معجزه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۷

2025-03-05T07:17:31Z

نمایش تغییرات

سید مهدی خدایی: 6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-09-24T11:37:21Z

6پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

مهدی موسوی: ویرایش

2019-07-07T05:37:42Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Saeed zamani در ‏۱ سپتامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۲:۲۴

2013-09-01T12:24:54Z

بهرامی: افزودن محتوا به کمک منبع جدید

2013-08-17T04:57:22Z

افزودن محتوا به کمک منبع جدید

Saeed zamani: تعیین رده

2012-12-15T06:23:41Z

تعیین رده

Saeed zamani در ‏۱۵ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۲۰

2012-12-15T06:20:32Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۸ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۰۷

2012-10-18T08:07:24Z

مهدی موسوی: اصلاح متن

2012-10-10T10:30:28Z

اصلاح متن

نمایش تغییرات

Saeed zamani در ‏۹ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۱۷

2012-09-09T07:17:56Z

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 اعمال خارق العاده ای را که تنها پشتوانه و شاهد پیامبرى و [[نبوت]] است، «معجزه» و انجام دادن آن را «اعجاز» مى‌نامند که دیگران از انجام آن و یا هم آوردی با آن عاجز باشند.
 ==تعریف «معجزه»==
@@ سطر ۶۸: / سطر ۷۰: @@
 *شیعه در اسلام، [[علامه طباطبايى|علامه طباطبائی]].
 *[http://islamicdoc.org/wiki/index.php/%D9%85%D8%B9%D8%AC%D8%B2%D9%87_%D8%B9%D9%82%D9%84%DB%8C معجزه عقلی] و [http://islamicdoc.org/wiki/index.php/%D9%85%D8%B9%D8%AC%D8%B2%D9%87_%D8%AD%D8%B3%DB%8C معجزه حسی] ویکی علوم اسلامی، تاریخ بازیابی : 26 مرداد 1392.
 [[رده:کلام]]
 [[رده:نبوت]]

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 ديگر آن كه كاري انجام گيرد كه ديگران از انجام و يا هم آوردي با آن عاجز باشند، بدون آن كه درباره آنان هيچ گونه اقدام منفي به عمل آمده باشد، مثلا ممكن است كسي در كسب كمالات روحي و معنوي به اندازه‌اي پيش رفت كند كه دست ديگران بدو نرسد و از روي عجز دست فرونهند که معجزات انبیاء از این نوعند.
-كسى كه دعوى پيغمبرى مى كند علاوه بر دعوى صحت شريعت خود، دعوى ديگرى دارد و آن اين است كه با عالم بالا رابطه وحى و نبوت دارد و از جانب خدا ماءموريت دعوت يافته است به عبارت دیگر انبیاء مدعی شعور مرموزى بودند كه با مدد غيبى به ايشان اضافه مى شد و از آن راه، وظايف اعتقادى و عملى مردم را از پيشگاه خدايى فرا گرفته به مردم تبليغ مى كردند. پیداست که این شعور مرموز چیزی است که در ساير مردم كه مانند وى انسانند يافت نمى شود و ناچار نيرويى است غيبى كه خدا به طور خرق عادت به پيغمبر خود داده است. و ادعای برخورداری از آن در جاى خود دليل مى خواهد. معجزه به منزله دلیلی بر این ادعاست چرا که معجزه خارق عادت دیگری است که برای مردم محسوس است و مردم به وسیله آن باور می کنند خدا پشتبان اوست و خارق عادت نخستین که ادعای پیامبری است را نیز به گزاف مدعی نیست و در دعوی خود صادق است. <ref> شیعه در اسلام، علامه طباطبائی</ref>
+كسى كه دعوى پيغمبرى مى كند علاوه بر دعوى صحت [[شریعت]] خود، دعوى ديگرى دارد و آن اين است كه با عالم بالا رابطه وحى و نبوت دارد و از جانب خدا ماءموريت دعوت يافته است به عبارت دیگر انبیاء مدعی شعور مرموزى بودند كه با مدد غيبى به ايشان اضافه مى شد و از آن راه، وظايف اعتقادى و عملى مردم را از پيشگاه خدايى فرا گرفته به مردم تبليغ مى كردند. پیداست که این شعور مرموز چیزی است که در ساير مردم كه مانند وى انسانند يافت نمى شود و ناچار نيرويى است غيبى كه خدا به طور خرق عادت به پيغمبر خود داده است. و ادعای برخورداری از آن در جاى خود دليل مى خواهد. معجزه به منزله دلیلی بر این ادعاست چرا که معجزه خارق عادت دیگری است که برای مردم محسوس است و مردم به وسیله آن باور می کنند خدا پشتبان اوست و خارق عادت نخستین که ادعای پیامبری است را نیز به گزاف مدعی نیست و در دعوی خود صادق است. <ref> شیعه در اسلام، علامه طباطبائی</ref>
 ==معجزه يك ضرورت دفاعي==
@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 <I>اين سؤال پيش مي‌آيد كه معجزه يك ضرورت تبليغي است يا ضرورت دفاعي؟ يعني پيامبران دعوت خود را از همان روز نخست با معجزه آغاز مي‌كنند، يا موقعي كه با شبهه‌هاي منكران روبرو مي‌شوند معجزه ارائه مي‌دهند؟</I>
-سيره پيامبران و صراحت قرآن بر امر دوم دلالت دارد اساسا هيچ پيامبري از همان آغاز، دعوت خود را با معجزه همراه ننمود، ولي هنگامي كه با منكران روبرو گرديد و درخواست معجزه نمودند يا بدون درخواست و صرفا براي دفع [[شبهات]] آنان «معجزه» آورده است دعوت انبيا عين صراحت حق است كه با [[فطرت]] اصيل انسان دمساز و با [[عقل سليم]] هم‌آهنگ مي‌باشد چيزي را مي‌گويند كه فطرت و عقل بشري بي‌درنگ و آزادانه آن را مي‌پذيرد.
+سيره پيامبران و صراحت [[قرآن]] بر امر دوم دلالت دارد اساسا هيچ پيامبري از همان آغاز، دعوت خود را با معجزه همراه ننمود، ولي هنگامي كه با منكران روبرو گرديد و درخواست معجزه نمودند يا بدون درخواست و صرفا براي دفع [[شبهات]] آنان «معجزه» آورده است دعوت انبيا عين صراحت حق است كه با [[فطرت]] اصيل انسان دمساز و با [[عقل سليم]] هم‌آهنگ مي‌باشد چيزي را مي‌گويند كه [[فطرت]] و [[عقل]] بشري بي‌درنگ و آزادانه آن را مي‌پذيرد.
 * «و بالحق انزلناه و بالحق نزل<ref> [[سوره اسراء]] 17: 105.</ref>، ما قرآن را كه عين حقيقت است فروفرستاديم (يعني حقيقتي آشكار و انكارناپذير) و همين گونه فرود آمد».
@@ سطر ۳۳: / سطر ۳۳: @@
 * «وليعلم الذين اوتوا العلم انه الحق من ربك فيؤمنوا به فتخبت له قلوبهم<ref> [[سوره حج]] 22: 54.</ref>، تا دانشوران بدانند كه شريعت الهی محض حق است و آن را باور دارند و دل‌هاي شان در برابر آن خاشع و حالت نرمش پيدا كند».
-* درباره فرهيختگان از ترسايان نجران در پيشگاه قرآن، با ستايش از آنان، چنين گويد: «و اذا سمعوا ما انزل الي الرسول تري اعينهم تفيض من الدمع مما عرفوا من الحق<ref> [[سوره مائده]] 5: 83.</ref>، همين كه بشنوند آن چه را كه بر پيامبر نازل گشته، مي‌بيني ديدگانشان (از شدت شوق و وجد دروني) لبريز از اشك گردد، زيرا حق را دريافته‌اند».
+* درباره فرهيختگان از ترسايان نجران در پيشگاه قرآن، با ستايش از آنان، چنين گويد: «و اذا سمعوا ما انزل الي الرسول تري اعينهم تفيض من الدمع مما عرفوا من الحق<ref> [[سوره مائده]] 5: 83.</ref>، همين كه بشنوند آن چه را كه بر پيامبر نازل گشته، مي‌بيني ديدگانشان (از شدت شوق و وجد دروني) لبريز از اشك گردد، زيرا [[حق]] را دريافته‌اند».
 * آري، كساني كه حق ستيزند در برابر آن ايستادگي مي‌كنند: «لقد جئناكم بالحق ولكن اكثركم للحق كارهون<ref> [[سوره زخرف]] 43: 8.</ref>، ما آن چه كه آورديم حقيقت آشكاري است، ولي بيشتر شما حق را خوش نداريد».
@@ سطر ۴۳: / سطر ۴۳: @@
 ==لزوم معجزه==
-به دلايل استوار عقلى و براهين غير قابل ترديد فطرى ثابت و روشن گرديده كه خداوند بايد براى عموم افراد بشر تكاليف و برنامه‌هايى مقرر بدارد و آنان را در راه تكامل و سعادت جاودانى راهنمايى كند زيرا بشر در مسير رشد و تكاملش به تكاليف و قوانين الهى و راهنمايى‌هاى پروردگارش شديدا نيازمند است و بدون اين تكاليف و راهنمايى‌ها، به هيچ مرحله‌اى از كمال و سعادت نمى‌تواند فائز گردد.
+به دلايل استوار عقلى و [[برهان|براهين]] غير قابل ترديد فطرى ثابت و روشن گرديده كه خداوند بايد براى عموم افراد بشر تكاليف و برنامه‌هايى مقرر بدارد و آنان را در راه تكامل و سعادت جاودانى راهنمايى كند زيرا بشر در مسير رشد و تكاملش به تكاليف و قوانين الهى و راهنمايى‌هاى پروردگارش شديدا نيازمند است و بدون اين تكاليف و راهنمايى‌ها، به هيچ مرحله‌اى از كمال و سعادت نمى‌تواند فائز گردد.
 اگر خداوند چنين تكاليف و قوانينى را كه سعادت و كمال انسانى در گرو آن‌هاست، براى بشر مقرر ندارد و علتى براى آن نخواهد بود جز اين كه: خداوند از احتياج و نياز بشر بى‌اطلاع باشد. در صورتى كه خداوند از جهل و ندانستن منزه و مبراست.
@@ سطر ۶۶: / سطر ۶۶: @@
 *معجزه عقلی : معجزه غیرمحسوس با حسّ ظاهری یا معجزه‌ای که با حواس ظاهری قابل درک نباشد و به بصیرت، بررسی و کاوش نیاز داشته باشد «معجزه عقلی» شمرده می‌شود. این ویژگی در معجزه‌های کلامی همانند قرآن وجود دارد.
-*معجزه حسی : معجزه‌ای که با حواس ظاهری قابل درک باشد؛ مانند: سرد شدن آتش بر حضرت ابراهیم (ع) و اژدها شدن عصای حضرت موسی (ص) . غالب معجزات انبیای بنی‌اسرائیل از همین نوع بوده است.
+*معجزه حسی : معجزه‌ای که با حواس ظاهری قابل درک باشد؛ مانند: سرد شدن آتش بر [[حضرت ابراهیم علیه السلام]] و اژدها شدن عصای [[حضرت موسی علیه السلام]] . غالب معجزات انبیای [[بنی‌اسرائیل]] از همین نوع بوده است.
 ==پانویس ==

@@ سطر ۶۲: / سطر ۶۲: @@
 بنابراين، بايد اين شاهد و گواه از اعمالى باشد كه نواميس و قوانين طبيعت را درهم شكند و بر خلاف مسير عادى و طبيعى جريان يابد و ديگران را از آوردن چنين گواه و شاهدى، ناتوان سازد اين گونه اعمال خارق العاده را كه تنها پشتوانه و شاهد پيامبرى و نبوت است «معجزه» و انجام دادن آن را «اعجاز» مى‌نامند.<ref> بيان درمسائل قرآن، ص: 56. </ref>
 ==پانویس ==
@@ سطر ۷۰: / سطر ۷۵: @@
 * علوم قرآنی، محمدهادی معرفت.
 * شیعه در اسلام، علامه طباطبائی
+* [http://islamicdoc.org/wiki/index.php/%D9%85%D8%B9%D8%AC%D8%B2%D9%87_%D8%B9%D9%82%D9%84%DB%8C معجزه عقلی] و [http://islamicdoc.org/wiki/index.php/%D9%85%D8%B9%D8%AC%D8%B2%D9%87_%D8%AD%D8%B3%DB%8C معجزه حسی] ویکی علوم اسلامی، تاریخ بازیابی : 26 مرداد 1392 .
 [[رده:کلام]]
 [[رده:نبوت]]

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 ==معجزه يك ضرورت دفاعي==
-<I>اكنون اين سؤال پيش مي‌آيد كه معجزه يك ضرورت تبليغي است يا ضرورت دفاعي؟ يعني پيامبران دعوت خود را از همان روز نخست با معجزه آغاز مي‌كنند، يا موقعي كه با شبهه‌هاي منكران روبرو مي‌شوند معجزه ارائه مي‌دهند؟</I>
+<I>اين سؤال پيش مي‌آيد كه معجزه يك ضرورت تبليغي است يا ضرورت دفاعي؟ يعني پيامبران دعوت خود را از همان روز نخست با معجزه آغاز مي‌كنند، يا موقعي كه با شبهه‌هاي منكران روبرو مي‌شوند معجزه ارائه مي‌دهند؟</I>
 سيره پيامبران و صراحت قرآن بر امر دوم دلالت دارد اساسا هيچ پيامبري از همان آغاز، دعوت خود را با معجزه همراه ننمود، ولي هنگامي كه با منكران روبرو گرديد و درخواست معجزه نمودند يا بدون درخواست و صرفا براي دفع [[شبهات]] آنان «معجزه» آورده است دعوت انبيا عين صراحت حق است كه با [[فطرت]] اصيل انسان دمساز و با [[عقل سليم]] هم‌آهنگ مي‌باشد چيزي را مي‌گويند كه فطرت و عقل بشري بي‌درنگ و آزادانه آن را مي‌پذيرد.
@@ سطر ۷۲: / سطر ۷۲: @@
 [[رده:کلام]]

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 [[اعجاز]] از ريشه «عجز» (ناتواني) به معناي ناتوان ساختن مي‌ باشد. ناتوان ساختن بر دو گونه است: يكي آن كه توانايي كسي قهراً از وي سلب شود و او به عجز درآيد، مثلا اگر شخصي قدرت مالي يا مقامي دارد، آن مال يا مقام از او با زور گرفته شود و او به خاك مذلت بنشيند.
-ديگر آن كه كاري انجام گيرد كه ديگران از انجام و يا هم آوردي با آن عاجز باشند، بدون آن كه درباره آنان هيچ گونه اقدام منفي به عمل آمده باشد، مثلا ممكن است كسي در كسب كمالات روحي و معنوي به اندازه‌اي پيش رفت كند كه دست ديگران بدو نرسد و از روي عجز دست فرونهند در مثل گويند: «فلان اخرس اعداه، فلاني زبان دشمنان خود را بندآورد» مقصود آن است كه آن اندازه آراسته به كمالات گرديده و كاستي‌ها را از خود دور ساخته كه جايي براي رخنه عيب جويان باقي نگذارده است.
+ديگر آن كه كاري انجام گيرد كه ديگران از انجام و يا هم آوردي با آن عاجز باشند، بدون آن كه درباره آنان هيچ گونه اقدام منفي به عمل آمده باشد، مثلا ممكن است كسي در كسب كمالات روحي و معنوي به اندازه‌اي پيش رفت كند كه دست ديگران بدو نرسد و از روي عجز دست فرونهند که معجزات انبیاء از این نوعند.
-اعجاز [[قرآن]] از نوع دوم است، يعني در [[بلاغت]]، [[فصاحت]]، استواري گفتار، رسابودن بيان، نوآوري هاي فراوان در زمينه معارف و [[احكام]] و ديگر ويژگي‌ها، آن اندازه اوج گرفته كه دور از دسترس بشريت قرار گرفته است از اين جهت قرآن را «معجزة خالدة، یا [[معجزه جاويد]]» گويند. اين حالت براي قرآن، هميشگي و ثابت است، چرا كه اين كتاب بزرگ قدر، سند شريعت جاويد [[اسلام]] است.
+كسى كه دعوى پيغمبرى مى كند علاوه بر دعوى صحت شريعت خود، دعوى ديگرى دارد و آن اين است كه با عالم بالا رابطه وحى و نبوت دارد و از جانب خدا ماءموريت دعوت يافته است به عبارت دیگر انبیاء مدعی شعور مرموزى بودند كه با مدد غيبى به ايشان اضافه مى شد و از آن راه، وظايف اعتقادى و عملى مردم را از پيشگاه خدايى فرا گرفته به مردم تبليغ مى كردند. پیداست که این شعور مرموز چیزی است که در ساير مردم كه مانند وى انسانند يافت نمى شود و ناچار نيرويى است غيبى كه خدا به طور خرق عادت به پيغمبر خود داده است. و ادعای برخورداری از آن در جاى خود دليل مى خواهد. معجزه به منزله دلیلی بر این ادعاست چرا که معجزه خارق عادت دیگری است که برای مردم محسوس است و مردم به وسیله آن باور می کنند خدا پشتبان اوست و خارق عادت نخستین که ادعای پیامبری است را نیز به گزاف مدعی نیست و در دعوی خود صادق است. <ref> شیعه در اسلام، علامه طباطبائی</ref>
 ==معجزه يك ضرورت دفاعي==
 <I>اكنون اين سؤال پيش مي‌آيد كه معجزه يك ضرورت تبليغي است يا ضرورت دفاعي؟ يعني پيامبران دعوت خود را از همان روز نخست با معجزه آغاز مي‌كنند، يا موقعي كه با شبهه‌هاي منكران روبرو مي‌شوند معجزه ارائه مي‌دهند؟</I>
@@ سطر ۷۱: / سطر ۶۹: @@
 * ترجمه البیان فی تفسیر القرآن، سید ابولقاسم خوئی.
 * علوم قرآنی، محمدهادی معرفت.
 [[رده:کلام]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۱۷
سطر ۷۷:		سطر ۷۷:
	<references />		<references />

−	[[رده:~~علوم قرآنی~~]]	+	[[رده:کلام]]