معجزات حضرت عیسی(ع) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۴ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۸

2025-03-04T13:18:09Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۱۱ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۰۵:۵۴

2020-03-11T05:54:26Z

سید مهدی خدایی: 9پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2020-01-18T11:50:53Z

9پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

Aghajani در ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۴۶

2020-01-18T08:46:03Z

نمایش تغییرات

Aghajani در ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۳۸

2020-01-18T08:38:48Z

Aghajani در ‏۳۱ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۱۲

2019-10-31T08:12:24Z

Aghajani در ‏۳۱ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۱۱

2019-10-31T08:11:17Z

مهدی موسوی در ‏۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۵۳

2019-07-06T07:53:38Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۲۶ دسامبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۸:۱۷

2016-12-26T08:17:05Z

Movahedian در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۴:۱۴

2016-01-23T14:14:32Z

@@ سطر ۱۰۸: / سطر ۱۰۸: @@
 ==منبع==
-*اباذر بشيرزاده، معجزات حضرت عيسی علیه السلام [http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=42854 پژوهشکده باقرالعلوم بخش  فرهنگ علوم انساني و اسلامي]، تاریخ بازیابی: 17 آذرماه 1392.
+*اباذر بشيرزاده، معجزات حضرت عيسی علیه السلام، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، تاریخ بازیابی: 17 آذرماه 1392.
 [[رده:پیامبران اولوالعزم]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۵۰
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	{{خوب}}
	[[معجزه]] عبارت است از امر خارق‌العاده‌ای که با اراده‌ی [[خدای متعال]] بدست مدعی [[نبوت]]، انجام می گیرد و نشانه‌ی صدق ادعای نبوت وی می باشد. ولادت [[حضرت عیسی علیه السلام\|حضرت عیسی]] اولین معجزه‌ این پیامبر الهی است. تکلم در طفولیت، شفای بیماران، زنده کردن مردگان وجان دادن به مجسمه از دیگر معجزات اوست.		[[معجزه]] عبارت است از امر خارق‌العاده‌ای که با اراده‌ی [[خدای متعال]] بدست مدعی [[نبوت]]، انجام می گیرد و نشانه‌ی صدق ادعای نبوت وی می باشد. ولادت [[حضرت عیسی علیه السلام\|حضرت عیسی]] اولین معجزه‌ این پیامبر الهی است. تکلم در طفولیت، شفای بیماران، زنده کردن مردگان وجان دادن به مجسمه از دیگر معجزات اوست.

سطر ۱۱۰:		سطر ۱۱۱:

	[[رده:پیامبران اولوالعزم]]		[[رده:پیامبران اولوالعزم]]
		+	{{خوب}}
		+	[[رده: مقاله های مهم]]
		+	{{سنجش کیفی
		+	\|سنجش=شده
		+	\|شناسه= خوب
		+	\|عنوان بندی مناسب= خوب
		+	\|کفایت منابع و پی نوشت ها= خوب
		+	\|رعایت سطح مخاطب عام= خوب
		+	\|رعایت ادبیات دانشنامه ای= خوب
		+	\|جامعیت= خوب
		+	\|رعایت اختصار= خوب
		+	\|سیر منطقی= خوب
		+	\|کیفیت پژوهش= خوب
		+	\|رده= دارد
		+	}}

@@ سطر ۲۱: / سطر ۲۱: @@
 [[قرآن کریم]] اولین معجزه‌ای که بر وجود مبارک حضرت عیسی علیه السلام بیان نموده، ولادت آن بزرگوار است که شرح مسئله را به صورت تفصیلی در [[سوره مریم|سوره‌ی مبارکه‌ی مریم]] بیان نموده و چگونگی تولد حضرت را تشریح کرده است.<ref>[[سوره مریم]]/16–26.</ref>
-خدای حکیم به حضرت مریم سلام الله علیها دختر حضرت عمران فرزندی عطا می‌کند؛ در حالی‌ که مریم دختری باکره بود و همسری نداشت: {{متن قرآن|«إِذْ قالَتِ الْمَلائِکَةُ یا مَرْیَمُ إِنَّ اللَّهَ یُبَشِّرُکِ بِکَلِمَةٍ مِنْهُ اسْمُهُ الْمَسِیحُ عِیسَی ابْنُ مَرْیَم...»}}؛<ref>[[سوره آل عمران]]/45.</ref> (به یاد آورید) هنگامی را که فرشتگان گفتند: ای مریم! خداوند تو را به کلمه‌ای [وجود باعظمتی‌] از طرف خودش بشارت می‌دهد که نامش "مسیح، عیسی پسر مریم" است... .
+خدای حکیم به حضرت مریم سلام الله علیها دختر حضرت عمران فرزندی عطا می‌کند؛ در حالی‌ که مریم دختری باکره بود و همسری نداشت: {{متن قرآن|«إِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ ...»}}؛<ref>[[سوره آل عمران]]/45.</ref> (به یاد آورید) هنگامی را که فرشتگان گفتند: ای مریم! خداوند تو را به کلمه‌ای [وجود باعظمتی‌] از طرف خودش بشارت می‌دهد که نامش "مسیح، عیسی پسر مریم" است... .
-این که خداوند حضرت عیسی علیه السلام را به "کلمه" توصیف کرده و با واژه‌ی "منه" به خودش نسبت داده، یعنی این جنین بدون اسباب عادی به وجود آمده و مخالف با عادت جاری در تکوین جنین است.<ref>ابن عاشور، محمد بن طاهر؛ التحریر والتنویر، بی‌تا، ج3، ص96.</ref> لذا این امر عجیب و عظیم را معجزه‌ای برای رسالت و نبوت فرزندش معرفی می‌کند: {{متن قرآن|«...وَلِنَجْعَلَهُ آیَةً لِلنَّاسِ...»}}؛<ref>[[سوره مریم]]/21.</ref> ...و او را برای مردم نشانه‌ای قرار دهیم... .
+این که خداوند حضرت عیسی علیه السلام را به "کلمه" توصیف کرده و با واژه‌ی "منه" به خودش نسبت داده، یعنی این جنین بدون اسباب عادی به وجود آمده و مخالف با عادت جاری در تکوین جنین است.<ref>ابن عاشور، محمد بن طاهر؛ التحریر والتنویر، بی‌تا، ج3، ص96.</ref> لذا این امر عجیب و عظیم را معجزه‌ای برای رسالت و نبوت فرزندش معرفی می‌کند: {{متن قرآن|«...وَلِنَجْعَلَهُ آيَةً لِلنَّاسِ...»}}؛<ref>[[سوره مریم]]/21.</ref> ...و او را برای مردم نشانه‌ای قرار دهیم... .
 یعنی ولادت حضرت عیسی بن مریم به این نحو که بدون پدر متولد شود، برهان قاطعی بر قدرت خارق‌العاده‌ی الهی و دلیل محکمی بر صدق رسالت عیسوی است.<ref>صادقی تهرانی، محمد؛ الفرقان فی تفسیرالقرآن بالقرآن‌، قم‌، فرهنگ اسلامی،‌ 1365ش‌، چاپ دوم‌، ج18، ص290.</ref>
-در آیه‌ی دیگر راجع به حضرت مریم و فرزندش می‌فرماید: {{متن قرآن|«...فَنَفَخْنا فِیها مِنْ رُوحِنا وَ جَعَلْناها وَابْنَها آیَةً لِلْعالَمِین‌»}}؛<ref>[[سوره انبیاء]]/91.</ref> ...و ما از روح خود در او دمیدیم و او و فرزندش [مسیح‌] را نشانه‌ی بزرگی برای جهانیان قرار دادیم!
+در آیه‌ی دیگر راجع به حضرت مریم و فرزندش می‌فرماید: {{متن قرآن|«...فَنَفَخْنَا فِيهَا مِنْ رُوحِنَا وَجَعَلْنَاهَا وَابْنَهَا آيَةً لِلْعَالَمِينَ»}}؛<ref>[[سوره انبیاء]]/91.</ref> ...و ما از روح خود در او دمیدیم و او و فرزندش [مسیح‌] را نشانه‌ی بزرگی برای جهانیان قرار دادیم!
 دمیدن روح در وجود مریم سلام الله علیها همان کلمه‌ی خدا بود، نه این که نطفه‌ای در کار باشد و شکل بگیرد؛ لذا تشبیه حضرت عیسی به [[حضرت آدم علیه السلام|حضرت آدم]] علیه السلام در آیه‌ی شریفه<ref>[[سوره آل‌ عمران]]/59.</ref> مربوط به خلقت آن دو نبی است که هر دو بدون نطفه آفریده شده‌اند؛ پس همچون ولادتی معجزه بود و این آیت قائم به هر دو بزرگوار (مریم و مسیح) بود؛<ref>طباطبایی(علامه)، سید محمدحسین؛ المیزان فی تفسیرالقرآن، قم‌، جامعه‌ی مدرسین حوزه علمیه قم، ‌1417ق،‌ چاپ پنجم، ج14، ص316 و 317.</ref> چرا که این امر دلالت بر قدرت بی‌کران خداوندی است که فرزندی را بدون پدر خلق کند. اما این که "آیة" فرموده نه "آیتین"، چون شأن و أمر مادر و فرزند هر دو آیت و معجزه بود و از این بُعد یک امر محسوب می‌شد.<ref>رشیدالدین میبدی، احمد بن ابی‌سعد؛ کشف الأسرار و عدة الأبرار، تهران‌، امیرکبیر، 1371ش‌، چاپ پنجم، ج6، ص304.</ref>

@@ سطر ۹۴: / سطر ۹۴: @@
 مراد حواریون از استطاعت پروردگار رضایت الهی بر انجام این فعل بود؛ چون آنها اولا از اهل ایمان بودند و به قدرت الهی علم داشتند؛ ثانیا اراده‌ی آنها از این درخواست، مشاهده‌ی این مائده با چشم خود و رسیدن به اطمینان قلبی بود؛ همچنان‌که [[حضرت ابراهیم]] علیه السلام از خداوند خواست که زنده کردن مردگان را به ایشان نشان بدهد تا با این امر به اطمینان قلبی برسد. پس علم نظری مد نظر نبود بلکه علم معاینه و مشاهده می‌خواست که شبهه‌بردار نیست. لذا اراده‌ی حواریون با درخواست نزول طعام آسمانی این بود که اطمینان قلبی، یقین به قدرت بی‌کران الهی، یقین به صدق [[نبوت]] عیسای مسیح در وجودشان زیاد شود؛ چون دلالت علم حسی برای رساندن انسان به مطلوب، خیلی قوی‌تر از علم نظری است که نیاز به براهین دارد.<ref>زحیلی، وهبة بن‌ مصطفی؛ التفسیر المنیر فی‌العقیدة والشریعة والمنهج،‌ بیروت، دارالفکر المعاصر، 1418ق‌، چاپ دوم، ج7، ص112–114.</ref>
-حضرت عیسی در پی این خواسته، از خدای تبارک مائده‌ی آسمانی درخواست نمود؛ سفره‌ی طعامی که چند ویژگی داشته باشد: «قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنْزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِنْكَ وَارْزُقْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ».<ref>[[سوره مائده]]/114.</ref>
+حضرت عیسی در پی این خواسته، از خدای تبارک مائده‌ی آسمانی درخواست نمود؛ سفره‌ی طعامی که چند ویژگی داشته باشد: {{متن قرآن|«قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنْزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِنْكَ وَارْزُقْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ»}}.<ref>[[سوره مائده]]/114.</ref>
 عیسی بن مریم عرض کرد: خداوندا! پروردگارا! از آسمان مائده‌ای بر ما بفرست! تا برای اول و آخر ما عیدی باشد و نشانه‌ای از تو و به ما روزی ده! تو بهترین روزی دهندگانی!

@@ سطر ۹۴: / سطر ۹۴: @@
 مراد حواریون از استطاعت پروردگار رضایت الهی بر انجام این فعل بود؛ چون آنها اولا از اهل ایمان بودند و به قدرت الهی علم داشتند؛ ثانیا اراده‌ی آنها از این درخواست، مشاهده‌ی این مائده با چشم خود و رسیدن به اطمینان قلبی بود؛ همچنان‌که [[حضرت ابراهیم]] علیه السلام از خداوند خواست که زنده کردن مردگان را به ایشان نشان بدهد تا با این امر به اطمینان قلبی برسد. پس علم نظری مد نظر نبود بلکه علم معاینه و مشاهده می‌خواست که شبهه‌بردار نیست. لذا اراده‌ی حواریون با درخواست نزول طعام آسمانی این بود که اطمینان قلبی، یقین به قدرت بی‌کران الهی، یقین به صدق [[نبوت]] عیسای مسیح در وجودشان زیاد شود؛ چون دلالت علم حسی برای رساندن انسان به مطلوب، خیلی قوی‌تر از علم نظری است که نیاز به براهین دارد.<ref>زحیلی، وهبة بن‌ مصطفی؛ التفسیر المنیر فی‌العقیدة والشریعة والمنهج،‌ بیروت، دارالفکر المعاصر، 1418ق‌، چاپ دوم، ج7، ص112–114.</ref>
-حضرت عیسی در پی این خواسته، از خدای تبارک مائده‌ی آسمانی درخواست نمود؛ سفره‌ی طعامی که چند ویژگی داشته باشد: «قالَ عِیسَی ابْنُ مَرْیَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنا أَنْزِلْ عَلَیْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ تَکُونُ لَنا عِیداً لِأَوَّلِنا وَآخِرِنا وَ آیَةً مِنْکَ وَارْزُقْنا وَ أَنْتَ خَیْرُالرَّازِقِین‌».<ref>[[سوره مائده]]/114.</ref>
+حضرت عیسی در پی این خواسته، از خدای تبارک مائده‌ی آسمانی درخواست نمود؛ سفره‌ی طعامی که چند ویژگی داشته باشد: «قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنْزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِنْكَ وَارْزُقْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ».<ref>[[سوره مائده]]/114.</ref>
 عیسی بن مریم عرض کرد: خداوندا! پروردگارا! از آسمان مائده‌ای بر ما بفرست! تا برای اول و آخر ما عیدی باشد و نشانه‌ای از تو و به ما روزی ده! تو بهترین روزی دهندگانی!

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دسامبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۸:۱۷
سطر ۱:		سطر ۱:
	معجزه عبارت است از امر خارق‌العاده‌ای که با اراده‌ی خدای متعال بدست مدعی نبوت، انجام می گیرد و نشانه‌ی صدق ادعای نبوت وی می باشد. ولادت حضرت عیسی اولین معجزه‌ این پیامبر الهی است. تکلم در طفولیت، شفای بیماران، زنده کردن مردگان وجان دادن به مجسمه از دیگر معجزات اوست.		معجزه عبارت است از امر خارق‌العاده‌ای که با اراده‌ی خدای متعال بدست مدعی نبوت، انجام می گیرد و نشانه‌ی صدق ادعای نبوت وی می باشد. ولادت حضرت عیسی اولین معجزه‌ این پیامبر الهی است. تکلم در طفولیت، شفای بیماران، زنده کردن مردگان وجان دادن به مجسمه از دیگر معجزات اوست.
−	~~{{منبع الکترونیکی معتبر}}~~

		+	==تعریف معجزه==
	إعجاز از ماده "عجز" در لغت به معنای ضعف است؛<ref>ابن منظور، محمد بن مکرم‌؛ لسان العرب‌، بیروت، دار صادر، 1414ق،‌ چاپ سوم‌، ج 5، ص369.</ref> در اصطلاح علوم قرآن به این معناست که انسان کار فوق‌العاده‌ای انجام دهد و با آن کار، دشمن خویش را ناتوان کند و دیگران از انجام آن کار عاجز باشند.<ref>طریحی، فخرالدین؛‌ مجمع البحرین، تحقیق سید احمد حسینی،‌ تهران، کتابفروشی مرتضوی، 1375ش،‌ چاپ سوم‌، ج4، ص24.</ref>		إعجاز از ماده "عجز" در لغت به معنای ضعف است؛<ref>ابن منظور، محمد بن مکرم‌؛ لسان العرب‌، بیروت، دار صادر، 1414ق،‌ چاپ سوم‌، ج 5، ص369.</ref> در اصطلاح علوم قرآن به این معناست که انسان کار فوق‌العاده‌ای انجام دهد و با آن کار، دشمن خویش را ناتوان کند و دیگران از انجام آن کار عاجز باشند.<ref>طریحی، فخرالدین؛‌ مجمع البحرین، تحقیق سید احمد حسینی،‌ تهران، کتابفروشی مرتضوی، 1375ش،‌ چاپ سوم‌، ج4، ص24.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۴:۱۴
سطر ۱:		سطر ۱:
		+	معجزه عبارت است از امر خارق‌العاده‌ای که با اراده‌ی خدای متعال بدست مدعی نبوت، انجام می گیرد و نشانه‌ی صدق ادعای نبوت وی می باشد. ولادت حضرت عیسی اولین معجزه‌ این پیامبر الهی است. تکلم در طفولیت، شفای بیماران، زنده کردن مردگان وجان دادن به مجسمه از دیگر معجزات اوست.
	{{منبع الکترونیکی معتبر}}		{{منبع الکترونیکی معتبر}}