ملا علی کنی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۶ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۹

2023-06-06T08:29:17Z

مهدی موسوی در ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۳

2022-11-24T10:03:13Z

مهدی موسوی در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۵۴

2021-02-28T11:54:55Z

مهدی موسوی: ویرایش

2021-02-28T11:36:55Z

ویرایش

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ ملا علی كنی را به ملا علی کنی منتقل کرد

2019-08-07T10:57:20Z

مهدی موسوی صفحهٔ ملا علی كنی را به ملا علی کنی منتقل کرد

مهدی موسوی: ویرایش

2019-08-04T11:07:25Z

ویرایش

نمایش تغییرات

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۲ آوریل ۲۰۱۴، ساعت ۰۴:۱۴

2014-04-12T04:14:11Z

عربصالحی: افزودن 3رده و محتوا با منبع جدید

2014-04-09T10:18:08Z

افزودن 3رده و محتوا با منبع جدید

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۴ اوت ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۰۰

2013-08-14T06:00:33Z

نمایش تغییرات

بهرامی: اضافه کردن رده

2012-08-06T10:15:35Z

اضافه کردن رده

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-'''آیت اللّه حاج ملا علی کنی''' (۱۳۰۶-۱۲۲۰ ق)، عالم ربانی و [[فقیه]] مجاهد [[شیعه]] در قرن ۱۳ قمری و از شاگردان [[شیخ محمدحسن نجفی]] بود. او از جمله شخصیت های بزرگ در عصر قاجار به شمار می آید که با استبداد و استعمار مبارزه کرد. رسیدگی به ضعیفان، دستگیری از مستمندان و تلاش در پی رفع گرفتاری نیازمندان، از صفات بارز ملاعلی کنی بود. «[[توضیح المقال فی علم الرجال (کتاب)|توضیح المقال فی علم الرجال]]»، از جمله آثار اوست.
+'''«آیت اللّه حاج ملا علی کنی»''' (۱۳۰۶-۱۲۲۰ ق)، عالم ربانی و [[فقیه]] مجاهد [[شیعه]] در قرن ۱۳ قمری و از شاگردان [[شیخ محمدحسن نجفی]] بود. او از جمله شخصیت های بزرگ در عصر قاجار به شمار می آید که با استبداد و استعمار مبارزه کرد. رسیدگی به ضعیفان، دستگیری از مستمندان و تلاش در پی رفع گرفتاری نیازمندان، از صفات بارز ملاعلی کنی بود. «[[توضیح المقال فی علم الرجال (کتاب)|توضیح المقال فی علم الرجال]]»، از جمله آثار اوست.
 {{شناسنامه عالم
@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 |اساتید =   [[شیخ محمدحسن نجفی]]، [[شریف العلماء|شریف العلماء مازندرانی]]، [[سید ابراهیم موسوی قزوینی|سید ابراهیم قزوینی]]، شیخ حسن کاشف الغطاء،...
 |شاگردان =  شیخ اسدالله تهرانی، سید محمد لواسانی، شیخ موسی شراره عاملی، سید محمد مرعشی،...
-|آثار = [[توضیح المقال فی علم الرجال (کتاب)|توضیح المقال فی علم الرجال]]، ارشاد الأمه، ایضاح المشتبهات، تحقیق الدلائل فی شرح تلخیص المسائل،...
+|آثار = [[توضیح المقال فی علم الرجال (کتاب)|توضیح المقال فی علم الرجال]]، ارشاد الأمة، ایضاح المشتبهات، تحقیق الدلائل فی شرح تلخیص المسائل،...
 }}
@@ سطر ۴۷: / سطر ۴۷: @@
 *تلخیص المسائل،
 *[[توضیح المقال فی علم الرجال (کتاب)|توضیح المقال فی علم الرجال]]،
-*حاشیه بر [[قواعد الأحکام (کتاب)|قواعد]]،
+*حاشیه بر [[قواعد الأحکام (کتاب)|قواعد الاحکام]]،
 *رساله‌ای در استصحاب،
 *رساله‌ای در اوامر و نواهی،
@@ سطر ۹۰: / سطر ۹۰: @@
 مرحوم ملا علی کنی، سرانجام در روز پنجشنبه ۲۷ [[ماه محرم|محرم]] ۱۳۰۶ قمری در تهران دار فانی را وداع گفت.<ref> گنجینه دانشمندان، ج ۴، ص ۶۳۵.</ref> پیکر مطهرش را تا شهر ری [[تشییع جنازه|تشییع]] نمودند و در حرم [[حضرت عبدالعظیم حسنی]] به خاک سپردند.<ref>نقباءالبشر، ج۳، ص۱۵۰۶؛ کتاب «روزنامه خاطرات اعتمادالسلطنه»، ص ۶۸۱.</ref>
 ==پانویس==
 <references />
 ==منابع==
-*[[گلشن ابرار (کتاب)|گلشن ابرار]]، جلد۱، زندگی نامه "ملا علی کنی" از محمدباقر پورامینی.
+*[[گلشن ابرار (کتاب)|گلشن ابرار]]، جلد۱، زندگینامه "ملا علی کنی" از محمدباقر پورامینی.
-*"آیت اللّه حاج ملا علی کنی"، مجله افق حوزه، ۱۰ بهمن ۱۳۸۶، شماره ۱۷۷، [http://www.hawzah.net/fa/Magazine/View/6435/6836/82066?ParentID=79244 پایگاه اطلاع رسانی حوزه].
+*"آیت‌اللّه حاج ملا علی کنی"، مجله افق حوزه، ۱۰ بهمن ۱۳۸۶، شماره ۱۷۷، [http://www.hawzah.net/fa/Magazine/View/6435/6836/82066?ParentID=79244 پایگاه اطلاع رسانی حوزه].
-[[رده:علمای قرن سیزدهم]]
+[[رده:علمای قرن سیزدهم]][[رده:علماء شیعه]]
 [[رده:مراجع تقلید]]
 [[رده:فقیهان]]
 [[رده:مجتهدین]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-'''آیت اللّه حاج ملا علی کنی''' (۱۳۰۶-۱۲۲۰ ق)، عالم ربانی و [[فقیه]] مجاهد [[شیعه]] در قرن ۱۳ قمری و از شاگردان [[شیخ محمدحسن نجفی]] بود. او از جمله شخصیت های بزرگ در عصر قاجار به شمار می آید که با استبداد و استعمار مبارزه کرد. رسیدگی به ضعیفان، دستگیری از مستمندان و تلاش در پی رفع گرفتاری نیازمندان، از صفات بارز ملاعلی کنی بود.
+'''آیت اللّه حاج ملا علی کنی''' (۱۳۰۶-۱۲۲۰ ق)، عالم ربانی و [[فقیه]] مجاهد [[شیعه]] در قرن ۱۳ قمری و از شاگردان [[شیخ محمدحسن نجفی]] بود. او از جمله شخصیت های بزرگ در عصر قاجار به شمار می آید که با استبداد و استعمار مبارزه کرد. رسیدگی به ضعیفان، دستگیری از مستمندان و تلاش در پی رفع گرفتاری نیازمندان، از صفات بارز ملاعلی کنی بود. «[[توضیح المقال فی علم الرجال (کتاب)|توضیح المقال فی علم الرجال]]»، از جمله آثار اوست.
 {{شناسنامه عالم
@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 |اساتید =   [[شیخ محمدحسن نجفی]]، [[شریف العلماء|شریف العلماء مازندرانی]]، [[سید ابراهیم موسوی قزوینی|سید ابراهیم قزوینی]]، شیخ حسن کاشف الغطاء،...
 |شاگردان =  شیخ اسدالله تهرانی، سید محمد لواسانی، شیخ موسی شراره عاملی، سید محمد مرعشی،...
-|آثار = ارشاد الأمه، ایضاح المشتبهات، تحقیق الدلائل فی شرح تلخیص المسائل، توضیح المقال فی علم الدرایه و الرجال،...
+|آثار = [[توضیح المقال فی علم الرجال (کتاب)|توضیح المقال فی علم الرجال]]، ارشاد الأمه، ایضاح المشتبهات، تحقیق الدلائل فی شرح تلخیص المسائل،...
 }}
@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 او پس از سعی و تلاش در مکتب، در اندیشه حضور در حوزه علوم دینی بود، لیکن با مخالفت خانواده‌اش روبرو گردید و در آغاز به صورت مخفیانه به درس مشغول شد و سپس با کسب رضایت آنان راهی حوزه [[تهران]] گردید و از آن جا به [[اصفهان]] رفت و در آن شهر از محفل درس استادی چون سید اسدالله اصفهانی (متوفی ۱۲۹۰ ق) استفاده کرد.<ref> مکارم الاثار در احوال رجال دوره قاجار، میرزا محمدعلی معلم حبیب آبادی، ج ۳، ص ۶۹۶؛ اختران فروزان ری و تهران، محمد شریف رازی، ص ۱۱۴؛ مجله پیام انقلاب، ش ۷۱، ص ۴۲؛ معارف الرجال، محمد حرزالدین، ج ۲، ص ۱۱۳.</ref>
-وی سپس آماده سفر به [[نجف]] اشرف شد و از ذخایر گران سنگ آن حوزه بهره برد. اساتید بنام و معماران علمی و معنوی «کنی» در حوزه نجف عبارت بودند از: [[شیخ محمدحسن نجفی]] معروف به «صاحب [[جواهر الکلام (کتاب)|جواهر]]» (متوفی ۱۲۶۶ ق)، شیخ حسن کاشف الغطاء (متوفی ۱۲۶۲ ق) شیخ مشکور حولاوی نجفی (متوفی ۱۲۷۳ ق).<ref> نقباء البشر، آقا بزرگ تهرانی، ج ۳، ص ۱۵۰۴؛ معارف الرجال، ج ۲، ص ۱۱۳، اعیان الشیعه، محسن امین عاملی، ج ۱۰، ص ۱۲۶.</ref>
+وی سپس آماده سفر به [[نجف]] اشرف شد و از ذخایر گران سنگ آن حوزه بهره برد. اساتید بنام و معماران علمی و معنوی «کنی» در حوزه نجف عبارت بودند از: [[شیخ محمدحسن نجفی]] معروف به «صاحب [[جواهر الکلام (کتاب)|جواهر]]» (متوفی ۱۲۶۶ ق)، شیخ حسن کاشف الغطاء (متوفی ۱۲۶۲ ق) شیخ مشکور حولاوی نجفی (متوفی ۱۲۷۳ ق).<ref> نقباء البشر، آقا بزرگ تهرانی، ج ۳، ص ۱۵۰۴؛ اعیان الشیعه، محسن امین عاملی، ج ۱۰، ص ۱۲۶.</ref>
 در کنار [[حوزه علمیه|حوزه علمیه]] نجف، حوزه [[کربلا]] نیز جایگاه پرورش دانش طلبان بود. شیخ علی کنی در جوار آستان مقدس حضرت [[امام حسین]] علیه السلام از محضر دو استاد برجسته‌ای چون [[شریف العلماء|شریف العلماء مازندرانی]] (متوفی ۱۲۴۵ ق) و [[سید ابراهیم موسوی قزوینی|سید ابراهیم قزوینی]] معروف به «صاحب ضوابط» (متوفی ۱۲۶۲ ق) کسب فیض کرد و دوره عالی [[فقه]] و [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]] را گذراند.<ref> معارف الرجال، ج ۲، ص ۱۱۳؛ مکارم الاثار، ج ۳، ص ۶۹۶.</ref>
@@ سطر ۴۶: / سطر ۴۶: @@
 *تحقیق الدلائل فی شرح تلخیص المسائل (شامل مباحث مستقلی چون کتاب البیع، کتاب الخیارات، کتاب القضاء و کتاب الشهادات،<ref>آقا بزرگ تهرانی درباره کتب فوق می‌نویسد: «این کتاب ها به اتفاق تمام فقها و علما، دقیقتر و متین‌تر از جواهرالکلام و آکنده از تحقیقات است و در سراسر آن ریزه‌کاری ها و موشکافی هایی که اندیشه هیچ فقیهی به سوی آن راه نمی‌پوید، به چشم می‌خورد». ر.ک: نقباءالبشر، ج ۴، ص ۱۵۰۶.</ref> کتاب الطهاره و کتاب الصلاه)،
 *تلخیص المسائل،
-*توضیح المقال فی علم الدرایه و الرجال،
+*[[توضیح المقال فی علم الرجال (کتاب)|توضیح المقال فی علم الرجال]]،
-*حاشیه بر قواعد،
+*حاشیه بر [[قواعد الأحکام (کتاب)|قواعد]]،
 *رساله‌ای در استصحاب،
 *رساله‌ای در اوامر و نواهی،
@@ سطر ۹۴: / سطر ۹۴: @@
 <references />
 ==منابع==
-*تلخیص از مجموعه [[گلشن ابرار (کتاب)|گلشن ابرار]]، جلد۱، زندگی نامه "ملا علی کنی" از محمدباقر پورامینی.
+*[[گلشن ابرار (کتاب)|گلشن ابرار]]، جلد۱، زندگی نامه "ملا علی کنی" از محمدباقر پورامینی.
-*آیت اللّه حاج ملا علی کنی، مجله افق حوزه، ۱۰ بهمن ۱۳۸۶، شماره ۱۷۷، [http://www.hawzah.net/fa/Magazine/View/6435/6836/82066?ParentID=79244 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]، بازیابی: ۲۰ فروردین ۱۳۹۳.
+*"آیت اللّه حاج ملا علی کنی"، مجله افق حوزه، ۱۰ بهمن ۱۳۸۶، شماره ۱۷۷، [http://www.hawzah.net/fa/Magazine/View/6435/6836/82066?ParentID=79244 پایگاه اطلاع رسانی حوزه].
 [[رده:علمای قرن سیزدهم]]

@@ سطر ۹۷: / سطر ۹۷: @@
 *آیت اللّه حاج ملا علی کنی، مجله افق حوزه، ۱۰ بهمن ۱۳۸۶، شماره ۱۷۷، [http://www.hawzah.net/fa/Magazine/View/6435/6836/82066?ParentID=79244 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]، بازیابی: ۲۰ فروردین ۱۳۹۳.
-[[رده:علمای قرن چهاردهم]]
+[[رده:علمای قرن سیزدهم]]
 [[رده:مراجع تقلید]]
 [[رده:فقیهان]]
 [[رده:مجتهدین]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{نیازمند ویرایش فنی}}
+مجتهد و عالم ربانی آیت اللّه حاج ملا علی کنی از جمله شخصیت های بزرگ و نامی جهان تشیع در عصر قاجار به شمار می آید.
 ==تولد==
@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۷: @@
 آن فقیه برجسته، تربیت شاگردان را یكی از اهداف اساسی خود قرار داد و به برپایی درس فقه و اصول و دیگر رشته‌های علوم اسلامی اقدام ورزید. برخی از شاگردان او از این قرارند: شیخ موسی شراره عاملی (متوفی 1306 ق)، شیخ محمدباقر نجم آبادی (متوفی 1347 ق)، شیخ اسدالله تهرانی (متوفی 1352 ق)، سید محمود حیاطشاهی، سید محمد لواسانی، سید محمد مرعشی، مولا محمدعلی خوانساری، ملا محمدتقی سنجابی، میرزا حسین نایب‌الصدر، شیخ محمدحسین گرگانی (متوفی 1353 ق) و شیخ حسین بافقی (متوفی 1313 ق).<ref> مجله پیام انقلاب، ش 71، ص 43؛ مكارم الاثار، ج 3، ص 696؛ مجله مشكوه، ش 40، ص 83؛ نقباءالبشر، ج 2، ص 508.</ref>
-== آثار علمی ایشان ==
+==آثار علمی ایشان==
-ارشادالا مة‚ ایضاح المشتبهات‚ توضیح المقال فی علم الدرایة و الرجال‚ کتاب القضاء‚ کتاب البیع و ... .
+* ارشاد الامة
 ==محبوبیت ملا علی==
@@ سطر ۳۷: / سطر ۳۹: @@
 آیت الله كنی در قلب همه جای داشت. علاقه و محبت درونی مردم به این پیشوای سترگ در تمام حالات هویدا بود. ساموئل گرین ویلر بنجامین ـ نخستین سفیر آمریكا در ایران ـ در خاطرات خود چنین می‌نویسد: «...بزرگترین مجتهده ای حالیه كه به منزله رئیس عدالت‌خانه حالیه ممالك فرنگ است حاجی ملا علی كنی است. حاجی ملا علی شخص مسنی است و ظاهراً مایل به تجمل نیست بلكه میل به سادگی زیاد دارد. اگر چه املاك او زیاد است مع هذا نمی‌خواهد جلال و ظاهر سازی به خرج دهد. وقتی در كوچه‌ای راه می‌رود بر قاطر سفیدی سوار می‌شود و فقط یك نفر نوكر دارد، اما جمعیت از هر طرف كوچه به جلوِ او ازدحام می‌كنند مثل این كه وجودی ملكوتی است. اگر یك كلمه بگوید می‌تواند اعلیحضرت را از سلطنت خلع كند. سربازهایی كه در سفارت ممالك متحده آمریكا قراول می‌كشیدند به من گفتند كه اگر چه ما برای حفظ وجود شما اینجا فرستاده شده‌ایم، اما اگر حاجی ملا علی امر كند همه شما را می‌كشیم!».<ref> ایران و ایرانیان، ساموئل گرین بنجامین، ص 499.</ref>
-== اخلاق و صفات ==
+==اخلاق و صفات==
 رسیدگی به ضعیفان، دستگیری از مستمندان و تلاش در پی رفع گرفتاری نیازمندان از صفات بارز ملاعلی كنی بود. او چون پدری دلسوز، بسیاری از یتیمان درمانده را تحت تكفل قرار داده و برای گذران زندگی آنان مقرری مناسبی در نظر گرفته بود و همچنین برای حل مشكل بیمارانی كه بنیه مالی ضعیفی داشتند، مكان هایی را به منظور پرداخت پول داروها در نظر گرفته بود تا آنان با دریافت مبلغ آن، به درمان خود اقدام كنند.<ref> معارف الرجال، ج 2، ص 112، مجله پیام انقلاب، ش 71، ص 44.</ref>
@@ سطر ۵۵: / سطر ۵۷: @@
 میرزا محمدمهدی لكهنوی می‌نویسد: «اینك حكم محكم ایشان مشابهت دارد. از سلطان و شاهزادگان و امرا كسی را جرأت آن نیست كه بی‌اذن ایشان اقدام بر تكلم نماید و یا بی‌مشورت ایشان اجرای مطلبی بنماید. امرای عصر حتی ناصرالدین شاه قاجار از وی خائف می‌بودند و شاه مذكور مكرر به خانه‌اش به جهت ملاقات می‌آمد».<ref> تكمله نجوم السماء، میرزا محمدمهدی لكنهوی، ج 2، ص 21، 23.</ref>
-نوشته‌اند: «روزی ناصرالدین شاه به منظور شكار، به همراه اطرافیانش از دروازه شهر خارج شد. هنوز مسافتی را طی نكرده بود كه از دور نگاهی به پایتخت كرد و در فكر فرورفت. پس از آن بی‌درنگ از شكار منصرف شد و به تهران بازگشت. یكی از درباریان سبب انصراف شاه را از شكار جویا شد. شاه در پاسخ گفت: چون از دروازه بیرون رفتم، نگاهم به شهر و دروازه افتاد، این فكر در نظرم آمد كه اگر حاجی ملا علی كنی امر نماید درِ این دروازه را بر روی من ببندند و باز نكنند، من چه خواهم كرد! از این رو ترس و وحشت مرا فراگرفت و گفتم برگشتن بهتر است».<ref> مجله مشكوه، ش 40، ص 81.</ref>
+نوشته‌اند: «روزی ناصرالدین شاه به منظور شكار، به همراه اطرافیانش از دروازه شهر خارج شد. هنوز مسافتی را طی نكرده بود كه از دور نگاهی به پایتخت كرد و در فكر فرورفت. پس از آن بی‌درنگ از شكار منصرف شد و به تهران بازگشت. یكی از درباریان سبب انصراف شاه را از شكار جویا شد. شاه در پاسخ گفت: چون از دروازه بیرون رفتم، نگاهم به شهر و دروازه افتاد، این فكر در نظرم آمد كه اگر حاجی ملا علی كنی امر نماید درِ این دروازه را بر روی من ببندند و باز نكنند، من چه خواهم كرد! از این رو ترس و وحشت مرا فراگرفت و گفتم برگشتن بهتر است».<ref>مجله مشكوه، ش40، ص81.</ref>
 كردار مغایر با [[دین]] و همكاری ذلت آور با بیگانگانی چون روس و انگلیس از شاه چهره كریه و خائنی ساخته بود؛ بدان حد كه حاجی درباره او می‌گفت: «او ناصرالدین شاه (یاری كننده دین) نیست، بلكه ناصرالكفر است».<ref> مجله پیام انقلاب، ش 71، ص 44.</ref>
@@ سطر ۶۳: / سطر ۶۵: @@
 روزی نایب السلطنه، كامران میرزا پسر ناصرالدین شاه و وزیر جنگ و حاكم تهران برای انجام كاری در منزل حاج ملا علی كنی حضور یافت. در ضمن صحبت، حاجی با عذرخواهی فرمود: «خیلی ببخشید، من پایم درد می‌كند و ناچارم آن را دراز كنم!» كامران میرزا كه مردی خودخواه و خودپسند بود، احساس كرد ملا علی كنی قصد بی‌احترامی به او را دارد و برای این كه تلافی كرده باشد، گفت: اتفاقاً بنده هم پایم درد می‌كند و اجازه می‌خواهم آن را دراز كنم!
-آیت الله كنی با فراست و هوشیاری تمام متوجه منظور نایب السلطنه شد و برای آن كه او را خوب ادب كرده باشد فرمود: «من اگر ناچارم پایم را دراز كنم، علتش این است كه دستم را كوتاه كرده‌ام، ولی فكر نمی‌كنم شما در وضعی باشید كه لازم باشد پایتان را دراز كنید».<ref> مجله خانواده، ش 52، ص 9.</ref>
+آیت الله كنی با فراست و هوشیاری تمام متوجه منظور نایب السلطنه شد و برای آن كه او را خوب ادب كرده باشد فرمود: «من اگر ناچارم پایم را دراز كنم، علتش این است كه دستم را كوتاه كرده‌ام، ولی فكر نمی‌كنم شما در وضعی باشید كه لازم باشد پایتان را دراز كنید».<ref> مجله خانواده، ش52، ص9.</ref>
 ==مبارزه با امتیاز رویتر==
@@ سطر ۸۵: / سطر ۸۷: @@
 ==وفات==
-این مرجع وارسته، فقیه دلیر و همراز محرومان در بامداد روز پنجشنبه 27 [[محرم]] 1306 ق به دیار باقی شتافت و دنیای فانی را وداع گفت.<ref> گنجینه دانشمندان، ج 4، ص 635.</ref> تهرانی های مؤمن در روز یكشنبه اول [[صفر]] 1306 پیكر مطهر او را تشییع نمودند و تابوت پرنور او را تا مدفنش در حرم [[حضرت عبدالعظیم حسنی]] ـ واقع در شهر ری ـ بر دوش گذاشته، با او وداع كردند. پس از آن نیز مردم مسلمان ایران بخصوص اهالی تهران در غم رحلت پیشوای خویش سه روز به عزاداری و نوحه سرایی پرداختند. جایگاهش فردوس باد.<ref> نقباءالبشر، ج 3، ص 1506؛ كتاب «روزنامه خاطرات اعتمادالسلطنه»، ص 681.</ref>
+این مرجع وارسته، فقیه دلیر و همراز محرومان در بامداد روز پنجشنبه 27 [[محرم]] 1306 ق به دیار باقی شتافت و دنیای فانی را وداع گفت.<ref> گنجینه دانشمندان، ج 4، ص 635.</ref> تهرانی های مؤمن در روز یكشنبه اول [[صفر]] 1306 پیكر مطهر او را تشییع نمودند و تابوت پرنور او را تا مدفنش در حرم [[حضرت عبدالعظیم حسنی]] ـ واقع در شهر ری ـ بر دوش گذاشته، با او وداع كردند. پس از آن نیز مردم مسلمان ایران بخصوص اهالی تهران در غم رحلت پیشوای خویش سه روز به عزاداری و نوحه سرایی پرداختند. جایگاهش فردوس باد.<ref>نقباءالبشر، ج3، ص1506؛ كتاب «روزنامه خاطرات اعتمادالسلطنه»، ص 681.</ref>
 ==منابع==
-*تلخيص از مجموعه گلشن ابرار، جلد 1، زندگی نامه "ملا علی كنی" از محمدباقر پوراميني.
+* تلخيص از مجموعه گلشن ابرار، جلد1، زندگی نامه "ملا علی كنی" از محمدباقر پوراميني.
-*آیةاللّه حاج ملا علی کنی ، مجله افق حوزه ،10 بهمن 1386، شماره 177 ،[http://www.hawzah.net/fa/Magazine/View/6435/6836/82066?ParentID=79244 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]، بازیابی: 20 فروردین 1393.
+* آیت اللّه حاج ملا علی کنی، مجله افق حوزه، 10 بهمن 1386، شماره 177،[http://www.hawzah.net/fa/Magazine/View/6435/6836/82066?ParentID=79244 پایگاه اطلاع رسانی حوزه]، بازیابی: 20 فروردین 1393.
 ==پانویس==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{بخشی از یک کتاب}}
+{{نیازمند ویرایش فنی}}
 ==تولد==
@@ سطر ۲۴: / سطر ۲۳: @@
 به سرعت دست بكار شده، به نظافت آن جا پرداختند و با گوشه عبای خویش خاك و خاشاك را از حرم و ضریح مطهر زدودند و آن جا را تمیز كردند.<ref> گنجینه دانشمندان، ج 4، ص 634.</ref> [[شیخ مرتضی انصاری]] (متوفی 1281 ق) نیز از دوستان نزدیك كنی بود. او پیرامون زهد و دوری از زخارف و دلبستگی‌های دنیا كه در زندگی شیخ انصاری به چشم می‌خورد، چنین می‌گوید: «حدود بیست سال در [[كربلا]] با او دوست و معاصر بودم. اثاثیه‌ای جز یك عمامه نداشت كه آن را شب های تابستان فرش خویش قرار می‌داد و هنگامی كه از محل سكونت بیرون می‌رفت آن را عمامه سر خویش می‌كرد».<ref> معارف الرجال، ج 2، ص 112.</ref>
-==بر بلندای آفتاب==
+==فعالیت های ملا علی کنی==
 مدت زمانی پس از اقامت حاجی مراجعات پی در پی مردم و پرسش های كتبی و شفاهی آنان در قالب استفتاءات شرعی آغاز شد و روزبروز افزایش می‌یافت و ایشان یگانه محور پاسخگویی به سؤالات دینی و تنها ملجأ رسیدگی به مشكلات مردم بشمار می‌رفت.<ref> احسن الودیعه، محمدمهدی كاظمی موسوی، ج 1، ص 82.</ref> به دلیل فزونی مقلدان و بنا به درخواست آنان سرانجام در سال 1271 ق رساله علمیه آن فقیه خداترس به چاپ رسید<ref> الاجازه الكبیره، آیت الله مرعشی نجفی، ص 416.</ref> تا مردم مؤمن [[احكام]] دینی خود را بر اساس فتاوای مجتهد و [[مرجع تقلید]] خویش انجام دهند. آیت الله كنی همچنین تولیت مدرسه مروی را عهده‌دار شد و با نظارت و حسن تدبیر او، نظم شایان تحسینی بر برنامه‌های آن محیط معنوی و روحانی حكم‌فرما گشت.<ref> كتاب «روزنامه خاطرات اعتماد السلطنه»، ص 145.</ref>
@@ سطر ۳۰: / سطر ۲۹: @@
 آن فقیه برجسته، تربیت شاگردان را یكی از اهداف اساسی خود قرار داد و به برپایی درس فقه و اصول و دیگر رشته‌های علوم اسلامی اقدام ورزید. برخی از شاگردان او از این قرارند: شیخ موسی شراره عاملی (متوفی 1306 ق)، شیخ محمدباقر نجم آبادی (متوفی 1347 ق)، شیخ اسدالله تهرانی (متوفی 1352 ق)، سید محمود حیاطشاهی، سید محمد لواسانی، سید محمد مرعشی، مولا محمدعلی خوانساری، ملا محمدتقی سنجابی، میرزا حسین نایب‌الصدر، شیخ محمدحسین گرگانی (متوفی 1353 ق) و شیخ حسین بافقی (متوفی 1313 ق).<ref> مجله پیام انقلاب، ش 71، ص 43؛ مكارم الاثار، ج 3، ص 696؛ مجله مشكوه، ش 40، ص 83؛ نقباءالبشر، ج 2، ص 508.</ref>
-==مقتدای همگان==
+== آثار علمی ایشان ==
-آیت الله كنی در قلب همه جای داشت. علاقه و محبت درونی مردم به این پیشوای سترگ در تمام حالات هویدا بود. ساموئل گرین ویلر بنجامین ـ نخستین سفیر آمریكا در ایران ـ در خاطرات خود چنین می‌نویسد: «...بزرگترین مجتهدهای حالیه كه به منزله رئیس عدالت‌خانه حالیه ممالك فرنگ است حاجی ملا علی كنی است. حاجی ملا علی شخص مسنی است و ظاهراً مایل به تجمل نیست بلكه میل به سادگی زیاد دارد. اگر چه املاك او زیاد است مع هذا نمی‌خواهد جلال و ظاهر سازی به خرج دهد. وقتی در كوچه‌ای راه می‌رود بر قاطر سفیدی سوار می‌شود و فقط یك نفر نوكر دارد، اما جمعیت از هر طرف كوچه به جلوِ او ازدحام می‌كنند مثل این كه وجودی ملكوتی است. اگر یك كلمه بگوید می‌تواند اعلیحضرت را از سلطنت خلع كند. سربازهایی كه در سفارت ممالك متحده آمریكا قراول می‌كشیدند به من گفتند كه اگر چه ما برای حفظ وجود شما اینجا فرستاده شده‌ایم، اما اگر حاجی ملا علی امر كند همه شما را می‌كشیم!».<ref> ایران و ایرانیان، ساموئل گرین بنجامین، ص 499.</ref>
+== اخلاق و صفات ==
 رسیدگی به ضعیفان، دستگیری از مستمندان و تلاش در پی رفع گرفتاری نیازمندان از صفات بارز ملاعلی كنی بود. او چون پدری دلسوز، بسیاری از یتیمان درمانده را تحت تكفل قرار داده و برای گذران زندگی آنان مقرری مناسبی در نظر گرفته بود و همچنین برای حل مشكل بیمارانی كه بنیه مالی ضعیفی داشتند، مكان هایی را به منظور پرداخت پول داروها در نظر گرفته بود تا آنان با دریافت مبلغ آن، به درمان خود اقدام كنند.<ref> معارف الرجال، ج 2، ص 112، مجله پیام انقلاب، ش 71، ص 44.</ref>
@@ سطر ۸۳: / سطر ۸۸: @@
 ==منابع==
-تلخيص از مجموعه گلشن ابرار، جلد 1، زندگی نامه "ملا علی كنی" از محمدباقر پوراميني
+*تلخيص از مجموعه گلشن ابرار، جلد 1، زندگی نامه "ملا علی كنی" از محمدباقر پوراميني.
 ==پانویس==
@@ سطر ۸۹: / سطر ۹۵: @@
 [[رده:علمای قرن چهاردهم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۷ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۵۷
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۱۵
سطر ۸۸:		سطر ۸۸:
	==پانویس ==		==پانویس ==
	<references />		<references />
		+	[[رده:علمای قرن چهاردهم]]