: هنگامى که به فلان محل‌ رسیدى باز نموده بخوان، وى چنین نمود.<ref>تدريب الراوى، ص168.</ref>
+مستند مناوله، روایتى است که [[محمد بن اسماعیل بخاری|بخارى]] نقل نموده است که [[رسول‌ خدا]] صلی الله علیه وآله به امیر [[سریه|سریه‌‌اى]]، مکتوبى داد و فرمود: هنگامى که به فلان محل‌ رسیدى باز نموده بخوان، وى چنین نمود.<ref>تدريب الراوى، ص168.</ref>
-در نقل از شیخ به عنوان مناوله، بعضى استعمال لفظ حدّثنا و اخبرنا را جایز دانسته ‌اند ولى بهتر آن است که بگوید: حدثنا یا اخبرنا اجازة یا مناولة.
+در نقل از شیخ به عنوان مناوله، بعضى استعمال لفظ «حدّثنا» و «أخبرنا» را جایز دانسته ‌اند، ولى بهتر آن است که بگوید: حدّثنا یا أخبرنا اجازةً یا مناولةً.
-قسم دیگرى براى مناوله نوشته‌ اند و آن نقل از کتاب [[حديث|حدیث]] استاد است‌ بدون داشتن اجازه از وى، ولى این قسم نزد بسیارى از [[محدث|محدثین]]، صلاحیت ‌براى نقل ندارد، البته نقل از شیخ به لفظ حدثنى یا اخبرنى، والا نقل از کتب مصحح حدیث که تصحیح شده باشد، بدون مانع است.
+قسم دیگرى براى مناوله نوشته‌ اند و آن نقل از کتاب [[حديث|حدیث]] استاد است‌، بدون داشتن اجازه از وى؛ ولى این قسم نزد بسیارى از [[محدث|محدثین]]، صلاحیت ‌براى نقل ندارد، البته نقل از شیخ به لفظ حدّثنى یا أخبرنى، والّا نقل از کتب مصحح حدیث که تصحیح شده باشد، بدون مانع است.
 ==پانویس==
@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 ==منابع==
-*[http://islamicdoc.org/Multimedia/fbook/10150/index.htm#124 درایه الحدیث، کاظم مدیر شانه چی، ص 126 و 127]، بازیابی: 7اردیبهشت1392.
+*درایةالحدیث، کاظم مدیرشانه‌چی، ص 126-127.
 {{الگو:اصطلاحات حدیثی}}
 [[رده:طرق تحمل حدیث]]
 [[رده:اصطلاحات حدیثی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{خوب}}
-این قسم از طرق تحمل [[حدیث]] نوعا با اجازه توام است، مثل اين شیخ كه كتاب خود را به شاگرد داده و به وى اجازه نقل آن را دهد يا تلميذ، رواياتى كه از شیخ سماع‌ نموده به نظر وی برساند و شيخ به وى اجازه نقل آن را دهد. اين قسم (مناوله) را «عرض‌» هم گفته‌ اند.<ref>تقريب، ص 270.</ref>
+این قسم از طرق [[تحمل حدیث]] نوعا با [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه]] توام است، مثل این [[شیخ (علم الحدیث)|شیخ]] که کتاب خود را به شاگرد داده و به وى اجازه نقل آن را دهد؛ یا تلمیذ، روایاتى که از شیخ سماع‌ نموده به نظر وی برساند و شیخ به وى اجازه نقل آن را دهد. این قسم (مناوله) را «عرض‌» هم گفته‌ اند.<ref>تقريب، ص 270.</ref>
-در مناوله ممكن است‌ شيخ، فقط اصل يا كتابى را كه خود سماع‌ نموده به شاگرد دهد، بدون اين كه صريحاً به وى اجازه نقل آن را داده باشد.
+در مناوله ممکن است‌ شیخ، فقط اصل یا کتابى را که خود سماع‌ نموده به شاگرد دهد، بدون این که صریحاً به وى اجازه نقل آن را داده باشد.
-مستند مناوله، روايتى است كه بخارى نقل نموده است كه [[رسول‌ خدا]] صلی الله علیه و آله به امير سريه‌ اى، مكتوبى داد و فرمود: هنگامى كه به فلان محل‌ رسيدى باز نموده بخوان، وى چنين نمود.<ref>تدريب الراوى، ص168.</ref>
+مستند مناوله، روایتى است که بخارى نقل نموده است که [[رسول‌ خدا]] صلی الله علیه و آله به امیر [[سریه|سریه‌]] اى، مکتوبى داد و فرمود: هنگامى که به فلان محل‌ رسیدى باز نموده بخوان، وى چنین نمود.<ref>تدريب الراوى، ص168.</ref>
-در نقل از شيخ به عنوان مناوله، بعضى استعمال لفظ حدثنا واخبرنا را جايز دانسته ‌اند ولى بهتر آن است كه بگويد: حدثنا يا اخبرنا اجازه يا مناولة.
+در نقل از شیخ به عنوان مناوله، بعضى استعمال لفظ حدّثنا و اخبرنا را جایز دانسته ‌اند ولى بهتر آن است که بگوید: حدثنا یا اخبرنا اجازة یا مناولة.
-قسم ديگرى براى مناوله نوشته‌ اند و آن نقل از كتاب [[حديث]] استاد است‌. بدون داشتن اجازه از وى ولى اين قسم نزد بسيارى از محدثين، صلاحيت ‌براى نقل ندارد البته نقل از شيخ به لفظ حدثنى يا اخبرنى، والا نقل از كتب مصحح حديث كه تصحيح شده باشد، بدون مانع است.
+قسم دیگرى براى مناوله نوشته‌ اند و آن نقل از کتاب [[حديث|حدیث]] استاد است‌ بدون داشتن اجازه از وى، ولى این قسم نزد بسیارى از [[محدث|محدثین]]، صلاحیت ‌براى نقل ندارد، البته نقل از شیخ به لفظ حدثنى یا اخبرنى، والا نقل از کتب مصحح حدیث که تصحیح شده باشد، بدون مانع است.
 ==پانویس==
@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 ==منابع==
-{{الگو:اصطلاحات حدیثی}}
+*[http://islamicdoc.org/Multimedia/fbook/10150/index.htm#124 درایه الحدیث، کاظم مدیر شانه چی، ص 126 و 127]، بازیابی: 7اردیبهشت1392.
 [[رده:طرق تحمل حدیث]]
 [[رده:اصطلاحات حدیثی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۳:۳۷
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	این قسم از طرق تحمل [[حدیث]] نوعا با اجازه توام است، مثل اين شیخ كه كتاب خود را به شاگرد داده و به وى اجازه نقل آن را دهد يا تلميذ، رواياتى كه از شیخ سماع‌ نموده به نظر وی برساند و شيخ به وى اجازه نقل آن را دهد. اين قسم (مناوله) را «عرض‌» هم گفته‌ اند.<ref>تقريب، ص 270.</ref>		این قسم از طرق تحمل [[حدیث]] نوعا با اجازه توام است، مثل اين شیخ كه كتاب خود را به شاگرد داده و به وى اجازه نقل آن را دهد يا تلميذ، رواياتى كه از شیخ سماع‌ نموده به نظر وی برساند و شيخ به وى اجازه نقل آن را دهد. اين قسم (مناوله) را «عرض‌» هم گفته‌ اند.<ref>تقريب، ص 270.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۲۳
سطر ۱۴:		سطر ۱۴:
	==منابع==		==منابع==
	* [http://islamicdoc.org/Multimedia/fbook/10150/index.htm#124 درایه الحدیث، کاظم مدیر شانه چی، ص 126 و 127]، بازیابی: 7اردیبهشت1392.		* [http://islamicdoc.org/Multimedia/fbook/10150/index.htm#124 درایه الحدیث، کاظم مدیر شانه چی، ص 126 و 127]، بازیابی: 7اردیبهشت1392.
		+
		+	{{الگو:اصطلاحات حدیثی}}
		+	[[رده:طرق تحمل حدیث]]
		+	[[رده:اصطلاحات حدیثی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۱۰
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~==مناوله==~~
−
	این قسم از طرق تحمل [[حدیث]] نوعا با اجازه توام است، مثل اين شیخ كه كتاب خود را به شاگرد داده و به وى اجازه نقل آن را دهد يا تلميذ، رواياتى كه از شیخ سماع‌ نموده به نظر وی برساند و شيخ به وى اجازه نقل آن را دهد. اين قسم (مناوله) را «عرض‌» هم گفته‌ اند.<ref>تقريب، ص 270.</ref>		این قسم از طرق تحمل [[حدیث]] نوعا با اجازه توام است، مثل اين شیخ كه كتاب خود را به شاگرد داده و به وى اجازه نقل آن را دهد يا تلميذ، رواياتى كه از شیخ سماع‌ نموده به نظر وی برساند و شيخ به وى اجازه نقل آن را دهد. اين قسم (مناوله) را «عرض‌» هم گفته‌ اند.<ref>تقريب، ص 270.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۱۵
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{نیازمند ویرایش فنی}}
+==مناوله==
-==مناوله==
+این قسم از طرق تحمل [[حدیث]] نوعا با اجازه توام است، مثل اين شیخ كه كتاب خود را به شاگرد داده و به وى اجازه نقل آن را دهد يا تلميذ، رواياتى كه از شیخ سماع‌ نموده به نظر وی برساند و شيخ به وى اجازه نقل آن را دهد. اين قسم (مناوله) را «عرض‌» هم گفته‌ اند.<ref>تقريب، ص 270.</ref>
-این قسم از طرق تحمل حدیث نوعا با اجازه توام است، مثل اين شیخ كه كتاب خود را به شاگرد داده و به وى اجازه نقل آن را دهد يا تلميذ، رواياتى كه از شیخ سماع‌ نموده به نظر وی برساند و شيخ به وى اجازه نقل آن را دهد. اين قسم (مناوله) را «عرض‌» هم گفته‌ اند. <ref> تقريب، ص 270 </ref>
+در مناوله ممكن است‌ شيخ، فقط اصل يا كتابى را كه خود سماع‌ نموده به شاگرد دهد، بدون اين كه صريحاً به وى اجازه نقل آن را داده باشد.
-در مناوله ممكن است‌ شيخ، فقط اصل يا كتابى را كه خود سماع‌ نموده به شاگرد دهد، بدون اين كه صريحا به وى اجازه نقل آن را داده باشد.
+مستند مناوله، روايتى است كه بخارى نقل نموده است كه [[رسول‌ خدا]] صلی الله علیه و آله به امير سريه‌ اى، مكتوبى داد و فرمود: هنگامى كه به فلان محل‌ رسيدى باز نموده بخوان، وى چنين نمود.<ref>تدريب الراوى، ص168.</ref>
-مستند مناوله، روايتى است كه بخارى نقل نموده است كه رسول‌ خدا به امير سريه‌ اى، مكتوبى داد و فرمود:هنگامى كه به فلان محل‌ رسيدى باز نموده بخوان، وى چنين نمود. <ref> تدريب الراوى، ص 168 </ref>
+در نقل از شيخ به عنوان مناوله، بعضى استعمال لفظ حدثنا واخبرنا را جايز دانسته ‌اند ولى بهتر آن است كه بگويد: حدثنا يا اخبرنا اجازه يا مناولة.
-در نقل از شيخ به عنوان مناوله، بعضى استعمال لفظ حدثنا و اخبرنا را جايز دانسته ‌اند، ولى بهتر آن است كه بگويد: حدثنا يا اخبرنا اجازه يا مناولة.
+قسم ديگرى براى مناوله نوشته‌ اند و آن نقل از كتاب [[حديث]] استاد است‌. بدون داشتن اجازه از وى ولى اين قسم نزد بسيارى از محدثين، صلاحيت ‌براى نقل ندارد البته نقل از شيخ به لفظ حدثنى يا اخبرنى، والا نقل از كتب مصحح حديث كه تصحيح شده باشد، بدون مانع است.
 ==پانویس==
 {{پانویس}}
-==منبع==
+==منابع==
-[http://islamicdoc.org/Multimedia/fbook/10150/index.htm#124 درایه الحدیث، کاظم مدیر شانه چی، ص 126 و 127]، بازیابی: 7 اردیبهشت 1392
+* [http://islamicdoc.org/Multimedia/fbook/10150/index.htm#124 درایه الحدیث، کاظم مدیر شانه چی، ص 126 و 127]، بازیابی: 7اردیبهشت1392.