محمد بن حنفیه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۴۵

2025-01-10T12:45:15Z

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۱۲ سپتامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۲۲

2020-09-12T13:22:29Z

Zamani در ‏۱۲ سپتامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۱۵

2020-09-12T12:15:21Z

Zamani در ‏۱۲ سپتامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۱۱

2020-09-12T12:11:39Z

Zamani: /* محمد حنفیه در زمان حسنین */

2020-09-12T12:07:24Z

‏محمد حنفیه در زمان حسنین

Zamani در ‏۱۲ سپتامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۳۶

2020-09-12T11:36:11Z

مهدی موسوی: ویرایش

2020-08-26T06:33:55Z

ویرایش

نمایش تغییرات

Zamani در ‏۲۷ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۵۱

2020-05-27T10:51:52Z

سید مهدی خدایی: 8پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

2019-12-26T07:48:57Z

8پروژه: رتبه بندی، اولویت بندی ، سنجش کیفی

مهدی موسوی در ‏۲۴ آوریل ۲۰۱۹، ساعت ۰۴:۳۷

2019-04-24T04:37:21Z

نمایش تغییرات

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 سپس امام حسین علیه السلام وصیت نامه‌اى نوشت و به محمد حنفیه سپرد و راهی مکه شد. سپس از آنجا در هشتم [[ذى الحجه]] سال ۶۰ قمرى عازم [[کوفه]] شد.<ref>منتهى الامال، ج ۱، ۲۹۸ و ۳۲۱ و الارشاد، ج ۲، ص ۳۴.</ref>
-==محمد حنفیه پس از شهادت امام حسین==
+از اخبار دیگر برمى‌‏آید که در زمان اقامت امام حسین (ع) در مکه، وى نیز به آن‏جا آمده و بار دیگر برادر را از رفتن به عراق نهى کرده بود.سید بن طاووس به روایت از امام صادق (ع) مى‏نویسد:
-محمد حنفیه پس از شهادت [[امام حسین]] علیه السلام و اهل بیت او در [[کربلا]]، بسیار اندوهگین و سوگوار بود و نفرتى تمام از دستگاه جبار [[بنی امیه|امویان]] در او پدید آمده بود. به همین جهت قیام هایى که پس از شهادت امام حسین علیه السلام بر ضد امویان برپا مى شد، مورد تایید محمد حنفیه قرار مى گرفت. نمونه بارز آنها، قیام مردم [[مدینه]] به رهبرى عبدالله بن حنظله - معروف به [[واقعه حره]] - و [[قیام مختار]] در [[کوفه]] است.
+محمد بن حنفیه در شبى که صبح آن امام حسین علیه السلام مى‌‏خواست از مکه خارج شود به نزد برادر آمد و او را از رفتن به این سفر نهى کرد و عذر و مکر و پیمان‏شکنى کوفیان را متذکر شد و گفت: «برادر جان شما مى‌‏دانید که مردم کوفه با پدر و برادرت مکر کردند و من خوف آن دارم که با تو نیز همان کنند؛ اگر صلاح بدانى در مکه باقى بمان چون تو عزیزترین و ارجمندترین افراد امت هستى.» امام در جواب فرمود: «خوف دارم که یزید بن معاویه به طور ناگهانى مرا در حرم خداوند به قتل برساند و موجب هتک حرمت این خانه شوم‏» . محمد بن حنفیه گفت: «اگر از این امر خوف دارى، به سوى یمن یا بیابانى حرکت کن؛ زیرا تو در یمن محترم خواهى بود و هیچ‏کس به تو دست‏رسى نخواهد داشت. امام فرمود: «در آنچه که گفتى، فکر مى‏‌کنم‏»
-یکى از فرزندان او، به نام جعفر بن محمد در واقعه حره که [[مسلم بن عقبه]] به فرمان [[یزید بن معاویه]]، مردم بى گناه مدینه را قتل عام کرد، در [[ذى الحجه]] سال ۶۳ قمرى به قتل رسید. همچنین محمد حنفیه به خاطر پشتیبانى از قیام [[مختار ثقفی|مختار]] در کوفه، سختى ها و فشارهاى زیادى از سوى [[عبدالله بن زبیر]] (حاکم خود خوانده [[حجاز]]) و عاملانش تحمل نمود.
+سحرگاه که امام حرکت کرد و این خبر به محمد بن حنفیه رسید، او به نزد امام (ع) آمد؛ مهار ناقه‏اى را که امام بر آن سوار بود گرفت و گفت: برادرم آیا به من قول ندادى که در پیشنهادم فکر کنى؟ امام فرمود: بلى. گفت: پس چرا در رفتن شتاب نمودى؟ فرمود: بعد از آن‏که رفتى رسول الله صلی الله علیه و آله به نزد من آمد و فرمود: «اى حسین حرکت کن که خداوند مى‌‏خواهد تو را کشته ببیند»
 ==وفات محمد حنفیه==
@@ سطر ۷۰: / سطر ۱۱۹: @@
 * سید تقی واردی، روز شمار تاریخ اسلام، جلد اول (ماه محرم).
-* علامه شعرانى‏، دمع السجوم (ترجمه نفس المهموم شيخ عباس قمى)، هجرت‏، قم‏، 1381 ش‏.
+* علامه شعرانى‏، دمع السجوم (ترجمه نفس المهموم شيخ عباس قمى)، قم، هجرت‏، 1381 ش‏.
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده

@@ سطر ۶۹: / سطر ۶۹: @@
 ==منابع==
-* روز شمار تاریخ اسلام، سید تقی واردی، جلد اول (ماه محرم) (نقل با تلخیص).
+* سید تقی واردی، روز شمار تاریخ اسلام، جلد اول (ماه محرم).
+* علامه شعرانى‏، دمع السجوم (ترجمه نفس المهموم شيخ عباس قمى)، هجرت‏، قم‏، 1381 ش‏.
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده

@@ سطر ۴۰: / سطر ۴۰: @@
 امام حسین علیه السلام نیز به سوى مکه رهسپار شد و به برادرش محمد گفت: من عازم مکه معظمه گردیده ام و برادران، فرزندان و [[شیعه|شیعیان]] خود را با خویش مى برم، تو اگر مى خواهى در مدینه بمان و دیده بان و چشم من باش. هر آنچه در این جا روى مى دهد مرا باخبر گردان.<ref>دمع السجوم (ترجمه نفس المهموم)، ص61</ref>
-سپس امام حسین علیه السلام وصیت نامه‌اى نوشت و به محمد حنفیه سپرد. امام حسین علیه السلام پس از ورود به مکه و خانه خدا، در هشتم [[ذى الحجه]] سال ۶۰ قمرى عازم [[کوفه]] شد.<ref>منتهى الامال، ج ۱، ۲۹۸ و ۳۲۱ و الارشاد، ج ۲، ص ۳۴.</ref>
+سپس امام حسین علیه السلام وصیت نامه‌اى نوشت و به محمد حنفیه سپرد و راهی مکه شد. سپس از آنجا در هشتم [[ذى الحجه]] سال ۶۰ قمرى عازم [[کوفه]] شد.<ref>منتهى الامال، ج ۱، ۲۹۸ و ۳۲۱ و الارشاد، ج ۲، ص ۳۴.</ref>
 ==محمد حنفیه پس از شهادت امام حسین==

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 سپس امام حسین علیه السلام وصیت نامه‌اى نوشت و به محمد حنفیه سپرد. امام حسین علیه السلام پس از ورود به مکه و خانه خدا، در هشتم [[ذى الحجه]] سال ۶۰ قمرى عازم [[کوفه]] شد.<ref>منتهى الامال، ج ۱، ۲۹۸ و ۳۲۱ و الارشاد، ج ۲، ص ۳۴.</ref>
-در واقعه [[کربلا]] که از [[بنی هاشم|بنى هاشم]] و فرزندان و فرزندزادگان امیرمؤمنان علیه السلام تعداد زیادى کشته و زخمى شده بودند، نامى از محمد حنفیه و فرزندانش ذکر نگردیده است. به نظر مى آید که محمد حنفیه و فرزندانش، امام حسین علیه السلام را از مکه معظمه به بعد، همراهى نکردند.
+در واقعه [[کربلا]] که از [[بنی هاشم|بنى هاشم]] و فرزندان و فرزندزادگان امیرمؤمنان علیه السلام تعداد زیادى کشته و زخمى شده بودند، نامى از محمد حنفیه و فرزندانش ذکر نگردیده است.
 ==محمد حنفیه پس از شهادت امام حسین==

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 اما بنا به روایت دیگر در اوائل خلافت [[ابوبکر]]، دو طایفه بنى اسد و بنى حنیفه به نزاع و نبرد پرداختند و در آن میان، خوله به اسارت بنى اسد درآمد. آنان، وى را به مدینه آورده و در معرض فروش قرار دادند. حضرت على علیه السلام وى را از آنان خریدارى کرد. پس از مدتى، طایفه خوله از این امر آگاهى یافته و به محضر حضرت على علیه السلام در مدینه آمدند و خواستار آزادى و بازگرداندن خوله شدند. حضرت على علیه السلام وى را آزاد کرد و سپس با پرداخت [[مهریه]]، وى را به [[ازدواج]] خویش درآورد. از آن پس «خوله» به عنوان یکى از همسران امام على بن ابى طالب علیه السلام درآمد و براى آن حضرت، محمد را به دنیا آورد که هم نام و هم [[کنیه]] رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم بود.<ref>انساب الاشراف، ص ۱۱۰.</ref>
-'''پرورش محمد بن حنفیه:'''
+==پرورش محمد بن حنفیه==
 حضرت على علیه السلام پس از فرزندانش از فاطمه زهرا علیهاالسلام که نمونه و بى همتا بوده اند، به برخى از فرزندان خود از سایر همسرانشان نیز علاوه بر محبت پدری، به خاطر [[تقوا]]، متانت و مجاهدت علاقه ویژه اى داشت. محمد بن حنیفه از جمله اینها بود.
@@ سطر ۲۸: / سطر ۲۸: @@
 از محمد حنیفه نقل شده است که درباره برادرش امام حسین علیه السلام گفت: ان الحسین اعلمنا علما، و اثقلنا حلما، و اقربنا من رسول الله صلى الله علیه و آله و سلم و آله رَحِما، کان اماما فقیها... .<ref>بحارالانوار، ج ۱۰، ص ۱۴۰.</ref> همانا حسین علیه السلام از جهت دانش، از همه ما داناتر و از جهت بردبارى از همه ما سنگین تر است و در انتساب به پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم از همه ما به وى نزدیکتر است. او امامى است فقیه و... .
-هنگامى که [[امام حسین]] علیه السلام پس از مرگ [[معاویه]]، از بیعت با [[یزید بن معاویه|یزید]] امتناع کرد و قصد خروج نمود، محمد حنفیه به محضر امام حسین علیه السلام رسید و با او در این کار مشورت کرد. وى، امام حسین علیه السلام را از قیام بر ضد دستگاه جبار یزید بر حذر نمود و به آن حضرت تاکید کرد به [[مکه]] رود و در آن جا مدتى بماند و سپس به منطقه اى هجرت کند که مردمش خواهان وى باشند.
+هنگامى که [[امام حسین]] علیه السلام پس از مرگ [[معاویه]]، از بیعت با [[یزید بن معاویه|یزید]] امتناع کرد و قصد خروج از مدینه را نمود، محمد حنفیه به محضر امام حسین علیه السلام رسید و در مقام خیرخواهی به آن حضرت گفت:
-امام حسین علیه السلام نیز به سوى مکه رهسپار شد و به برادرش محمد گفت: من عازم مکه معظمه گردیده ام و برادران، فرزندان و [[شیعه|شیعیان]] خود را با خویش مى برم، تو اگر مى خواهى در مدینه بمان و دیده بان و چشم من باش. هر آنچه در این جا روى مى دهد مرا باخبر گردان.
+اى برادر تو محبوبترين مردم هستى نزد من و گرامى‏‌ترين آنها بر من و از ميان خلق خير تو را خواهم و بس و تو به نصيحت من سزاوارتر هستى تا بتوانى از يزيد بن معاويه و از شهرها دور شو و بيعت مكن و رسولان خود را سوى مردم بفرست و آنها را به خود بخوان اگر مردم پيرو تو شدند و با تو بيعت كردند خداى را سپاسگزار و اگر مردم بر غير تو گرد آمدند دين و عقل تو كاسته نگردد و مروّت و فضل تو از ميان نرود و من مى‏‌ترسم در شهرى از شهرها داخل شوى و مردم اختلاف كنند گروهى با تو شوند و گروهى بر تو پس تو را پيشتر از همه به دم نيزه دهند آن وقت كسى كه خود و پدر و مادرش بهترين همه امّت هستند خونش ضايعتر و اهلش ذليل‏تر گردند.
-سپس امام حسین علیه السلام وصیت نامه اى نوشت و به محمد حنفیه سپرد. امام حسین علیه السلام پس از ورود به مکه و خانه خدا، در هشتم [[ذى الحجه]] سال ۶۰ قمرى عازم [[کوفه]] شد و در آنجا نیز محمد حنفیه با امام حسین علیه السلام مشورت کرد و از او خواهش نمود که از این سفر صرفنظر کند و به سوى کوفه نرود، چون مردم کوفه اهل وفا نیستند و با آن حضرت همان خواهند کرد که با پدرش کردند. اما امام حسین علیه السلام تصمیم خود را گرفته بود و حاضر نبود که از رفتن به [[عراق]] صرفنظر کند، پس آن حضرت با وداع محمد حنفیه عازم عراق گردید.<ref>منتهى الامال، ج ۱، ۲۹۸ و ۳۲۱ و الارشاد، ج ۲، ص ۳۴.</ref>
+حسين عليه السّلام فرمود: كجا بروم اى برادر؟
 در واقعه [[کربلا]] که از [[بنی هاشم|بنى هاشم]] و فرزندان و فرزندزادگان امیرمؤمنان علیه السلام تعداد زیادى کشته و زخمى شده بودند، نامى از محمد حنفیه و فرزندانش ذکر نگردیده است. به نظر مى آید که محمد حنفیه و فرزندانش، امام حسین علیه السلام را از مکه معظمه به بعد، همراهى نکردند.

@@ سطر ۷۷: / سطر ۷۷: @@
 [[رده:امامزادگان]]
 [[رده: مقاله های مهم]]
+[[رده:مدفونین در بقیع]]
 {{سنجش کیفی
 |سنجش=شده

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۴۸
سطر ۷۶:		سطر ۷۶:
	[[رده:وابستگان امام علی علیه السلام]]		[[رده:وابستگان امام علی علیه السلام]]
	[[رده:امامزادگان]]		[[رده:امامزادگان]]
		+	[[رده: مقاله های مهم]]
		+
		+	{{سنجش کیفی
		+	\|سنجش=شده
		+	\|شناسه= خوب
		+	\|عنوان بندی مناسب= خوب
		+	\|کفایت منابع و پی نوشت ها= خوب
		+	\|رعایت سطح مخاطب عام= خوب
		+	\|رعایت ادبیات دانشنامه ای= خوب
		+	\|جامعیت= خوب
		+	\|رعایت اختصار= خوب
		+	\|سیر منطقی= خوب
		+	\|کیفیت پژوهش= متوسط
		+	\|رده= دارد
		+	}}