مشربه ام ابراهیم - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Zamani در ‏۹ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۹

2025-08-09T14:29:13Z

Zamani در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۴۷

2022-05-29T05:47:10Z

مهدی موسوی در ‏۲۳ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۱۹

2019-06-23T12:19:06Z

Zamani در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۲۴

2013-11-25T10:24:45Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۳ مارس ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۵۱

2013-03-13T07:51:40Z

بهرامی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{الگو:بخشی از یک کتاب}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} '''مسجد و مشربه ام ابراهيم''' م...' ایجاد کرد

2013-03-12T07:57:47Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{الگو:بخشی از یک کتاب}} {{الگو:نیازمند ویرایش فنی}} '''مسجد و مشربه ام ابراهيم''' م...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{الگو:بخشی از یک کتاب}}

{{الگو:نیازمند ویرایش فنی}}

'''مسجد و مشربه ام ابراهيم'''

مشربه،يعنى بستان.در اين محل [[ماريه قبطيه]]،ابراهيم فرزند رسول خدا-ص-را به دنيا آورده است.اين مشربه در شمال بنى قريظه در حره شرقى قرار گرفته است كه به آن‌«دشت‌»نيز مى‌گويند.

مشربه ام ابراهيم از جاهايى است كه در روايت امام صادق-ع-رفتن به آنجا و نماز خواندن در آنجا به عقبة بن خالد توصيه شده و حضرت فرموده است كه:«و هى مسكن رسول الله و مصلاه.» <ref> الكافى،ج 4،ص 560 </ref> فيروز آبادى درباره مشربه نوشته است:اين مشربه مسجدى است كه در شمال منطقه متعلق به بنى قريظه نزديك حره شرقى كه به آن دشت گفته شده واقع است و ميان نخلستانهايى است كه متعلق به سادات قاسمى از بنى قاسم بن ادريس بن جعفر برادر امام حسن عسكرى-ع-بوده است.

الخيارى از معاصرين نوشته است:اين مسجد و مشربه اكنون با يك جاده آسفالته محاصره شده و اطراف آن قبرستان اهالى آنجاست.اومى‌افزايد:محل آن سمت چپ كسى است كه از بيمارستان الزهراء عازم بيمارستان وطنى در نيمه راه است.در آنجا يك جاده فرعى است كه به اندازه صد متر با خيابان فاصله دارد.مشربه در آنجا واقع شده است. <ref> تاريخ المعالم المدينة المنوره،ص 121 و 122 </ref> در حال حاضر آثار بناى مشربه از بين رفته و صورت يك قبرستان باقى مانده است.خيارى تصويرى از بناى مشربه را در كتاب خود آورده است.تصويرى ديگر از آن در كتاب المدينة بين الماضى و الحاضر(ص 426)چاپ شده است.

اين مكان متبرك تا سالهاى اخير همچنان برقرار بوده است.شنقيطى نوشته است كه در سال 1405 به آنجا رفته و آن را زيارت كرده‌است.وى افزوده است كه:«اخيرا به خاطر كارهاى بدعت آميز شيعيان ايرانى،آنجا بسته شده است!!»قاعدتا مى‌بايد بين سالهاى 1366 تا سال 1369 تخريب شده باشد;يعنى سالهايى كه ايرانيها از رفتن به حج منع شدند.

گويا در اطراف بناى مشربه و در قبرستان سه صورت قبر بوده كه شهرت داشته;يكى از آنها متعلق به [[نجمه مادر امام رضا]]-ع-است و ديگرى [[حميده]] بربريه.(مؤلف اين سطور اين مطلب را بطور مستند در كتابى نديده است.)

گفتنى است كه در منابع شيعه،زيارت مشربه ام ابراهيم و نماز خواندن در آنجا تاكيد شده است. <ref> بحار الانوار،ج 97،ص 235 </ref>

== پانویس ==

{{پانویس }}

== منابع ==

رسول جعفریان ،آثار اسلامی مکه و مدینه .

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۹
سطر ۱:		سطر ۱:
−	{{الگو:بخشی از یک کتاب}}	+	{{الگو:بخشی از یک کتاب\|کتاب=آثار اسلامی مکه و مدینه\|نویسنده=رسول جعفریان}}

@@ سطر ۱۰: / سطر ۱۰: @@
 الخيارى از معاصرين نوشته است: اين [[مسجد]] و مشربه اكنون با يك جاده آسفالته محاصره شده و اطراف آن قبرستان اهالى آنجاست. او مى‌افزايد: محل آن سمت چپ كسى است كه از بيمارستان الزهراء عازم بيمارستان وطنى در نيمه راه است. در آنجا يك جاده فرعى است كه به اندازه صد متر با خيابان فاصله دارد. مشربه در آنجا واقع شده است.<ref>تاريخ المعالم المدينة المنوره، ص 121 و 122.</ref> در حال حاضر آثار بناى مشربه از بين رفته و صورت يك قبرستان باقى مانده است. خيارى تصويرى از بناى مشربه را در كتاب خود آورده است. تصويرى ديگر از آن در كتاب المدينة بين الماضى والحاضر (ص 426) چاپ شده است.
-اين مكان [[تبرک|متبرک]] تا سالهاى اخير همچنان برقرار بوده است. شنقيطى نوشته است كه در سال 1405 به آنجا رفته و آن را [[زيارت]] كرده ‌است. وى افزوده است كه: «اخيرا به خاطر كارهاى [[بدعت]] آميز شيعيان ايرانى، آنجا بسته شده است!!». قاعدتا مى‌بايد بين سالهاى 1366 تا سال 1369 تخريب شده باشد؛ يعنى سالهايى كه ايرانی ها از رفتن به [[حج]] منع شدند.
+اين مكان [[تبرک|متبرک]] تا سالهاى اخير همچنان برقرار بوده است. شنقيطى نوشته است كه در سال 1405 به آنجا رفته و آن را [[زيارت]] كرده ‌است. وى افزوده است كه: «اخيرا به خاطر كارهاى [[بدعت]] آميز شيعيان ايرانى، آنجا بسته شده است!!». قاعدتا مى‌بايد بين سالهاى 1366 تا سال 1369 شمسی تخريب شده باشد؛ يعنى سالهايى كه ايرانی ها از رفتن به [[حج]] منع شدند.
 گويا در اطراف بناى مشربه و در قبرستان سه صورت قبر بوده كه شهرت داشته؛ يكى از آنها متعلق به [[نجمه خاتون مادر امام رضا علیه السلام|نجمه]] مادر [[امام رضا علیه السلام|امام رضا]] علیه السلام است و ديگرى [[حميده]] بربريه. (مؤلف اين سطور اين مطلب را به طور مستند در كتابى نديده است.)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{الگو:بخشی از یک کتاب}}
-مشربه، يعنى بستان. در اين محل [[ماريه قبطيه]]، ابراهيم فرزند رسول خدا صلی الله علیه و آله را به دنيا آورده است. اين مشربه در شمال بنى قريظه در حره شرقى قرار گرفته است كه به آن ‌«دشت‌» نيز مى‌گويند.
+مشربه، يعنى بستان. در اين محل [[ماريه قبطيه]]، ابراهيم فرزند [[پیامبر اسلام|رسول خدا]] صلی الله علیه و آله را به دنيا آورده است. اين مشربه در شمال [[بنی قریظه|بنى قريظه]] در حره شرقى قرار گرفته است كه به آن ‌«دشت‌» نيز مى‌گويند.
-مشربه ام ابراهيم از جاهايى است كه در روايت [[امام صادق]] علیه السلام رفتن به آنجا و [[نماز]] خواندن در آنجا به عقبة بن خالد توصيه شده و حضرت فرموده است كه: «و هى مسكن رسول الله و مصلاه».<ref>الكافى، ج4، ص560.</ref> فيروزآبادى درباره مشربه نوشته است: اين مشربه مسجدى است كه در شمال منطقه متعلق به بنى قريظه نزديك حره شرقى كه به آن دشت گفته شده واقع است و ميان نخلستان هايى است كه متعلق به سادات قاسمى از بنى قاسم بن ادريس بن جعفر برادر [[امام حسن عسكرى]] علیه السلام بوده است.
+مشربه ام ابراهيم از جاهايى است كه در روايت [[امام صادق]] علیه السلام رفتن به آنجا و [[نماز]] خواندن در آنجا به عقبة بن خالد توصيه شده و حضرت فرموده است كه: «و هى مسكن رسول الله و مصلاه».<ref>الكافى، ج4، ص560.</ref>
-الخيارى از معاصرين نوشته است: اين مسجد و مشربه اكنون با يك جاده آسفالته محاصره شده و اطراف آن قبرستان اهالى آنجاست. او مى‌افزايد: محل آن سمت چپ كسى است كه از بيمارستان الزهراء عازم بيمارستان وطنى در نيمه راه است. در آنجا يك جاده فرعى است كه به اندازه صد متر با خيابان فاصله دارد. مشربه در آنجا واقع شده است.<ref>تاريخ المعالم المدينة المنوره، ص 121 و 122.</ref> در حال حاضر آثار بناى مشربه از بين رفته و صورت يك قبرستان باقى مانده است. خيارى تصويرى از بناى مشربه را در كتاب خود آورده است. تصويرى ديگر از آن در كتاب المدينة بين الماضى والحاضر (ص 426) چاپ شده است.
+فيروزآبادى درباره مشربه نوشته است: اين مشربه مسجدى است كه در شمال منطقه متعلق به بنى قريظه نزديك حره شرقى كه به آن دشت گفته شده واقع است و ميان نخلستان هايى است كه متعلق به [[سادات]] قاسمى از بنى قاسم بن ادريس بن جعفر برادر [[امام حسن عسكرى]] علیه السلام بوده است.
-اين مكان متبرك تا سالهاى اخير همچنان برقرار بوده است. شنقيطى نوشته است كه در سال 1405 به آنجا رفته و آن را [[زيارت]]  كرده ‌است. وى افزوده است كه: «اخيرا به خاطر كارهاى بدعت آميز شيعيان ايرانى، آنجا بسته شده است!!». قاعدتا مى‌بايد بين سالهاى 1366 تا سال 1369 تخريب شده باشد؛ يعنى سالهايى كه ايراني ها از رفتن به [[حج]] منع شدند.
+الخيارى از معاصرين نوشته است: اين [[مسجد]] و مشربه اكنون با يك جاده آسفالته محاصره شده و اطراف آن قبرستان اهالى آنجاست. او مى‌افزايد: محل آن سمت چپ كسى است كه از بيمارستان الزهراء عازم بيمارستان وطنى در نيمه راه است. در آنجا يك جاده فرعى است كه به اندازه صد متر با خيابان فاصله دارد. مشربه در آنجا واقع شده است.<ref>تاريخ المعالم المدينة المنوره، ص 121 و 122.</ref> در حال حاضر آثار بناى مشربه از بين رفته و صورت يك قبرستان باقى مانده است. خيارى تصويرى از بناى مشربه را در كتاب خود آورده است. تصويرى ديگر از آن در كتاب المدينة بين الماضى والحاضر (ص 426) چاپ شده است.
-گويا در اطراف بناى مشربه و در قبرستان سه صورت قبر بوده كه شهرت داشته؛ يكى از آنها متعلق به [[نجمه مادر امام رضا]] علیه السلام است و ديگرى [[حميده]] بربريه.(مؤلف اين سطور اين مطلب را به طور مستند در كتابى نديده است.)
+اين مكان [[تبرک|متبرک]] تا سالهاى اخير همچنان برقرار بوده است. شنقيطى نوشته است كه در سال 1405 به آنجا رفته و آن را [[زيارت]] كرده ‌است. وى افزوده است كه: «اخيرا به خاطر كارهاى [[بدعت]] آميز شيعيان ايرانى، آنجا بسته شده است!!». قاعدتا مى‌بايد بين سالهاى 1366 تا سال 1369 تخريب شده باشد؛ يعنى سالهايى كه ايرانی ها از رفتن به [[حج]] منع شدند.
 گفتنى است كه در منابع شيعه، [[زيارت]] مشربه ام ابراهيم و [[نماز]] خواندن در آنجا تاكيد شده است.<ref>بحارالانوار، ج97، ص235.</ref>
@@ سطر ۱۸: / سطر ۱۹: @@
 {{پانویس}}
-==منابع==
+==منبع==
 رسول جعفریان، آثار اسلامی مکه و مدینه.
 [[رده:اماکن مقدسه عربستان]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۲۴
سطر ۲۰:		سطر ۲۰:
	==منابع==		==منابع==
	رسول جعفریان، آثار اسلامی مکه و مدینه.		رسول جعفریان، آثار اسلامی مکه و مدینه.
		+
		+	[[رده:اماکن مقدسه عربستان]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{الگو:بخشی از یک کتاب}}
 '''مسجد و مشربه ام ابراهيم'''
-مشربه،يعنى بستان.در اين محل [[ماريه قبطيه]]،ابراهيم فرزند رسول خدا-ص-را به دنيا آورده است.اين مشربه در شمال بنى قريظه در حره شرقى قرار گرفته است كه به آن‌«دشت‌»نيز مى‌گويند.
+مشربه، يعنى بستان. در اين محل [[ماريه قبطيه]]، ابراهيم فرزند رسول خدا صلی الله علیه و آله را به دنيا آورده است. اين مشربه در شمال بنى قريظه در حره شرقى قرار گرفته است كه به آن ‌«دشت‌» نيز مى‌گويند.
-اين مكان متبرك تا سالهاى اخير همچنان برقرار بوده است.شنقيطى نوشته است كه در سال 1405 به آنجا رفته و آن را زيارت كرده‌است.وى افزوده است كه:«اخيرا به خاطر كارهاى بدعت آميز شيعيان ايرانى،آنجا بسته شده است!!»قاعدتا مى‌بايد بين سالهاى 1366 تا سال 1369 تخريب شده باشد;يعنى سالهايى كه ايرانيها از رفتن به حج منع شدند.
+مشربه ام ابراهيم از جاهايى است كه در روايت [[امام صادق]] علیه السلام رفتن به آنجا و [[نماز]] خواندن در آنجا به عقبة بن خالد توصيه شده و حضرت فرموده است كه: «و هى مسكن رسول الله و مصلاه».<ref>الكافى، ج4، ص560.</ref> فيروزآبادى درباره مشربه نوشته است: اين مشربه مسجدى است كه در شمال منطقه متعلق به بنى قريظه نزديك حره شرقى كه به آن دشت گفته شده واقع است و ميان نخلستان هايى است كه متعلق به سادات قاسمى از بنى قاسم بن ادريس بن جعفر برادر [[امام حسن عسكرى]] علیه السلام بوده است.
-گويا در اطراف بناى مشربه و در قبرستان سه صورت قبر بوده كه شهرت داشته;يكى از آنها متعلق به [[نجمه مادر امام رضا]]-ع-است و ديگرى [[حميده]] بربريه.(مؤلف اين سطور اين مطلب را بطور مستند در كتابى نديده است.)
+الخيارى از معاصرين نوشته است: اين مسجد و مشربه اكنون با يك جاده آسفالته محاصره شده و اطراف آن قبرستان اهالى آنجاست. او مى‌افزايد: محل آن سمت چپ كسى است كه از بيمارستان الزهراء عازم بيمارستان وطنى در نيمه راه است. در آنجا يك جاده فرعى است كه به اندازه صد متر با خيابان فاصله دارد. مشربه در آنجا واقع شده است.<ref>تاريخ المعالم المدينة المنوره، ص 121 و 122.</ref> در حال حاضر آثار بناى مشربه از بين رفته و صورت يك قبرستان باقى مانده است. خيارى تصويرى از بناى مشربه را در كتاب خود آورده است. تصويرى ديگر از آن در كتاب المدينة بين الماضى والحاضر (ص 426) چاپ شده است.
-گفتنى است كه در منابع شيعه،زيارت مشربه ام ابراهيم و نماز خواندن در آنجا تاكيد شده است.   <ref> بحار الانوار،ج 97،ص 235 </ref>
+اين مكان متبرك تا سالهاى اخير همچنان برقرار بوده است. شنقيطى نوشته است كه در سال 1405 به آنجا رفته و آن را [[زيارت]]  كرده ‌است. وى افزوده است كه: «اخيرا به خاطر كارهاى بدعت آميز شيعيان ايرانى، آنجا بسته شده است!!». قاعدتا مى‌بايد بين سالهاى 1366 تا سال 1369 تخريب شده باشد؛ يعنى سالهايى كه ايراني ها از رفتن به [[حج]] منع شدند.
-== پانویس ==
+گويا در اطراف بناى مشربه و در قبرستان سه صورت قبر بوده كه شهرت داشته؛ يكى از آنها متعلق به [[نجمه مادر امام رضا]] علیه السلام است و ديگرى [[حميده]] بربريه.(مؤلف اين سطور اين مطلب را به طور مستند در كتابى نديده است.)
-{{پانویس }}
+گفتنى است كه در منابع شيعه، [[زيارت]] مشربه ام ابراهيم و [[نماز]] خواندن در آنجا تاكيد شده است.<ref>بحارالانوار، ج97، ص235.</ref>
-== منابع ==
+==پانویس==
-رسول جعفریان ،آثار اسلامی مکه و مدینه .
+==منابع==