مستعان (اسم الله) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi در ‏۳ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۰۳

2026-03-03T14:03:29Z

Mohammadi در ‏۳ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۰۱

2026-03-03T14:01:03Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-18T12:18:59Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ مستعان را به مستعان (اسم الله) منتقل کرد

2025-02-16T08:38:31Z

مهدی موسوی صفحهٔ مستعان را به مستعان (اسم الله) منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۶

2025-02-16T08:36:42Z

مهدی موسوی در ‏۸ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۴۳

2019-06-08T11:43:43Z

سید مهدی خدایی: صفحه‌ای جدید حاوی '{{بخشی از یک کتاب}} '''مستعان‏''' اسمى است براى خداوند تعالى، براى اين كه هيچ كس، ا...' ایجاد کرد

2015-04-13T10:15:55Z

صفحه‌ای جدید حاوی '{{بخشی از یک کتاب}} '''مستعان‏''' اسمى است براى خداوند تعالى، براى اين كه هيچ كس، ا...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{بخشی از یک کتاب}}

'''مستعان‌''' اسمى است براى خداوند تعالى، براى اين كه هيچ كس، انسان را كمك نمى‌كند، مگر اين كه او را از هدفش دور مى‌گرداند و فقط خداوند است كه شايسته كمك گرفتن مى‌باشد.
{{الگو:اسماء الله}}
==منابع==
ترجمه شرح الاسماء الحسنى‌ از علّامه سيدحسين همدانى دورودآبادى‌
[[رده:اسماء و صفات الهی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 لفظ «المُستَعان» در [[قرآن کریم]] دو بار آمده و در هر دو مورد وصف [[خدا]] قرار گرفته است:
-*۱. «{{متن قرآن|وَ جاؤوا على قَمِيصِهِ بِدَم كَذِب قالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنْفُسُكُمْ أَمْراً فَصَبْرٌ جَميلٌ وَ اللّهُ المُسْتَعانُ على ما تَصِفُونَ}}<ref>[[آیه 18 سوره يوسف|سوره يوسف، آیه ۱۸.]]</ref>؛ شبانگاه برادران يوسف با پيراهن خون آلود يوسف نزد يعقوب آمدند، يعقوب گفت نفس شما كارى را درنظرتان زيبا جلوه داده است، براى من صبر جميل، بهتر است، و از خدا استعانت مى شود بر آنچه شما بيان مى كنيد».
+*۱. «{{متن قرآن|وَ جاؤوا على قَمِيصِهِ بِدَم كَذِب قالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنْفُسُكُمْ أَمْراً فَصَبْرٌ جَميلٌ وَ اللّهُ المُسْتَعانُ على ما تَصِفُونَ}}<ref>[[آیه 18 سوره یوسف|سوره یوسف، آیه ۱۸.]]</ref>؛ شبانگاه برادران يوسف با پيراهن خون آلود يوسف نزد يعقوب آمدند، يعقوب گفت نفس شما كارى را درنظرتان زيبا جلوه داده است، براى من صبر جميل، بهتر است، و از خدا استعانت مى شود بر آنچه شما بيان مى كنيد».
-*۲. «{{متن قرآن|قَالَ رَبِّ احْكُمْ بِالحَقِّ وَ ربُّنَا الرَّحْمنُ الْمُسْتَعانُ عَلى ما تَصِفُونَ}}<ref>[[آیه 112 سوره انبياء|سوره انبياء، آیه ۱۱۲.]]</ref>؛ گفت پروردگارم به حق داورى كن، پروردگار ما رحمان و از او استعانت مى شود بر آنچه مى گوييد».
+*۲. «{{متن قرآن|قَالَ رَبِّ احْكُمْ بِالحَقِّ وَ ربُّنَا الرَّحْمنُ الْمُسْتَعانُ عَلى ما تَصِفُونَ}}<ref>[[آیه 112 سوره انبیاء|سوره انبیاء، آیه ۱۱۲.]]</ref>؛ گفت پروردگارم به حق داورى كن، پروردگار ما رحمان و از او استعانت مى شود بر آنچه مى گوييد».
 «مستعان» اسم مفعول از فعل «استعان» به معنى كمک خواستن است، چنان كه مى فرمايد: «{{متن قرآن|وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِوَالصَّلوةِ ...}}<ref>[[آیه 45 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۴۵.]]</ref>؛ با پايدارى و نماز كمك بگيريد.
@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 «مستعان‌» اسمى است براى [[الله|خداوند]] تعالى، براى اين كه هيچ كس، [[انسان]] را كمك نمى‌كند، مگر اين كه او را از هدفش دور مى‌گرداند و فقط خداوند است كه شايسته كمك گرفتن مى‌باشد.
-البته در اين كه فقط بايد از خدا كمك گرفت سخنى نيست و اين حقيقت در جمله: {{متن قرآن|«وَ إِيّاكَ نَسْتَعين»}}<ref>[[آیه 5 سوره فاتحه|سوره حمد، آیه ۵.]]</ref> نهفته است، مقدم داشتن مفعول (إِيّاكَ) بر فعل (نَسْتَعين) به خاطر افاده همين حصر است؛ يك فرد موحّد تنها خدا را [[عبادت]] مى كند و تنها از او كمك مى طلبد. ولى اعتراف به حصر استعانت به خدا به معنى حذف اسباب و علل طبيعى و وسايط معنوى كه خداوند آنها را سبب قرار داده، نيست. به گواه اين كه همان خدايى كه خود را تنها مستعان مى خواند، در [[آيه]] ديگر دستور مى دهد از [[صبر]] و [[نماز]] استعانت بجوييم و «[[ذوالقرنين]]» اين مرد خدا براى ساختن سد مى گويد: «{{متن قرآن|...ما مَكنّى فيهِ رَبِّى خَيْرٌ فَأَعينونى بِقُوَّة اجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ رَدْماً»}}<ref>[[آیه 95 سوره كهف|سوره كهف، آیه ۹۵.]]</ref>؛ آنچه پروردگارم را از آن متمكن ساخته است بهتر است، مرا به نيروى خويش كمك كنيد تا ميان شما و آنها سدى بسازم.
+البته در اين كه فقط بايد از خدا كمك گرفت سخنى نيست و اين حقيقت در جمله: {{متن قرآن|«وَ إِيّاكَ نَسْتَعين»}}<ref>[[آیه 5 سوره فاتحه|سوره حمد، آیه ۵.]]</ref> نهفته است، مقدم داشتن مفعول (إِيّاكَ) بر فعل (نَسْتَعين) به خاطر افاده همين حصر است؛ يك فرد موحّد تنها خدا را [[عبادت]] مى كند و تنها از او كمك مى طلبد. ولى اعتراف به حصر استعانت به خدا به معنى حذف اسباب و علل طبيعى و وسايط معنوى كه خداوند آنها را سبب قرار داده، نيست. به گواه اين كه همان خدايى كه خود را تنها مستعان مى خواند، در [[آيه]] ديگر دستور مى دهد از [[صبر]] و [[نماز]] استعانت بجوييم و «[[ذوالقرنين]]» اين مرد خدا براى ساختن سد مى گويد: «{{متن قرآن|...ما مَكنّى فيهِ رَبِّى خَيْرٌ فَأَعينونى بِقُوَّة اجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ رَدْماً}}<ref>[[آیه 95 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۹۵.]]</ref>؛ آنچه پروردگارم را از آن متمكن ساخته است بهتر است، مرا به نيروى خويش كمك كنيد تا ميان شما و آنها سدى بسازم».
 گروهی ناآگاه ([[وهابیت|وهابیون]])، به ظاهر آيات حصر استعانت در خدا استناد كرده، هر نوع استعانت از ارواح مقدسه را [[شرک]] انگاشته اند؛ گرچه همين گروه وقتى به اسباب طبيعى مى رسند، بدون تأمل از آنها كمك مى گيرند، در حالى كه اگر استعانت منحصر به خدا است، اسباب طبيعى و غير طبيعى تفاوتى نخواهد داشت، از اين جهت يك فرد موحّد با حصر استعانت به خدا، از اسباب طبيعى و ارواح مقدسه كمك مى گيرد، زيرا كمك كننده واقعى را خدا مى داند، و به اينها از دريچه سببيت و وابستگى به خدا مى نگرد.
 نمايش اين اسم در زندگى ما اين است كه اگر درمانده و ناتوانى از ما كمك خواست، از يارى كردن او دريغ نكنيم.
 ==منابع==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 لفظ «المُستَعان» در [[قرآن کریم]] دو بار آمده و در هر دو مورد وصف [[خدا]] قرار گرفته است:
-*۱. {{متن قرآن|«وَ جاؤوا على قَمِيصِهِ بِدَم كَذِب قالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنْفُسُكُمْ أَمْراً فَصَبْرٌ جَميلٌ وَ اللّهُ المُسْتَعانُ على ما تَصِفُونَ»}}؛([[سوره يوسف]]/۱۸) «شبانگاه برادران يوسف با پيراهن خون آلود يوسف نزد يعقوب آمدند، يعقوب گفت نفس شما كارى را درنظرتان زيبا جلوه داده است، براى من صبر جميل، بهتر است، و از خدا استعانت مى شود بر آنچه شما بيان مى كنيد».
+*۱. «{{متن قرآن|وَ جاؤوا على قَمِيصِهِ بِدَم كَذِب قالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنْفُسُكُمْ أَمْراً فَصَبْرٌ جَميلٌ وَ اللّهُ المُسْتَعانُ على ما تَصِفُونَ}}<ref>[[آیه 18 سوره يوسف|سوره يوسف، آیه ۱۸.]]</ref>؛ شبانگاه برادران يوسف با پيراهن خون آلود يوسف نزد يعقوب آمدند، يعقوب گفت نفس شما كارى را درنظرتان زيبا جلوه داده است، براى من صبر جميل، بهتر است، و از خدا استعانت مى شود بر آنچه شما بيان مى كنيد».
-*۲. {{متن قرآن|«قَالَ رَبِّ احْكُمْ بِالحَقِّ وَ ربُّنَا الرَّحْمنُ الْمُسْتَعانُ عَلى ما تَصِفُونَ»}}؛([[سوره انبياء]]/۱۱۲) «گفت پروردگارم به حق داورى كن، پروردگار ما رحمان و از او استعانت مى شود بر آنچه مى گوييد».
+*۲. «{{متن قرآن|قَالَ رَبِّ احْكُمْ بِالحَقِّ وَ ربُّنَا الرَّحْمنُ الْمُسْتَعانُ عَلى ما تَصِفُونَ}}<ref>[[آیه 112 سوره انبياء|سوره انبياء، آیه ۱۱۲.]]</ref>؛ گفت پروردگارم به حق داورى كن، پروردگار ما رحمان و از او استعانت مى شود بر آنچه مى گوييد».
-«مستعان» اسم مفعول از فعل «استعان» به معنى كمک خواستن است، چنان كه مى فرمايد: {{متن قرآن|«وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِوَالصَّلوةِ...»}}.([[سوره بقره]]/۴۵) با پايدارى و نماز كمك بگيريد.
+«مستعان» اسم مفعول از فعل «استعان» به معنى كمک خواستن است، چنان كه مى فرمايد: «{{متن قرآن|وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِوَالصَّلوةِ ...}}<ref>[[آیه 45 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۴۵.]]</ref>؛ با پايدارى و نماز كمك بگيريد.
 «مستعان‌» اسمى است براى [[الله|خداوند]] تعالى، براى اين كه هيچ كس، [[انسان]] را كمك نمى‌كند، مگر اين كه او را از هدفش دور مى‌گرداند و فقط خداوند است كه شايسته كمك گرفتن مى‌باشد.
-البته در اين كه فقط بايد از خدا كمك گرفت سخنى نيست و اين حقيقت در جمله: {{متن قرآن|«وَ إِيّاكَ نَسْتَعين»}} ([[سوره حمد]]/۵) نهفته است، مقدم داشتن مفعول (إِيّاكَ) بر فعل (نَسْتَعين) به خاطر افاده همين حصر است؛ يك فرد موحّد تنها خدا را [[عبادت]] مى كند و تنها از او كمك مى طلبد. ولى اعتراف به حصر استعانت به خدا به معنى حذف اسباب و علل طبيعى و وسايط معنوى كه خداوند آنها را سبب قرار داده، نيست. به گواه اين كه همان خدايى كه خود را تنها مستعان مى خواند، در [[آيه]] ديگر دستور مى دهد از [[صبر]] و [[نماز]] استعانت بجوييم و «[[ذوالقرنين]]» اين مرد خدا براى ساختن سد مى گويد: {{متن قرآن|«...ما مَكنّى فيهِ رَبِّى خَيْرٌ فَأَعينونى بِقُوَّة اجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ رَدْماً»}}؛ ([[سوره كهف]]/۹۵) آنچه پروردگارم را از آن متمكن ساخته است بهتر است، مرا به نيروى خويش كمك كنيد تا ميان شما و آنها سدى بسازم.
+البته در اين كه فقط بايد از خدا كمك گرفت سخنى نيست و اين حقيقت در جمله: {{متن قرآن|«وَ إِيّاكَ نَسْتَعين»}}<ref>[[آیه 5 سوره فاتحه|سوره حمد، آیه ۵.]]</ref> نهفته است، مقدم داشتن مفعول (إِيّاكَ) بر فعل (نَسْتَعين) به خاطر افاده همين حصر است؛ يك فرد موحّد تنها خدا را [[عبادت]] مى كند و تنها از او كمك مى طلبد. ولى اعتراف به حصر استعانت به خدا به معنى حذف اسباب و علل طبيعى و وسايط معنوى كه خداوند آنها را سبب قرار داده، نيست. به گواه اين كه همان خدايى كه خود را تنها مستعان مى خواند، در [[آيه]] ديگر دستور مى دهد از [[صبر]] و [[نماز]] استعانت بجوييم و «[[ذوالقرنين]]» اين مرد خدا براى ساختن سد مى گويد: «{{متن قرآن|...ما مَكنّى فيهِ رَبِّى خَيْرٌ فَأَعينونى بِقُوَّة اجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ رَدْماً»}}<ref>[[آیه 95 سوره كهف|سوره كهف، آیه ۹۵.]]</ref>؛ آنچه پروردگارم را از آن متمكن ساخته است بهتر است، مرا به نيروى خويش كمك كنيد تا ميان شما و آنها سدى بسازم.
 گروهی ناآگاه ([[وهابیت|وهابیون]])، به ظاهر آيات حصر استعانت در خدا استناد كرده، هر نوع استعانت از ارواح مقدسه را [[شرک]] انگاشته اند؛ گرچه همين گروه وقتى به اسباب طبيعى مى رسند، بدون تأمل از آنها كمك مى گيرند، در حالى كه اگر استعانت منحصر به خدا است، اسباب طبيعى و غير طبيعى تفاوتى نخواهد داشت، از اين جهت يك فرد موحّد با حصر استعانت به خدا، از اسباب طبيعى و ارواح مقدسه كمك مى گيرد، زيرا كمك كننده واقعى را خدا مى داند، و به اينها از دريچه سببيت و وابستگى به خدا مى نگرد.

@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 *ترجمه شرح الاسماء الحسنى‌، از علامه سيد حسين همدانى دورودآبادى‌.
 {{الگو:اسماء الله}}
 [[رده:واژگان قرآنی]][[رده:اسماء و صفات الهی]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{بخشی از یک کتاب}}
+لفظ «المُستَعان» در [[قرآن کریم]] دو بار آمده و در هر دو مورد وصف [[خدا]] قرار گرفته است:
-'''مستعان‌''' اسمى است براى [[الله|خداوند]] تعالى، براى اين كه هيچ كس، [[انسان]] را كمك نمى‌كند، مگر اين كه او را از هدفش دور مى‌گرداند و فقط خداوند است كه شايسته كمك گرفتن مى‌باشد.
+*۲. {{متن قرآن|«قَالَ رَبِّ احْكُمْ بِالحَقِّ وَ ربُّنَا الرَّحْمنُ الْمُسْتَعانُ عَلى ما تَصِفُونَ»}}؛([[سوره انبياء]]/۱۱۲) «گفت پروردگارم به حق داورى كن، پروردگار ما رحمان و از او استعانت مى شود بر آنچه مى گوييد».
 {{الگو:اسماء الله}}
-==منبع==
+[[رده:واژگان قرآنی]][[رده:اسماء و صفات الهی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۸
(بدون تفاوت)