معجزات مقارن ولادت پیامبر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Zamani در ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۴۳

2025-04-10T10:43:11Z

مهدی موسوی در ‏۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۵

2025-03-05T06:05:03Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۱۳ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۰۸

2019-11-13T08:08:12Z

Zamani: حذف موارد نامرتبط

2019-11-13T08:06:33Z

حذف موارد نامرتبط

مهدی موسوی در ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۰۲

2019-07-06T12:02:50Z

نمایش تغییرات

مهدی موسوی: ویرایش

2019-07-06T10:48:08Z

ویرایش

نمایش تغییرات

History of islam در ‏۲۹ آوریل ۲۰۱۸، ساعت ۱۷:۴۸

2018-04-29T17:48:07Z

History of islam در ‏۲۷ نوامبر ۲۰۱۶، ساعت ۱۳:۵۶

2016-11-27T13:56:22Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۰۵:۲۹

2013-01-23T05:29:20Z

نمایش تغییرات

Saeed zamani در ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۲:۰۹

2013-01-14T12:09:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۴۳
سطر ۱:		سطر ۱:
−	{{بخشی از یک کتاب}}	+	{{بخشی از یک کتاب\|کتاب=[[حیوة القلوب (کتاب)\|حیوة القلوب]]\|نویسنده=[[علامه مجلسى]]}}
	۱. [[شیخ صدوق]] در [[الأمالی شیخ صدوق (کتاب)\|امالى]] خود به [[سند حدیث\|سند]] معتبر از حضرت [[امام صادق]] علیه السلام روایت کرده است که: [[ابلیس]] به هفت آسمان بالا مى رفت و گوش مى داد و اخبار سماویه را مى شنید، پس چون [[حضرت عیسی]] علیه السلام متولد شد، ابلیس را از سه آسمان منع کردند و تا چهار آسمان بالا مى رفت، و چون حضرت رسول صلى الله علیه وآله متولد شد او را از همه آسمان ها منع کردند و شیاطین را به تیرهاى شهاب از ابواب سماوات راندند، پس [[قریش]] گفتند: مى باید وقت گذشتن دنیا و آمدن [[قیامت]] باشد که ما مى شنیدیم که اهل کتاب ذکر مى کردند، پس عمرو بن امیه که داناترین اهل [[جاهلیت\|جاهلیت]] بود گفت: نظر کنید اگر ستاره هاى معروف که مردم به آن ها هدایت مى یابند و مى شناسند زمان هاى زمستان و تابستان را اگر یکى از آن ها بیفتد بدانید که وقت آن است که جمیع خلق هلاک شوند و اگر آن ها به حال خودند و ستاره هاى دیگر ظاهر مى شود پس امر غریبى مى باید حادث شود.		۱. [[شیخ صدوق]] در [[الأمالی شیخ صدوق (کتاب)\|امالى]] خود به [[سند حدیث\|سند]] معتبر از حضرت [[امام صادق]] علیه السلام روایت کرده است که: [[ابلیس]] به هفت آسمان بالا مى رفت و گوش مى داد و اخبار سماویه را مى شنید، پس چون [[حضرت عیسی]] علیه السلام متولد شد، ابلیس را از سه آسمان منع کردند و تا چهار آسمان بالا مى رفت، و چون حضرت رسول صلى الله علیه وآله متولد شد او را از همه آسمان ها منع کردند و شیاطین را به تیرهاى شهاب از ابواب سماوات راندند، پس [[قریش]] گفتند: مى باید وقت گذشتن دنیا و آمدن [[قیامت]] باشد که ما مى شنیدیم که اهل کتاب ذکر مى کردند، پس عمرو بن امیه که داناترین اهل [[جاهلیت\|جاهلیت]] بود گفت: نظر کنید اگر ستاره هاى معروف که مردم به آن ها هدایت مى یابند و مى شناسند زمان هاى زمستان و تابستان را اگر یکى از آن ها بیفتد بدانید که وقت آن است که جمیع خلق هلاک شوند و اگر آن ها به حال خودند و ستاره هاى دیگر ظاهر مى شود پس امر غریبى مى باید حادث شود.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{بخشی از یک کتاب}}
-. به سند معتبر از حضرت [[امام صادق]] علیه السلام روایت کرده است که: ابلیس به هفت آسمان بالا مى رفت و گوش مى داد و اخبار سماویه را مى شنید، پس چون [[حضرت عیسی]] علیه السلام متولد شد او را از سه آسمان منع کردند و تا چهار آسمان بالا مى رفت، و چون حضرت رسول صلى الله علیه و آله و سلم متولد شد او را از همه آسمان ها منع کردند و شیاطین را به تیرهاى شهاب از ابواب سماوات راندند، پس قریش گفتند: مى باید وقت گذشتن دنیا و آمدن [[قیامت]] باشد که ما مى شنیدیم که اهل کتاب ذکر مى کردند، پس عمرو بن امیه که داناترین اهل [[جاهلیت|جاهلیت]] بود گفت: نظر کنید اگر ستاره هاى معروف که مردم به آن ها هدایت مى یابند و مى شناسند زمان هاى زمستان و تابستان را اگر یکى از آن ها بیفتد بدانید که وقت آن است که جمیع خلق هلاک شوند و اگر آن ها به حال خودند و ستاره هاى دیگر ظاهر مى شود پس امر غریبى مى باید حادث شود.
+. [[ابن بابویه]] به سند معتبر از حضرت [[امام صادق]] علیه السلام روایت کرده است که: ابلیس به هفت آسمان بالا مى رفت و گوش مى داد و اخبار سماویه را مى شنید، پس چون [[حضرت عیسی]] علیه السلام متولد شد او را از سه آسمان منع کردند و تا چهار آسمان بالا مى رفت، و چون حضرت رسول صلى الله علیه و آله و سلم متولد شد او را از همه آسمان ها منع کردند و شیاطین را به تیرهاى شهاب از ابواب سماوات راندند، پس قریش گفتند: مى باید وقت گذشتن دنیا و آمدن [[قیامت]] باشد که ما مى شنیدیم که اهل کتاب ذکر مى کردند، پس عمرو بن امیه که داناترین اهل [[جاهلیت|جاهلیت]] بود گفت: نظر کنید اگر ستاره هاى معروف که مردم به آن ها هدایت مى یابند و مى شناسند زمان هاى زمستان و تابستان را اگر یکى از آن ها بیفتد بدانید که وقت آن است که جمیع خلق هلاک شوند و اگر آن ها به حال خودند و ستاره هاى دیگر ظاهر مى شود پس امر غریبى مى باید حادث شود.
 و صبح آن روز که آن حضرت متولد شد هر بتى که در هر جاى عالم بود بر رو افتاده بودند، و ایوان کسرى یعنى پادشاه عجم بلرزید و چهارده کنگره آن افتاد، و دریاچه ساوه که آن را مى پرستیدند فرو رفت و خشک شد و همان است که نمک شده است نزدیک کاشان و وادى سماوه که سالها بود که کسى آب در آن ندیده بود آب در آن جارى شد، و آتشکده فارس که هزار سال خاموش نشده بود در آن شب خاموش شد، و داناترین علماى مجوس در آن شب در خواب دید که شتر صعبى چند اسبان عربى را مى کشیدند و از دجله گذشتند و داخل بلاد ایشان شدند، و طاق کسرى از میانش شکست و دو حصه شد، و آب دجله شکافته شد و در قصر او جارى شد، و نورى در آن شب از طرف [[حجاز]] ظاهر شد و در عالم منتشر گردید و پرواز کرد تا به مشرق رسید، و تخت هر پادشاه در آن شب سرنگون شده بود، و جمیع پادشاهان در آن روز لال بودند و سخن نمى توانستند گفت، و علم کاهنان برطرف شد و سحر ساحران باطل شد، و هر کاهنى که همزادى داشت که خبرها به او مى گفت میانشان جدائى افتاد، و قریش در میان عرب بزرگ شدند و ایشان را آل اللّه مى گفتند زیرا ایشان در خانه خدا بودند.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۰۶
سطر ۱:		سطر ۱:
	{{بخشی از یک کتاب}}		{{بخشی از یک کتاب}}
−
−	باب سوم در بیان تاریخ ولادت شریف حضرت سید البشر [[پیامبر اسلام\|محمد]] صلى الله علیه و آله و سلم و بیان غرائب و [[معجزات\|معجزاتى]] است که در آن وقت به ظهور آمده.
−
−	~~==زمان ولادت پیامبر==~~
−	بدان که اجماع علماى [[امامیه\|امامیه]] منعقد است بر آن که ولادت با سعادت آن حضرت در هفدهم ماه [[ربیع الاول]] شد<ref> [[مصباح المتهجد]] ۷۳۲-۷۳۳؛ [[اقبال الاعمال]] ۳/۱۲۱؛ [[مصباح كفعمى (کتاب)\|مصباح کفعمى]] ۵۱۱.</ref>، و اکثر مخالفان در دوازدهم مى دانند، و نادرى از مخالفان در هشتم یا دهم ماه مزبور قائل شده اند، و شاذّى از ایشان گفته اند که در ماه [[رمضان]] واقع شد.<ref> سیره ابن کثیر ۱/ ۱۹۹-۲۰۰.</ref>
−
−	[[محمد بن یعقوب کلینى]] گفته است که: ولادت آن حضرت در وقتى شد که دوازده شب از ماه ربیع الاول گذشته بود در سالى که فیل آوردند براى خراب کردن [[کعبه\|کعبه]] و به حجاره سجیل معذب شدند در روز جمعه وقت زوال؛ به روایت دیگر: نزد طلوع فجر بود پیش از [[بعثت]] به چهل سال و مادرش به آن حضرت حامله شد در [[ایام تشریق\|ایام تشریق]] نزد [[جمره وسطىٰ‌‌‌\|جمره وسطى]] در منزل [[عبدالله بن عبدالمطلب]]، و ولادت آن حضرت در [[مکه]] معظمه شد در [[شعب ابوطالب\|شعب ابى طالب]] در خانه محمد بن یوسف در زاویه برابر از جانب چپ کسى که داخل خانه شود و خیزران آن حجره را از آن خانه بیرون انداخت و آن را [[مسجد]] کرد که مردم در آن [[نماز]] کنند؛ (تمام شد کلام کلینى).<ref> [[الکافی (کتاب)\|کافى]]، ۱/۴۳۹.</ref>، و گویا در تعیین روز ولادت [[تقیه]] فرموده و موافق مشهور میان مخالفان بیان کرده است.
−
−	[[ابن بابویه]] علیه الرحمه گفته است که: حامله شدن مادر آن حضرت به او در شب جمعه هیجدهم ماه [[جمادی الثانی]] بود.<ref> [[اقبال الاعمال]] ۳/۱۶۲ به نقل از [[ابن بابویه]]، و در آن [[جمادی الاول]] ذکر شده است.</ref>
−
−	صاحب کتاب «عدد قویه» گفته است که: ولادت آن حضرت نزد طلوع صبح روز جمعه هفدهم ماه ربیع الاول شد بعد از پنجاه و پنج روز از هلاک [[اصحاب فیل\|اصحاب فیل]] یا چهل و پنج روز بعد از آن یا سى سال بعد از آن و بعضى گفته اند در همان روز بود و اشهر آن است که در همان سال بود<ref> [[بحارالانوار]] ۱۵/ ۲۴۹.</ref>؛ و عامه گفته اند که: در روز دوشنبه بود؛ و گویند که هفت سال از پادشاهى انوشیروان مانده بود؛ و بعضى گفته اند که در زمان پادشاهى هرمز فرزند انوشیروان بود، [[تاریخ طبری (کتاب)\|طبرى]] گفته است که:
−
−	چهل و دو سال از ابتداى پادشاهى انوشیروان گذشته بود، و مؤید این قول است آن روایت مشهور که حضرت رسول صلى الله علیه و آله و سلم فرمود که: متولد شدم در زمان پادشاه عادل؛ و گویند که موافق بیستم شباط رومى بود<ref> العدد القویة، ۱۱۱.</ref>؛ و بعضى گویند که غره یا بیستم یا بیست و هشتم نیسان رومى بود و هفدهم دیماه فرس بود و غفر از منازل قمر طالع بود.<ref> بحارالانوار ۱۵/۲۴۹.</ref>
−
−	ابومعشر گفته است که: طالع ولادت آن حضرت درجه بیستم جدى بود، و زحل و مشترى در عقرب بودند، و مریخ در خانه خود بود در حمل، و آفتاب در شرف بود در حمل، و زهره در حوت بود در شرف، و عطارد نیز در حوت بود، و قمر در اول میزان بود، و رأس در جوزا بود، و ذنب در قوس بود؛ و در خانه خود متولد شد پس حضرت آن خانه را به [[عقیل بن ابیطالب\|عقیل بن ابى طالب]] بخشید و عقیل<ref> در بحارالانوار ۱۵/۲۵۰ و [[تاریخ طبرى]] ۱/۴۵۳ به جاى عقیل، اولاد عقیل آمده است.</ref> آن را فروخت به محمد بن یوسف برادر حجاج و او را داخل خانه کرد، و چون زمان [[هارون الرشید\|هارون]] شد خیزران مادر او آن خانه را بیرون کرد از خانه محمد بن یوسف و [[مسجد]] کرد والحال بر همان حالت باقى است و مردم به زیارت آن خانه مى روند.<ref> بحارالانوار ۱۵/۲۴۹.</ref>
−
−	~~==خواب عبدالمطلب و عباس در مورد پیامبر==~~
−	[[ابن بابویه]] به سند معتبر روایت کرده است از [[ابوطالب]] که [[عبدالمطلب]] گفت: شبى در [[حجر اسماعیل]] خوابیده بودم ناگاه خواب غریبى دیدم و برخاستم و در راه یکى از کاهنان مرا دید که مى لرزیدم و موهاى سرم بر دوشم متحرک است، چون آثار تغییر در من مشاهده کرد گفت: چه مى شود بزرگ عرب را که رنگش چنین متغیر گردیده است؟ آیا حادثه اى از حوادث دهر او را رو داده است؟
−
−	گفتم: بلى، امشب در حجر خوابیده بودم در خواب دیدم درختى از پشت من رویید و چندان بلند گردید که سرش به آسمان رسید و شاخه هایش مشرق و مغرب را گرفت و نورى از آن درخت ساطع گردید که هفتاد برابر نور آفتاب بود و عرب و عجم را دیدم که [[سجده]] مى کردند براى آن درخت و پیوسته عظمت و نور آن در تزاید بود و گروهى از [[قریش\|قریش]] مى خواستند آن درخت را بکنند و چون نزدیک مى رفتند جوانى از همه کس نیکوتر و پاکیزه جامه تر ایشان را مى گرفت و پشت هاى ایشان را مى شکست و دیده هاى ایشان را مى کند، پس دست بلند کردم که شاخه اى از شاخه هاى آن را بگیرم آن جوان صدا زد مرا و گفت: تو را از آن بهره اى نیست؛ گفتم: درخت از من است و من از آن بهره ندارم؟! گفت: بهره اش از آن گروهى است که در آن آویخته اند؛ پس هراسان از خواب برآمدم.
−
−	چون کاهنه این خواب را شنید رنگش متغیر گردید و گفت: اگر راست مى گوئى از صلب تو فرزندى بیرون خواهد آمد که مالک مشرق و مغرب گردد و پیغمبر شود.
−
−	پس عبدالمطلب گفت: اى ابوطالب! سعى کن که آن جوان که یارى او نمود تو باشى؛ پس ابوطالب پیوسته بعد از [[نبوت]] آن حضرت این خواب را ذکر مى کرد و مى گفت: والله آن درخت ابوالقاسم [[محمد]] امین بود.<ref> امالى [[شیخ صدوق]] ۲۱۶؛ [[كمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]] ۱۷۳؛ روضة الواعظین ۶۴.</ref> مؤلف گوید که: ظاهر آن است که آن جوان تعبیرش [[امام علی علیه السلام\|امیرمؤمنان]] باشد.
−
−	[[ابن شهر آشوب]] روایت کرده است که: چون بر [[مأمون]] وفور علم حکیم ایزد خواه در علم نجوم ظاهر شد روزى به او گفت: تو با این علم و زیرکى چرا [[ایمان]] نمى آورى به پیغمبر ما؟ گفت: چگونه ایمان بیاورم به او و حال آن که [[دروغ]] او بر من ظاهر گردیده است؟ زیرا که او گفته است که: من خاتم پیغمبرانم و این را دروغ مى دانم زیرا که در طالعى متولد شده است که هر که در آن طالع متولد شود مى باید پیغمبر باشد.
−
−	پس یکى از حکما که حاضر بود جواب گفت که: ما از طالع او مى دانیم که او راستگو است زیرا که حکما اتفاق کرده اند که طالع او مشترى و عطارد و زهره و مریخ است و هر فرزندى که به آن طالع متولد شود مى باید همان ساعت بمیرد و اگر بماند البته پیش از روز هفتم مى میرد، و آن پیغمبر به آن طالع متولد شد و شصت و سه سال زندگانى کرد و این علاوه سایر [[معجزات]] اوست؛ پس او اقرار کرد و مسلمان شد و مأمون او را ایزد خواه و «ماشاءاللّه» نام کرد.
−
−	پس نظر مشترى علامت علم و [[حکمت]] و بزرگى و فطنت و کیاست و ریاست آن حضرت بود، و نظر عطارد نشانه لطافت و ظرافت و ملاحت و فصاحت و حلاوت اوست، و نظر زهره دلیل صباحت و شادى و بشاشت و حسن و طیب و جمال و بها و غنج و دلال اوست، و نظر مریخ دلالت مى کند بر شجاعت و جلادت و قتال و قهر و غلبه و محاربه آن حضرت؛ پس حق تعالى جمع کرد در آن حضرت جمیع مدایح را.
−
−	و بعضى از منجمان گفته اند که: طالع ولادت [[پیامبران]] سنبله و میزان است و طالع حضرت رسول صلى الله علیه و آله و سلم میزان بود؛ و بعضى گفته اند که: طالع آن حضرت سماک رامح بود.<ref> مناقب [[ابن شهر آشوب]] ۱/۱۸۱.</ref>
−
−	~~'''خواب عباس عموی پیامبر در مورد ولادت آن حضرت:'''~~
−
−	[[ابن بابویه]] رحمه الله به سند معتبر از [[عبدالله بن عباس]] روایت کرده است که عباس پدر او گفت که: چون براى پدرم عبدالمطلب [[عبدالله بن عبدالمطلب\|عبدالله]] متولد شد در روى او نورى دیدم مانند نور آفتاب؛ پس گفت پدرم که: این پسر را شأنى بزرگ خواهد بود، پس شبى در خواب دیدم که از بینى عبدالله مرغ سفیدى بیرون آمد و پرواز کرد تا به مشرق و مغرب عالم رسید پس برگشت بر بام [[کعبه]] نشست پس همه [[قریش]] او را سجده کردند پس به آن مرغ به حیرت مى نگریستند ناگاه نورى شد میان آسمان و زمین و مشرق و مغرب را فروگرفت، چون بیدار شدم از کاهنه اى که در بنى مخزوم بود پرسیدم، گفت: اى عباس! اگر خواب تو راست باشد مى باید که از پشت عبدالله پسرى بیرون آید که اهل مشرق و مغرب تابع او گردند.
−
−	عباس گفت که: بعد از این خواب پیوسته در فکر امر عبدالله بودم تا وقتى که [[آمنه]] را به عقد خود درآورد و او جمیلترین زنان قریش بود، و چون عبدالله به رحمت الله واصل شد و حضرت رسول از آمنه متولد شد دیدم نور از میان دو دیده آن حضرت لامع بود و چون او را دربرگرفتم بوى مشک از او شنیدم و مانند نافه مشک خوشبو گردیدم، پس آمنه مرا خبر داد که: چون مرا درد زائیدن گرفت و شدید شد صداهاى بسیار شنیدم از خانه اى که در آن بودم که به سخن آدمیان شباهت نداشت، و علمى از سندس [[بهشت]] دیدم که بر قصبى از یاقوت آویخته بودند که میان آسمان و زمین را پر کرده بود، و نورى دیدم از سر آن حضرت ساطع شد که آسمان را روشن کرد، و قصرهاى شام را دیدم که از بسیارى نور مانند شعله آتشى شده بودند، و در دور خود مرغان بسیار مانند اسفرود مى دیدم که بالها گشوده بودند بر دور من، و شعیره اسدیه را دیدم که مى گذشت و مى گفت: اى آمنه! چه ها خواهند دید [[کاهنان]] و بتها از فرزند تو؟!، و جوان بلندى را دیدم که از همه کس بلندتر و سفیدتر و نیکو جامه تر بود گمان کردم که او عبدالمطلب است پس نزدیک من آمد و فرزندم را گرفت و آب دهانش را در دهان او ریخت و طشتى از طلا داشت که با زمرد مرصع کرده بودند و شانه اى از طلا داشت، پس شکم آن حضرت را شکافت و دلش را بیرون آورد و شکافت و نقطه سیاهى از میان آن دل منور بیرون آورد و انداخت، پس کیسه اى بیرون آورد از حریر سبز آن را گشود و در میان آن کیسه گیاهى بود مانند زریره سفید پس آن دل مقدس را از آن پر کرد و به جاى خود گذاشت و دست بر شکم مبارکش کشید و با آن حضرت سخن گفت و او جواب گفت و من سخن ایشان را نفهمیدم مگر آن که گفت: در امان و حفظ و حمایت خدا باش به تحقیق که پر کردم دلت را از [[ایمان]] و [[علم]] و [[حلم]] و یقین و عقل و شجاعت، توئى بهترین بشر خوشا حال کسى که تو را متابعت نماید و واى بر کسى که تو را مخالفت کند، پس کیسه اى دیگر بیرون آورد از حریر سفید و سرش را گشود و انگشترى بیرون آورد و بر میان دو کتف مبارکش زد که نقش گرفت پس گفت: امر کرده است مرا پروردگار من که بدمم در تو از روح القدس، پس در او دمید و پیراهنى بر او پوشانید و گفت: این امان توست از آفت هاى دنیا؛ اى عباس! این ها بود که به دیده هاى خود دیدم.
−
−	عباس گفت که: کتف هایش را گشودم و نقش مهر را خواندم و پیوسته این احوال را پنهان مى داشتم تا آن که از خاطرم محو شد و بعد از آن که به شرف [[اسلام]] مشرف شدم حضرت رسول صلى الله علیه و آله و سلم به خاطرم آورد.<ref> امالى شیخ صدوق ۲۱۷؛ کمال الدین و تمام النعمة ۱۷۵.</ref>
−
−	~~==غرائب و معجزات ولادت پیامبر==~~
	1. به سند معتبر از حضرت [[امام صادق]] علیه السلام روایت کرده است که: ابلیس به هفت آسمان بالا مى رفت و گوش مى داد و اخبار سماویه را مى شنید، پس چون [[حضرت عیسی]] علیه السلام متولد شد او را از سه آسمان منع کردند و تا چهار آسمان بالا مى رفت، و چون حضرت رسول صلى الله علیه و آله و سلم متولد شد او را از همه آسمان ها منع کردند و شیاطین را به تیرهاى شهاب از ابواب سماوات راندند، پس قریش گفتند: مى باید وقت گذشتن دنیا و آمدن [[قیامت]] باشد که ما مى شنیدیم که اهل کتاب ذکر مى کردند، پس عمرو بن امیه که داناترین اهل [[جاهلیت\|جاهلیت]] بود گفت: نظر کنید اگر ستاره هاى معروف که مردم به آن ها هدایت مى یابند و مى شناسند زمان هاى زمستان و تابستان را اگر یکى از آن ها بیفتد بدانید که وقت آن است که جمیع خلق هلاک شوند و اگر آن ها به حال خودند و ستاره هاى دیگر ظاهر مى شود پس امر غریبى مى باید حادث شود.		1. به سند معتبر از حضرت [[امام صادق]] علیه السلام روایت کرده است که: ابلیس به هفت آسمان بالا مى رفت و گوش مى داد و اخبار سماویه را مى شنید، پس چون [[حضرت عیسی]] علیه السلام متولد شد او را از سه آسمان منع کردند و تا چهار آسمان بالا مى رفت، و چون حضرت رسول صلى الله علیه و آله و سلم متولد شد او را از همه آسمان ها منع کردند و شیاطین را به تیرهاى شهاب از ابواب سماوات راندند، پس قریش گفتند: مى باید وقت گذشتن دنیا و آمدن [[قیامت]] باشد که ما مى شنیدیم که اهل کتاب ذکر مى کردند، پس عمرو بن امیه که داناترین اهل [[جاهلیت\|جاهلیت]] بود گفت: نظر کنید اگر ستاره هاى معروف که مردم به آن ها هدایت مى یابند و مى شناسند زمان هاى زمستان و تابستان را اگر یکى از آن ها بیفتد بدانید که وقت آن است که جمیع خلق هلاک شوند و اگر آن ها به حال خودند و ستاره هاى دیگر ظاهر مى شود پس امر غریبى مى باید حادث شود.

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 '''زمان ولادت پيامبر'''
-{{شناختنامه رسول خدا (ص)}}
 بدان كه اجماع [[علماى اماميه]] منعقد است بر آن كه ولادت با سعادت آن حضرت در هفدهم ماه [[ربیع الاول]] شد<ref> [[مصباح المتهجد]] 732-733؛ [[اقبال الاعمال]] 3/121؛ [[مصباح كفعمى]] 511.</ref>، و اكثر مخالفان در دوازدهم مى  دانند، و نادرى از مخالفان در هشتم يا دهم ماه مزبور قائل شده اند، و شاذّى از ايشان گفته اند كه در ماه [[رمضان]] واقع شد.<ref> [[سيره ابن كثير]] 1/ 199-200.</ref>
@@ سطر ۴۴۹: / سطر ۴۴۹: @@
 ==منابع==
 علامه محمدباقر مجلسی، حیوة القلوب.
 [[رده:تاریخ پیامبر اسلام]]

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 '''زمان ولادت پيامبر'''
+{{شناختنامه رسول خدا (ص)}}
 بدان كه اجماع [[علماى اماميه]] منعقد است بر آن كه ولادت با سعادت آن حضرت در هفدهم ماه [[ربیع الاول]] شد<ref> [[مصباح المتهجد]] 732-733؛ [[اقبال الاعمال]] 3/121؛ [[مصباح كفعمى]] 511.</ref>، و اكثر مخالفان در دوازدهم مى  دانند، و نادرى از مخالفان در هشتم يا دهم ماه مزبور قائل شده اند، و شاذّى از ايشان گفته اند كه در ماه [[رمضان]] واقع شد.<ref> [[سيره ابن كثير]] 1/ 199-200.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۲:۰۹
سطر ۶۰۲:		سطر ۶۰۲:
	==پانویس ==		==پانویس ==
	<references />		<references />
		+
		+	[[رده:تاریخ پیامبر اسلام]]