محیی (اسم الله) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohammadi: /* منابع */

2026-03-03T18:41:35Z

‏منابع

Mohammadi در ‏۳ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۴۰

2026-03-03T18:40:40Z

Zamani: افزودن الگوی قرآن

2025-03-20T10:45:36Z

افزودن الگوی قرآن

مهدی موسوی: مهدی موسوی صفحهٔ محیى را به محیی (اسم الله) منتقل کرد

2025-02-06T09:40:41Z

مهدی موسوی صفحهٔ محیى را به محیی (اسم الله) منتقل کرد

مهدی موسوی در ‏۶ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۳۹

2025-02-06T09:39:14Z

Aghajani در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۵۵

2020-02-23T11:55:49Z

Aghajani در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۴۹

2020-02-23T11:49:24Z

مهدی موسوی در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۰۱

2019-05-22T07:01:37Z

مهدی موسوی در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۰۰

2019-05-22T07:00:15Z

Goodosuser: صفحه جدید

2015-05-04T01:45:24Z

صفحه جدید

صفحهٔ تازه

{{بخشی از یک کتاب}}
اسم صد و نوزدهم: '''المحیى'''

این اسم در [[قرآن]] دوبار آمده و در هر مورد وصف خدا قرار گرفته است چنان که مى فرماید:

(فَانْظُر إِلى آثارِ رَحْمَتِ اللّهِ کَیْفَ یُحى الأَرْضَ بَعْدَ مَوتِها إِنَّ ذلِکَ لَمُحْىِ المَوتى وَ هُوَعَلى کُلِّ شَىء قَدِیر).(روم/50)

«به آثار رحمت خدا بنگر چگونه زمین را پس از مردنش زنده مى کند، این خدا زنده کننده مردگان است و او بر هر کارى توانا است».

و نیز مى فرماید:

(وَ مِنْ آیاتِهِ أَنَّکَ تَرَى الأَرْضَ خاشِعةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَیهَا الماءَ اهْتَزَّت وَ رَبَتْ إِنَّ الّذى أحیاها لمُحْىِ المَوتى إِنّه عَلى کُلّ شَىْء قَدیر).(فصلت/39)

«از آیات خداوند این است که تو زمین را آرام و بى حرکت مى بینى، آنگاه که بر آن آب نازل کردیم، به جنبش درآمده و بالا مى آید، خدایى که زمین را زنده کرده است، زنده کننده مردگان است، او بر همه چیز توانا است».

بنابر این احیاء از صفات فعل خدا است، به گواه این که او زمین را پس از مردنش، و انسان را پس از مرگش زنده مى کند، و در برخى از آیات احیاء بر اماته عطف شده چنان که مى فرماید:

(وَ الّذى یُمیتُنى ثُمَّ یُحْیین). (شعراء/81)

«آن کسى که مرا مى میراند سپس زنده مى کند».

و نیز مى فرماید:

(...وَ کُنْتُمْ أَمْواتاً فَأَحیاکُمْ ثُمَّ یُمِیتُکُمْ ثُمَّ یُحْییکُمْ...).(بقره/28)

«شما مردگان بودید، پس شما را زنده کرد، سپس مى میراندو بار دیگر زنده مى کند».

البته هر موقع احیاء و اماته گفته شود، مقصود همان زنده کردن و میراندن جسمى و طبیعى است ولى گاهى این دو واژه در حیات و موت معنوى نیز بکار مى روند چنان که مى فرماید:

(أَوَ مَنْ کانَ مَیْتاً فَأَحْیَیْناه...).(انعام/122)

«آیا آن کس که مرده (کافر) بود، زنده کردیم (ایمان آورد) یکسان است».

(وَ ما یَسْتَوى الأحیاءُوَ لاَ الأَموات...).(فاطر/22)

«زنده ها و مرده ها یکسان نیستند».

نتیجه این که احیاء و اماته با تمام اقسامش از جانب خدا است، ولى درعین حال مانع از آن نیست که این دو فیض از طریق اسباب و جنود الهى به بندگان برسد، این که خدا را محیى و ممیت مى دانیم به معنى انکار اسباب و علل طبیعى نیست، حتى خود قرآن نیز اماته را به فرشته مرگ نسبت داده مى فرماید:

(قُلْ یَتَوفّاکُمْ مَلَکُ الْمَوتِ الّذى وُکِّلَ بِکُمْ). (سجده/11)

«بگو فرشته مرگ که بر شما گمارده شده است شما را مى گیرد».

وباز مى فرماید:

(...حَتّى إِذا جاءَتْهُمْ رُسُلُنا یَتَوفَّونَهُمْ...).(اعراف/37)

«وقتى فرستادگان (فرشتگان) به سوى آنان آمدند، جان آنان را مى گیرند».

و نمایش این اسم در زندگى انسان این است که قلب خود را با یاد خدا زنده کند و غرایز مرز نشناس را با لگام زدن به آنها از طغیان باز دارد.<ref> [http://shia.ir/fa/persian/book?bookID=167&page=14#id361_p361 منشور جاوید، جعفر سبحانی، صفحه۳۶۱و۳۶۲، پایگاه اطلاع رسانی آیت الله سبحانی] </ref>

== پانویس ==
۱ . لوامع البینات، ص 358.

== منبع ==
<references/>

{{اسماء الله}}

[[رده:اسماء و صفات الهی]]
[[رده:واژگان قرآنی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۴۱
سطر ۱۷:		سطر ۱۷:

	و نمایش این اسم در زندگى [[انسان]] این است که قلب خود را با یاد خدا زنده کند و [[غریزه\|غرایز]] مرز نشناس را با لگام زدن به آنها از طغیان باز دارد.		و نمایش این اسم در زندگى [[انسان]] این است که قلب خود را با یاد خدا زنده کند و [[غریزه\|غرایز]] مرز نشناس را با لگام زدن به آنها از طغیان باز دارد.
		+
		+	==پانویس==
		+	{{پانویس}}

	==منابع==		==منابع==

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{بخشی از یک کتاب}}
-اسم '''«المُحیى»''' در [[قرآن کریم]] دو بار آمده و در هر مورد وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است؛ چنانکه مى فرماید: {{متن قرآن|«فَانْظُرْ إِلَىٰ آثَارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ ذَٰلِكَ لَمُحْيِي الْمَوْتَىٰ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ»}}.([[سوره روم|روم]]/50) «به آثار رحمت خدا بنگر چگونه زمین را پس از مردنش زنده مى کند، این خدا زنده کننده مردگان است و او بر هر کارى توانا است».
+اسم '''«المُحیى»''' در [[قرآن کریم]] دو بار آمده و در هر مورد وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است؛ چنانکه مى فرماید: «{{متن قرآن|فَانْظُرْ إِلَىٰ آثَارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ ذَٰلِكَ لَمُحْيِي الْمَوْتَىٰ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ}}<ref>[[آیه 50 سوره روم|سوره روم، آیه ۵۰.]]</ref>؛ به آثار رحمت خدا بنگر چگونه زمین را پس از مردنش زنده مى کند، این خدا زنده کننده مردگان است و او بر هر کارى توانا است».
-و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«وَمِنْ آيَاتِهِ أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خَاشِعَةً فَإِذَا أَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ إِنَّ الَّذِي أَحْيَاهَا لَمُحْيِي الْمَوْتَىٰ إِنَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ»}}.([[سوره فصلت|فصّلت]]/39) «از آیات خداوند این است که تو زمین را آرام و بى حرکت مى بینى، آنگاه که بر آن آب نازل کردیم، به جنبش درآمده و بالا مى آید، خدایى که زمین را زنده کرده است، زنده کننده مردگان است، او بر همه چیز توانا است».
+و نیز مى فرماید: «{{متن قرآن|وَمِنْ آيَاتِهِ أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خَاشِعَةً فَإِذَا أَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ إِنَّ الَّذِي أَحْيَاهَا لَمُحْيِي الْمَوْتَىٰ إِنَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ}}<ref>[[آیه 39 سوره فصلت|سوره فصلت، آیه ۳۹.]]</ref>؛ از آیات خداوند این است که تو زمین را آرام و بى حرکت مى بینى، آنگاه که بر آن آب نازل کردیم، به جنبش درآمده و بالا مى آید، خدایى که زمین را زنده کرده است، زنده کننده مردگان است، او بر همه چیز توانا است».
-بنابراین احیاء از صفات فعل خدا است، به گواه این که او زمین را پس از مردنش، و [[انسان]] را پس از مرگش زنده مى کند؛ و در برخى از آیات، اِحیاء بر اِماته عطف شده، چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«وَالَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ»}}. ([[سوره شعراء|شعراء]]/81) «آن کسى که مرا مى میراند سپس زنده مى کند».
+بنابراین احیاء از صفات فعل خدا است، به گواه این که او زمین را پس از مردنش، و [[انسان]] را پس از مرگش زنده مى کند؛ و در برخى از آیات، اِحیاء بر اِماته عطف شده، چنان که مى فرماید: «{{متن قرآن|وَالَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ}}<ref>[[آیه 81 سوره شعراء|سوره شعراء، آیه ۸۱.]]</ref>؛ آن کسى که مرا مى میراند سپس زنده مى کند».
-و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«...  وَكُنْتُمْ أَمْوَاتًا فَأَحْيَاكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ...»}}.([[سوره بقره|بقره]]/28) «شما مردگان بودید، پس شما را زنده کرد، سپس مى میراندو بار دیگر زنده مى کند».
+و نیز مى فرماید: «{{متن قرآن|... وَكُنْتُمْ أَمْوَاتًا فَأَحْيَاكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ...}}<ref>[[آیه 28 سوره بقره|سوره بقره، آیه ۲۸.]]</ref>؛ شما مردگان بودید، پس شما را زنده کرد، سپس مى میراندو بار دیگر زنده مى کند».
-البته هر موقع احیاء و اماته گفته شود، مقصود همان زنده کردن و میراندن جسمى و طبیعى است، ولى گاهى این دو واژه در حیات و موت معنوى نیز بکار مى روند، چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«أَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ...»}}.([[سوره انعام|انعام]]/122) «آیا آن کس که مرده (کافر) بود، زنده کردیم (ایمان آورد) یکسان است».
+البته هر موقع احیاء و اماته گفته شود، مقصود همان زنده کردن و میراندن جسمى و طبیعى است، ولى گاهى این دو واژه در حیات و موت معنوى نیز بکار مى روند، چنان که مى فرماید: «{{متن قرآن|أَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ ...}}<ref>[[آیه 122 سوره انعام|سوره انعام، آیه ۱۲۲.]]</ref>؛ آیا آن کس که مرده (کافر) بود، زنده کردیم (ایمان آورد) یکسان است.
-و مى فرماید: {{متن قرآن|«وَمَا يَسْتَوِي الْأَحْيَاءُ وَلَا الْأَمْوَاتُ ...»}}.([[سوره فاطر|فاطر]]/22) «زنده ها و مرده ها یکسان نیستند».
+و مى فرماید: «{{متن قرآن|وَمَا يَسْتَوِي الْأَحْيَاءُ وَلَا الْأَمْوَاتُ ...}}<ref>[[آیه 22 سوره فاطر|سوره فاطر، آیه ۲۲.]]</ref>؛ زنده ها و مرده ها یکسان نیستند».
-نتیجه این که احیاء و اماته با تمام اقسامش از جانب خدا است، ولى در عین حال، مانع از آن نیست که این دو فیض از طریق اسباب و جنود الهى به بندگان برسد. این که خدا را مُحیى و مُمیت مى دانیم، به معنى انکار اسباب و علل طبیعى نیست، حتى خود [[قرآن]] نیز اماته را به فرشته [[مرگ]] نسبت داده مى فرماید: {{متن قرآن|« قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ»}}.([[سوره سجده|سجده]]/11) «بگو فرشته مرگ که بر شما گمارده شده است شما را مى گیرد».
+نتیجه این که احیاء و اماته با تمام اقسامش از جانب خدا است، ولى در عین حال، مانع از آن نیست که این دو فیض از طریق اسباب و جنود الهى به بندگان برسد. این که خدا را مُحیى و مُمیت مى دانیم، به معنى انکار اسباب و علل طبیعى نیست، حتى خود [[قرآن]] نیز اماته را به فرشته [[مرگ]] نسبت داده مى فرماید: «{{متن قرآن|قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ}}<ref>[[آیه 11 سوره سجدة|سوره سجدة، آیه ۱۱.]]</ref>؛ بگو فرشته مرگ که بر شما گمارده شده است شما را مى گیرد».
-و باز مى فرماید: {{متن قرآن|«... حَتَّىٰ إِذَا جَاءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ ...»}}.([[سوره اعراف|اعراف]]/37) «وقتى فرستادگان (فرشتگان) به سوى آنان آمدند، جان آنان را مى گیرند».
+و باز مى فرماید: «{{متن قرآن|... حَتَّىٰ إِذَا جَاءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ ...}}<ref>[[آیه 37 سوره اعراف|سوره اعراف، آیه ۳۷.]]</ref>؛ وقتى فرستادگان (فرشتگان) به سوى آنان آمدند، جان آنان را مى گیرند».
 و نمایش این اسم در زندگى [[انسان]] این است که قلب خود را با یاد خدا زنده کند و [[غریزه|غرایز]] مرز نشناس را با لگام زدن به آنها از طغیان باز دارد.

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 {{بخشی از یک کتاب}}
-اسم صد و نوزدهم: '''المحیى'''
+اسم '''«المُحیى»''' در [[قرآن کریم]] دو بار آمده و در هر مورد وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است؛ چنانکه مى فرماید: {{متن قرآن|«فَانْظُرْ إِلَىٰ آثَارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ ذَٰلِكَ لَمُحْيِي الْمَوْتَىٰ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ»}}.([[سوره روم|روم]]/50) «به آثار رحمت خدا بنگر چگونه زمین را پس از مردنش زنده مى کند، این خدا زنده کننده مردگان است و او بر هر کارى توانا است».
-این اسم در [[قرآن]] دوبار آمده و در هر مورد وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«فَانْظُرْ إِلَىٰ آثَارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاإِنَّ ذَٰلِكَ لَمُحْيِي الْمَوْتَىٰ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ»}}.([[سوره روم|روم]]/50) «به آثار رحمت خدا بنگر چگونه زمین را پس از مردنش زنده مى کند، این خدا زنده کننده مردگان است و او بر هر کارى توانا است».
+و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«وَمِنْ آيَاتِهِ أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خَاشِعَةً فَإِذَا أَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ إِنَّ الَّذِي أَحْيَاهَا لَمُحْيِي الْمَوْتَىٰ إِنَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ»}}.([[سوره فصلت|فصّلت]]/39) «از آیات خداوند این است که تو زمین را آرام و بى حرکت مى بینى، آنگاه که بر آن آب نازل کردیم، به جنبش درآمده و بالا مى آید، خدایى که زمین را زنده کرده است، زنده کننده مردگان است، او بر همه چیز توانا است».
-و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«وَمِنْ آيَاتِهِ أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خَاشِعَةً فَإِذَا أَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ إِنَّ الَّذِي أَحْيَاهَا لَمُحْيِي الْمَوْتَىٰ إِنَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ»}}.([[سوره فصلت|فصّلت]]/39) «از آیات خداوند این است که تو زمین را آرام و بى حرکت مى بینى، آنگاه که بر آن آب نازل کردیم، به جنبش درآمده و بالا مى آید، خدایى که زمین را زنده کرده است، زنده کننده مردگان است، او بر همه چیز توانا است».
+بنابراین احیاء از صفات فعل خدا است، به گواه این که او زمین را پس از مردنش، و [[انسان]] را پس از مرگش زنده مى کند؛ و در برخى از آیات، اِحیاء بر اِماته عطف شده، چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«وَالَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ»}}. ([[سوره شعراء|شعراء]]/81) «آن کسى که مرا مى میراند سپس زنده مى کند».
 و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«...  وَكُنْتُمْ أَمْوَاتًا فَأَحْيَاكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ...»}}.([[سوره بقره|بقره]]/28) «شما مردگان بودید، پس شما را زنده کرد، سپس مى میراندو بار دیگر زنده مى کند».
-البته هر موقع احیاء و اماته گفته شود، مقصود همان زنده کردن و میراندن جسمى و طبیعى است، ولى گاهى این دو واژه در حیات و موت معنوى نیز بکار مى روند چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«أَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ  ...»}}.([[سوره انعام|انعام]]/122) «آیا آن کس که مرده (کافر) بود، زنده کردیم (ایمان آورد) یکسان است».
+البته هر موقع احیاء و اماته گفته شود، مقصود همان زنده کردن و میراندن جسمى و طبیعى است، ولى گاهى این دو واژه در حیات و موت معنوى نیز بکار مى روند، چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«أَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ...»}}.([[سوره انعام|انعام]]/122) «آیا آن کس که مرده (کافر) بود، زنده کردیم (ایمان آورد) یکسان است».
 و مى فرماید: {{متن قرآن|«وَمَا يَسْتَوِي الْأَحْيَاءُ وَلَا الْأَمْوَاتُ ...»}}.([[سوره فاطر|فاطر]]/22) «زنده ها و مرده ها یکسان نیستند».
-نتیجه این که احیاء و اماته با تمام اقسامش از جانب خدا است، ولى درعین حال مانع از آن نیست که این دو فیض از طریق اسباب و جنود الهى به بندگان برسد. این که خدا را محیى و ممیت مى دانیم به معنى انکار اسباب و علل طبیعى نیست، حتى خود قرآن نیز اماته را به فرشته [[مرگ]] نسبت داده مى فرماید: {{متن قرآن|« قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ»}}.([[سوره سجده|سجده]]/11) «بگو فرشته مرگ که بر شما گمارده شده است شما را مى گیرد».
+نتیجه این که احیاء و اماته با تمام اقسامش از جانب خدا است، ولى در عین حال، مانع از آن نیست که این دو فیض از طریق اسباب و جنود الهى به بندگان برسد. این که خدا را مُحیى و مُمیت مى دانیم، به معنى انکار اسباب و علل طبیعى نیست، حتى خود [[قرآن]] نیز اماته را به فرشته [[مرگ]] نسبت داده مى فرماید: {{متن قرآن|« قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ»}}.([[سوره سجده|سجده]]/11) «بگو فرشته مرگ که بر شما گمارده شده است شما را مى گیرد».
 و باز مى فرماید: {{متن قرآن|«... حَتَّىٰ إِذَا جَاءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ ...»}}.([[سوره اعراف|اعراف]]/37) «وقتى فرستادگان (فرشتگان) به سوى آنان آمدند، جان آنان را مى گیرند».
-و نمایش این اسم در زندگى [[انسان]] این است که قلب خود را با یاد خدا زنده کند و غرایز مرز نشناس را با لگام زدن به آنها از طغیان باز دارد.
+و نمایش این اسم در زندگى [[انسان]] این است که قلب خود را با یاد خدا زنده کند و [[غریزه|غرایز]] مرز نشناس را با لگام زدن به آنها از طغیان باز دارد.
-==منبع==
+==منابع==
-[http://lib.eshia.ir/26678/2/361 منشور جاوید، جعفر سبحانی، صفحه۳۶۱و۳۶۲،  پایگاه اطلاع رسانی آیت الله سبحانی]
+*[https://tohid.ir/fa/index/book?bookID=167&page=14#id361_p361 منشور جاوید، جعفر سبحانی، صفحه۳۶۱-۳۶۲، پایگاه اطلاع‌رسانی آیت‌الله سبحانی].
-<br />{{اسماء الله}}
+{{اسماء الله}}
 [[رده:اسماء و صفات الهی]]

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 اسم صد و نوزدهم: '''المحیى'''
-این اسم در [[قرآن]] دوبار آمده و در هر مورد وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«فَانْظُر إِلى آثارِ رَحْمَتِ اللّهِ کَیْفَ یُحى الأَرْضَ بَعْدَ مَوتِها إِنَّ ذلِکَ لَمُحْىِ المَوتى وَ هُوَ عَلى کُلِّ شَىء قَدِیر»}}.([[سوره روم|روم]]/50) «به آثار رحمت خدا بنگر چگونه زمین را پس از مردنش زنده مى کند، این خدا زنده کننده مردگان است و او بر هر کارى توانا است».
+این اسم در [[قرآن]] دوبار آمده و در هر مورد وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«فَانْظُرْ إِلَىٰ آثَارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاإِنَّ ذَٰلِكَ لَمُحْيِي الْمَوْتَىٰ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ»}}.([[سوره روم|روم]]/50) «به آثار رحمت خدا بنگر چگونه زمین را پس از مردنش زنده مى کند، این خدا زنده کننده مردگان است و او بر هر کارى توانا است».
-و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«وَ مِنْ آیاتِهِ أَنَّکَ تَرَى الأَرْضَ خاشِعةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَیهَا الماءَ اهْتَزَّت وَ رَبَتْ إِنَّ الّذى أحیاها لمُحْىِ المَوتى إِنّه عَلى کُلّ شَىْء قَدیر»}}.([[سوره فصلت|فصّلت]]/39) «از آیات خداوند این است که تو زمین را آرام و بى حرکت مى بینى، آنگاه که بر آن آب نازل کردیم، به جنبش درآمده و بالا مى آید، خدایى که زمین را زنده کرده است، زنده کننده مردگان است، او بر همه چیز توانا است».
+و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«وَمِنْ آيَاتِهِ أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خَاشِعَةً فَإِذَا أَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ إِنَّ الَّذِي أَحْيَاهَا لَمُحْيِي الْمَوْتَىٰ إِنَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ»}}.([[سوره فصلت|فصّلت]]/39) «از آیات خداوند این است که تو زمین را آرام و بى حرکت مى بینى، آنگاه که بر آن آب نازل کردیم، به جنبش درآمده و بالا مى آید، خدایى که زمین را زنده کرده است، زنده کننده مردگان است، او بر همه چیز توانا است».
-بنابر این احیاء از صفات فعل خدا است، به گواه این که او زمین را پس از مردنش، و انسان را پس از مرگش زنده مى کند، و در برخى از آیات احیاء بر اماته عطف شده چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«وَ الّذى یُمیتُنى ثُمَّ یُحْیین»}}. ([[سوره شعراء|شعراء]]/81) «آن کسى که مرا مى میراند سپس زنده مى کند».
+بنابر این احیاء از صفات فعل خدا است، به گواه این که او زمین را پس از مردنش، و انسان را پس از مرگش زنده مى کند، و در برخى از آیات احیاء بر اماته عطف شده چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«وَالَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ»}}. ([[سوره شعراء|شعراء]]/81) «آن کسى که مرا مى میراند سپس زنده مى کند».
-و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«... وَ کُنْتُمْ أَمْواتاً فَأَحیاکُمْ ثُمَّ یُمِیتُکُمْ ثُمَّ یُحْییکُمْ ...»}}.([[سوره بقره|بقره]]/28) «شما مردگان بودید، پس شما را زنده کرد، سپس مى میراندو بار دیگر زنده مى کند».
+و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«...  وَكُنْتُمْ أَمْوَاتًا فَأَحْيَاكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ...»}}.([[سوره بقره|بقره]]/28) «شما مردگان بودید، پس شما را زنده کرد، سپس مى میراندو بار دیگر زنده مى کند».
-البته هر موقع احیاء و اماته گفته شود، مقصود همان زنده کردن و میراندن جسمى و طبیعى است، ولى گاهى این دو واژه در حیات و موت معنوى نیز بکار مى روند چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«أَوَ مَنْ کانَ مَیْتاً فَأَحْیَیْناه ...»}}.([[سوره انعام|انعام]]/122) «آیا آن کس که مرده (کافر) بود، زنده کردیم (ایمان آورد) یکسان است».
+البته هر موقع احیاء و اماته گفته شود، مقصود همان زنده کردن و میراندن جسمى و طبیعى است، ولى گاهى این دو واژه در حیات و موت معنوى نیز بکار مى روند چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«أَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ  ...»}}.([[سوره انعام|انعام]]/122) «آیا آن کس که مرده (کافر) بود، زنده کردیم (ایمان آورد) یکسان است».
-و مى فرماید: {{متن قرآن|«وَ ما یَسْتَوى الأحیاءُ وَ لاَ الأَموات ...»}}.([[سوره فاطر|فاطر]]/22) «زنده ها و مرده ها یکسان نیستند».
+و مى فرماید: {{متن قرآن|«وَمَا يَسْتَوِي الْأَحْيَاءُ وَلَا الْأَمْوَاتُ ...»}}.([[سوره فاطر|فاطر]]/22) «زنده ها و مرده ها یکسان نیستند».
-نتیجه این که احیاء و اماته با تمام اقسامش از جانب خدا است، ولى درعین حال مانع از آن نیست که این دو فیض از طریق اسباب و جنود الهى به بندگان برسد. این که خدا را محیى و ممیت مى دانیم به معنى انکار اسباب و علل طبیعى نیست، حتى خود قرآن نیز اماته را به فرشته [[مرگ]] نسبت داده مى فرماید: {{متن قرآن|«قُلْ یَتَوفّاکُمْ مَلَکُ الْمَوتِ الّذى وُکِّلَ بِکُمْ»}}.([[سوره سجده|سجده]]/11) «بگو فرشته مرگ که بر شما گمارده شده است شما را مى گیرد».
+نتیجه این که احیاء و اماته با تمام اقسامش از جانب خدا است، ولى درعین حال مانع از آن نیست که این دو فیض از طریق اسباب و جنود الهى به بندگان برسد. این که خدا را محیى و ممیت مى دانیم به معنى انکار اسباب و علل طبیعى نیست، حتى خود قرآن نیز اماته را به فرشته [[مرگ]] نسبت داده مى فرماید: {{متن قرآن|« قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ»}}.([[سوره سجده|سجده]]/11) «بگو فرشته مرگ که بر شما گمارده شده است شما را مى گیرد».
-و باز مى فرماید: {{متن قرآن|«... حَتّى إِذا جاءَتْهُمْ رُسُلُنا یَتَوفَّونَهُمْ ...»}}.([[سوره اعراف|اعراف]]/37) «وقتى فرستادگان (فرشتگان) به سوى آنان آمدند، جان آنان را مى گیرند».
+و باز مى فرماید: {{متن قرآن|«... حَتَّىٰ إِذَا جَاءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ ...»}}.([[سوره اعراف|اعراف]]/37) «وقتى فرستادگان (فرشتگان) به سوى آنان آمدند، جان آنان را مى گیرند».
 و نمایش این اسم در زندگى [[انسان]] این است که قلب خود را با یاد خدا زنده کند و غرایز مرز نشناس را با لگام زدن به آنها از طغیان باز دارد.

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 اسم صد و نوزدهم: '''المحیى'''
-این اسم در [[قرآن]] دوبار آمده و در هر مورد وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است چنان که مى فرماید: (فَانْظُر إِلى آثارِ رَحْمَتِ اللّهِ کَیْفَ یُحى الأَرْضَ بَعْدَ مَوتِها إِنَّ ذلِکَ لَمُحْىِ المَوتى وَ هُوَ عَلى کُلِّ شَىء قَدِیر).([[سوره روم|روم]]/50) «به آثار رحمت خدا بنگر چگونه زمین را پس از مردنش زنده مى کند، این خدا زنده کننده مردگان است و او بر هر کارى توانا است».
+این اسم در [[قرآن]] دوبار آمده و در هر مورد وصف [[الله|خدا]] قرار گرفته است چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«فَانْظُر إِلى آثارِ رَحْمَتِ اللّهِ کَیْفَ یُحى الأَرْضَ بَعْدَ مَوتِها إِنَّ ذلِکَ لَمُحْىِ المَوتى وَ هُوَ عَلى کُلِّ شَىء قَدِیر»}}.([[سوره روم|روم]]/50) «به آثار رحمت خدا بنگر چگونه زمین را پس از مردنش زنده مى کند، این خدا زنده کننده مردگان است و او بر هر کارى توانا است».
-و نیز مى فرماید: (وَ مِنْ آیاتِهِ أَنَّکَ تَرَى الأَرْضَ خاشِعةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَیهَا الماءَ اهْتَزَّت وَ رَبَتْ إِنَّ الّذى أحیاها لمُحْىِ المَوتى إِنّه عَلى کُلّ شَىْء قَدیر).([[سوره فصلت|فصّلت]]/39) «از آیات خداوند این است که تو زمین را آرام و بى حرکت مى بینى، آنگاه که بر آن آب نازل کردیم، به جنبش درآمده و بالا مى آید، خدایى که زمین را زنده کرده است، زنده کننده مردگان است، او بر همه چیز توانا است».
+و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«وَ مِنْ آیاتِهِ أَنَّکَ تَرَى الأَرْضَ خاشِعةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَیهَا الماءَ اهْتَزَّت وَ رَبَتْ إِنَّ الّذى أحیاها لمُحْىِ المَوتى إِنّه عَلى کُلّ شَىْء قَدیر»}}.([[سوره فصلت|فصّلت]]/39) «از آیات خداوند این است که تو زمین را آرام و بى حرکت مى بینى، آنگاه که بر آن آب نازل کردیم، به جنبش درآمده و بالا مى آید، خدایى که زمین را زنده کرده است، زنده کننده مردگان است، او بر همه چیز توانا است».
-بنابر این احیاء از صفات فعل خدا است، به گواه این که او زمین را پس از مردنش، و انسان را پس از مرگش زنده مى کند، و در برخى از آیات احیاء بر اماته عطف شده چنان که مى فرماید: (وَ الّذى یُمیتُنى ثُمَّ یُحْیین). ([[سوره شعراء|شعراء]]/81) «آن کسى که مرا مى میراند سپس زنده مى کند».
+بنابر این احیاء از صفات فعل خدا است، به گواه این که او زمین را پس از مردنش، و انسان را پس از مرگش زنده مى کند، و در برخى از آیات احیاء بر اماته عطف شده چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«وَ الّذى یُمیتُنى ثُمَّ یُحْیین»}}. ([[سوره شعراء|شعراء]]/81) «آن کسى که مرا مى میراند سپس زنده مى کند».
-و نیز مى فرماید: (... وَ کُنْتُمْ أَمْواتاً فَأَحیاکُمْ ثُمَّ یُمِیتُکُمْ ثُمَّ یُحْییکُمْ ...).([[سوره بقره|بقره]]/28) «شما مردگان بودید، پس شما را زنده کرد، سپس مى میراندو بار دیگر زنده مى کند».
+و نیز مى فرماید: {{متن قرآن|«... وَ کُنْتُمْ أَمْواتاً فَأَحیاکُمْ ثُمَّ یُمِیتُکُمْ ثُمَّ یُحْییکُمْ ...»}}.([[سوره بقره|بقره]]/28) «شما مردگان بودید، پس شما را زنده کرد، سپس مى میراندو بار دیگر زنده مى کند».
-البته هر موقع احیاء و اماته گفته شود، مقصود همان زنده کردن و میراندن جسمى و طبیعى است، ولى گاهى این دو واژه در حیات و موت معنوى نیز بکار مى روند چنان که مى فرماید: (أَوَ مَنْ کانَ مَیْتاً فَأَحْیَیْناه ...).([[سوره انعام|انعام]]/122) «آیا آن کس که مرده (کافر) بود، زنده کردیم (ایمان آورد) یکسان است».
+البته هر موقع احیاء و اماته گفته شود، مقصود همان زنده کردن و میراندن جسمى و طبیعى است، ولى گاهى این دو واژه در حیات و موت معنوى نیز بکار مى روند چنان که مى فرماید: {{متن قرآن|«أَوَ مَنْ کانَ مَیْتاً فَأَحْیَیْناه ...»}}.([[سوره انعام|انعام]]/122) «آیا آن کس که مرده (کافر) بود، زنده کردیم (ایمان آورد) یکسان است».
-و مى فرماید: (وَ ما یَسْتَوى الأحیاءُ وَ لاَ الأَموات ...).([[سوره فاطر|فاطر]]/22) «زنده ها و مرده ها یکسان نیستند».
+و مى فرماید: {{متن قرآن|«وَ ما یَسْتَوى الأحیاءُ وَ لاَ الأَموات ...»}}.([[سوره فاطر|فاطر]]/22) «زنده ها و مرده ها یکسان نیستند».
-نتیجه این که احیاء و اماته با تمام اقسامش از جانب خدا است، ولى درعین حال مانع از آن نیست که این دو فیض از طریق اسباب و جنود الهى به بندگان برسد. این که خدا را محیى و ممیت مى دانیم به معنى انکار اسباب و علل طبیعى نیست، حتى خود قرآن نیز اماته را به فرشته [[مرگ]] نسبت داده مى فرماید: (قُلْ یَتَوفّاکُمْ مَلَکُ الْمَوتِ الّذى وُکِّلَ بِکُمْ).([[سوره سجده|سجده]]/11) «بگو فرشته مرگ که بر شما گمارده شده است شما را مى گیرد».
+نتیجه این که احیاء و اماته با تمام اقسامش از جانب خدا است، ولى درعین حال مانع از آن نیست که این دو فیض از طریق اسباب و جنود الهى به بندگان برسد. این که خدا را محیى و ممیت مى دانیم به معنى انکار اسباب و علل طبیعى نیست، حتى خود قرآن نیز اماته را به فرشته [[مرگ]] نسبت داده مى فرماید: {{متن قرآن|«قُلْ یَتَوفّاکُمْ مَلَکُ الْمَوتِ الّذى وُکِّلَ بِکُمْ»}}.([[سوره سجده|سجده]]/11) «بگو فرشته مرگ که بر شما گمارده شده است شما را مى گیرد».
-و باز مى فرماید: (... حَتّى إِذا جاءَتْهُمْ رُسُلُنا یَتَوفَّونَهُمْ ...).([[سوره اعراف|اعراف]]/37) «وقتى فرستادگان (فرشتگان) به سوى آنان آمدند، جان آنان را مى گیرند».
+و باز مى فرماید: {{متن قرآن|«... حَتّى إِذا جاءَتْهُمْ رُسُلُنا یَتَوفَّونَهُمْ ...»}}.([[سوره اعراف|اعراف]]/37) «وقتى فرستادگان (فرشتگان) به سوى آنان آمدند، جان آنان را مى گیرند».
 و نمایش این اسم در زندگى [[انسان]] این است که قلب خود را با یاد خدا زنده کند و غرایز مرز نشناس را با لگام زدن به آنها از طغیان باز دارد.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۶ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۰
(بدون تفاوت)